Τετάρτη, 17 Ιανουαρίου 2018

Γιατί έκλεισε το MEGA, ή ποιοι το έκλεισαν;




Του Γ. Λακόπουλου


Για το οριστικό -όπως φαίνεται- τέλος του MEGA, έγιναν πολύ σοβαρές δημόσιες επισημάνσεις, για τη διαδρομή του και φύση των ΜΜΕ την Ελλάδα. Έγινε όμως και αφορμή για τους συνήθεις γελωτοποιούς του βασιλέως να δώσουν τις καλύτερες παραστάσεις τους. Δεν ενδιαφέρονται για τους εκατοντάδες εργαζόμενους που εμπαίζονται δυο χρόνια. Άλλωστε ποτέ δεν ήταν με αυτούς. Αντίθετα επιβίωσαν στην πλάτη τους και εν πολλοίς τους πήραν στον λαιμό τους. Ενδιαφέρονται να αθωώσουν τα αφεντικά τους για τον βίο και πολιτεία τους στην τηλεόραση και στο χώρο του Τύπου. Με το πρόσχημα ότι «έκαναν ενημέρωση» και έπρεπε να επιβιώσουν, αλλά με τα λεφτά των άλλων.
Οι γελωτοποιοί του βασιλέως είναι ένα είδος  παρα-δημοσιογραφίας «επιπέδου», που άνθισε παράλληλα με τη σήψη, τη διαφθορά και τη διαπλοκή. Σαν τα λάχανα που τρέφονται από την κοπριά. Πχ στο MEGA δίπλα στους εργαζομένους και  τους παρουσιαστές που τιμούσαν με τη δουλειά τους το κανάλι υπήρχαν κι αυτοί που με την εμφάνισή τους αφαιρούσαν. Εξαιτίας τους το πραγματικό τέλος του MEGA είχε προηγηθεί του κλεισίματος. Με την απαξίωσή του. Με την αποστροφή του κοινού τα τελευταία χρόνια σε κάποιες ενημερωτικές εκπομπές και δελτία ειδήσεων.
Οι γελωτοποιοί αποτελούν μια ιδιότυπη αριστοκρατία του μιντιακού χώρου που εξασφάλιζαν υψηλούς μισθούς, προνόμια, και ισχύ, όχι από τη δουλειά τους και την αξία τους, αλλά από το νταλαβέρι με τα αφεντικά και τις παρέες των αφεντικών. Κυρίως με την προθυμία τους να τους φτιάξουν τη διάθεση, να είναι πάντα ευχάριστοι, ή να λειτουργούν σαν καμαρίλα.
Η επαγγελματική αξιολόγησή τους  δεν γίνονταν στο ρεπορτάζ, στο γυαλί, στον ιδρώτα του γραφείου, αλλά στα ακριβά  εστιατόρια του κέντρου και των βορείων προαστίων, στις καλοκαιρινές μπιρίμπες στα κότερα και στις σαχλαμαρίτσες των δεξιώσεων και των «ντινέ» για λίγους.

Οι γελωτοποιοί αποτελούν μια ιδιότυπη αριστοκρατία του μιντιακού χώρου που εξασφάλιζαν υψηλούς μισθούς, προνόμια, και ισχύ από το νταλαβέρι με τα αφεντικά και τις παρέες των αφεντικών

Αυτό που ίσως ξαφνιάζει σήμερα τους γελωτοποιούς είναι ότι σ’ αυτές τις συναναστροφές δεν υπάρχουν πια υπουργοί να  χαριεντίζονται με τον οικοδεσπότη και τους καλεσμένους του -που φέσωναν τράπεζες, ασφαλιστικά Ταμεία, ή την εφορία… Δεν μπορούν να συνηθίσουν στην ιδέα ότι δεν υπάρχει μεταξύ τους ένας πρωθυπουργός να του πουν ένα ωραίο ανέκδοτο και να ξεκαρδιστούν όλοι στα γέλια. Όλο με Άδωνι τη βγάζουν…
Αυτό τους δημιουργεί παραισθήσεις. Ο Τσίπρας στη φαντασία τους μετατρέπεται σε έναν διώκτη των ΜΜΕ. Αλλιώς θα ήταν εκεί, μαζί με τα αφεντικά των ΜΜΕ και τους φίλους τους. Οι υπουργοί του απειλούν την αστική δημοκρατία. Αλλιώς θα έπρεπε να κάθονται στην ίδια ροτόντα μαζί τους, να κάνουν κομπλιμέντα στην οικοδέσποινα της κάθε βραδιάς για τη μαγειρική της (και ας έτρωγαν κέτερινγκ), ή τις δημιουργίες της Φιλιππινέζας.
Τους δημιουργεί επίσης αισθήματα επιθετικότητας με τα οποία αντικατέστησαν την προσποιητή «ανωτερότητα» που επιδείκνυαν τον καιρό της δόξας τους. Όταν αγόρευαν υπέρ του Σημίτη και του πατρός Μητσοτάκη και κατά του Ανδρέα Παπανδρέου. Όταν εξηγούσαν γιατί βλάπτουν την κοινωνία οι απεργοί και γιατί οι αριστεροί κρύβουν μέσα τους τον Στάλιν.
Οι γελωτοποιοί δεν ξέρουν γιατί κατέρρευσε το MEGA. Δεν ξέρουν τίποτε για τα δάνεια που δεν εξυπηρετούνταν και για τις λοιπές ακάλυπτες υποχρεώσεις του. Ούτε το «τέλος συχνοτήτων» -που θεωρούν τεκμήριο νομιμότητας- δεν πλήρωνε.  Δεν έχουν υπόψη τους για μετόχους που έδιναν δουλειές του καναλιού στον… εαυτό τους, με τίμημα που αποφάσιζαν οι ίδιοι. Για τις μετοχές της μιας επιχείρησης που ενεχυριάζονταν για δάνεια της άλλης ταυτόχρονα!
Δεν θυμούνται γιατί το κανάλι εγκαταλείφθηκε από το κοινό του και γιατί υποχωρούσε στις μετρήσεις. Δεν έχουν ιδέα για τις ίντριγκες με την εξουσία και τις σχέσεις με τη διανομή του κρατικού και κοινοτικού χρήματος.

