Τρίτη, 19 Σεπτεμβρίου 2017

Αυτή είναι η δημοσκόπηση που ενόχλησε τη ΝΔ οδηγώντας τη σε προσφυγή στο ΕΣΡ



Tη σφοδρή ενόχλησή της για τα ευρήματα της έρευνας της Commonview ( δημοσιοποιήθηκε χθες για λογαριασμό του News 247) με την οποία αποτυπώνεται το κλείσιμο της ψαλίδας ανάμεσα στη ΝΔ και το ΣΥΡΙΖΑ, δεν μπόρεσε να κρύψει σήμερα η αξιωματική αντιπολίτευση.
Ενώ δεν είναι η πρώτη φορά που η εταιρία δημοσιοποιεί δημοσκοπήσεις, με παρέμβασή του στο Ε.Σ.Ρ. ο Διευθυντής του Γραφείου του Προέδρου Μιχάλης Μπεκίρης αυτή τη φορά τη βάζει στο στόχαστρο και ζητά «να ελεγχθεί η προέλευση της εν λόγω εταιρείας και η τυχόν παραβίαση των όρων δημοσιότητας και διαφάνειας που θέτει το ισχύον νομικό πλαίσιο για τις δημοσκοπήσεις».
Ειδικότερα, στην επιστολή του προς τον Πρόεδρο του Ε.Σ.Ρ. Αθανάσιο Κουτρουμάνο, ο κ. Μπεκίρης, υποστηρίζει ότι η εταιρία δεν πληροί τις προϋποθέσεις νομιμότητας καθώς, όπως επισημαίνει «προκειμένου να είναι νόμιμη η δημοσιοποίηση μιας δημοσκόπησης, επιβάλλεται, μεταξύ άλλων, η αναφορά του αριθμού εγγραφής του φορέα που πραγματοποίησε τη δημοσκόπηση, στο Μητρώο Φορέων και Επιχειρήσεων Δημοσκοπήσεων». Παράλληλα αναφέρει ότι, «από έναν πρόχειρο έλεγχο στα αρχεία που δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα του Ε.Σ.Ρ., σύμφωνα με το νόμο, προκύπτει ότι η εν λόγω εταιρεία δεν περιλαμβάνεται στο Μητρώο Φορέων και Επιχειρήσεων Δημοσκοπήσεων».
Υπενθυμίζεται ότι η χθεσινή έρευνα της Commonview καταγράφει σημαντική συσπείρωση των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ και μείωση της απόστασης που τον χώριζε με την ΝΔ, η οποία περιορίζεται στις 3 ποσοστιαίες μονάδες.
Το κυβερνών κόμμα καταγράφει ποσοστό 24% έναντι 27% της ΝΔ.

Η Φώφη δένει το σκοινί για να κρεμαστεί το ΠΑΣΟΚ- και η ίδια -και ο Τσίπρας χαμογελάει…



Του Γ. Λακόπουλου



Σε πολιτικό  κενό βρίσκεται η επιχείρηση δημιουργίας του νέου φορέα “της Κεντροαριστεράς” – παρά τη γενναιόδωρη μιντιακή υποστήριξη από το σύστημα που πάει τον Κυριάκο Μητσοτάκη για Πρωθυπουργό  -κόντρα στη Δημοκρατική παράταξη και τις ιδέες της.
Οι δέκα υποψήφιοι επικεφαλής του εγχειρήματος ερίζουν ακόμη για διαδικαστικά ζητήματα που αφορούν την ψηφοφορία. Η Φώφη Γεννηματά αντιστέκεται στην πίεση να ευτελίσει τη διαδικασία με την ψήφο από απόσταση- σε μια παρωδία πολιτικής και εκλογών στην οποία θα μπορεί ψηφίζει οποιοδήποτε χωρίς καμία διάθεση συμμετοχης και πολιτικής δράσης.
Η κυρία έχει και παρενθέσεις σοβαρής πολιτικής συμπεριφοράς. Οι υπόλοιποι αρκούνται σε αοριστίες για την  ταυτότητα του “φορέα” -καθώς δεν έχουν ούτε σχέδιο ούτε ιδεολογική πλατφόρμα για τη συγκρότησή του. Άλλωστε δεν θα κριθούν γι’ αυτό από το, αγνώστων στοιχείων “εκλογικό σώμα” της 5η Νοεμβρίου.
Από τι θα κριθούν; Από την πασαρέλα και τους μιντιάρχες. Τι είδους κόμμα έχουν κατά νου θα το πουν…μετά!  Ακόμη και ο Ν. Ανδρουλάκης που διαφώνησε με αυτή τη διαδικασία … συμμετέχει! Μόνο ο αξιοπρεπής πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ Θαν. Θεοχαρόπουλος προτίμησε να μείνει μακριά από φαρσοκωμωδία και τους προειδοποιεί για το μπάχαλο που επέρχεται με την εκλογή ενός αρχηγού χωρίς κόμμα και με τα σημερινά κόμματα να αποφασίζουν αργότερα αν θα  αποδεχθούν τον “ενιαίο φορέα”, άρα και τον αρχηγό του.
Ομοίως από το ΠΑΣΟΚ ο Παύλος Γερουλάνος γύρισε την πλάτη στο ανοσιούργημα διάλυσης του Κινήματος, ενώ οι πολιτικοί παρατηρητές ακόμη δεν έχουν καταλάβει γιατί ο ταλαντούχος Βαγγ. Βενιζέλος απέχει από μια κούρσα στην οποία τα προσόντα του ήταν αρκετά για να κάνει περίπατο.

Αρχηγοί αέρος-αέρος

Από τους δέκα -προερχομένους από το  ΠΑΣΟΚ στην πλειοψηφία τους -υποψηφίους μόνο ο Γιάννης Ραγκούσης έχει καταθέσει μέχρι στιγμής συγκεκριμένες πολιτικές προτάσεις- φέρνοντας και σε δύσκολη θέση τους υπόλοιπους με ορισμένες από αυτές -και γενικότερα δείχνει να πορεύεται με ένα  επεξεργασμένο πολιτικό πλαίσιο.
Η δέσμευση του να μην συνεργαστεί με τον Κυριάκο Μητσοτάκη και η αντιδεξιά στάση του διατυπώνεται σχεδόν καταγγελτικά για ορισμένους : “Με εμένα επικεφαλής η προοδευτική παράταξη δεν θα γίνει ξανά θυγατρική της ΝΔ” τονίζει. Αναφέρεται στην περίοδο Βενιζέλου, αλλά και στις προθέσεις της Φώφης Γεννηματά, του Γ. Καμίνη και του Στ. Θεοδωράκη.
Σε ό,τι αφορά τη Γεννηματά σύντομα θα φτάσει στο αδιέξοδο που δημιουργεί στον εαυτό της. Οι δυνάμεις που την ώθησαν στην πρωτοβουλία που θα συμπαρασύρει σε διάλυση το ΠΑΣΟΚ στρέφονται στην υποστήριξη του Γ. Καμίνη.
Ο δήμαρχος αυτοπαρουσιάζεται ως εμφανίζεται ως “ηγέτης”- αναφερόμενος στην ήττα του “Ναι” στο δημοψήφισμα του 2015. Αλλά και ως σούπερμαν: αν εκλεγεί θα καταφέρει να διοικεί και την Αθήνα, ως δήμαρχος, και να οργανώσει εξ αρχής ένα νέο κόμμα ως πολιτικός αρχηγός.
Ανάλογες δυνατότητες επιφυλάσσει για τον εαυτό του ο  φιλόδοξος Νίκος Ανδρουλάκης, αφού δεν θα παραιτηθεί από ευρωβουλευτής, μέχρι να προκύψουν εθνικές εκλογές – και θα στήσει τον “νέο φορέα”  με αερογέφυρα Αθήνα-Στρασβούργο-Βρυξέλλες

