Τρίτη, 17 Απριλίου 2018

Ο Τσίπρας κερδίζει τον πόλεμο και η κυβέρνησή του χάνει τις μάχες

Του Γ. Λακόπουλου


 Περίπτωση πρώτη: Ο Βόλφρανγκ Σόιμπλε είναι διακηρυγμένος αντίπαλος του Αλέξη Τσίπρα. Αλλά στην τελευταία εμφάνισή του σε ελληνικό ΜΜΕ -στον Σκάι- τίναξε στον αέρα τη θεωρία ότι  «ο Τσίπρας έλεγε ψέματα για να πάρει την εξουσία». Εξήγησε πως ο Τσίπρας κέρδισε τις εκλογές το Ιανουάριο του 2015 -τις οποίες ο ίδιος «του ευχήθηκε να μην κερδίσει» γιατί το πρόγραμμά του δεν ήταν εφαρμόσιμο- αλλά επιχείρησε να το εφαρμόσει -ως όφειλε, αφού αυτή την εντολή πήρε.
Όταν διαπίστωσε ότι δεν του βγαίνει άλλαξε γραμμή και έθεσε στη συνέχεια στης διακυβέρνησής του με νέο πρόγραμμα στην κρίση των ψηφοφόρων που την ενέκριναν και έκτοτε εφαρμόζει αξιόπιστα. Στοιχειώδεις κανόνες του κοινοβουλευτισμού.
Ωστόσο, τόσο η αντιπολίτευση, όσο και οι παπαγάλοι της στα ΜΜΕ έχουν επιβάλλει σε μεγάλη μερίδα της κοινής γνώμης ότι «ο Τσίπρας εξαπάτησε τους πολίτες: άλλα έλεγε πριν και άλλα έκανε μετά τις εκλογές». Στην  πραγματικότητα ισχύει το αντίθετο: και στις δυο περιπτώσεις που κέρδισε εκλογές έκανε αυτό ακριβώς που έλεγε.  Υλοποιει την εντολή που πήρε.
Και το δημοψήφισμα -την «εντολή» του οποίου απέρριψε; Να μην κρυβόμαστε: χρειάζονται κότσια από έναν πολιτικό για να αρνηθεί την αντιευρωπαϊκή κατεύθυνση που έδειξε τη δεδομένη χρονική στιγμή η συλλογική βούληση- την οποία ο ίδιος μάλλον περίμενε διαφορετική  όταν τη ζήτησε. Αλλά αυτό είναι περισσότερο παιχνίδι της μοίρας παρά της πολιτικής. Όπως παιχνίδι της μοίρας είναι ότι για να κρατήσει την Αριστερά στην κυβέρνηση έπρεπε να συμπράξει με τον Καμμένο. Οι άλλοι θα τον έριχναν…
Περίπτωση δεύτερη: Ο Φρανσουά Ολάντ υπήρξε, λόγω της χώρας του, από τους λίγους  Ευρωπαίους που γνωρίζει τα ενδότερα της ευρωπαϊκής πολιτικής, ανεξάρτητα από την ατυχή προεδρία του στη Γαλλία. Μόλις πρόσφατα διατύπωσε, σε βιβλίο, τη γνώμη για τον Αλέξη Τσίπρα: «είναι συνεπής Κεντροαριστερός και συνεπής Ευρωπαίος«.  Δεν είχε ούτε για μια στιγμη ως επιδίωξη να βγάλει την Ελλάδα από την Ευρωζώνη, αλλά έπαιζε αποφασιστικά τα διαπραγματευτικά χαρτιά του υπέρ της χώρας του.
Κι όμως το ίδιο μπλοκ κομμάτων και ΜΜΕ  διαμορφώνει την εικόνα του αντιευρωπαίου που εμπνέεται από τον Μαδούρο και θέλει να κάνει την Ελλάδα σαν τη Βενεζουέλα, περιφρονεί τους θεσμούς και στήνει σκευωρίες σε βάρος αγνών και ανυπεράσπιστων πολιτικών αντιπάλων του.
Περίπτωση τρίτη: Ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ ο Μάριο Σεντένο, οι περισσότεροι πολιτικοί ηγέτες της Ευρώπης, τα κοινοτικά όργανα και οι θεσμοί, ο διεθνής Τύπος και οι διεθνείς οργανισμοί, οι οίκοι αξιολόγησης και η ψυχρή λογική των αριθμών συγκλίνουν στη διαπίστωση ότι ο Τσίπρας ολοκλήρωσε με επιτυχία το τρίτο πρόγραμμα που συμφώνησε με τους Ευρωπαίους.
Απορροφώντας μόλις τα μισά από τα δάνεια που προέβλεπε για την Ελλαδα του Τρίτο Μνημόνιο, υλοποίησε τις αλλαγές και τις μεταρρυθμίσεις που χρειάζεται η χώρα, βελτίωσε όλους τους δείκτες της ελληνικής οικονομίας, εξασφάλισε θετικό δείκτη ανάπτυξης, βρίσκεται κοντά σε μια συμφωνία για το χρέος. Κοντολογίς κλείνει τη μνημονιακή περίοδο της  Ελλάδας, ώστε από το επόμενο φθινόπωρο να πορευθεί εκτός Μνημονίου και να καλύπτει τις ανάγκες της από τις αγορές, στο δρόμο προς την επιστροφής στην ευημερίας.
Κι όμως οι ίδιοι πολιτικοί και μιντιακοί παράγοντες βομβαρδίζουν την κοινή γνώμη με την «αποτυχία»  του Τσίπρα με επιχείρημα ότι… απέτυχε να καταργήσει το μνημόνιο σε μια νύχτα. Τσαμπουνάνε ότι «κατέστρεψε την Ελλάδα» . Και ας είναι ο μόνος που δεν ευθύνεται για την καταστροφή και τη χρεοκοπία της. Την παρέλαβε σιδηροδέσμια από τα κόμματα που πρώτα την ανατίναξαν κυβερνώντας διαδοχικά και μετά της έβαλαν την ταφόπλακα συγκυβερνώντας.  Αλλά το παλιό σύστημα  που δεν βλέπει τους  διεθνείς επαίνους  για τον Τσίπρα, αρπάζεται από οτιδήποτε επικριτικό γράφεται και το κάνει σημαία, ενώ κάνει πάρτι όταν τύποι σαν τον Βέμπερ και τον Βίζερ πετάνε ανοησίες  για «κομμουνιστές» και «200 δισ. κόστος». Κατάντια.

Η ακριβή αντιπολίτευση

Είναι μόνο τρεις περιπτώσεις από τις πολλές που δείχνουν ότι ο Τσίπρας κερδίζει ένα πόλεμο στον οποίο οι προκάτοχοί του ηττήθηκαν -αφού τον προκάλεσαν. Αλλά η κυβέρνησή του χάνει τις επιμέρους μάχες.  Κερδίζει την ουσία και χάνει την επικοινωνία. Νικάει τα λιοντάρια και τον τρώνε οι κοριοί…
Σε μεγάλο ποσοστό η κοινή γνώμη έχει καταπιεί τις τερατολογίες που σερβίρει η αντιπολίτευση. Η κατ’ αρχήν εξήγηση είναι απλή: η κυβέρνηση έχει τη δυσκολία της πράξης και η αντιπολίτευση την ευκολία των λόγων. Αλλά δεν είναι επαρκής.  Υπάρχουν δυο περισσότερο ουσιώδεις εξηγήσεις:
Η μια είναι ότι ο Τσίπρας προσέρχεται στη μάχη των εντυπώσεων με λιανοτούφεκα και πέτρες, ενώ ο Μητσοτάκης έχει δίπλα του έναν στρατό επικοινωνιολόγων, δημοσκόπων, δημοσιογράφων και μιντιακών μηχανισμών.  Πρέπει να είναι η πιο ακριβή αντιπολίτευση όλων των εποχών. Πόσους έχει ο Τσίπρας;
Οι άνθρωποι του Πρωθυπουργού που ασχολούνται με τη προβολή του είναι ελάχιστοι, δεν έχουν μέσα, συχνά είναι ελλιπείς- και το κενό δεν προλαβαίνει να καλύψει ο πολύπειρος Θανάσης Καρτερός. Απόδειξη ότι όχι μόνο δεν μπορούν να αναδείξουν τα μέτωπα στα οποία κυριαρχεί ο Τσίπρας, αλλά δεν έχουν και τρόπο να αναδείξουν τις αδυναμίες του Μητσοτάκη. Τον άκρατο λαϊκισμό της ΝΔ του που βαφτίζεται αντιλαϊκισμός, την απουσία προγράμματος, την πρόσδεση στη διαπλοκή, την ανυποληψία στην Ευρώπη. Ούτε καν το μπάχαλο του επικρατεί στη ΝΔ αυτή την περίοδο. Έτσι όμως δεν γίνεται πολιτική.