Οι γελωτοποιοί δεν ξέρουν γιατί κατέρρευσε το MEGA. Δεν ξέρουν τίποτε για τα δάνεια που δεν εξυπηρετούνταν και για τις λοιπές υποχρεώσεις του. Ούτε το «τέλος συχνοτήτων» δεν πλήρωνε

Προτιμούν να ξεχνούν ότι οι παχυλοί μισθοί τους -κατά κανόνα μέσω προσωπικής εταιρίας- δεν προέρχονταν από την απόδοση υγιών επιχειρηματικών κεφαλαίων, αλλά από δάνεια που δεν επρόκειτο να αποπληρωθούν ποτέ και γι’ αυτό άλλωστε φαλίρισε το μαγαζί.
Προβάλουν ότι τα αφεντικά τους… εκβιάζονταν από τους Συριζαίους και εννοούν ως εκβιασμό ότι από το 2015 δεν υπάρχει πλέον πρωθυπουργός να καθαρίσει για το δάνειο, υπουργός να δώσει την κρατική δουλειά εκεί που έπαιρναν το ρεγάλο τους, ή να κάνει τα στραβά μάτια στα χρέη, να φροντίσει να μπει η δικαστική τους δίωξη στο αρχείο. Είναι τα ίδια  αφεντικά -όσα δεν χρεοκόπησαν ακόμη για την ακρίβεια- που θεωρούν τις τηλεοπτικές άδειες ακριβές για τους ίδιους, σαν να είναι προορισμένοι εκ Θεού να έχουν κανάλι. Χώρια που υπάρχει κίνδυνος να μπουν και άλλοι στον χώρο στα πλαίσια της «άλωσης», από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Οι γελωτοποιοί του βασιλέως, θεωρούν ότι η νομιμότητα, η άρνηση συναλλαγής στο παρασκήνιο, συνιστά… δίωξη, την οποία υφίστανται τα καημένα τα αφεντικά τους από τους κακούς που κυβερνούν σήμερα. Διώκτες είναι όσοι δεν εννοούσαν να καταλάβουν ότι την κυβέρνηση την αναθέτουν τα κανάλια και όχι οι ψηφοφόροι. Πχ ο αχρείος Τσίπρας πήγε και κέρδισε εκλογές χωρίς να τους έχει δίπλα του. Δεν δέχθηκε να τον δελεάσουν, όπως αποκάλυψε η γάτα Ιμαλαίων.

Προβάλουν ότι τα αφεντικά τους… εκβιάζονταν από τους Συριζαίους και εννοούν ως εκβιασμό ότι από το 2015 δεν υπάρχει πλέον πρωθυπουργός να καθαρίσει για το δάνειο

Προτιμούν να ξεχνούν ότι το MEGA έκλεισε επειδή στην τελευταία φάση του είχε χρέη και οι μέτοχοί του είχαν κι αυτοί χρέη. Για την ακρίβεια ο ένας μέτοχος, δεν είχε κανέναν λόγο να το συντηρεί αφού διαθέτει και άλλο κανάλι. Οι άλλοι δύο χρωστούσαν τα μαλλιοκέφαλα τους και δεν πλήρωναν, αλλά -αν μιλήσουμε για εκβιασμούς- περίμεναν να τους ξαναδανείσουν οι τράπεζες προτάσσοντας τους εργαζομένους τους οποίους οι ίδιοι άφηναν απλήρωτους.
Εμφανίζουν ως εκβιαζόμενους αυτούς που εκβίαζαν κυβερνήσεις, απειλούσαν και στοχοποιούσαν πολιτικούς που δεν τους έκαναν τα χατίρια, ή δεν ανήκαν στον κύκλο των pet που συντηρούσαν, έκαναν δήθεν ενημέρωση με μονοθεματικά δελτία εναντίον των κυβερνήσεων, διέσυραν πρωθυπουργούς και τις οικογένειες τους επειδή δεν κάθονταν «σούζα». Βρίσκουν ότι η νομιμότητα είναι… εκβιασμός.
Οι γελωτοποιοί του βασιλέως θεωρούν φυσική τους κατάσταση τον συγχρωτισμό τους με την οποιαδήποτε εξουσία αρκεί να είναι πειθήνια στα αφεντικά. Τους γοήτευε η «αστική Αθήνα» και ας είχαν εισχωρήσει στα στέκια τους πρόσωπα του του σκοινιού και του παλουκιού. Και ας χρηματοδοτούνταν ο πολυτελής βίος τους από τη λεηλασία των δημοσίων πόρων,  αλλά και από χειρότερες πρακτικές. Ας χρεοκοπούσαν τα ΜΜΕ τους, αλλά όχι και οι ίδιοι.