Η Φώφη σκοτώνει το ΠΑΣΟΚ πισώπλατα

Η Γεννηματά  δεν φτάνει ως την πολυθεσία, αλλά προσπαθεί να κρύψει τη συμμετοχή της στη μεθόδευση διάλυσης του ΠΑΣΟΚ υπέρ του “ενιαίου” φορέα -όπως έχει δεσμευτεί ενυπογράφως στην επιτροπή Αλιβιζάτου. Την οποία αντιμετωπίζει σα να είναι η υπέρτατη αρχή του χώρου και της δίνει ακόμη και το περιθώριο να μεροληπτεί υπέρ των άλλων σε θέματα πολιτικών επιλογών, όπως είναι η διαμόρφωση του εκλογικού σώματος και  η μέθοδος ψηφοφορίας
Κατά τα λοιπά ανάμεσα σε μεγαλοστομίες και παραπλανητικές διαβεβαιώσεις ετοιμάζει το πισώπλατο χτύπημα στο ΠΑΣΟΚ -που την ψήφισε πρόεδρο για τέσσερα χρόνια για να το ανασυντάξει όχι για να το καταργήσει. Στη συνέντευξή της προς το “Βήμα της Κυριακής” προβλέπει για τον “φορέα” …”πρωταγωνιστικό ρόλο”- με το 6% που συνεχίζουν να δίνουν στο χώρο  και οι πιο φιλικοί δημοσκόποι -και φαντάζεται τον ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΔ να “έχουν χάσει τον ύπνο τους”.
Όταν όμως ερωτάται για το μέλλον το ΠΑΣΟΚ προσπαθεί να κρύψει  τις προθέσεις της κάτω από το χαλί, ενώ  θα μπορούσε κάλλιστα να προσυπογράψει το πρόσφατο άρθρο του Μιλτ. Παπαϊωάννου στα ΝΕΑ και να λήξει η συζήτηση. Δηλώνει  ότι “το ΠΑΣΟΚ μετεξελίσσεται , δεν διαλύεται”, αλλά δεν ξεκαθαρίζει σε τι μετεξελίσσεται και ποια θα είναι η παρουσία του αν ιδρυθεί ο νέος φορέας. Δεν αναφέρεται καν στο δίλλημα Λαλιώτη που πρέπει να τεθεί στο συνέδριο: αυτοδιάλυση ή μεταρρύθμιση. Σα να προετοιμάζεται να μην δεχθεί τέτοια ψηφοφορία.
Π.χ. ερωτώμενη για την εισήγησή της σ’ αυτό το θέμα στο συνέδριο, την εξισώνει με την “πρωτοβουλία που ανέλαβε για τη δημιουργία του νέου φορέα της Κεντροαριστεράς “. Άλλα αντ’ άλλων. Προσθέτει για σάλτσα ότι  “το ΠΑΣΟΚ δηλώνει πάντα παρόντος προσκλητήριά της ιστορίας”  και το εμφανίζει να απεργάζεται  για την Ελλάδα την .. αυτό-εξαφάνιση του- λέγοντας ότι “ πρωτοστατεί στην οικοδόμηση μιας νέας μεγάλης προοδευτικής παράταξης”. Δηλαδή σε κάτι που ….δεν είναι ο εαυτός του.
Επειδή ωστόσο δεν μπορεί να κρύψει ότι μετέχει στη συνωμοσία της διάλυσης – για την οποία δεν έχει καμία εξουσιοδότηση από την κομματική βάση-, ούτε φυσικά αρμοδιότητα να μεταφέρει αυτή την εξουσιοδότηση στους ψηφοφόρους … άλλων κομμάτων όπως είναι το  Ποτάμι  και η ΔΗΜΑΡ – ομολογεί με κυνισμό:“ Η δυναμική του νέου φορέα θα προσδιορίσει τις εξελίξεις και για τη συνέχεια των πολιτικών κομμάτων που συμμετέχουν στο εγχείρημα”.   
Ποιων κομμάτων; Μόνο το ΠΑΣΟΚ είναι οργανωμένο κόμμα σ ’ αυτή την υπόθεση και συνεπώς μόνο η δική του διάλυση συζητείται. Άλλωστε ο Γ. Παπανδρέου έχει δείξει ότι δεν προτίθεται να διαλύσει της ομάδα  του, αλλά αντίθετα οι πληροφορίες τον φέρουν διατεθειμένο να αποσπαστεί από τον  “φορέα” την επόμενη των εθνικών εκλογών -με όσους δικούς του μπουν στη Βουλή. Αν ξεκινήσεις τις διασπάσεις, δεν σταματάς…

Η αποθέωση του παράλογου

Η Φώφη με τις απαντήσεις της όχι μόνο αποκαλύπτει ότι έχει αποδεχθεί να μπει λουκέτο το στο ΠΑΣΟΚ – έστω και αν για ένα μικρό διάστημα το μετατρέψει από κόμμα σε συνιστώσα- αλλά προσφέρει και έτοιμη στο πιάτο την επιλογή της διάλυσης, αν δεν είναι η νικήτρια στις 5 Νοεμβρίου.
Έτσι ο Στ. Θεοδωράκης για παράδειγμα, επικεφαλής σήμερα ενός κόμματος που διαλύεται , αν κερδίσει τις εκλογές, θα μπορεί να αξιώσει τη διάλυση και του ΠΑΣΟΚ. Για  να βρεθεί επικεφαλής ενός  μεγαλύτερου κόμματος, ενώ το δικό του  εξαφανίζεται και με μια  μεγαλύτερη Κοινοβουλευτική  Ομάδας όταν έχει ήδη χάσει τη μισή δική του.
Αντιστοίχως ο Γιάννης Ραγκούσης και ο Γ. Καμίνης -που δεν αντιπροσωπεύουν καμία υπαρκτή πολιτική δύναμη- θα έχουν γίνει αρχηγοί κόμματος που θα υπάρχει χάρη στο ΠΑΣΟΚ στο οποίο δεν ανήκουν. Ο Νικος Ανδρουλάκης που εκπροσωπεί  μια εσωτερική τάση , θα γίνει ηγέτης ενός “φορέα” το μεγαλύτερο κόμμα προέλευσης του οποίου μόλις πρόσφατα ξήλωσε  όσους θεωρούνται δικοί του..
Ακόμη και στην περίπτωση που θα κερδίσει την αναμέτρηση, η Φώφη  Γεννηματά δεσμεύεται για τη διάλυση του ΠΑΣΟΚ. Με όσα αποδέχεται και υπογραφεί  η διατήρηση του ονόματος και των  συμβολών του ΠΑΣΟΚ θα είναι  αφορμή  να ξαναφύγουν όσοι    απομακρύνθηκαν μετά το 2012 γιατί δεν θα τη θεωρούν κατάλληλη να ηγηθεί ενός  νέου  σχήματος-  και για αυτό προκάλεσαν τη δημιουργία του “νέου φορέα”, αντί να προσχωρήσουν στο  ΠΑΣΟΚ. Το παράλογο στις δόξες του.
Πιο  απλά το πρώτο πιάτο  του “φορέα” θα είναι το ΠΑΣΟΚ και η Φώφη μονά -ζυγά χαμένη. Έτσι όπως το χειρίζεται θα πέσει στο κανάλι της το ανάθεμα ότι θα πάρει μαζί της και ς και το ΠΑΣΟΚ.