Όταν το  άσπρο γίνεται μαύρο

Η δεύτερη εξήγηση είναι ο κυβερνητικός μηχανισμός  δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του αναδεικνύοντας απλώς το έργο του και την αλήθεια. Υπουργοί πνίγονται σε μια κουταλιά νερού. Τους ξεφεύγουν πράγματα με προφανείς ευνοϊκές συνέπειες για την κυβέρνηση και αφήνουν το άσπρο να γίνεται μαύρο σε βάρος της.  Άπειρα παραδείγματα.
Π.χ. δεν αντιλαμβάνονται την τεράστια ουσιαστική και και επικοινωνιακή αξία της εικόνας με τις μπουλντόζες στο Ελληνικό και η επένδυση καρκινοβατεί.  Δεν συνειδητοποιούν το όφελος του πολιτικού συστήματος από τη νόμιμη λειτουργία των καναλιών και η αδειοδότηση αναμένεται ακόμη -αφού πέρασε από 40 κύματα εξ αιτίας των κυβερνητικών λαθών, που θυμίζουν λίγο την περιπέτεια του Καραμανλή με τον βασικό μέτοχο που χάθηκε από μέσα.
Παρότι η κυβέρνηση Τσίπρα  δημιούργησε τις συνθήκες ώστε η Δικαιοσύνη να κινηθεί ελεύθερα και για πρώτη φορά υπόλογοι σκανδάλων και καταστροφικών δραστηριοτήτων παίρνουν το δρόμο για το δικαστήριο, πολλοί έχουν την εντύπωση ότι ο Τσίπρας χειραγωγεί τη Δικαιοσύνη, επειδή οι υπουργοί του λένε και κάνουν χοντράδες.  Έτσι ενώ οι πρώην υπουργοί του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ είναι υπόλογοι έναντι της Πολιτείας και τους «ψάχνουν» οι εισαγγελείς, αυτοθυματοποιούνται κιόλας,  δίνοντας το παράδειγμα και σε επιχειρηματίες να κάνουν το ίδιο. Παράνοια: σαν να καταγγέλλεις τον έφορο ή τον τροχονόμο που κάνουν τη δουλειά τους. Και να απειλείς τον πρόεδρο του δικαστηρίου.
Ο Γεωργιάδης και ο Λοβέρδος  βρίζουν σαν καραγωγείς τον Πρωθυπουργό της χώρας,  ο Σαμαράς κάνει μηνύσεις στους εισαγγελείς που τον ελέγχουν, αλλά το μιντιακό σύστημα της Δεξιάς και της Διαπλοκής στον Τσίπρα καταλογίζει… έλλειψη σεβασμού στους θεσμούς και ένας τουλάχιστον υπουργός τους διευκολύνει ασχολούμενος όλη μέρα με αναρτήσεις με κακόγουστη ρητορική, αντί να «δέσει» τα σκάνδαλα που βρήκε στο υπουργείο του.
Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ εξέθρεψαν τη σήψη και τη διαφθορά, δημιούργησαν το σύστημα διαπλοκής -της οποίας έγιναν υποχείρια στο τέλος, αλλά ο Μητσοτάκης μιλάει τη «νέα  διαπλοκή του Τσίπρα», όταν ο ίδιος και τα στελέχη του δεν ξεχωρίζουν από τους «νταβατζήδες» και τους υπαλλήλους τους. Ο γιος του Κ. Μητσοτάκη και κόρη του Γ. Γεννηματά επικεφαλής των κομμάτων των γόνων καταλογίζουν οικογενειοκρατία στον μόνο Πρωθυπουργό της αντιπολίτευσης που δεν είναι γόνος και ένα μέρος της κοινής γνώμης το καταπίνει.
Οι ηγεσίες και τα στελέχη της ΝΔ και του Κινάλ ξημεροβραδιάζονται στις αυλές μεγαλοεπιχειρηματιών και προμηθευτών -που έχουν δικές τους κοινοβουλευτικές ομάδες στα δυο κόμματα- αλλά η αντιπολίτευση μιλάει για έλλειψη «ηθικού πλεονεκτήματος» της Αριστεράς,  όταν κανένα μέλος της κυβέρνησης της  δεν βαρύνεται με σκάνδαλα, και κανένα στέλεχός της δεν κυκλοφορεί σε δεξιώσεις  επωνύμων, δεν συχνάζει σε ακριβά «στέκια» και κανείς υποστηρικτής της στα ΜΜΕ δεν υπήρξε νταραβερτζής με το αζημίωτο ακόμη και με υπόδικους .
Η παράμετρος Καμμένου καίει όλο και περισσότερο την κυβέρνηση. Υπήρξε κατ’ ανάγκην ορθή η επιλογή Τσίπρα να τον χρησιμοποιήσει για να διαμορφώσει κοινοβουλευτική πλειοψηφία ποντάροντας ότι δεν θα τον ρίξει, αλλά ο υπουργός Άμυνας -για λόγους που όλοι ξέρουν- είναι ασήκωτο βάρος και είναι καιρός να τον ρίξει ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, ασκώντας το απόλυτο δικαίωμά του να διαμορφώνει την κυβέρνηση του κατά την κρίση του. Τα υπόλοιπα θα φανούν στη Βουλή.
Αυτές οι δυο εξηγήσεις οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η τελική ευθύνη για τη άνιση επικοινωνιακή  παρουσία του Τσίπρα, παρά το πολιτικό του ιμπέριουμ βαρύνει τον κυβερνητικό μηχανισμό. Υπουργοί και λοιποί παράγοντες που καθυστερούν υποθέσεις, παραπληροφορούν τον Πρωθυπουργό, πέφτουν στις παγίδες της αντιπολίτευσης. Ορισμένοι έχουν φτάσει στα όριά τους. Δεν μπορούν να φτάσουν ως τις εκλογές. Και ένας τουλάχιστον, αντί να εντάξει τη  δράση του στην στρατηγική επικοινωνιακής ενίσχυσης της κυβέρνησης, στήνει προσωπικό δίκτυο στα ΜΜΕ. Έτσι δεν γίνεται δουλειά…

ΜΑΥΡΟ ΦΙΔΙ ΠΟΥ Σ’ ΕΦΑΓΕ…



Κάθε τόσο κι ένα καινούριο μοσχομύριστο μπουμπούκι στο Αλαχαβούζειο βοθροκάναλο… Ενίσχυση της γκεμπελογραμμής κρούσης… Βαράτε την  κυβέρνηση της «αριστερής παρένθεσης» και όπου κάτσει… Αρκεί να βαράτε… Έχεις χοντρή πλάκα ρε Γιαννάκη Αλαφούζο, που μιλάς μετά πάθους για την εξυγίανση στο χώρο του ποδοσφαίρου την ώρα που στο μαγαζάκι σου το ξερατό έχει φτάσει μέχρι τα παράθυρα του Β’ ορόφου… Τόσο πολύ σου άρεσε ρε Γιάννη το ΣαμαροΒενιζελικό ντουέτο της καταστροφής και του δωσιλογισμού; Τόσο πολύ ρε Γιάννη; Και κάτι ακόμα Γιαννάκη, μια ερώτηση που άμα θέλεις την απαντάς: ΠΟΥ ΤΗΝ ΠΑΣ ΤΕΛΙΚΑ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΡΕ ΓΙΑΝΝΗ; Ξέρεις ή το πας κουτουράδα όπως στο ποδόσφαιρο; Οπότε, ΜΑΥΡΟ ΦΙΔΙ ΠΟΥ Σ’ ΕΦΑΓΕ…

Πέμπτη, 12 Απριλίου 2018

Κοτζιάς – Ντιμιτρόφ: Πρόοδος αλλά και διαφορές σε βασικά ζητήματα


FCCE81AB-91F9-4FBB-8F78-7D9B9E711FDFΤην πρόοδο αλλά και τις διαφορές που παραμένουν σε βασικά ζητήματα επεσήμαναν οι υπουργοί Εξωτερικών Ελλάδας και ΠΓΔΜ στις κοινές δηλώσεις τους μετά τη συνάντηση στην Αχρίδα.
Σύμφωνα με πληροφορίες Νίκος Κοτζιάς και Νικόλα Ντιμιτρόφ θα συνεχίσουν τις συνομιλίες τους. Αξίζει να σημειωθεί πως η συνάντηση γίνεται κατ’ ιδίαν.
Ο Νικολά Ντιμιτρόφ, ανέφερε πως σε κάποια ερωτήματα υπάρχει πρόοδος ενώ σε κάποια άλλα παραμένουν οι διαφορές, προσθέτοντας πως «συζητήσαμε για το χρονικό πλαίσιο για συμφωνία και για τα βήματα εφόσον προκύψει συμφωνία».
Παράλληλα ανέφερε πως το κύριο μέλημα της συνάντησης ήταν να επιφέρουμε τη «λύση που επιθυμούμε», ενώ επεσήμανε πως «μιλήσαμε για την επόμενη μέρα μετά την πιθανή συμφωνία».
«Μελετήσαμε το προοίμιο των συζητήσεων. Θα ενημερώσουμε τους πρωθυπουργούς μας, η διαδικασία συνεχίζεται. Έχει συμφωνηθεί μια μελλοντική τετραμελής συνάντηση, θα είμαστε σε επαφή τις επόμενες μέρες» υπογράμμισε ο ΥΠΕΞ της ΠΓΔΜ.
Από την πλευρά του ο Νίκος Κοτζιάς αρχικά επεσήμανε πως «κάθε φορά που συναντιόμαστε αποκτάμε πέραν από τα θέματα που λύνουμε, και καλύτερη αλληλοκατανόηση».
Και πρόσθεσε:
«Θα συναντηθούμε το επόμενο χρονικό διάστημα , το σίγουρο είναι ότι θα βρεθούμε στη Θεσσαλονίκη στην τετραμερή 3 με 4 Μαΐου, και επίσης θα βρεθούμε 11 και 12 Μαΐου στην Αττική όπου θα μιλήσουμε για το μέλλον της Ευρώπης».
Ο Έλληνας υπουργός εξωτερικών σημείωσε πως «τα δύσκολα τα βρήκαμε και οι δύο μπροστά μας και προσπαθούμε να λύσουμε προβλήματα που δημιουργήθηκαν άλλες εποχές και από άλλους, αλλά αυτή είναι η δουλειά της διπλωματίας».
«Το πλαίσιο της κοινής δράσης και συνεργασιών προέκυψε μέσα από την πολύ καλή διπλωματική δράση. Πολύ σοβαρό είναι για εμάς το ζήτημα του αλυτρωτισμού. Όσο πιο κοντά ερχόμαστε απομένουν όλο και λιγότερα θέματα για συζήτηση, αλλά είναι και τα πιο δύσκολα» είπε επίσης ο κ. Κοτζιάς.