Εμφανίζουν ως εκβιαζόμενους αυτούς που εκβίαζαν κυβερνήσεις, απειλούσαν και στοχοποιούσαν πολιτικούς που δεν τους έκαναν τα χατίρια

Οι ίδιοι γελωτοποιοί άλλωστε λοιδορούσαν, όταν δεν απειλούσαν, τους Αγγελόπουλους που μπήκαν στα ΜΜΕ με δικά τους λεφτά, δεν έκαναν δουλείες με το κράτος και όταν αποχώρησαν πλήρωσαν μέχρι ευρώ τα Ταμεία και την εφορία και με το παραπάνω το προσωπικό.
Οι δυστυχείς βαίνοντας προς την παρακμή τους δεν μπορούν να χωνέψουν ότι MEGA το έκλεισαν αυτοί που νόμιζαν ότι η δουλειά του καναλάρχη είναι να υποδεικνύει στον πρωθυπουργό πως θα κυβερνήσει και στους υπουργούς τι θα υπογράφουν. Όσοι νόμιζαν ότι ένα κανάλι δεν κάνει ενημέρωση, αλλά επιβάλει στους πολίτες τι θα ψηφίσουν. Όσοι θεωρούσαν ότι κάποιες τηλεοπτικές επιχειρήσεις που στήθηκαν πάνω στην αυθαιρεσία και το δημόσιο χρήμα, ήταν ισόβια πρυτανεία για τους ίδιους.

Τετάρτη, 10 Ιανουαρίου 2018

Η ΠΙΟ ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΗ ΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ

Η ΠΙΟ ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΗ ΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ
Οχι μόνον δεν κέρδισε τις εσωκομματικές εκλογές, αλλά παρά το ότι όλα τα ΜΜΕ της διαπλοκής τον είχαν καθημερινά καλεσμένο, όλο το 24ωρο απέτυχε να ξεπεράσει ακόμη και τον Τζιτζικώστα με τον μηδαμινό τηλεοπτικό χρόνο!
Παρ’όλα αυτά ο Κυριάκος Μητσοτάκης προτίμηση την αποτυχημένη ακροδεξιά επιλογή για την αντιπροεδρία της Νεας Δημοκρατίας, από τον Μεϊμαράκη ή τον Τζιτζικώστα.
Μην απορήσετε το 2019 αν η ΝΔ έχει τα ποσοστά του ΛΑΟΣ

Το ΠΑΣΟΚ εκδικείται όσους το διαλύουν: αδιέξοδα, καυγάδες και… Διευθυντήριο



Toυ Γ. Λακόπουλου



“Σήμερα πάλι από την αρχή, ο καθένας το μαγαζάκι του, τα ίδια κουρασμένα πρόσωπα, οι ίδιες διαδικασίες διευθετήσεων και η κοινωνία απέξω”  έγραψε στο «The caller», ο Γ. Σουλαδάκης, ιστορικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ για το επικείμενο συνέδριο τη Φώφης  Γεννηματά. «Θα φτιαχτεί δηλαδή ένα κόμμα, που η ηγεσία του δεν θα εκφράζει την μεγάλη πλειοψηφία της βάσης του»! Άλλα στελέχη λένε χειρότερα.
Η ομάδα που ανέλαβε τη διάλυση του  ΠΑΣΟΚ- για να ικανοποιήσει τις επιθυμίες του Κ. Σημίτη και  οικονομικών κέντρων που επιδιώκουν τη διαγραφή του ιδρυτή του και της ιδεολογίας του από την μεταπολιτευτική ιστορία και να διευκολύνουν τον Κυριάκο Μητσοτάκη-  συναντά διαρκώς αδιέξοδα.  Το συνέδριο – καρικατούρα που ετοιμάζει  συναντά εμπόδια, τα οποία δεν μπορεί να κρύβει η έναρξη και οι μεγαλοστομίες της επικεφαλής του «Κινήματος Αλλαγής».
Εκτός από το μεγάλο πρόβλημα της τυπικής διάλυσης του κόμματος του Ανδρέα Παπανδρέου, χωρίς να εξεγερθεί η βάση του εναντίον τους,  άρχισαν οι  εσωτερικές έριδες και η  αποτελμάτωση.  Η μόνη πραγματική εξέλιξη είναι το άτυπο Διευθυντήριο που έχουν εγκαταστήσει οι τρεις «αρχηγοί»: Φώφη Γεννηματά, Σταύρος Θεοδωράκης και Γ. Παπανδρέου.
Ειδικά η Γεννηματά με τον Παπανδρέου δεν μπορούν  να μυρίσει τον  άλλον, αλλά έχουν ένα κοινό σκοπό: να «υπαλληλοποιήσουν» τους υπολοίπους. Κυρίως να απομονώσουν τον Νίκο Ανδρουλάκη, στον οποίο δεν αναγνωρίζουν όσα του αντιστοιχούν από το εύρος της επιρροής που εξασφάλισε  στις πρόσφατες  αρχαιρεσίες.  Στην ομάδα προετοιμασίας του «συνεδρίου» , μπαίνει  όποιος έχει χαρτί από τη Φώφη. Οι μικρομηχανισμοί στην υπηρεσία του μικρομεγαλισμού.

 Η  Γεννηματά  -που  μπήκε στην πολιτική για να κάνει καριέρα με το όνομα το πατέρα της και την υποστήριξη της «ομάδας Γεννηματά»-  υιοθέτησε το σενάριο διάλυσης του ΠΑΣΟΚ  και προσπαθεί να βάλει στη θέση του ένα προσωπικό κόμμα.