Ποιος έχει συμφέρον από τον “φορέα”

Από όσα προβάλλονται ως τώρα αυτή είναι και η προσδοκία του Κυριάκου Μητσοτάκη, που “επιβλέπει” αυτοπροσώπως τις εξελίξεις σε ένα κόμμα που είναι  ιστορικός αντίπαλος του δικού του: ένα μη ΠΑΣΟΚ χωρίς την Γεννηματά.  Θεωρητικά όλα γίνονται για να αποδυναμωθεί ο Τσίπρας προεκλογικά και να έχει μαξιλάρι ο Μητσοτάκης μετεκλογικά. Είναι έτσι όμως;
Όσοι  βλέπουν πέρα από τη μύτη τους,  διακρίνουν τα χαμογελά ικανοποίησης του Αλέξης  Τσίπρα που σε όλες τις εκδοχές θα βγει ωφελημένος. Αν διαλυθεί το ΠΑΣΟΚ  θα ανοίξει σαμπάνιες, καθώς ξέρει ότι όσο υπάρχει  ΠΑΣΟΚ μένει ανοικτή η πόρτα επιστροφής όσων  τον ψηφίζουν από το 2015 – εγκαταλείποντας το Κινημα, επειδή δεν τους κάλυπταν οι επιλογές των επικεφαλής του και αισθάνθηκαν προδομένοι ιδεολογικά.
Αν πάλι το ΠΑΣΟΚ αντέξει  όπως είναι, μετεκλογικά θα είναι εκ των πραγμάτων προνομιακός εταίρος του, ακόμη και κατ’ απαίτηση των Εθνικοσοσιαλιστών,  δεδομένου ότι δεν θα υπάρχει Καμμένος στο τραπέζι, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.
Μπορεί να είναι εμφανές του ενδιαφέρον του Κυριάκου για τη διάλυση του ΠΑΣΟΚ και την αντικατάσταση του από ένα κόμμα που θα συμπράττει μαζί του -ή θα γίνει θυγατρική του κατά τον Ραγκούση- αλλά ο πραγματικός ωφελημένος από τον “φορέα” θα είναι ο Τσίπρας. Χωρίς γέφυρες επιστροφής των ψηφοφόρων που προέρχονται  από το ΠΑΣΟΚ- αφού  εν θα  υπάρχει-  θα εδραιώσει τη θέση του ως Νέα Κεντροαριστερά.
Άλλωστε έχει πάντα στο μανίκι τον άσσο της επανακατάθεσης του νόμου για την απλή αναλογική που θα φέρει τον “νέο φορέα” στο δίλημμα: η να την ψηφίσει και να τινάξει στον αέρα τα σχέδια Μητσοτάκη, ή να επιμείνει σε εκλογές με το σημερινό σύστημα  και να αυτοανατιναχθεί.
Όλα αυτά συμβαίνουν γιατί η Φώφη Γεννηματά δεν είχε τη στοιχειώδη οξυδέρκεια να μείνει στη γραμμή “ΠΑΣΟΚ και τίποτε άλλο”. Να  προσχωρήσει σε ανανέωση και ανασύνταξη, ώστε να συσπειρωθούν όλοι γύρω από το ΠΑΣΟΚ και να  γίνουν όλα πιο εύκολα. Και για την ίδια και για τη Δημοκρατική παράταξη-στην οποία αρνείται να καταλάβει ότι το ΠΑΣΟΚ δεν είναι πια μόνο, ούτε η ισχυρότερη δύναμη…

Κλείνει η ψαλίδα υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ: Τι δείχνει νέα δημοσκόπηση

Κλείνει η ψαλίδα υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ: Τι δείχνει νέα δημοσκόπηση


Σημαντική συσπείρωση των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ καταγράφει νέα έρευνα.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας η απόσταση από τη ΝΔ μειώθηκε πλέον στο 3% με την αξιωματική αντιπολίτευση να καταγράφει ποσοστό 27% στην πρόθεση ψήφου, έναντι 24% του κυβερνώντος κόμματος.
Ανατροπή της δημοσκοπικής εικόνας καταγράφει η έρευνα της Commonview για το News 24/7 αφού μετά από μια περίοδο κατά την οποία η αξιωματική αντιπολίτευση έδειχνε να προηγείται σημαντικά του κυβερνώντος κόμματος, πλέον η ψαλίδα κλείνει και ο ΣΥΡΙΖΑ καταγράφει σημαντικά ποσοστά επανασυσπείρωσης.
Σύμφωνα με την έρευνα στην πρόθεση ψήφου ο ΣΥΡΙΖΑ, μετά τις πρόσφατες πρωτοβουλίες του πρωθυπουργού, έχει ανακτήσει σημαντικό έδαφος και πλέον η απόσταση που φαίνεται να τον χωρίζει από τη Νέα Δημοκρατία βρίσκεται μόλις στις 3 ποσοστιαίες μονάδες.
Το κυβερνών κόμμα καταγράφει ποσοστό24% έναντι 27% της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Αντίστοιχα, στο ερώτημα «ποιόν θεωρείτε καταλληλότερο για πρωθυπουργό» ο κ. Μητσοτάκης προηγείται μεν με ποσοστό 32,1%, ωστόσο, ο Αλέξης Τσίπρας βρίσκεται πλέον σε «απόσταση αναπνοής», αφού συγκεντρώνει 29,2%.
Ωστόσο αίσθηση προκαλεί το γεγονός ότι, ο "κανένας" εξακολουθεί να συγκεντρώνει μεγαλύτερο ποσοστό από τους πολιτικούς αρχηγούς στην καταλληλότητα για το αξίωμα του πρωθυπουργού με ποσοστό 36,6%.
Αναλυτικά την έρευνα:
278777777757791


Δευτέρα, 18 Σεπτεμβρίου 2017

Χρυσάφι πιάνεις, Άδωνις γίνεται

 
 
Υπάρχει εχθρός του δημοσίου συμφέροντος που να μην έχει υπερασπιστεί η ΝΔ του Άδωνη και του Κυριάκου;..

Το σκηνικό του κυνικού εκβιασμού της  Eldorado Gold για τα μεταλλεία στις Σκουριές, δεν είναι κάτι πρωτότυπο. Είναι σχεδόν διαχρονικό και έχει, εντελώς τυχαία, ένα επαναλαμβανόμενο, πολύ συγκεκριμένο μοτίβο.

Η εταιρεία απειλεί πως θα αποχωρήσει αν δε γίνουν δεκτές οι απαιτήσεις τις. O ΣΚΑΙ “σηκώνει” το θέμα κατηγορώντας τη “σοβιετία” του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ την επικοινωνιακή βρώμικη δουλειά αναλαμβάνουν να τελειώσουν ο Άδωνις Γεωργιάδης και ο Κυριάκος ο Μητσοτάκης, συνεπικουρούμενοι από τους ακραίους νεοφιλελεύθερους της ΝΔ, μαζί με τις συνιστώσες της, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι και ΧΑ.

Πέρα όμως από την όποια  περιβαλλοντική επίπτωση -που οι νεοφιλελεύθεροι συνήθως αμφισβητούν πάνω στο βωμό του κέρδους- υπάρχει και η πολιτική διάσταση του θέματος.