ΑΡΧΙΣΑΝ ΤΑ ΟΡΓΑΝΑ

Αν όντως το Κίνημα Αλλαγής γίνει ένα κλειστό club νυν και πρώην μελών ΠΑΣΟΚ, τότε οι εκτός ΠΑΣΟΚ (οποιασδήποτε εκδοχής) δεν χωράνε. Δεν ξεκινήσαμε γι΄αυτό....Ούτε ο κόσμος ζητάει αυτό...

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ! Ο Κ. Μητσοτάκης αποσύρει τον Αδ. Γεωργιάδη από τα τηλεπαράθυρα

Αποτέλεσμα εικόνας για μητσοτακης αδωνις

Τον έφαγε τον «μπιφτεκά» Γεωργιάδη ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Πέτρος Κωνσταντινέας! Ο Κυριάκος Μητσοτάκης κόβει από τα τηλεπαράθυρα τον Άδωνι Γεωργιάδη!


Το κύκνειο άσμα ήταν για τον Αδ. Γεωργιάδη το επώδυνο τηλεπαράθυρο στον ΑΝΤ1 με τον Π. Κωνσταντινέα. Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ έβγαλε εκτός εαυτού τον αντιπρόεδρο της ΝΔ όταν του υπενθύμισε τι έλεγε για τον Κ. Μητσοτάκη, τον Α. Σαμαρά, αλλά και τον Κ. Καραμανλή και τον χαρακτήρισε «μπιφτεκά» (επειδή γυρίζει και από τις δύο πλευρές).

Το βίντεο της διαμάχης έκανε το γύρο του διαδικτύου. Το αποτέλεσμα ήταν να τηλεφωνήσει ο Κ. Μητσοτάκης και να του θυμίσει ότι είναι αντιπρόεδρος της ΝΔ και δεν μπορεί να τσακώνεται στα παράθυρα των καναλιών. Η ποινή που επεβλήθη από τον Κ. Μητσοτάκη στον Αδ. Γεωργιάδη είναι στέρηση τηλεοπτικών παραθύρων.

Πλέον ο Αδ. Γεωργιάδης θα βγαίνει μόνος του σε συνεντεύξεις στα κανάλια για να μην τσακώνεται με τους ΣΥΡΙΖΑίους! Να δεις που θα τσακώνεται με τους δημοσιογράφους!!!

Υπενθυμίζεται ότι ο Αδ. Γεωργιάδης έχει μεταβληθεί σε βαρίδι για τον Κ. Μητσοτάκη. Ο πρόεδρος της ΝΔ υποχρεώθηκε να τον αλλάξει από τη θέση του τομεάρχη Άμυνας και να τον αφήσει ως αντιπρόεδρο χωρίς αρμοδιότητες. Όμως ο Αδ. Γεωργιάδης συνεχίζει να τραβά προς τα ακροδεξιά την αντιπολιτευτική γραμμή της ΝΔ.