Πριν από όλα, αυτό  που θέλουν  να αποκλείσουν  είναι το ενδεχόμενο να αποφασίσει το επικείμενο συνέδριο γενική ανανέωση στα πρόσωπα, που θα μετέχουν στα όργανα  και ταυτόχρονα να  διατηρηθούν το όνομα και τα σύμβολα του ΠΑΣΟΚ. Ποιο συνειδητοποιημένο μέλος του ΠΑΣΟΚ θα ψηφίσει την κατάργησή του; Σ’ αυτή την περίπτωση οι τρεις θα μείνουν εκτεθειμένοι καθώς έχουν επενδύσει το προσωπικό μέλλον τους στη διάλυση του Κινήματος.
Στην εναπομείνασα εκλογική βάση του ΠΑΣΟΚ υπάρχει ισχυρό ρεύμα εναντίον της διάλυσης και ήδη το έχουν εκφράσει ιστορικά στελέχη όπως ο Μιλτιάδης Παπαϊωάννου με αρθρογραφία του, αλλά και εν ενεργεία στελέχη όπως ο Παύλος Γερουλάνος. Αν  ο   Ανδρουλάκης επανεξετάσει τη θέση του και θέτει επικεφαλής αυτού του ρεύματος με σύνθημα «Εμπρός για το Νέο ΠΑΣΟΚ», θα  καταστεί κυρίαρχος.
Το Συνέδριο  θα έχει τον ανούσιο τίτλο «Κίνημα Αλλαγή» που επέβαλλε η τρόικα Γεννηματά- Θεοδωράκη- Παπανδρέου για τους λόγους του ο καθένας και τα πράγματα θα πάρουν άλλη τροπή. Το θέμα είναι ποιος θα σηκώσει πρώτος τη σημαία και θα καταγγείλει ότι η Γεννηματά παραπλάνησε την κομματική βάση…
Αυτή τη στιγμή στην πορεία προς το συνέδριο δεν τίθενται  θέματα πολιτικής και ιδεολογίας. Απλώς επαναλαμβάνεται η αντιδικία για τις  διαδικασίες. Στην ουσία πρόκειται για την πρώτη φάση ενός καυγά για τα ψηφοδέλτια των επομένων εκλογών με τα οποία οι τρεις θα προσπαθήσουν να πετύχουν  τους επιμέρους στόχους του και διάφοροι τελειωμένοι να επιστρέψουν στα πράγματα.
Η Γεννηματά να εμφανιστεί  ως «ιδρύτρια» κόμματος. Ο  Θεοδωράκης να κρύψει την διάλυση του Ποταμιού που ήδη έχει επέλθει. Ο Παπανδρέου να ξαναμπεί στη Βουλή, τιμωρώντας  όσους από τους κηπουρούς του δεν τον ακολούθησαν όταν διέσπασε το ΠΑΣΟΚ.

Κίνημα Αλλαγής ή παρακμής;

Η ίδρυση του ΠΑΣΟΚ  το 1974 ανταποκρίνονταν στις ανάγκες της εποχής και η ανάπτυξη του ως ριζοσπαστικού σοσιαλιστικού λαϊκού κινήματος είχε  όλα τα προαπαιτούμενα: ιδρυτική διακήρυξη, ιδεολογικό πλαίσιο, πολιτική γραμμή και οργανωτική δομή. Τίποτε από αυτά δεν υπάρχει στο υπό διαμόρφωση κόμμα.
Αυτό που συμβαίνει σήμερα υπερβαίνει και το ανοσιούργημα της διάσπασης  Παπανδρέου. Η  Γεννηματά  -που  μπήκε στην πολιτική για να κάνει καριέρα με το όνομα το πατέρα της και την υποστήριξη της «ομάδας Γεννηματά»-  υιοθέτησε το σενάριο διάλυσης του ΠΑΣΟΚ  και προσπαθεί να βάλει στη θέση του ένα προσωπικό κόμμα. Σ’ αυτό τη συνδράμουν  κυρίως παράγοντες εκτός του  ΠΑΣΟΚ που επέβαλαν και τη συνένωση με το Ποτάμι,  και τη συμφωνία κάτω από το τραπέζι με τον Γ. Παπανδρέου.
Η ομάδα που την περιβάλλει και ο μηχανισμός δια του οποίου προσπαθεί να αλώσει  το συνέδριο απέχουν από το χαρακτηρισμό « Κίνημα Αλλαγής». Απεικονίζουν  την κατάπτωση της πολιτικής και τις παρακμιακές πλευρές του ΠΑΣΟΚ.  Η αλλιώς: φρενάρουν την ανανέωσή του,  με βάση την ιδεολογία του και το μετατρέπουν σε μικρομάγαζο κενοδοξίας.
Η Γεννηματά αφού κατάργησε τα όργανα και τις καταστατικές διαδικασίες του ΠΑΣΟΚ – παραβιάζοντας ευθέως την εντολή της κομματικής βάσης του 2015-,  παραπλάνησε τους οργανωμένους οπαδούς του, υποσχόμενη ότι δεν θα το διαλύσει,  άρχισε ήδη να το εξαφανίζει  χωρίς προσχήματα.
Στη λίστα όσων την ακολουθούν δεν υπάρχουν νέα πρόσωπα. Αν εξαιρεθούν κάποιοι που  διατηρούν την αξιοπρέπειά τους και  τιμούν την πολιτική τους  προέλευση  στο «Κίνημα Αλλαγής»  συρρέουν τα πιο τυχοδιωκτικά στοιχεία του  παρελθόντος με την προσδοκία να καταλάβουν εκ νέου θέσεις στην πολιτική σκηνή.
Οι χειρότεροι εκπρόσωποι από τη διακυβέρνηση Σημίτη και Γ. Παπανδρέου, συνωστίζονται εν όψει του συνέδριου, ενώ η ίδια πολιτεύεται απέναντι στους υπολοίπους με αυταρχισμό χωρίς λογοδοσία και διαφάνεια.
Τα  ιστορικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ  απέχουν και δεν κρύβουν τη θλίψη τους- με λίγες εξαιρέσεις σαν τον Κ.  Σκανδαλίδη που  πρωτοστατεί στη διάλυση του κοόμματος του Ανδρέα Παπανδρέου  και την αμαύρωση της ιστορίας του.
Δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι αυτό το συνονθύλευμα θα φτάσει ως το συνέδριο, αλλά και αν φτάσει θα είναι μια αναμέτρηση παρακμιακών μηχανισμών που θα εκπνεύσει ως το επόμενο φθινόπωρο. Ποιος θα ακολουθήσει όσους έχει ήδη αποδοκιμάσει;
Ποιος θα δώσει συγχωροχάρτι σε διασπαστές, διαπλεκόμενους και ακυρωμένους;  Ποιος θα ψηφίσει ένα κόμμα που θα έχει βάλει την ιστορία και τις ιδέες του ΠΑΣΟΚ στο χοντροντούλαπο της ιστορίας; Και ας είναι η Φώφη η «δημοφιλέστερη πολιτικός της χώρας»  κατά τον δημοσκόπο Στράτο. Μήπως και ο Κυριάκος δεν είναι ο καταλληλότερος Πρωθυπουργό;