Ας το κάνουμε όσο πιο λιανά γίνεται. Η Eldorado Gold δεν φεύγει. Δεν υπάρχει “επενδυτής” που θα άφηνε κοιτάσματα χρυσού, αξίας πολλών δισ. ενώ το έχει αγοράσει μόνο 11 εκατομμύρια ευρώ, από τα οποία το ελληνικό κράτος δεν επωφελήθηκε ούτε σεντ. Ναι, αυτό ήταν το κέρδος του δημοσίου όταν η κυβέρνηση Σημίτη παραχώρησε τα μεταλλευτικά δικαιώματα με ειδικό νόμο από τη Βουλή στην “ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ”.
(Χρήστος Πάχτας οέ οέ οέεε)

Πάμε πάλι λοιπόν. Η Εldorado Gold δεν φεύγει (ακόμα). Απειλεί ότι θα φύγει για να ασκήσει πολιτική πίεση, να την υπερασπιστεί ο Μητσοτάκης στη ΔΕΘ, ο Άδωνις στο twitter και ο ΣΚΑΙ στις οθόνες μας. Η “επένδυση” της Eldorado

Οι “Eldorado” αυτού του κόσμου, έχουν συνηθίσει να λειτουργούν με κανόνες αποικίας, όπου οι φτωχές χώρες είναι ανήμπορες να αντιδράσουν. Το best case σενάριο για τις “Eldorado” είναι κυβερνήσεις τύπου Μητσοτάκη, Σαμαρά, Βενιζέλου και Άδωνη.

Οι φιλελέδες που έσπευσαν σε χρόνο ρεκόρ να μιλήσουν για τους “μαδούρους” που εμποδίζουν την ιδιωτική πρωτοβουλία, ποτέ δε νοιάστηκαν πραγματικά για τις θέσεις εργασίας που χάνονται στον ιδιωτικό τομέα ή για το περιβάλλον. Η ανάπτυξη με σεβασμό στα εργατικά δικαιώματα και τους περιβαλλοντικούς κανόνες δεν είναι για αυτούς επιλογή… είναι εμπόδιο.

Η περίπτωση των “κονκισταδόρες” της  Eldorado Gold, είναι ακόμα μία απόδειξη πως δεν υπάρχουν πραγματικοί φιλελεύθεροι στην Ελλάδα, παρά ένα συνονθύλευμα “κρατικών αντικρατιστών“, που ζούσαν επί δεκαετίες από δωράκια, από “κονδύλια”, διαφημίσεις και από το δημόσιο χρήμα… ή μάλλον από τη δωρεά δημοσίου χρήματος από τα γκαρσόνια της διαπλοκής… τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ.

Και το ερώτημα παραμένει… μέχρι που είναι διατεθειμένοι να φτάσουν; Όχι η Eldorado, η εταιρεία τη δουλειά της κάνει στο κάτω-κάτω. Για την αξιωματική αντιπολίτευση και τη διαπλοκή μιλάω. Πόσους ακόμα εχθρούς του δημοσίου συμφέροντος θα υπερασπιστούν;

ΥΓ. Ο ΣΚΑΙ δεν έδειξε τη συνέντευξη Τύπου του Πρωθυπουργού στη ΔΕΘ, αλλά διέκοψε το πρόγραμμά του για τη συνέντευξη Τύπου της Eldorado Gold.

Γιατί έχασε τη μάχη του Λευκού Πύργου ο Μητσοτάκης

Toυ Γ. Λακόπουλου


Οι κυβερνητικές αστοχίες που ακολούθησαν την επίσκεψη Μακρόν και την παρουσία του Πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη  -πρώτα με την αδυναμία πρόβλεψης της εμφανώς διατεταγμένης  εμφάνισης  της Eldorado και στη συνέχεια με το φιάσκο Κουρουμπλή στο Σαρωνικό-  έστρωσαν τη μπάλα στην αντιπολίτευση. Αλλά τελικά δεν βοήθησαν τον πρόεδρο της ΝΔ Κυριάκο Μητσοτάκη να ανακτήσει το έδαφος που χάνει διαρκώς από τον αντίπαλο από από τις αρχές του θέρους.
Μπορεί να μην το πρόσεξε, αλλά ο λόγος της αποτυχίας είχε  αναδειχθεί πριν την άνοδό του στη συμπρωτεύουσα και είχε τη  μορφή  του εκπροσώπου τύπου της Κομισιόν  Μαργαρίτη Σχοινά.  Σε συνέντευξη του  στον «Σκάι» ο στενός  συνεργάτης του προέδρου Γιούνγκερ είπε:
« Η Ελλάδα βρίσκεται, ντε φάκτο, στο τελικό στάδιο της μνημονιακής εποχής. Η συζήτηση για τον μεταμνημονιακό ορίζοντα έχει ήδη ξεκινήσει, ενώ το πρώτο εξάμηνο του 2018 θα έλθει σειρά ερωτημάτων στο προσκήνιο με την όλη συζήτηση να είναι ευρωελληνική».
Θέση κοντά τον Μητσοτάκη και μακριά από τον Τσίπρα δεν τη λες. Και αυτή είναι θέση των πάντων στην Ευρώπη. Από αυτή την άποψη ο Κυριάκος ήταν χαμένος από χέρι σε ό,τι αφορά  το κεντρικό ζητούμενο  της χώρας. Η έξοδος από το μνημόνιο έχει στην ούγια στο όνομα του  Αλέξη Τσίπρα για όλους  και δεν το σβήνουν οι τραγικοί χειρισμοί ορισμένων υπουργών του, ούτε η υπερδραστηριότητα του προπαγανδιστικού μηχανισμού της ΝΔ και  των φιλικών  της ΜΜΕ.

Ουδέν νεώτερον

Ο πρόεδρος της ΝΔ ήταν ευπρεπής, μίλησε με ήπιους τόνους -σε σκηνοθεσία με ένα περίεργο ημίφως στη συνέντευξη -αλλά διέψευσε τις προσδοκίες που -του-καλλιέργησαν ότι θα «νικήσει», ή έστω θα ισοφαρίσει, την παρουσία του  Πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη.  Η ομιλία του στο «Βελίδειο» και η συνέντευξη Τύπου την επομένη,  δεν προσέθεσαν τίποτε καινούργιο στην πολιτική του.
Αντίθετα η, πάντα αδύναμη, δημόσια παρουσία του και η έλλειψη  κατανοητού σχεδιασμού -και η απουσία στρατηγικής-  στο λόγο του, αναδείχθηκαν ανάγλυφα και ταυτόχρονα ανέδειξαν την προγραμματική  στειρότητα της ΝΔ. Σε βαθμό που από τα συμφραζόμενα κάποιων τοποθετήσεων του προέκυπτε  ένα είδος αξίωσης προς το Πρωθυπουργό… «άσε κάτω την ατζέντα μου»! Σαν έμμεση ομολογία ότι η κυβερνητική δραστηριότητα τον αφήνει … άνεργο.
Ευλόγως. Όσα θα μπορούσε να εντάξει στην πολιτική του,  υλοποιούνται ήδη από τον αντίπαλο του, ή θα υλοποιηθούν ως τις εκλογές.  Με ευρωπαϊκή επικύρωση. Το  αφήγημα Τσίπρα υπερβαίνει την υπόσχεση Μητσοτάκη «θα αλλάξω την Ελλάδα». Είναι και η οικογενειακή παράδοση στη μέση που δεν συνηγορεί…