Γιατί ο Τσίπρας παραμένει κυρίαρχος του παιχνιδιού


Οι εκλογές δεν κρίνονται από δημοσκοπήσεις, δημοσιεύματα εφημερίδων και τηλεοπτικές εκπομπές. Δηλαδή δεν κρίνονται από την επικοινωνία, αλλά από την πολιτική. Και η πολιτική διατυπώνεται με τον λόγο και ασκείται με πρωτοβουλίες. Όποιος διαμορφώνει τα συμφραζόμενα της συγκυρίας των εκλογών και θέτει το κεντρικό δίλημμα της κάλπης είναι ο νικητής.
Γράφει ο Γιώργος Λακόπουλος
Από αυτή την άποψη το νέφος παραισθήσεων που παράγει η διαρκής -και πανάκριβη- επικοινωνιακή επίθεση της ΝΔ με τη συνδρομή της διαπλοκής υπέρ του Κυριάκου Μητσοτάκη, δεν μπορεί να κρύψει μια αλήθεια: κυρίαρχος του πολιτικού παιχνιδιού είναι πάντα ο Αλέξης Τσίπρας. Η μπάλα παίζεται πάντα στη δική του πλευρά: έχει το προνόμιο των πρωτοβουλιών στη χώρα και την εν δυνάμει αναγνώρισή του ως κεντρικού εκφραστή της ελληνικής Κεντροαριστεράς.
Οι σοβαροί πολιτικοί παρατηρητές συγκλίνουν ότι οι εξελίξεις θα κριθούν πρωτίστως από τους χειρισμούς που θα κάνει ο Πρωθυπουργός και δευτερευόντως από την πίεση που του ασκεί η αντιπολίτευση και οι μιντιακοί παράγοντες που τη συνδράμουν ή τη χειραγωγούν. Με άλλα λόγια έχει περισσότερες πιθανότητες από τον αντίπαλό του να φτάσει ως τις εκλογές ως κυρίαρχος του παιχνιδιού. Τα υπόλοιπα θα τα αναλάβουν οι ψηφοφόροι. Αν δούμε αναλυτικά τους άξονες στους οποίους θα έχουμε εξελίξεις, προκύπτει και ποιος τις ελέγχει:
Πρώτο: το τέλος του Μνημονίου και η μεταμνημονιακή περίοδος. Ακόμη και όσοι δεν είχαν αντιληφθεί ότι υπάρχει «ντηλ» του Έλληνα πρωθυπουργού με τους εταίρους να ολοκληρωθεί ομαλά το «πρόγραμμα» – και να υποστηριχθεί η Ελλάδα στα πρώτα μεταμνημονιακή της βήματα- το ακούν όλο και πιο συχνά από επίσημα ευρωπαϊκά χείλη. Η χονδροειδής προσπάθεια του Γιάννη Στουρνάρα να παρεμβάλλει την επικίνδυνη- όπως απέδειξε ο πρώην επικεφαλής της Τράπεζας Πειραιώς Μιχάλης Σάλλας– ιδέα της προληπτικής πιστωτικής γραμμής ναυάγησε -και ίσως οσονούπω ναυαγήσει άδοξα και οι εμπνευστής της.
Έτσι ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχασε και τον τελευταίο του σύμμαχο στην επιχείρηση ακύρωσης της ουσιαστικής και συμβολικής αξίας της εξόδου. Προηγουμένως είχε ήδη χάσει τους Ευρωπαίους που δεν αντιλαμβάνονται γιατί κάποιος που έχει συμφέρον από την έξοδο επιχειρεί να την μειώσει.
Το σενάριο είναι ορατό: ο Τσίπρας θα βγάλει τη χώρα από το Μνημόνιο και θα την «περπατήσει» στα πρώτα μεταμνημονιακά της βήματα. Με τη βοήθεια των αριθμών -που θα πάνε καλά το 2018- και τη συνδρομή των εταίρων και δανειστών -που δεν βλέπουν άλλον αξιόπιστο συνομιλητή για την ομαλοποίηση της κατάστασης στην Ελλάδα. Αυτό σημαίνει ότι ο Πρωθυπουργός θα πάει στις εκλογές με «αφήγημα» και θα είναι αυτός που θα θέσει το κεντρικό δίλημμα.
Δεύτερο: το Σκοπιανό. Η κυβέρνηση θα ολοκληρώσει τη διαπραγμάτευση για λύση στο Σκοπιανό και εφόσον την επικυρώσει η Βουλή το κύρος του Πρωθυπουργού διεθνώς θα εκτοξευθεί. Οι επιφυλάξεις για την τελική στάση του Πάνου Καμμένου δεν επηρεάζουν την επιλογή για λύση και οι αντιδράσεις που θα προκύψουν, ιδίως στη Βόρεια Ελλάδα, θα υποχωρήσουν από τη δυναμική που θα δώσει η ίδια η λύση καθώς θα απαλλάξει τη χώρα από την αγκύλωση σε μια χαμένη υπόθεση.
Στο τέλος πραγματικό πρόβλημα θα έχει ο Κυριάκος Μητσοτάκης που θα βρεθεί σε δίλημμα: είτε θα αποδεχθεί τη λύση και θα τον σουβλίσει το κοινό των συλλαλητηρίων- ίσως και με διάσπαση της ΝΔ, είτε θα την απορρίψει και θα αποδοκιμαστεί έντονα από τη διεθνή κοινότητα. Και στα δυο χαμένος είναι. Αυτό ίσως τον οδηγήσει τελικά σε αλλαγή πλεύσης και διευκόλυνση της λύσης. Σε κάθε περίπτωση το Σκοπιανό δουλεύει υπέρ του Τσίπρα, ακόμη και αν οδηγήσει σε πρόωρο διαζύγιο με τον εταίρο που κατ’ ανάγκη επέλεξε πριν από τρία χρόνια. Δύο τα κρατούμενα.
Ο τρίτος άξονας συνδέεται με τα προηγούμενα. Η λήξη της κυβερνητικής σύμπραξη ΣΥΡΙΖΑ -ΑΝΕΛ δεν οδηγεί απαραίτητα σε πτώση της κυβέρνησης και πρόωρες εκλογές, καθώς υπάρχουν εφεδρείες που μπορούν να αντικαταστήσουν τον Καμμένο. Τουλάχιστον δυο κόμματα ενδέχεται να στηρίξουν κοινοβουλευτικά τον Αλέξη Τσίπρα, αν «κόψει» με τους ΑΝΕΛ. Άλλωστε στο τελευταίο τέταρτο της τετραετίας του δεν υπάρχουν κρίσιμα νομοσχέδια προς έγκριση.
Το διαζύγιο με τον Καμμένο όμως θα επιταχύνει μια άλλη εξέλιξη :ο Τσιπρας θα ανακηρυχθεί οριστικά επικεφαλής της ελληνικής Κεντροαριστεράς, εντός και εκτός της χώρας. Μεγάλες ομάδες δημοκρατικών πολιτών θα ανακουφιστούν και οι Ευρωσοσιαλιστές θα τον εντάξουν στις γραμμές τους εν όψει των προσεχών Ευρωεκλογών.
Αυτή η εξέλιξη αλλάζει τα δεδομένα και δίνει νέα εφόδια στον Πρωθυπουργό. Ιδίως αν τη συνδυάσει με πολιτική διεύρυνση στα πλαίσια του ανασχηματισμού που τοποθετείται τώρα στα τέλη Ιουνίου.
Συμπέρασμα: Σε ό,τι αφορά τα βασικά πολιτικά ζητήματα της συγκυρίας έχουμε τρία στα τρία για τον Τσίπρα. Από εκεί και πέρα μένουν ανοιχτά δυο μέτωπα εντός της χώρας και το πρόβλημα στα ανατολικά της.
Εσωτερικά θα κριθούν πολλά από τις από τα αποτελέσματα που θα έχουν οι έρευνες της Δικαιοσύνης για τα γνωστά σκάνδαλα, και από τη συζήτηση για τη συνταγματική αναθεώρηση-, στην οποία δεν αποκλείεται να μετάσχει και η ΝΔ τελικά. Ενδεχομένη θεμελίωση των κατηγοριών για συγκεκριμένα πρόσωπα από τις ανακριτικές αρχές, θα τινάξει στον αέρα τη σπουδή της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ να δεχθούν τη θεωρία της «σκευωρίας» στην οποία κατέφευγαν – με ανεξήγητη σπουδή- κάποιοι από τους ερευνώμενους.
Η συζήτηση θα την αναθεώρηση του Συντάγματος θα θέσει επί τάπητος ένα παλιό δίλημμα: σε ποια κατεύθυνση θα κινηθούν οι αλλαγές. Αλλά και ποια πλειοψηφία θα σχηματιστεί για την δρομολόγησή τους.
Το ανατολικό μέτωπο με τις εντάσεις που προκαλεί διαρκώς η Άγκυρα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις μοιάζει με ναρκοπέδιο το οποίο ο Πρωθυπουργός πρέπει να διασχίσει με ένα μαντήλι στα μάτια. Οι κυβερνητικές εκτιμήσεις συγκλίνουν με τις πληροφορίες και τις απόψεις του «διεθνούς παράγοντα» ότι ο Ταγίπ Ερντογάν επιδιώκει την «ταπείνωση» της Ελλάδας και όχι πολεμική σύρραξη, για να επιβάλει συνεκμετάλλευση στο Αιγαίο. Γι αυτό επιδιώκει να προκληθεί «θερμό επεισόδιο» από την ελληνική πλευρά, υπό την ψυχολογική πίεση που ασκεί αδιάκοπα η Τουρκία.
Από αυτή την άποψη η νευρικότητα που καλλιεργεί στις Ένοπλες Δυνάμεις ο σημερινός υπουργός Άμυνας είναι ένα ζήτημα. Αλλά αξιολογείται περισσότερο ως ένας ακόμη λόγος ολοκλήρωσης της σημερινής κυβερνητικής συμμαχίας.
Να συνοψίσουμε: Ο Αλέξης Τσίπρας έχει καλύτερα χαρτιά στα χέρια του και είναι πάντα αυτός που μοιράζει την τράπουλα. Σε όλα τα θέματα έχει πλεονεκτήματα έναντι του Κυριάκου Μητσοτάκη και σε ορισμένα ακόμη και αν δεν κερδίσει, δεν έχει κάτι να χάσει. Η πραγματική δυσκολία του -τα ελληνοτουρκικά- είναι δυσκολία ολόκληρης της χώρας.
Από αυτή την άποψη η προπαγάνδα της ΝΔ με δημοσκόπους και σχολιαστές, είναι επικοινωνιακή φούσκα. Απλώς προσπαθούν να εκβιάσουν το συμπέρασμα ότι λαϊκή δυσφορία από την ασκούμενη πολιτική, οδηγεί σε υποστήριξη προς την αντιπολίτευση. Επειδή όμως η πολιτική είναι δρόμος αντοχής όσοι νομίζουν ότι κέρδισαν ήδη την κούρσα είναι απλώς λαγοί…

Τετάρτη, 11 Απριλίου 2018

Σταυροί μετά την Ανάσταση: Οι επιτροπές της Βουλής, η Δικαιοσύνη και οι εσωκομματικές συγκρούσεις

 Του Γ. Λακόπουλου


 Η Ανάσταση του Κυρίου δεν φέρνει απαραίτητα τη λύτρωση για όλους. Πολλοί αγωνιούν γιατί τα πάθη τους και η δική τους σταύρωση θα προκύψουν μετά το Πάσχα.  Τους τελευταίους μήνες η επικαιρότητα συσσώρευσε υποθέσεις και εκκρεμότητες πίσω από τις οποίες βρίσκονται πρόσωπα που θα αρχίσουν να ανεβαίνουν το δικό τους Γολγοθά μετά την Ανάσταση. Πολιτικά στελέχη, κρατικοί, κομματικοί  αλλά και αθλητικοί παράγοντες, επιχειρηματίες, πρώην υπουργοί, βουλευτές και πολιτευτές, αναμένουν πορίσματα και αποφάσεις που θα αλλάξουν τη ζωή τους.
Αν θα αλλάξουν και το πολιτικό κλίμα, μένει να αποδειχθεί.  Ήδη σε δυο κόμματα της αντιπολίτευσης το φορτίο υπεράσπισης στελεχών τους που έχουν εκκρεμότητες με τη Δικαιοσύνη είναι ήδη πολύ  βαρύ και θα εξελιχθεί σε Γολγοθά, εφόσον καρποφορήσουν οι συναφείς έρευνες.
Αρκετοί πολιτικοί παρατηρητές προβλέπουν ότι μετά το Πάσχα θα ανοίξει ο δρόμος για πολιτικές εξελίξεις που πριν από μερικούς μήνες θεωρούνταν απίθανες.  Το πολιτικό θερμόμετρο θα ανέβει ακόμη περισσότερο, και η πόλωση θα αποκτήσει πάγια χαρακτηριστικά ως τις εκλογές. Η μετωπική σύγκρουση ανάμεσα στην κυβέρνηση και την αντιπολίτευση θα πάρει νέα τροπή λόγω των υποθέσεων που εκκρεμούν στα εισαγγελικά γραφεία.
Από την πλευρά της η κυβέρνηση θα προσπαθήσει να αναδείξει τα στοιχεία εξόδου από το Μνημόνιο, καθώς σ’ αυτό το μέτωπο θα έχει να επιδείξει απτά αποτελέσματα που θα επικυρώνουν οι Ευρωπαίοι και οι διεθνείς οργανισμοί. Παράλληλα, όμως, εκ των πραγμάτων και οι αποφάσεις της Δικαιοσύνης για σειρά σκανδάλων του παρελθόντος θα δώσουν αέρα στα πανιά της. Όπως  σημειώνουν κυβερνητικά  και κομματικά στελέχη η διαλεύκανση υποθέσεων που θολώνουν την εικόνα της αντιπολίτευσης ικανοποιούν το δημόσιο αίσθημα.
Πράγματι ενώ η κοινή γνώμη αναμένει την «κάθαρση» η Δικαιοσύνη αναζητά μεθοδικά και ήδη βρίσκει βρίσκει στοιχεία που θα σταυρώσουν όσους εμπλέκονται σε ανυπόληπτες δραστηριότητες. Δεδομένου ότι αυτές έρχονται από το παρελθόν τα κόμματα της αντιπολίτευσης που κυβέρνησαν παλιότερα περιέρχονται όλο και σε πιο δύσκολη θέση. Το σκάνδαλο  Novartis και οι υπόλοιπες έρευνες στο χώρο της Υγείας, τα λεφτά που εισέρρεαν στα κομματικά ταμεία,  εκκρεμότητες με τα εξοπλιστικά αλλά και τις δημόσιες προμήθειες πάσης φύσεως θα οδηγήσουν συγκεκριμένους παράγοντες στο «σταυρό».
Πορίσματα των ερευνών καθαρογράφονται και οι δικαστικές αρχές θα προβούν σε ενέργειες από τις οποίες δεν θα λείπει η παράμετρος του εντοπισμού ενδείξεων για συμμετοχή και πολιτικών παραγόντων σε παραβατικές συμπεριφορές . Κάποια πολιτικά πρόσωπα θα κληθούν να σηκώσουν το σταυρό τους μαρτυρίου τους -αν δεν τον σηκώνουν ήδη.  Όσοι παρακολουθούν από κοντά τα πράγματα αναμένουν προφυλακίσεις και δικαστικές διώξεις επωνύμων, που θα επιδράσουν όχι μόνο ως επικοινωνιακή διέξοδος για την κυβερνητική παράταξη, αλλά και ως λυτρωτική εξέλιξη επί της ουσίας.
Στις πρωτοβουλίες που αναμένεται να αναλάβει ο Πρωθυπουργός για να αναδιατάξει το πολιτικό σκηνικό είναι η αναθέρμανση των διαδικασιών για την αναθεώρηση του Συντάγματος, οι οριστικές επιλογές για τη λύση στο Μακεδονικό και ο ανασχηματισμός που τοποθετείται τώρα στα τέλη Ιουνίου και θα συνοδευτεί με θεαματική πολιτική διεύρυνση.
Για όλα αυτά βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη διασταυρούμενες διεργασίες. Η δύσκολη παράμετρος βρίσκεται στα ελληνοτουρκικά και η κυβερνητική επιλογή της προσεκτικής και ψύχραιμης διαχείρισης δεν φτάνει σε όλα τα κυβερνητικά στελέχη και αυτό προκαλεί ανησυχίες στο Μέγαρο Μαξίμου το οποίο αναζητά εναλλακτικά σενάρια ομογενοποίησης της  κυβερνητικής  και ταυτόχρονα της εθνικής γραμμής σ’ αυτό το μέτωπο.