img_6991-1 Ολόκληρο τμήμα του δελτίου του αφιέρωσε ο Σκάι για να διαψεύσει το δημοσίευμα του Έθνους, που έγραψε τα αυτονόητα. Ότι ο Σκάι και η Καθημερινή στοχοποιούν τον Κώστα Καραμανλή και τον Προκόπη Παυλόπουλου. Και όμως, ο Σκάι έτρεξε να διαψεύσει το δημοσίευμα! Οι άνθρωποι είναι σχιζοφρενική, δεν εξηγείται αλλιώς. Εδώ οι μισοί αρθρογράφοι της Καθημερινής είναι περήφανοι επειδή βρίζουν τον Καραμανλή,  Καμαρώνουν επειδή οδήγησαν τον Μητσοτάκη στο να καταψηφίσει τον Πρόεδρο της



Γιούργια! Ο ΣΚΑΪ διαψεύδει ότι …βρίζει τον Καραμανλή!


Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο, τράβηξαν το αυτί του Παπαχελά όταν τόλμησε να συντονίσει την παρουσίαση του βιβλίου του Γιάννη Παπαθανασίου, αλλά κατά τα άλλα δεν βρίζουν αυτοί τον Καραμανλή.  Σήμερα έφτασαν στο έσχατο σημείο αθλιότητας να υποστηρίξουν ότι ο Γιάννης Παπαθανασίου έγραψε το βιβλίο του κατ’ εντολή του Προκόπη Παυλόπουλου, αλλά κατά τα άλλα έχουν το θράσος να διαψεύδουν. Εάν ντρέπονται που τα κάνουν, γιατί τα κάνουν;

Τρίτη, 9 Ιανουαρίου 2018

Ρε μεγαλοπρόεδρε του κώλου Γιαννάκη Αλαφούζο, που κατόρθωσες να κατεδαφίσεις το αθλητικό σύμβολο της Αθήνας, μπορείς ναμου πεις τι περιμένεις από το κόμμα των χαζών και από τον πρίγκιπα των ζαβών;

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΥΜΕ το νέο ραβασάκι του Κυριάκου στους Αλαφούζους

 

Ας μην αμφιβάλλει κανείς, όλη η επίθεση Καθημερινής και Σκάι εναντίον του Κώστα Καραμανλή και του Προκόπη Παυλόπουλου είναι εντολή του Κυριάκου Μητσοτάκη, καλή ώρα όπως το ραβασάκι που έδινε στον Άρη Πορτοσάλτε.

Είναι προφανές ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης για να εδραιώσει την συμμαχία του με το ΠΑΣΟΚ της Φώφης Γεννηματά – βλέπε το ΠΑΣΟΚ του Κώστα Σημίτη, του Γιώργου Παπανδρέου, του Βαγγέλη Βενιζέλου – δέχεται να αποδομήσει τον Κώστα Καραμανλή και τον Προκόπη Παυλόπουλο, και μάλιστα ανεξάρτητα από το κόστος που θα έχει αυτό για τη Νέα Δημοκρατία. Αναγνώστες του Ολυμπία μην ξεχνάτε ότι η στρατηγική πλέον του Κυριάκου Μητσοτάκη, μιας και ξέρει ότι δεν πρόκειται να κερδίσει τον Αλέξη Τσίπρα, είναι να φτιάξει ένα κομματικό κεραμίδι πάνω από το κεφάλι του Και αυτός και οι φίλοι του. Δηλαδή η παρέα των νεοφιλελέδων.

Γι’ αυτό και βλέπετε στον Σκάι και την Καθημερινή με δήθεν στοιχεία που προσπαθούν να αποδείξουν ότι για την καταστροφή του τόπου υπεύθυνος είναι ο Κώστας Καραμανλής, και όχι φυσικά ο Κώστας Σημίτης και ο Γιώργος Παπανδρέου.

Όλα αυτά δείχνουν ότι Σκάι και Καθημερινή τον Αλαφούζου παίζουν το ίδιο παιχνίδι αποσταθεροποίησης του πολιτικού συστήματος που έπαιζαν και όταν καυχιόνταν ότι έριξαν την κυβέρνηση του Κώστα Μητσοτάκη μέσω Αντώνη Σαμαρά. Θυμηθείτε τον εμετό του μακαρίτη Αριστείδη Αλαφούζου εναντίον του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Και δεν ντρέπεται σήμερα ο Κυριάκος Μητσοτάκης να έχει ως συμμάχους με τους οποίους προσπαθεί να επιδιώξει τους στόχους του οι οποίοι ήταν οι υπονομευτές τον πατέρα του! Θα τρίζουν τα κόκκαλα του Κώστα Μητσοτάκη.