Αδύναμο προφίλ, ισχνό περιεχόμενο και πολύς Άδωνις

 Κάτω από αυτές τις συνθήκες ο επικεφαλής της ΝΔ επέστρεψε από την αργοναυτική εκστρατεία χωρίς το χρυσόμαλλο δέρας που υποσχέθηκε. Για συγκεκριμένους λόγους.
Ο πρώτος είναι  γνωστός. Από τη μια η σκηνική παρουσία του  δεν τον βοηθάει να κερδίσει τις εντυπώσεις – συγκρινόμενος μάλιστα με τον Τσίπρα-  και από την άλλη συμβαίνει και στον ίδιο  ό,τι συμβαίνει και με τον Πρωθυπουργό.
Όπως ο Τσίπρας άλλαξε και δεν έχει σχέση με τον Τσίπρα του 2015 – όπως περιέγραφε και ο διευθυντής του «Βήματος» Αντ. Καρακούσης την ημέρα της συνέντευξης– έτσι και ο πρόεδρος της ΝΔ άλλαξε. Αλλά προς το χειρότερο. Δεν έχει σχέση με τον πολιτικό που κέρδισε τις αρχαιρεσίες της ΝΔ, υποσχόμενος ανανέωση ύφους και πολιτικής στο κόμμα του.
Σ’ αυτή την ανανέωση ομνύει πάντα, αλλά όλο λάδι και από τηγανίτα τίποτε. Αντίθετα η ταύτιση του με τα «παιδιά του Καρατζαφέρη» και η αντιπροεδρία στον Άδωνι Γεωργιάδη  –ο οποίος  συχνά τον καθιστά «δεύτερο»- αλλά και η προσαρμογή στη ρητορική καναλαρχών και τις επιδιώξεις οικονομικών παραγόντων-  από τις τηλεοπτικές άδειες ως τους Καναδούς χρυσοθήρες- άλλαξε το αρχικό προφίλ του.
Η ολοκληρωμένη παρουσία του στη ΔΕΘ το ανέδειξε. Μπαίνει όλο και πιο ορατά στο κάδρο της παλαιο-Δεξιάς από την οποία ο Κώστας Καραμανλής είχε βγάλει τη ΝΔ- για να την ξαναβάλει ο Σαμαράς, τον οποίο ακολουθεί ο Κυριάκος, βρίσκοντας μόνο «υφολογικές» διαφορές σε περιπτώσεις σαν του Γεωργιάδη.
Ευκαιρίας δοθείσης δεν υπήρχε χειρότερη συμβουλή από την συνάντησή του με τους δυο προκατόχους του πριν πάει στη Θεσσαλονίκη. Αποκάλυπτε την αδυναμία του να επιβάλει την εντύπωση της ενότητας στη ΝΔ και χρειάσθηκε την συνδρομή τους. Την  είχε, αλλά ταυτόχρονα  φάνηκαν τα εσωκομματικά του κενά, που φτάνουν ως την ανάγκη εγγυητών για να λειτουργήσει ως επικεφαλής του κόμματος.
Ο δεύτερος λόγος αφορά το περιεχόμενο της παρουσίας του. Ο Μητσοτάκης πράγματι δεν δίνει μεγάλες υποσχέσεις. Κάνει όμως κάτι εξ ίσου κακό. Από τη μια το πρόσχημα των μη υποσχέσεων δεν δεσμεύεται για τίποτε, όταν πρόκειται να το κάνει συγκεκριμένο. Και από την άλλη αναφέρει ως επιδιώξεις του πράγματα τα οποία, όταν θα γίνει και αν γίνει Πρωθυπουργός, θα ισχύουν ήδη.
Έτσι όμως οδηγείται σε αμηχανία και δικαίως. Από τη στιγμή που η πολιτική για πρόωρες εκλογές που υιοθέτησε –ή του επιβλήθηκε – εξ αρχής απέτυχε παταγωδώς,  η επιδιωκόμενη  Πρωθυπουργία του δεν μπορεί να αρχίσει πριν από το 2019, ή έστω από τα τέλη του 2018 – αν όλα του πάνε καλά. 
Τότε όμως διεκδικώντας την εκλογική νίκη  θα βρεθεί  μπροστά σε υποχρεώσεις της χώρας, τις οποίες δεν λέει πώς θα αντιμετωπίσει και απλώς θολώνει τα πράγματα, υποσχόμενος να τις αλλάξει, ενώ ξέρει ότι αυτό δεν γίνεται.  Π.χ. όσα έχουν συμφωνηθεί με τους δανειστές για να ισχύσουν από τις αρχές του 2019 δεν αλλάζουν πάρα μόνον με υψηλή ανάπτυξη ως τότε. Αν όμως επέλθει  θα την πιστωθεί ο Τσίπρας.

Απειλές  για … παραβίαση συμφωνιών

Το παράδοξο όλων είναι η ευκολία με την οποία κινήθηκε σε ένα θέμα που μπορεί να εξελιχθεί επικίνδυνα και για τη χώρα και για τον ίδιο. Δηλαδή λέγοντας  πράγματα αδιανόητα στην Ευρώπη και τους εταίρους, που μπορεί να τα εκλάβουν ως απειλή ή πισωγύρισμα.
Π.χ. ότι  θα … «επαναδιαπραγματευθεί τα πρωτογενή πλεονάσματα που συμφωνήθηκαν» – δηλαδή θα αμφισβητήσει τις συμφωνίες. Ότι  θα  αναζητήσει πόρους στις δαπάνες,-  ενώ όλοι συγκλίνουν ότι άλλα περιθώρια συμπίεσης δεν υπάρχουν. Ή καταλογίζοντας στους εταίρους πως «κάνουν λάθος» σε όσα συμφωνήσαν με τη σημερινή κυβέρνηση.
Με τέτοιες θέσεις εξηγείται γιατί δεν υπάρχει στο μόνιτορ καμίας ευρωπαϊκής πρωτεύουσας η πρωθυπουργία του. Όταν  υπόσχεσαι την υπαναχώρηση και αναγγέλλεις ότι θα ανοίξεις θέματα που έχουν κλείσει, προσφέρεις κακές υπηρεσίες.
Κανείς δεν πρόκειται να πεισθεί για τις «μεταρρυθμίσεις» που υπόσχεται ως … αντάλλαγμα ο πρόεδρος της ΝΔ για να ακυρωθούν όσα έχουν ήδη συμφωνηθεί. Ειδικά όταν αυτά είναι προϋπόθεση για να μπει στο τραπέζι το θέμα του ελληνικού χρέους κάποια στιγμή. Ήταν λάθος του, κακή εκτίμηση για τα ευρωπαϊκά πράγματα ή απλώς ανέξοδη υπόσχεση;
Δεν λέει επίσης πώς θα αντιμετωπίσει αναπόφευκτες εξελίξεις  που μπορούν να τον κάνουν… παρένθεση. Π.χ. και να κερδίσει εκλογές που θα γίνουν πριν το καλοκαίρι του 2019, θα έχει μπροστά του δυο τεστ:  Τις ευρωεκλογές και τις αυτοδιοικητικές εκλογές που θα τον αποσταθεροποιήσουν- με την πολιτική που αναγκαστικά θα ακολουθεί.
Αλλά και για την προεδρική εκλογή του 2020 για την οποία από πουθενά δεν προκύπτει ότι θα σχηματίζεται “προεδρική πλειοψηφία”-  , αφαιρουμένων των ψήφων του ΚΚΕ που δεν μετέχει και της Χρυσής  Αυγής που δεν θέλει κανείς.  Από όσα είπε στη Θεσσαλονίκη δεν έχει στον ορίζοντά του σχέδιο γι αυτές τις εξελίξεις. Έτσι υπόσχεται ότι αν γίνει  Πρωθυπουργός θα μειώσει φόρους σε δυο χρόνια, ενώ δεν είναι βέβαιο  ότι θα αντέξει δυο χρόνια.
 Ο τρίτος λόγος αιφνιδίασε πολλούς , καθώς  φάνηκε ότι ο Μητσοτάκης ανέβηκε στη Θεσσαλονίκη για να … αντιγράψει το Τσίπρα και αυτό ειδικά στην ομιλία του στο Βελίδειο στην ομιλία του ήταν εμφανέστατο και σχεδόν ομολογημένο.  Στη συνέντευξη   Τύπου πήγε χειρότερα. Η  γλώσσα του σώματος  τον πρόδιδε με τις νευρικές κινήσεις , τα μειδιάματα εκεί που κανείς δεν έβλεπε το λόγο και τα μάτια του που ανοιγόκλειναν  σπασμωδικά…