Διεργασίες στα κόμματα

Ο φόβος της Σταύρωσης μετά την Ανάσταση δεν έχει σύνορα στην πολιτική σκηνή και πολλοί αναμένουν εντυπωσιακές εξελίξεις στο εσωτερικό των κομμάτων της αντιπολίτευσης. Στη ΝΔ η ένταση ανάμεσα στο τρίγωνο Κυριάκος Μητσοτάκης – Αντώνης Σαμαράς – Άδωνις Γεωργιάδης, έχει στοιχεία Γολγοθά για την αξιωματική αντιπολίτευση. Ταυτόχρονα όμως αναμένονται Σταυρώσεις και Αποκαθηλώσεις και στο εσωτερικό της οικογένειας Μητσοτάκη της οποίας οι συμμαχίες εκτός πολιτικής αναδιατάσσονται.
Ο πρόεδρος της ΝΔ έχει εμπιστευθεί σε συνεργάτες του το έργο να του εισηγηθούν τη σύνθεση των ψηφοδελτίων με τα οποία θα προσέλθει στις επόμενες εκλογές και δεν αποκλείεται να ανεβάσει στο Σταυρό ορισμένα παλαιά και προβεβλημένα στελέχη- ή, πιο απλά, να τους αφήσει εκτός ψηφοδελτίων. Οι λόγοι είναι εμφανείς και απορρέουν από την ανάγκη του αφ’ ενός να εμφανίσει κάποια ανανέωση, έστω και καθυστερημένα και αφετέρου να εκκενωθούν θέσεις που θα καταλάβουν πρόσωπα πλησιέστερα στον ίδιο.
Περισσότερο περίπλοκα είναι τα προβλήματα στο εσωτερικό του κόμματος της Φώφης Γεννηματά καθώς όλοι διαφωνούν με όλους, όχι μόνο σε τρέχοντα θέματα ή σε ό,τι αφορά τη φυσιογνωμία του Κινάλ, αλλά και σε θέματα στρατηγικής και συμμαχιών. Οι περισσότεροι φοβούνται ότι οι διπλανοί τους προετοιμάζουν ήδη αποδράσεις είτε προς τον ΣΥΡΙΖΑ, είτε προς τη ΝΔ. Σ’ αυτό διαρκώς μεταβαλλόμενο σκηνικό ο απρόβλεπτος παράγων είναι ο Βαγγέλης Βενιζέλος που βρίσκεται ήδη σε κατάσταση νευρικότητας και μετέωρος,  χωρίς να είναι σαφές πού θα προσγειωθεί τελικά.

Έρευνα της Kαπα Recearch: Τι θέλουν οι Νεοέλληνες

Του Νίκου Γαλάτη


Το ελληνικό έθνος- 200 χρόνια μετά το 1821″ είναι πολύ δυνατό» απάντησε το 49% των Ελλήνων στην πρόσφατη έρευνα της Kapa  Recearch για την εφημερίδα ¨Εθνος. Κι ένα άλλο 25% πρόσθεσε «αρκετά δυνατό». Οι υπόλοιποι το βρίσκουν λίγο ή καθόλου δυνατό. Ωστόσο μόλις το το 19% είναι αισιόδοξο για την πορεία της χώρας. Το 79% είναι προβληματισμένο.
Μια έρευνα τον Δεκέμβριο αποκάλυψε μεταξύ των άλλων την αναβίωση του άξονα Αριστερά – Δεξιά και το προφίλ του δεξιού ψηφοφόρου -που δεν συμφωνεί με νομοσχέδια για την ομοφυλοφιλία ή την απλή αναλογική, είναι πιο ανασφαλής, έχει θυμό και ψηφίζει Μητσοτάκη- αντίθετα με τον πιο αισιόδοξο ψηφοφόρο του Αλέξη Τσίπρα, που ελπίζει και πιστεύει πως τελικά θα τα καταφέρουμε.

Στο EuroWorking Group της Πέμπτης η ελληνική μεταμνημονιακή αναπτυξιακή στρατηγική

Euro Working Group
Euro Working Group

Στο EuroWorking Group αναμένεται να γίνει η πρώτη συζήτηση για τη στρατηγική ανάπτυξης που θα ακολουθήσει η Ελλάδα μετά την έξοδο από το μνημόνιο, εγκαινιάζοντας ένα κρίσιμο δεκαπενθήμερο για το ελληνικό ζήτημα.

Κλίμα αισιοδοξίας ως προς την τελική έκβαση της διαπραγμάτευσης για την έγκαιρη και επιτυχή ολοκλήρωση του ελληνικού προγράμματος επικρατεί στις Βρυξέλλες, ενόψει του Eurogroup της 27ης Απριλίου στη Σόφια.
Στο  EuroWorking Group αναμένεται να γίνει η πρώτη συζήτηση για τη στρατηγική ανάπτυξης που θα ακολουθήσει η Ελλάδα μετά την έξοδο από το μνημόνιο, εγκαινιάζοντας ένα κρίσιμο δεκαπενθήμερο για το ελληνικό ζήτημα. Ερωτηθείς σχετικά ο εκπρόσωπος της Επιτροπής, αρμόδιος για ζητήματα Οικονομίας, Κρίστιαν Σπαρ, ανέφερε ότι οι θεσμοί συνεργάζονται με τις ελληνικές αρχές σε ό,τι αφορά την αναπτυξιακή στρατηγική για την Ελλάδα και ότι αυτή θα συζητηθεί στο επόμενο Eurogroup.
Σύμφωνα με πληροφορίες του ΑΠΕ-ΜΠΕ, οι επικεφαλής των θεσμών για το ελληνικό ζήτημα επεξεργάζονται ήδη το προσχέδιο της ελληνικής αναπτυξιακής στρατηγικής, το οποίο αναμένεται να παρουσιαστεί επίσημα από τον Έλληνα υπουργό Οικονομικών, Ευκλείδη Τσακαλώτο στους ομολόγους του στη Σόφια.
Γενικότερα, στόχος όλων των πλευρών είναι στο άτυπο Eurogroup στη Σόφια, στις 27 Απριλίου, να έχουν ολοκληρωθεί οι απαραίτητες διεργασίες προκειμένου να επιτευχθεί μια προκαταρκτική συμφωνία για το τέλος του προγράμματος, την οποία θα ενστερνίζεται και το ΔΝΤ.
Εν τω μεταξύ, οι συζητήσεις με το ΔΝΤ για την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους αναμένεται να κορυφωθούν στο περιθώριο της Εαρινής Συνόδου του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας στις 20-22 Απριλίου στην Ουάσινγκτον, ενώ οι αρμόδιοι αξιωματούχοι εκφράζουν την πεποίθηση ότι στη συνέχεια, το Ταμείο θα είναι σε θέση να ενεργοποιήσει το πρόγραμμά του με την Ελλάδα.
Σε αυτό το πλαίσιο, οι Βρυξέλλες παραμένουν προσηλωμένες στο αρχικό χρονοδιάγραμμα, σύμφωνα με το οποίο στο Eurogroup του Ιουνίου, θα είναι δυνατή η επίτευξη της τελικής συμφωνίας που θα περιλαμβάνει την ολοκλήρωση της τελευταίας αξιολόγησης, την ελάφρυνση του χρέους και τη μεταμνημονιακή επιτήρηση.
Σε ό,τι αφορά την τέταρτη και τελευταία αξιολόγηση, οι επικεφαλής των θεσμών αναμένεται να επιστρέψουν στην Αθήνα στις αρχές Μαΐου, εν μέσω θετικού κλίματος για την έγκαιρη ολοκλήρωσή της.
Ειδικότερα, στη βελγική πρωτεύουσα δεν φαίνεται να ανησυχούν για ενδεχόμενες καθυστερήσεις και εκτιμάται ότι τα προαπαιτούμενα που περιλαμβάνονται σε αυτήν την αξιολόγηση, συμπεριλαμβανομένων αυτών που αφορούν τον τομέα της ενέργειας και τις ιδιωτικοποιήσεις, θα προχωρήσουν κανονικά, έτσι ώστε να είναι όλα έτοιμα τον Ιούνιο.