Επειδή τελευταία βγάζουν διάφορα στοιχεία η Καθημερινή και ο Σκάι για το χρέος, το έλλειμμα και τους διορισμούς την εποχή του Κώστα Καραμανλή απλώς και μόνο ξεκινάμε σήμερα υπενθυμίζοντας την αλήθεια. Και ξεκινάμε από τα στοιχεία με τους διορισμούς διότι εδώ η αθλιότητα του Αλαφούζου είναι τόσο μεγαλύτερη, που συμπλέει με την αθλιότητα του ΔΟΛ του Ψυχάρη το 2012. Τότε ο ΔΟΛ του Ψυχάρη, κατ’ εντολή του φίλου του Αντώνη Σαμαρά, είχε δημοσιεύσει στα Νέα ένα κατάπτυστο κείμενο που έλεγε ότι η κυβέρνηση Καραμανλή και ο Προκόπης Παυλόπουλος είχαν διορίσει 700.000 δημόσιους υπαλλήλους!!!!

https://youtu.be/ANz09WQAwJg

Αυτή την αθλιότητα συνεχίζει και σήμερα το συγκρότημα των Αλαφούζων με Μανδραβέληδες, Μπάμπηδες και Πορτοσάλτηδες, Δίχως να αισχύνονται.

Για καθετί που γράφουν μαζί και τα καρακόλια τους θα παίρνουν απαντήσεις καθημερινά. Και ως πρώτο δείγμα γραφής παραθέτουμε τα στοιχεία για τους διορισμούς την εποχή Σημίτη και την εποχή Κώστα Καραμανλή, τα οποία βασίζονται στα δεδομένα που έδωσε στην δημοσιότητα η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου και ο τότε υπουργός Γιάννης Ραγκούσης ως υπουργός εσωτερικών!

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ

ΜΕΤΑΞΥ 2004-2009

ΟΙ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ

Ι. Ως προς τους δημόσιους υπαλλήλους, υπό την ευρεία του όρου έννοια η οποία περιλαμβάνει και εκείνους που υπηρετούσαν με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου :

Α.- Το 2004 υπηρετούσαν 472.332 υπάλληλοι, κατανεμόμενοι ως εξής :

1.

Κεντρική Υπηρεσία

354.695

2.

ΝΠΔΔ

 44.910

3.

ΟΤΑ α΄και β΄βαθμού

 72.727

Β.- Το 2009 υπηρετούσαν 530.589 υπάλληλοι, κατανεμόμενοι ως εξής :

1.

Κεντρική Υπηρεσία

397.897

2.

ΝΠΔΔ

 48.634

3.

ΟΤΑ α΄και β΄βαθμού

 84.058

Γ.- Άρα η διαφορά μεταξύ 2004 και 2009 είναι 58.257 περισσότεροι υπάλληλοι.

1. Απ΄ αυτούς οι 33.500 δεν προσλήφθηκαν πρωτογενώς αλλά προέρχονται από εκείνους των οποίων οι ιδιωτικού δικαίου συμβάσεις μετατράπηκαν σε αορίστου χρόνου, κατ’ εφαρμογή του Π.Δ. 164/2004. Επισημαίνεται ότι η μετατροπή αυτή έγινε υποχρεωτικώς – και με διαδικασία ΑΣΕΠ, μολονότι τούτο δεν ήταν επιβεβλημένο κατά το Σύνταγμα – λόγω των προβλέψεων της Οδηγίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης του 1999. Συγκεκριμένα η Κυβέρνηση Κ. Σημίτη αφενός είχε «κληροδοτήσει» το 2004 στην Κυβέρνηση Κ. Καραμανλήπερί τους 129.000 συμβασιούχους ορισμένου χρόνου και έργου. Και, αφετέρου, ουδέν είχε πράξει για την προσαρμογή στην ως άνω Οδηγία, υπό τον κίνδυνο καταδίκης της Χώρας με ανυπολόγιστες οικονομικές συνέπειες. Γι’ αυτό και αμέσως εκδόθηκε το ως άνω Π.Δ. 164/2004 με το οποίο, και σε συνεννόηση με τα αρμόδια όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και ύστερα από γνωμοδότηση του Συμβουλίου της Επικρατείας, μετατράπηκαν σε αορίστου χρόνου οι 33.500 συμβάσεις κείνων που κάλυπταν πάγιες και διαρκείς ανάγκες.

2. Κατά συνέπεια μεταξύ 2004-2009 προσλήφθηκαν πρωτογενώς, και για την κάλυψη υφιστάμενων τεράστιων κενών του στενού δημόσιου τομέα – πάντοτε δε μέσω ΑΣΕΠ – 24.757 δημόσιοι υπάλληλοι. Εκ των οποίων πάνω από 10.000 στους ΟΤΑ α΄και β΄ βαθμού.

3. Απλή στατιστική παρατήρηση λοιπόν αποδεικνύει ότι ο κατ’ έτος μέσος όρος προσλήψεων μεταξύ 2004-2009 ήταν ο μικρότερος, τουλάχιστον μετά το 2000. Και, βεβαίως, δεν γίνεται λόγος για τα προηγούμενα – ιδίως μετά το 1981 – χρόνια, όπου συνέβησαν τα «όργια» κομματικών προσλήψεων του ΠΑΣΟΚ – «φυσικά» εκτός ΑΣΕΠ – και για τα οποία τα συγκεκριμένα δημοσιεύματα σιωπούν «αιδημόνως».