Το άγχος του «Καλυτέρου»

Τέταρτος λόγος είναι ότι ο πρόεδρος της ΝΔ στη διάρκεια των απαντήσεων του  έλεγε, ή υπονοούσε, πράγματα τα  οποία έρχονται  εμφανώς σε αντίθεση με τα δείγματα γραφής που έδωσε ως τώρα. Π.χ. ότι θα  «κυβερνήσει με τους καλυτέρους», όταν δεν δείχνει κανένα, και για πολλούς το διαβόητο «Μητρώο Στελεχών»  είναι μια προσπάθεια να βάλει στην πολιτική πρόσωπα… χωρίς καν ιδεολογία- αλλά με βάση τα τυπικά προσόντα τους, αρκεί να είναι της αρεσκείας του.
Είπε  ότι ενοχλείται όταν «οικονομικοί παράγοντες αποκτούν μέσα ενημέρωσης για να υποστηρίξουν τα συμφέροντά τους«, ενώ  βρίσκεται υπό τη σκέπη τέτοιων επιχειρηματιών.  Ότι  έχει σχέδιο, αλλά εννοούσε τις γενικές διακηρύξεις προθέσεων και επαναλήψεις. Παρουσιάσθηκε ως «μετριοπαθής» που δεν αρέσκεται στις ακρότητες, αλλά έχει αντιπρόεδρο τον Άδωνι Γεωργιάδη.
Μίλησε για  «κακή επιχειρηματικότητα», αλλά με παραδείγματα  που παρέπεμπαν σε κακούς επιχειρηματίες που ο ίδιος έχει… υποστηρίξει.
Αναφέρθηκε στη συλλογικότητα της ΝΔ επί των ημερών του, όταν τον κατηγορούν ότι δεν μιλάει με κανένα άλλον πέραν του περιβάλλοντός του και των… επικοινωνιολόγων του. Και «έκοψε» -α λα Τραγάκη- όσους προεξοφλούν ότι θα είναι υποψήφιοι όταν βοούν τα ΜΜΕ  για δεκάδες περιπτώσεις -ανάμεσά τους και πολλοί γόνοι-που άρχισαν ήδη προεκλογική καμπάνια. Ένας υποψήφιος μάλιστα βρισκόταν …δίπλα του την ώρα που το έλεγε.
Κοντολογίς  ο Κυριάκος Μητσοτάκης  πήγε στη Θεσσαλονίκη  υπό το κράτος του άγχους που του δημιούργησαν οι επιτελείς του  ότι πρέπει να είναι  … καλύτερος από τον Τσίπρα και με την υπόδειξη των ιδίων συνεργατών του να μιλήσει ως… Πρωθυπουργός.
Το αποτέλεσμα ήταν να μην είναι πειστικός, να μην  μπορεί βγει έξω από τα συνήθη κλισέ της δημόσιας παρουσίας του και τελικά να κάνει απλώς μια περιστροφή γύρω από τον εαυτό του τον οποίο κατέταξε  στον νεοφιλελεύθερο χώρο με όσα είπε προς το τέλος για το κράτος και τον  ιδιωτικό τομέα. Το σκορ στην αναμέτρηση ανοικτού πεδίου παραμένει υπέρ του Τσίπρα…

ΣΥΡΙΖΑ: Σταθερά αδιόρθωτος ο Κυριάκος Μητσοτάκης




Ο κ. Μητσοτάκης παραμένει «σταθερά αδιόρθωτος», εκτιμά ο ΣΥΡΙΖΑ, σχολιάζοντας τη συνέντευξη Τύπου του προέδρου της Ν.Δ. στην 82η ΔΕΘ.
«Αφού επί δύο χρόνια ζητούσε επίμονα εκλογές (!), που φυσικά δεν του "βγήκαν", σήμερα πιστεύει ότι η ελληνική κοινωνία θα στηρίξει τις ακραία νεοφιλελεύθερες θέσεις του που απευθύνονται στην κρατικοδίαιτη ολιγαρχία. Δηλαδή την ελίτ που έφερε τη χώρα στη χρεοκοπία», σημειώνει το μείζον κόμμα της συμπολίτευσης.
Ο πρόεδρος της Ν.Δ. «επανέλαβε τις δεσμεύσεις του για νέο, τέταρτο, μνημόνιο, διέπρεψε, για μια ακόμα φορά, στο ρόλο του ως πλασιέ επιχειρηματικών συμφερόντων, επέδειξε τη μέγιστη δυνατή προθυμία του στις πιο ακραίες απαιτήσεις των δανειστών, ενώ απέτυχε να πάρει αποστάσεις από την ακροδεξιά καλύπτοντας και πάλι τον αντιπρόεδρό του κ. Γεωργιάδη», συμπληρώνει ο ΣΥΡΙΖΑ.
Κατηγορεί ακόμη τον κ. Μητσοτάκη ότι «δεν έδωσε καμία απάντηση για τα σημερινά δημοσιεύματα (Documento, rpntv.gr) αφού πρώτα δεν άφησε κανένα περιθώριο για ερώτηση, σχετικά με το επίμαχο ζήτημα της αποπληρωμής των δανείων εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ της Ν.Δ.»,
«Δεν περιμέναμε κάτι διαφορετικό από τον ακραία νεοφιλελεύθερο και ξεδιάντροπα λαϊκιστή κ. Μητσοτάκη», καταλήγει.

Κυριακή, 17 Σεπτεμβρίου 2017

Εχθρός του Ελληνικού πνεύματος και της Ορθοδοξίας.




Ο Μητσοτάκης προέρχεται από το φυτώριο που αντιμάχεται λυσσαλέα τις αρχές τις κοινωνικής δικαιοσύνης όπως αυτές εκφράστηκαν μέσω του ελληνικού πνεύματος και της Ορθοδοξίας. Αρχές που δομούν μία ανώτερη κοινωνία κατά τον Αριστοτέλη ή μία κοινωνία δικαίου κατά τον Χριστό.

Αυτό το χιτλερικό φυτώριο που ξέρασε τυράννους από τον Μουσολίνι μέχρι τον Λένιν, βασίζεται στην λογική της κάστας που λειτουργεί ως καρκίνωμα εντός του κοινωνικού συνόλου.