Τρίτη, 10 Απριλίου 2018

Γεωργιάδης σε παράκρουση: «αν ο Κούλης δεν διαγράψει τον Κακλαμάνη…»

georgiadis-samaras_photo

Σύμφωνα με πληροφορίες μας ο αντιπρόεδρος της μεταλλαγμένης ΝΔ Άδωνις Γεωργιάδης απειλεί πως θα αποκαλύψει πράγματα και θάματα για τον Κυριάκο Μητσοτάκη, αν δεν διαγράψει τον Νικήτα Κακλαμάνη, που τόλμησε να κρίνει τον Αντώνη Σαμαρά για τις απόψεις του τελευταίου περί «υποχρεωτικής συνεργασίας»  με το ΠΑΣΟΚ.
Συγκεκριμένα ο Γεωργιάδης φέρεται να αναφέρει εν εξάλλω στους συνομιλητές του: «αν ο Κούλης δεν διαγράψει τον Κακλαμάνη τότε εγώ και ο Αντώνης θα αποκαλύψουμε με ποιο τρόπο πήρε τις εσωκομματικές εκλογές». Αυτό βέβαια, το λέει πάντα ως απειλή και ως γνωστό… πιάνει.
Αναμένονται γλέντια στο μαγαζί της Πειραιώς.
«Ο Κεντροδεξιός»
https://kentrodexios.wordpress.com

Τριγμοί στις σχέσεις Τουρκίας-Ρωσίας – «Εμείς αποφασίζουμε για την Αφρίν όχι ο Λαβρόφ» λέει ο παράφρονας Ερντογάν

Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επέκρινε τη θέση της Ρωσίας για το μέλλον της περιοχής Αφρίν στη Συρία, λέγοντας πως η ίδια η Άγκυρα θα αποφασίσει τις λεπτομέρειες της επιστροφής της περιοχής στον συριακό λαό.

«Ξέρουμε πολύ καλά σε ποιον θα παραδώσουμε την Αφρίν. Πρώτα, ας μιλήσουμε για την παράδοση των περιοχών που ελέγχονται από άλλες χώρες στη Συρία, στη Συρία», δήλωσε ο Ερντογάν απορρίπτοντας σχόλια του Ρώσου υπουργού Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ. «Όταν έρθει ο καιρός, θα δώσουμε την Αφρίν στον λαό της Αφρίν προσωπικά, αλλά η ώρα αυτή εξαρτάται από εμάς, εμείς θα την προσδιορίσουμε, όχι ο κ. Λαβρόφ», είπε.
Ο Λαβρόφ δήλωσε χθες πως ο ευκολότερος τρόπος να εξομαλυνθεί η κατάσταση στην Αφρίν είναι να τεθεί και πάλι υπό τον έλεγχο της συριακής κυβέρνησης, σύμφωνα με το πρακτορείο ειδήσεων Interfax.
Ενώ η Τουρκία συνεργάζεται τόσο με τη Ρωσία όσο και με το Ιράν για τη μείωση σε κάποιο βαθμό της βίας στη Συρία, η Άγκυρα απαιτεί εδώ και καιρό την αποχώρηση του προέδρου Μπασάρ αλ-Άσαντ και έχει υποστηρίξει τους αντάρτες που μάχονται εναντίον του. Ο Άσαντ υποστηρίζεται κυρίως από τη Μόσχα και την Τεχεράνη.
Η Τουρκία διεξάγει στρατιωτική εκστρατεία για την εκδίωξη των Κούρδων μαχητών των YPG από τη βορειοδυτική περιοχή Αφρίν, ενώ η ρωσική πολεμική αεροπορία και υποστηριζόμενοι από το Ιράν πολιτοφύλακες συνέδραμαν τον συριακό στρατό στις επιθέσεις του στις περιοχές Ιντλίμπ και Γούτα.
Ο Ιρανός πρόεδρος Χασάν Ροχανί έχει πει πως η Αφρίν πρέπει να παραδοθεί στον συριακό στρατό. Η Τουρκία θεωρεί πως οι YPG, που υποστηρίζονται από τις Ηνωμένες Πολιτείες στη μάχη κατά του Ισλαμικού Κράτους, είναι τρομοκρατική οργάνωση.
ΑΠΕ-ΜΠΕ

Δευτέρα, 9 Απριλίου 2018

Η ψευτοελίτ δεν κρατά από πουθενά τον Τσίπρα!