ΙΙ. Ως προς τους συμβασιούχους με σύμβαση ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου και έργου :

Α.- Τα στοιχεία έχουν ως εξής :

1.Το 2004 υπηρετούσαν 128.963 συμβασιούχοι, οι οποίοι είχαν προσληφθεί    από τις Κυβερνήσεις Σημίτη, κατανεμόμενοι ως εξής :

(α)

Ορισμένου χρόνου :

94.352

(β)

Έργου :

34.431

2. Το 2005 υπηρετούσαν 128.868 συμβασιούχοι, κατανεμόμενοι ως εξής :

(α)

Ορισμένου χρόνου :

92.762

(β)

Έργου :

36.106

3. Το 2006 υπηρετούσαν 128.421 συμβασιούχοι, κατανεμόμενοι ως εξής :

(α)

Ορισμένου χρόνου :

103.312

(β)

Έργου :

 25.109

4. Το 2007 υπηρετούσαν 118.513 συμβασιούχοι, κατανεμόμενοι ως εξής :

(α)

Ορισμένου χρόνου :

96.114

(β)

Έργου :

22.399

5. Το 2008 και επέκεινα υπηρετούσαν 96.819 συμβασιούχοι, κατανεμόμενοι    ως εξής :

(α)

Ορισμένου χρόνου :

75.127

(β)

Έργου :

21.692

Β.- Από τα στοιχεία αυτά συνάγεται ότι αν μεταξύ 2004-2006 ο αριθμός των συμβασιούχων αυτών ήταν σχετικά υψηλός – αλλά ίσος μ’ αυτόν που προσέλαβε το ΠΑΣΟΚ προ του 2004 – είναι διότι κατά τα τρία αυτά χρόνια ανανεώθηκαν υποχρεωτικώς, όσο διαρκούσαν οι διαδικασίες του ΑΣΕΠ, οι προ του 2004 συμβάσεις εκείνων, οι οποίοι είχαν προσληφθεί, όπως τονίσθηκε, από τις Κυβερνήσεις Σημίτη και ενέπιπταν στις διατάξεις του Π.Δ. 164/2004. Ήτοι οι συμβάσεις που τελικώς μετατράπηκαν σε αορίστου χρόνου. Γι’ αυτό και μετά το 2007 «έπεσαν» καθέτως, φθάνοντας πλέον στο μικρότερο επίπεδο, τουλάχιστον μετά το 2000.

2 Σχόλια to “ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΥΜΕ το νέο ραβασάκι του Κυριάκου στους Αλαφούζους”.

Παρασκευή, 29 Δεκεμβρίου 2017

Κύριε Μητσοτάκη, αμείβεται συγγενικό σας πρόσωπο από την Phillip Morris, ανταγωνίστρια της ΣΕΚΑΠ;

Το ερώτημα είναι εξαιρετικά απλό κύριε Μητσοτάκη. Η κυρία Αλεξία Μπακογιάννη μαζί με την εκλεκτή του Γιώργου Παπανδρέου κυρία Τατιάνα Καραπαναγιώτη συνεργάζονται ναι ή όχι με την Philip Morris; Την βασική ανταγωνίστρια δηλαδή της εταιρείας ΣΕΚΑΠ;



ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ΛΕΦΤΑ

Διότι εάν αποδειχθεί ότι στενό συγγενικό σας πρόσωπο όπως η κυρία Αλεξία Μπακογιάννη αμείβεται από την εταιρεία Phillip Morris την ώρα που εσείς βάζετε το κόμμα σας να κάνει αυτό το εθνικό σαμποτάζ εις βάρος της ΣΕΚΑΠ, τότε μπορείτε κάλλιστα να χαρακτηριστείτε ως πολιτικός υπόκοσμος.  Περιττεύει φυσικά να υπενθυμίσουμε ότι ακόμα δεν έχουμε τις απαντήσεις για το πόσα χρήματα απεκόμισε η κυρία Αλεξία Μπακογιάννη από τον Ερυθρό Σταυρό και το Ερρίκος Ντινάν την εποχή του μεγάλου πάρτι του Ανδρέα Μαρτίνη.

Πέμπτη, 28 Δεκεμβρίου 2017

Γιατί τα κόμματα και το σύστημα φοβούνται την «καθαρή» έξοδο


ΤΟ ΚΑΡΑΒΑΝΙ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ... ΚΙ ΑΣ ΤΑ ΣΚΥΛΙΑ ΝΑ ΓΑΥΓΙΖΟΥΝ.
 

Του Σωτήρη Καψώχα

Ίσως, το μοναδικό πράγμα για το οποίο θα έπρεπε να βρουν σημείο σύγκλισης τα πολιτικά κόμματα, οι συνδικαλιστικές παρατάξεις και τα επιχειρηματικά λόμπι της χώρας, είναι η 20η Αυγούστου 2018, όταν δηλαδή ολοκληρώνεται ημερολογιακά η διαδικασία κατοχής της Ελλάδας από τους διεθνείς δανειστές της.

Η απελευθέρωση από τον ασφυκτικό ζυγό των μνημονίων και η αυτοδύναμη έξοδος στις αγορές, θα έπρεπε να αποτελεί το ζητούμενο, το επιδιωκόμενο και το ευκταίο για όλους, συνενώνοντας τους πάντες εντός της χώρας σε αυτό τον στρατηγικό στόχο.