Ο Μητσοτάκης δεν είναι απλώς ένας «θεωρητικός» του φασίζοντος ανθελληνισμού. Ο τρόπος ζωής του βασίζεται σε μία πλήρη εφαρμογή της ολιγαρχικής απρέπειας εις βάρος του συνόλου.

Η απαξίωση των νόμων, η απάτη, η ατιμωρησία, το «δεν πληρώνω διότι είμαι φεουδάρχης», το ότι δεν διστάζει να λειτουργήσει ως πολιτικός βραχίονας εγκληματικών οργανώσεων που δρουν κατά του έθνους και της κοινωνίας, δείχνει περίτρανα το ποιός είναι και τι πρεσβεύει.

Η χθεσινή του δήλωση λοιπόν κατά την ομιλία του, δεν πρέπει να ξενίζει. Είναι μία έκφραση απόλυτης ειλικρίνειας.

Ο Αριστοτέλης διαχωρίζει τις κοινωνίες σε ατελέστερες και ανώτερες, ανάλογα με το σκοπό που θέτουν. Ανώτερες χαρακτηρίζονται εκείνες που ο σκοπός αφορά στο σύνολο της πόλης «ἅπαντα τὸν βίον» και επιδιώκουν την ευημερία του κοινωνικού συνόλου, το εὖ ζῆν. Ατελέστερες θεωρούνται εκείνες που είναι μόρια ενός όλου, τμήμα μιας πολιτικής κοινωνίας που στοχεύει σε κάτι ειδικό, όπως ανάπτυξη του εμπορίου, της βιοτεχνίας, της ναυτιλίας, της πολιτικής επιρροής ή της οικονομικής ανάπτυξης.

Διαδώστε το!

«Σήμα κινδύνου» στη ΝΔ από δημοσκόπηση που δείχνει ότι ο Μητσοτάκης δεν θα γίνει ποτέ πρωθυπουργός - Τα ποσοστά που προκάλεσαν πανικό

Δημοσκόπηση
Δημοσκόπηση

Ηχηρό «σήμα κινδύνου» εξέπεμψε στις τάξεις της Νέας Δημοκρατίας η πρόσφατη δημοσκόπηση, που ήρθε να επιβεβαιώσει ότι η παράταξη έχει περιέλθει σε στρατηγικό αδιέξοδο και τέλμα. Το αφήγημα που διατυπώνει ο Κυρ. Μητσοτάκης είναι θολό και ασαφές με συνέπεια να μην πείθει τους πολίτες, που αναζητούν ελπίδα και προοπτική, απογοητευμένοι και αποθαρρυμένοι από τα πεπραγμένα της σημερινής κυβέρνησης.
Οι ιδεολογικές παλινωδίες, πότε τα ανοίγματα προς την Κεντροαριστερά και πότε η συμπόρευσή του με τον ¶δ. Γεωργιάδη σε δεξιές ατραπούς, προκαλούν σύγχυση ως προς την κατεύθυνση που σκοπεύει να ακολουθήσει. Οι λανθασμένοι χειρισμοί σε σημαντικά ζητήματα αλλά και σε ελάσσονος σημασίας (π.χ. υπόθεση Τραγάκη) ολοκληρώνουν μια εικόνα ασυνέπειας και αναποτελεσματικότητας. Αποτέλεσμα;
Παρά τα όσα δραματικά έχουν βιώσει οι πολίτες τους τελευταίους μήνες, εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν με επιφύλαξη, δυσπιστία ή ακόμη και άρνηση τη Νέα Δημοκρατία. Εξ ου και το 22,6% στην πρόσφατη δημοσκόπηση, όσο ακριβώς έχει στις δημοσκοπήσεις των τελευταίων 8-10 μηνών. Πολύ μακριά από την αυτοδυναμία, που αποτελεί τον διακαή πόθο του κ. Μητσοτάκη.
«Αν μετά από όσα συνέβησαν όλους αυτούς τους μήνες δεν μπορέσαμε να φέρουμε πιο κοντά σε μας τον κόσμο, πότε θα τα καταφέρουμε;», είναι η εύλογη απορία γαλάζιων βουλευτών. «Τι πρέπει δηλαδή να γίνει; Να έχουμε λιμούς, σεισμούς και καταποντισμούς;», συμπληρώνουν. Οι πιο ψύχραιμοι ωστόσο δίνουν τη δική τους εξήγηση για το δημοσκοπικό τέλμα της παράταξης. «Οι πολίτες περιμένουν από εμάς να τους δώσουμε μια ελπίδα για το μέλλον. Κι εμείς τι τους λέμε; Πράγματα γενικά και αόριστα», επισημαίνουν.
Αν και έχουν περάσει είκοσι μήνες από την ανάδειξη του Κυρ. Μητσοτάκη στην αρχηγία, δεν έχει ακόμη παρουσιάσει ένα ολοκληρωμένο πακέτο προτάσεων για όλα τα μείζονος σημασίας ζητήματα. Αποσπασματικά μόνο και χωρίς ουσιαστικές (πειστικές) διευκρινίσεις. Αν και περισσότερα από 50-60 στελέχη, υπό τον αντιπρόεδρο Κ. Χατζηδάκη, επεξεργάζονται όλο αυτό το διάστημα τις θέσεις της παράταξης, συνολικό αποτέλεσμα δεν έχουν παρουσιάσει μέχρι σήμερα. Ένα ακόμη ενδεικτικό στοιχείο ότι ο λόγος της Νέας Δημοκρατίας δεν πείθει είναι και το ότι η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών (60%) τάσσεται κατά των εκλογών και υπέρ της παράτασης της θητείας της σημερινής κυβέρνησης. Το αφήγημα περί πολιτικής αλλαγής συγκινεί μόλις τρεις στους δέκα πολίτες.
Την ίδια στιγμή υπάρχουν στελέχη -και δεν είναι λίγα- που πιστεύουν ότι ο χρόνος δεν δουλεύει υπέρ της Νέας Δημοκρατίας. Αντίθετα, θεωρούν ότι αν η κυβέρνηση καταφέρει να βγει αλώβητη μέχρι το τέλος του 2017, οι πιθανότητες να αρχίσει να ανακάμπτει στις αρχές του 2018 είναι πολλές. Πόσω μάλλον αν το ερχόμενο καλοκαίρι η χώρα βγει έστω και τυπικά (η εποπτεία θα συνεχιστεί μέχρι το 2050) από το καθεστώς των Μνημονίων. Αυτήν ακριβώς την εξέλιξη θα εκμεταλλευτεί τα μέγιστα, πολιτικά και επικοινωνιακά, ο Αλ. Τσίπρας.
Επικοινωνιακό «Βατερλώ»
Το δημοσκοπικό τέλμα αποδίδεται από ορισμένους στην παταγώδη αποτυχία της παράταξης στον επικοινωνιακό τομέα. Ιδίως δε στο διάστημα της θερινής περιόδου, όπου το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης έτρεχε (δεύτερο και καταϊδρωμένο…) πίσω από την κυβέρνηση, πέφτοντας στις αλλεπάλληλες παγίδες που έστηνε το Μέγαρο Μαξίμου. Έτσι, ενώ ζητήματα μείζονος σημασίας ήταν σε πλήρη εξέλιξη, τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας ή και ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης τη μία έψαχναν να βρουν πού πήγε διακοπές ο πρωθυπουργός και την άλλη γιατί δεν πήγε φαντάρος ο υπουργός Παιδείας. Σπατάλησε χρόνο και πολιτικό κεφάλαιο για θέματα όπως η σημαία και η προσευχή στα σχολεία ή στις επικρίσεις του αναπληρωτή υπουργού Προστασίας του Πολίτη για την επάρκεια της Πυροσβεστικής, αντί να προχωρήσει στην άσκηση σκληρής κριτικής στην κυβέρνηση για θέματα οικονομίας, συντάξεων, φορολογίας κ.ά., που βρίσκονται στην επικαιρότητα και στην αιχμή του ενδιαφέροντος των πολιτών.
ΠΑΡΟΝ