-Θα τραβήξει και στους υπόλοιπους της ψευτοελίτ την πρίζα ο Τσίπρας…
Αυτό υποστηρίζει ο  πάλαι ποτέ στενος φίλος του Αντώνη Σαμαρά, ο Φαήλος Κρανιδιώτης, πρόεδρος της Νέας Δεξιάς, το άρθρο του οποίου στην εφημερίδα  Δημοκρατία προκάλεσε αίσθηση.
Ο πρόεδρος της Νέας Δεξιάς παραδέχεται ότι ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας «… μπόρεσε και ξετίναξε τον ΔΟΛ, έστειλε στην σέντρα τον Ψυχάρη, που είδε το σπίτι – ανάκτορό του να βγαίνει στο σφυρί..» και ότι «… μπόρεσε να γονατίσει τον Μπόμπολα, να τραβήξει την πρίζα του MEGA και επί των ημερών του να αντιμετωπίζει ο Μαρινάκης βαριές κατηγορίες».
Γιατί; «Διότι προφανώς δεν τον κρατάνε. Εάν είχε σταθεί σούζα στους προθαλάμους και τον είχανε σε κάμερες να παντελονιάζει μαύρο χρήμα, τότε απλά θα του είχαν ψιθυρίσει δύο φωνήεντα…»!
Ολόκληρο το άρθρο του Φ. Κρανιδιώτη:
Αντίσταση στον προαιώνιο εχθρό
Και να λοιπόν που τελικά οι Τούρκοι εξακολουθούν να είναι ο προαιώνιος εχθρός. Τζάμπα το χαρτί για τα βιβλία της Ρεπούση, τζάμπα το ρεκτιφιέ που προσπαθούν να κάνουν στην Ιστορία όλοι οι απόστολοι του μαρασμού, προσπαθώντας να σκοτώσουν τον Παπαρρηγόπουλο.
Ο Ερντογάν ο ίδιος έκανε κομφετί τις παπάτζες του συνωστισμού και του συμψηφισμού των “εθνικισμών”. Βγάλανε βέβαια φραγκάκια, μπερντέ, κανά ψιλικοκό οι ιντελιγκέντσηδες τόσα χρόνια, κάνοντας τους κομπέρ του εθνομηδενισμού, στα μαγαζιά που κλείνει ένα ένα ο Τσίπρας. Παρένθεση: ο Τσίπρας είναι ένας αριστερός εξουσιαστής, με εθνομηδενιστική ατζέντα, ιδεολογικός αντίπαλος στις πεποιθήσεις του για το Έθνος, την ταυτότητα του, τα εθνικά θέματα, την εγκληματική εξόντωση της μεσαίας τάξης. Πρέπει όμως να κάνουμε μια παραδοχή. Γιατί μπόρεσε και ξετίναξε τον ΔΟΛ, έστειλε στην σέντρα τον Ψυχάρη, που είδε το σπίτι – ανάκτορο του να βγαίνει στο σφυρί; Γιατί μπόρεσε να γονατίσει τον Μπόμπολα, να τραβήξει την πρίζα του MEGA και επί των ημερών του να αντιμετωπίζει ο Μαρινάκης βαριές κατηγορίες; Διότι προφανώς δεν τον κρατάνε. Εάν είχε σταθεί σούζα στους προθαλάμους και τον είχανε σε κάμερες να παντελονιάζει μαύρο χρήμα, τότε απλά θα του είχαν ψιθυρίσει δύο φωνήεντα και θα έλεγε κι αυτός το ποίημα “πα πα πα το παπί”.
Γιατί λοιπόν οι προηγούμενοι πλην Καραμανλή, που το προσπάθησε θεσμικά με τον βασικό μέτοχο και υπέστη από εμπρησμούς κι απειλές ως “Δεκεμβριανά”, δεν προσπάθησαν να επαναφέρουν την ισχύ στο Μαξίμου, στην νόμιμα εκλεγμένη ηγεσία, από τις σκοτεινές κάμαρες των επιχειρηματιών; Διότι τελικά μάλλον πλένανε τα ρούχα τους όλοι μαζί στην ίδια σκάφη, κατά την μπιθικώτσειο ρήση.
Ομολογώ, έσφαλα. Πέραν του ρομαντισμού, υποτίμησα την ταξική διαφορά, διότι δεν πιστεύω στην ταξική πάλη κι αγωνίζομαι για την εθνική και κοινωνική ενότητα, όμως οι τάξεις υπάρχουν, κι εμείς όλοι, καμμιά δεκαριά εκατομμύρια στην Ελλάδα κι άλλοι τόσοι στην Ιστορική Περιφέρεια, από τη Χειμάρρα ως την Καρπασία και στην Διασπορά, έχουμε άλλα συμφέροντα από την ψευτοελίτ που λεηλάτησε την χώρα επί δεκαετίες και άφησε το Έθνος ανοχύρωτο, βραδυπορόν στον ανταγωνισμό με τον προαιώνιο εχθρό. Κι αυτή η ψευτοελίτ έβλαψε την χώρα όσο και ο μηδενισμός και η δικτατορία της αριστεράς στον δημόσιο λόγο.
Άλλωστε αριστερόστροφη ήταν κι η ψευτοελίτ μας, αφού το ανθελληνικό σαράκι που τρώει την Παιδεία, δεν γεννήθηκε και σήκωσε κεφάλι τα τελευταία τρία χρόνια. Οι ψείρες της “πολιτικής ορθότητας” έχουν χρόνια που βγήκαν στον εθνικό γιακά. Τάχα “δεξιές” κυβερνήσεις τις τάϊσαν, τις εργοδότησαν, τους παραχώρησαν έδαφος, τους εκχώρησαν τα πανεπιστήμια, το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, τα ΜΜΕ, κάθε χώρο παραγωγής δημοσίου λόγου.
“Φιλελεύθεροι”, “δεξιοί” πρωτοπλήρωσαν γενίτσαρους για να κάνουν τα παιδιά μας γενίτσαρους κι αγκαλιάστηκαν με τους απόστολους του μαρασμού, τους κάλεσαν δίπλα τους, τους χειροκρότησαν ως ομιλητές, τους έδωσαν κύρος και τους έβαλαν στο κέντρο του δημοσίου βίου, αντί να τους ξεπλύνουν με ακουαφόρτε από την κοινωνία.
Τώρα λοιπόν όλοι, με τις γελοίες διεθνιστικές πεποιθήσεις τους κουρέλια στα πόδια του Ερντογάν, με την Ε.Ε. να είναι πόρνη του τουρκικού ισλαμοφασισμού, των λαθροδιακινητών και της μαφίας των ΜΚΟ, μέσα από ένα όργιο τουρκικών τραμπουκισμών, συνειδητοποιούν πως όντως η Τουρκία είναι εχθρός μας, η σύγκρουση επικείμενη, βάλανε τους αισχρούς συμψηφισμούς τους, “φταίμε κι εμείς κλπ.”, εκεί που δεν βλέπει ο ήλιος και βλέπουν με δέος να έρχονται και τουρκικά πυρηνικά όπλα, ενώ εμείς σε λίγο δεν θα φτιάχνουμε ούτε σφεντόνες.
Εδώ λοιπόν, αφού τελειώσανε τα πασιφιστικά παραμύθια, μπαίνει το μεγάλο καθήκον, η πλήρης ενσυναίσθηση της αμείλικτης πραγματικότητας, η αποκατάσταση του εθνικού φρονήματος και της δύναμης αποτροπής του Έθνους. Χριστός Ανέστη, αδέρφια, με την σκέψη μας όχι μόνον στους δυο αιχμάλωτους στρατιωτικούς μας αλλά στην ανάσταση και ανάταση όλης της Πατρίδας, χωρίς να φειδόμεθα θυσιών, κόπων, κονδυλίων. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος για να απαντήσουμε ορθά στο δίλημμα αντίσταση ή υποταγή. Κι η ελληνική διαχρονία έχει ένα και μόνο πρόσημο: αντίσταση.
Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης – Πρόεδρος της ΝΕΑΣ ΔΕΞΙΑΣ – www.neadexia.gr
Πηγή

Στα άκρα η σύγκρουση Μητσοτάκη-Σαμαρά – Καταλύτης εξελίξεων στη Ν∆ ο αµερικανικός παράγοντας