Κι όμως, η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Κυβέρνηση και σύμπασα η αντιπολίτευση(σε ένα σώμα και μια ψυχή), ερίζουν για το εάν θα είναι καθαρή ή ελεγχόμενη η έξοδος από το μνημόνιο, για το πόσο θα μας κοστίσει σε νέα μέτρα η «ελευθερία», για το εάν υπάρχει κάποια κρυφή ή φανερή νέα εποπτεία στο βάθος των αιώνων και άλλα ηχηρά παρόμοια. Το χειρότερο ωστόσο είναι ότι τα κόμματα της αντιπολίτευσης και ορισμένα επιχειρηματικά συμφέροντα προσπαθούν να δημιουργήσουν αρνητικά τετελεσμένα, προκειμένου να αποφευχθεί η όσο το δυνατόν πιο «καθαρή» απεμπλοκή της χώρας από τη μέγγενη των δανειστών.

Ο αρχηγός της ΝΔ, Κυριάκος Μητσοτάκης, σε κάθε ευκαιρία κάνει λόγο για ένα κρυφό μνημόνιο που έχει υπογραφεί, η Φώφη Γεννηματά μιλάει για μια αέναη εποπτεία, ο Σταύρος Θεοδωράκης διατείνεται ότι η χώρα αντιμετωπίζει ακόμη το ενδεχόμενο χρεοκοπίας, ο Δημήτρης Κουτσούμπας υποστηρίζει ότι η Ελλάδα έχει παραδοθεί στους αιμοσταγείς καπιταλιστές και οι Χρυσαυγίτες επαναφέρουν το «Γουδή».

Κορυφαία ωστόσο πράξη απαξίωσης της προσπάθειας θεωρείται η παρέμβαση του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος Γιάννη Στουρνάρα, ο οποίος έσπευσε να υποδείξει το δρόμο της νέας εποπτείας της χώρας, ρίχνοντας στο διεθνή στίβο των αγορών την ανάγκη παροχής «προληπτικής στήριξης» στην Ελλάδα, αμέσως μόλις ολοκληρωθεί το πρόγραμμα. Στην ουσία πρότεινε μια διαρκή επιτήρηση από τους ευρωπαίους δανειστές.

Υπάρχουν βεβαίως και επιχειρηματίες που δεν επιθυμούν να έχει αίσιο τέλος η υπόθεση ελληνικά μνημόνια. Αυτοί παίζουν με τη βιωσιμότητα τους τραπεζικού συστήματος. Με πρόταγμα τα «κόκκινα δάνεια» και τους πλειστηριασμούς καλλιεργούν κλίμα νέας ανακεφαλαιοποίησης στις τράπεζες, εξέλιξη που αν συμβεί θα τινάξει στον αέρα το εγχείρημα της ολοκλήρωσης του δημοσιονομικού προγράμματος της ελληνικής οικονομίας.

Στο ερώτημα γιατί όλη αυτή η δραστηριότητα, η απάντηση είναι απλή: Προηγείται το ατομικό και κομματικό συμφέρον από το εθνικό. Τα πολιτικά πρόσωπα και τα κόμματα που διαχειρίστηκαν την χρεοκοπία της χώρας , τρέμουν το τέλος των μνημονίων και την καθαρή έξοδο γιατί αυτομάτως τελειώνουν πολιτικά και ηθικά. Που θα σταθούν μετά οι «φωτισμένοι» ηγέτες και οι παντός καιρού «σωτήρες» του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, όταν θα γίνει συνείδηση του λαού πως αυτοί έφεραν στη χώρα τα μνημόνια και άλλος τα έδιωξε;

Από την άλλη, καταρρέει η παλαιά κρατικοδίαιτη επιχειρηματική «ελίτ», η οποία συνέχισε να δανείζεται από τις τράπεζες εκατοντάδες εκατομμύρια –και χωρίς εγγυήσεις- την περίοδο 2010-2014, όταν τα πιστωτικά ιδρύματα είχαν χρεοκοπήσει και η επιβίωσή τους οφείλεται στα δάνεια της τρόικας που βαρύνουν τον ελληνικό λαό.

Ολόκληρο το παλαιό σύστημα εξουσίας, γνωρίζει καλά ότι μια θετική εξέλιξη στην οικονομία, καθιστά τον Αλέξη Τσίπρα και το κόμμα του κυρίαρχους στην εγχώρια πολιτική σκηνή και ταυτόχρονα δημιουργούνται νομοτελειακά νέοι κανόνες στο πολιτικό σκηνικό της χώρας. Οι γόνοι, οι επίγονοι και οι απόγονοι τελειώνουν, καθώς επίσης και η «ελέω ισχυρών συμφερόντων» δημιουργία και λειτουργία κομμάτων. Όσο για τους «Μεσσίες» -που έχουμε πολλούς τέτοιους στη χώρα, μάλλον θα πρέπει να ψάξουν άλλη δραστηριότητα για να ευδοκιμήσουν.

ΑΣ' ΤΟΝ ΤΡΕΛΟ ΣΤΗΝ ΤΡΕΛΑ ΤΟΥ

Δε μου λες ρε Κούλη, μ’ αυτή τη φάτσα θα πας στις Βρυξέλλες να διαπραγματευτείς; Καλά ρε άνθρωποι του Θεού τόσους καλούς γιατρούς έχουμε, τόσα και τόσα εξαίρετα ιδρύματα γιατί το αφήνετε το παιδί να παραδέρνει μεταξύ φρενοβλάβειας και σχιζοφρένειας … Δεν το λυπάστε; «Άσ' τον τρελό στην τρέλα του και μη τον συνεφέρεις. Τι κρύβει μέσα το μυαλό ενός τρελού δεν ξέρεις. Μπορεί να βρει στην τρέλα του αυτά που 'χει ποθήσει και που δεν αξιώθηκε να δει και ν' αποκτήσει»