 AB7CF725-ADAD-4CA4-ADCE-2B5C858B156BΔύο είναι οι παράγοντες που επισπεύδουν τις εξελίξεις στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας, με το κλίμα στις τάξεις της αξιωματικής αντιπολίτευσης να θυμίζει… χαρακώματα.
Η εξόφθαλμα άβολη θέση και η αφωνία της ΝΔ και του Κυριάκου Μητσοτάκη για την ποινική δίωξη κατά του κουμπάρου της Ντόρας Μπακογιάννη και ισχυρού μιντιακού υποστηρικτή του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Βαγγέλη Μαρινάκη, για εμπορία ναρκωτικών, με αφορμή την υπόθεση του «Noor1», δείχνουν από τις πρώτες κιόλας μέρες ικανές να απελευθερώσουν αλυσιδωτά τις αντίρροπες δυνάμεις στο εσωτερικό της Πειραιώς, ρίχνοντας την πρώτη… μπαλοθιά σ’ έναν «γαλάζιο» πόλεμο όλων εναντίον όλων.
Όταν πριν από κάποιους μήνες, κατά τη συζήτηση στη Βουλή για τις συνομιλίες Γιαννουσάκη – Καμμένου, ο Κυριάκος Μητσοτάκης τόνιζε σε μια αποστροφή του ότι η κυβέρνηση «χτυπά τον κ. Μαρινάκη για να πλήξει τη Νέα Δημοκρατία» φαίνεται ότι δεν αντιλαμβανόταν πως παραδέχεται τη σχέση πλήρους εξάρτησής του με τον Πειραιώτη εφοπλιστή. Σήμερα, μία εβδομάδα μετά την άσκηση ποινικής δίωξης στον επιχειρηματία, ο κ. Μητσοτάκης βρίσκεται αντιμέτωπος ακριβώς με αυτή την ομολογηθείσα εξάρτηση, η οποία ρίχνει βαριά σκιά πάνω από την Πειραιώς.
Αν και μέχρι στιγμής κανείς από το «γαλάζιο» στρατόπεδο δεν έχει πει κουβέντα για την υπόθεση, η σχετική αφωνία δεν θα μπορέσει να συνεχιστεί για πολύ – κι αυτό το γνωρίζουν άπαντες. Ηδη, άλλωστε, μεγάλο τμήμα της ΝΔ, σε κορυφαίο μάλιστα επίπεδο, «βράζει» για την απόλυτη ταύτιση του κόμματος με τον Βαγγέλη Μαρινάκη, την οποία όλοι χρεώνουν στον Κυριάκο Μητσοτάκη και την Ντόρα Μπακογιάννη.
Σε αυτούς που όψιμα εισήλθαν στο στρατόπεδο των επικριτών της συμμαχίας με τον εφοπλιστή ανήκει και το περιβάλλον του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος στο παρελθόν είχε δεχτεί ισχυρά πλήγματα από τα πρωτοσέλιδα του εκδοτικού συγκροτήματος του Πειραιά, με αποκορύφωμα την υπόθεση των εκβιαστών δημοσιογράφων και την αποκάλυψη των τιμολογίων που έκοβε η ΝΔ επί κυβερνήσεώς του στον Παναγιώτη Μαυρίκο.
Οι πρωτοφανείς επιθέσεις στον Κυριάκο Μητσοτάκη του σαμαρικού Antinews, που παραδοσιακά απηχεί τις θέσεις του πρώην πρωθυπουργού, είναι ενδεικτικές του κλίματος που επικρατεί. Η ιστοσελίδα έφτασε στο σημείο να αναφέρει ότι «έχει δίκιο ο Πάνος Καμμένος» για την ταύτιση Μητσοτάκη – Μαρινάκη, που «εκθέτει τη ΝΔ», επιβεβαιώνοντας ότι ο Αντώνης Σαμαράς επέλεξε την τελική αντεπίθεση στον άνθρωπο που ο ίδιος διάλεξε να στηρίξει για την (εκληφθείσα από τον ίδιο ως… προσωρινή- μεταβατική) αρχηγία της συντηρητικής παράταξης.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το διαφαινόμενο οριστικό ρήγμα στις σχέσεις Μητσοτάκη – Σαμαρά αλλά και η κινητικότητα του καραμανλικού στρατοπέδου έρχονται την ώρα που ο πρόεδρος της ΝΔ επιχειρεί να δημιουργήσει δικό του κομματικό «πέλμα», «μητσοτακικοποιώντας» την παράταξη μέσα από το Μητρώο Πολιτικών Στελεχών, κενό το οποίο από την πρώτη στιγμή είχε καλύψει από τον κομματικό μηχανισμό Σαμαρά, από τον οποίο, ωστόσο, προκύπτει εμφανής πρόθεση απαγκίστρωσης.
Ο Πάιατ απομονώνει Σαμαρά
Είναι, ωστόσο, ένα αίσθημα κάθαρσης και διαφάνειας αυτό που ωθεί τον Αντώνη Σαμαρά στη μετωπική σύγκρουση με τον Κυριάκο Μητσοτάκη; Η αλήθεια είναι αρκετά πιο πολύπλοκη, όπως επισημαίνουν «γαλάζιοι» παρατηρητές και παροικούντες την Ιερουσαλήμ της ΝΔ.
Μετά τα τρία απανωτά ραντεβού του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης με τον Αμερικανό πρεσβευτή, Τζέφρι Πάιατ, μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, γεγονός που έχει προκαλέσει μεγάλη εντύπωση σε όλους τους πολιτικούς κύκλους, ο Κυριάκος Μητσοτάκης σε συνέντευξή του εντός της εβδομάδας προχώρησε σε μια… οβιδιακή αλλαγή πλεύσης αναφορικά με το ονοματολογικό της ΠΓΔΜ. «Δεν έχω προεξοφλήσει τη στάση της ΝΔ στο ονοματολογικό. Η ΝΔ θα εξετάσει την όποια συμφωνία», σημείωσε χαρακτηριστικά στη συνέντευξή του στον Νίκο Χατζηνικολάου, τραβώντας διαχωριστική γραμμή από τη θέση του Αντώνη Σαμαρά και του Άδωνι Γεωργιάδη για το Σκοπιανό, την οποία είχε υιοθετήσει άκριτα και σε αντίθεση με τις πεποιθήσεις του ίδιου, της αδερφής του, του Κώστα Καραμανλή αλλά και της παρακαταθήκης του πατέρα του.
Το παράθυρο που άνοιξε ο Κυριάκος Μητσοτάκης για στήριξη τυχόν λύσης στο ονοματολογικό, ενώ προηγουμένως είχε ταχθεί υπέρ των συλλαλητηρίων κατά της χρήσης του όρου «Μακεδονία» και είχε υποστηρίξει ότι «η λύση πρέπει να αναζητηθεί σε άλλη χρονική συγκυρία», είναι δεδομένο ότι έχει προκαλέσει… νευρικό κλονισμό στο σαμαρικό στρατόπεδο, το οποίο βλέπει την εμβληματική ρομφαία του να πέφτει με φόντο την αμερικανική πίεση στην ηγεσία της ΝΔ.
Η αλλαγή στάσης του κ. Μητσοτάκη υποδεικνύει την προσπάθειά του να μην μείνει πολιτικά μόνος στα μείζονα ζητήματα που επιλέγουν να ανοίξουν η κυβέρνηση και ο Αλέξης Τσίπρας, είτε πρόκειται για το Σκοπιανό είτε, σε δεύτερο χρόνο, για τη Συνταγματική Αναθεώρηση, η οποία κρύβει νέα παγίδα… κυβίστησης για την Πειραιώς. Η αλλαγή αυτή ήρθε, ωστόσο, την ίδια ώρα που ο Κυριάκος Μητσοτάκης τηρεί -για λόγους που ο ίδιος γνωρίζει- αποστάσεις και από την εμπλοκή Σαμαρά – Γεωργιάδη στο σκάνδαλο Novartis. Στην πρόσφατη συνέντευξή του χαρακτήρισε «και σκάνδαλο και σκευωρία» την υπόθεση, λησμονώντας, βέβαια, να επισημάνει αυτό που υπογράμμιζε μέχρι πριν από λίγο καιρό: ότι, δηλαδή, το σκάνδαλο αφορά μόνο στην υπερτιμολόγηση από γιατρούς…
Πλέον, με αφορμή – όχι αιτία – την υπόθεση Μαρινάκη, το δίδυμο Σαμαρά – Γεωργιάδη γνωρίζει ότι η μόνη περίπτωση να διασωθεί πολιτικά, εάν οι δυο τους γλιτώσουν από το σκάνδαλο Novartis, είναι προτάσσοντας την παρακαταθήκη των «πατριωτικών» αντανακλαστικών σε μια χοντροκομμένη επανάληψη της διάσπασης του 1992.
Με αυτά τα δεδομένα, κανείς δεν παραγνωρίζει ότι όλα αυτά συντελούνται τη στιγμή που οι ζυμώσεις για νέο κομματικό φορέα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας στα πρότυπα της ιταλικής Λέγκας του Βορρά, υποστηριζόμενη από βορειοελλαδίτικα επιχειρηματικά συμφέροντα και από τους Ανδρέα Παπαμιμίκο και Τάκη Μπαλτάκο, είναι πιο έντονες από ποτέ.
Επίσημη συνιστώσα από καραμανλικούς
Το καραμανλικό στρατόπεδο, το οποίο εδώ και καιρό αναζητά βαλβίδα αποσυμπίεσης κόντρα στην πλήρη μετατροπή της παράταξης σε υβρίδιο νεοφιλελευθερισμού και ακροδεξιάς από το κράμα Μητσοτάκη – Σαμαρά, φαίνεται ότι σε παρασκηνιακό επίπεδο ζυμώνεται πανελλαδικά και πλέον είναι έτοιμο για επίσημες πολιτικές πρωτοβουλίες.
Οι κινήσεις αυτές είναι γνωστές στην ηγεσία της ΝΔ και στο σαμαρικό στρατόπεδο, όπως έχει επιβεβαιωθεί κι από τη σφοδρή πολεμική που έχουν εξαπολύσει εναντίον καραμανλικών αλλά και του ίδιου του πρώην πρωθυπουργού όλα τα φίλα προσκείμενα στο δίδυμο Μητσοτάκη – Σαμαρά μέσα ενημέρωσης.
Από τις εφημερίδες του συγκροτήματος Μαρινάκη μέχρι το σαμαρικό Antinews τα «χτυπήματα» στον Κώστα Καραμανλή αλλά κατά περιπτώσεις και στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Προκόπη Παυλόπουλο, είναι συχνά.

Δημοσιεύθηκε στο φύλλο 44 της «Νέας Σελίδας» που κυκλοφόρησε εκτάκτως το Μεγάλο Σάββατο 8 Απριλίου.

Σάββατο, 7 Απριλίου 2018

Αποκαλύφθηκε ο βουτηγμένος στη διαπλοκή και τη διαφθορά Μητσοτάκης

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης


Ο Κυριάκος Μητσοτάκης αποκαλύφθηκε, γελοιοποιήθηκε στο πανελλήνιο και έχει το θράσος να ζητά εκλογές. Για ποιο λόγο; Για να αποσταθεροποιηθεί η χώρα ενώ είναι βέβαιο ότι θα τις χάσει;

Δεν πρέπει να αμφιβάλλει κανένας πλέον ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης αποτελεί μία από τις πλέον φαιδρές περιπτώσεις πολιτικών προσώπων που έχει... αναδείξει αυτός ο τόπος.

Δεν θα υπενθυμίσουμε τον παρασιτικό και εθνικά επιζήμιο ρόλο της οικογένειας Μητσοτάκη στα δημόσια πράγματα εδώ και δεκαετίες. Δεν θα αναφερθούμε στις ιδεολογικές αντικοινωνικές αγκυλώσεις του ίδιου του Κυριάκου Μητσοτάκη και της Αγίας Οικογένειας. Δεν θα αναφερθούμε στα σκάνδαλα που έχει εμπλακεί το σόι του αποστάτη δεκαετίες τώρα. Δεν θα αναφερθούμε ούτε στα σκάνδαλα στα οποία εμπλέκεται η σύζυγός του Κυριάκου Μητσοτάκη, Μαρέβα, ούτε στις παραλείψεις στα πόθεν έσχες.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης εξελέγη πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας εκπροσωπώντας δήθεν το "νέο". Αυτό ήταν το αφήγημα της διαπλοκής.

Πέραν της οφθαλμοφανούς ανικανότητάς του να διοικήσει το ίδιο του το κόμμα, ο παλιός γνώριμος και συνομιλητής του Χριστοφοράκου, ο άνθρωπος που λάμβανε δώρα από τη SIEMENS, έχει γελοιοποιηθεί πλέον στο πανελλήνιο που έχει αντιληφθεί τον έναν και μοναδικό ρόλο που διαδραματίζει στα δημόσια πράγματα αυτού του τόπου.

Στήριξε με πάθος τους καναλάρχες της διαπλοκής στην υπόθεση της επιβεβλημένης αδειοδότησης των τηλεοπτικών σταθμών. Τάχθηκε με το μέρος των δανειστών και των υπερεθνικών κέντρων που επιδιώκουν την αποσταθεροποίηση της Ελλάδας και αγωνίστηκε με πάθος κατά της χώρας του. Δεν πήρε το μέρος της Ελλάδας, αλλά το μέρος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου όσο βρισκόταν σε εξέλιξη η κρίσιμη διαπραγμάτευση.

Ο έχων μετοχές σε μεγάλη ξένη εταιρεία και μια τεράστια περιουσία, αλάλαζε τις προηγούμενες ημέρες για τις offshore εταιρείες. Και όταν η κυβέρνηση έφερε την τροπολογία για καθολική και γενική απαγόρευση συμμετοχής πολιτικών προσώπων σε εταιρείες με έδρα εκτός της χώρας, ο υποκριτής Μητσοτάκης, ο οποίος καλύπτει τον Παπασταύρου με τις offshore, πήρε τον θίασό του και αποχώρησε.