Αλέξης Τσίπρας: Ο «ασυνεπής» που τα παίρνει όλα…

ΑΠΕ-ΜΠΕ / ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΛΕΣΙΔΗΣ
Του Γ. Λακόπουλου



Η επίσκεψη του Εμμανουέλ Μακρόν στην Αθήνα και η παρουσία του Αλέξη Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη για τη  ΔΕΘ, συνδιαμορφώνουν, με τα συμφραζόμενά τους, μια χρονική και πολιτική ενότητα στην οποία αποκτά νόημα μια φράση πολύπειρου πολιτικού, που δεν έχει σχέση με την κυβερνητική παράταξη: «Όπως και να το δει κάνεις ό,τι πιο ενδιαφέρον υπάρχει σήμερα στο δημόσιο βίο είναι ο Τσίπρας».
Δεδομένου ότι η πολιτική είναι μια υπόθεση αναμετρήσεων με άλλους στο δημόσιο χώρο, μπορεί να συμπληρώσει κανείς ότι ο Τσίπρας έχει ενδιαφέρον -ως πολιτικός με επάρκεια, όπως έδειξε η επάρκειά του στη συνέντευξη Τύπου της ΔΕΘ-   ίσως και για λόγους ετεροκαθορισμού.
Εκτός από τη μοίρα που του έδωσε τις ευκαιρίες για οδηγήσει στην κυβέρνηση το μικρό κομμα της Αριστεράς που παρέλαβε και  ο Θεός του έκανε ένα μεγάλο δώρο: τους αντίπαλους του.
Πράγματι, ποιος Πρωθυπουργός της Δημοκρατικής Παράταξης –που δεν προέρχεται από τζάκι -δεν θα ήθελε στη θέση του αρχηγού της  αξιωματικής αντιπολίτευσης, για λογαριασμό της Δεξιάς, έναν πολιτικό με τα πολιτικά, τα προσωπικά -αλλά και τα …οικογενειακά- χαρακτηριστικά του Κυριάκου Μητσοτάκη;

Ποιος αρχηγός κόμματος του ευρύτερου προοδευτικού χώρου δεν θα ήθελε ανταγωνιστές σ’ αυτόν το χώρο πρόσωπα σαν τη Φώφη Γεννηματά και τον Σταύρο Θεοδωράκη;
Ποιος πολιτικός δεν πέταγε τη σκούφια του για επιθέσεις που δέχεται είτε από τους παπαγάλους των χαμαιτυπείων, είτε από τους γλυκανάλατους  αναλυτές με τις κολοκυθοκορφάδες που διακινούν εναντίον του -προ τέρψη της διαπλοκής στην οποία θύουν και ας λένε ότι δεν υπάρχει;
Ποιος αριστερός  δεν θα ήταν ευτυχής να έχει ως αντίπαλους κόμματα και πολιτικούς που κινούνται στα πλαίσια που ορίζουν -με την ισχύ τους -η διαπλοκή  και οι «νταβατζήδες» ως  πραγματικοί του αντίπαλοι-  λόγω της νομιμότητας που ισχύει επί των ημερών του απέναντί τους;
Με λίγα λόγια ο Τσίπρας πρέπει να είναι ευτυχής με όσους βρίσκονται απέναντί του. Όχι μόνο λόγω του ιμπέριουμ της δημόσιας παρουσίας του, που τον καθιστά κυρίαρχο απέναντί τους. Κυρίως γιατί απέδειξε ότι διαθέτει εκπληκτικά αντανακλαστικά που του επιτρέπουν να προσαρμόζεται ταχύτατα, να διορθώνει τα λάθη, να τροποποιεί ακόμη και τη στρατηγική του – χωρίς να εγκαταλείπει  ην ιδεολογία του.
Να βελτιώνει τον εαυτό του και  τελικά οι αντίπαλοί του να τον βρίσκουν πάντα ένα βήμα μπροστά τους. Ή να τον αναζητούν εκεί που δεν υπάρχει, για να τον πολεμήσουν.

Από την ευκολία της αυταπάτης, στη δυσκολία της «ασυνέπειας»

Ότι ο σημερινός Τσίπρας δεν έχει καμία σχέση με τον Τσίπρα ως το 2015 και τον Τσίπρα της βαβυλωνιακής πρώτης κυβέρνησης του είναι φανερό. Το βλέπουν πρώτοι οι τροικανοί και οι ξένοι που συνεργάζονται μαζί του. Γι’ αυτό όχι μόνο του προσφέρουν τη στήριξή τους-  αλλά και δεν έχουν βάλει στον ορίζοντα τους την ενδεχομένη πρωθυπουργία Μητσοτάκη. Ο πρόεδρος της ΝΔ δεν είναι συνομιλητής κανενός στο διεθνή χώρο…
Ο Πρωθυπουργός είναι πράγματι ασυνεπής σε σχέση με το κομματικό παρελθόν του. Αλλά αυτή η ασυνέπεια είναι το μεγάλο προσόν του. Ευτυχώς που υπήρξε. Δεν μετακινήθηκε απ’ το σωστό προς το λάθος, αλλά το αντίθετο. Άφησε πίσω το λάθος και ενστερνίσθηκε το σωστό.
Αυτό τον καθιστά  ευάλωτο στη κριτική ότι «είπε ψέματα για να πάρει την εξουσία». Αλλά η αντιφατικότητα αυτής της κριτικής εκθέτει όσους την προτάσσουν: θα ήθελαν να παραμείνει στο λάθος και τις αυταπάτες κατά την διατύπωσή του;
Στην πράξη αυτή η αντιμετώπιση τον καθιστά ανθεκτικό σε όσα του προσάπτουν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ: επειδή αναφέρονται σε  κάποιον που δεν υπάρχει. Έτσι του δίνουν χρόνο να οργανώσει τον επόμενο στόχο του και  επικυρώνουν τα στοιχεία της ποιοτικής ανωτερότητας που έχει η πολιτική του αντίληψη και ο δημόσιος λόγος του. Και σε αυτό έχει συμμάχους τους αντιπάλους του.
Με αντιπάλους, αυτού του πολιτικού επιπέδου, ο Τσίπρας είναι ο πωλών τοις μετρητοίς, καθώς ο ίδιος παραμένει ψύχραιμος και ευπρεπής, μέσα στις δυσκολίες, τα λάθη και τις αντιφάσεις του. Συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς μαζί του, ως Πρωθυπουργός κρατάει την πολιτική αντιπαράθεση σε ένα επίπεδο, έχοντας απέναντι του από φλούφληδες των ΜΜΕ μέχρι οχετούς…
Κέρδισε τις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 υποσχόμενος  αβασάνιστα ως τυχοδιωκτικά να καταργήσει το Μνημόνιο και τις συνέπειές του. Η αληθεια είναι ότι το δοκίμασε. Αλλά σύντομα κατάλαβε ότι αυτά δεν γίνονται -όπως δεν γινόταν π.χ. να βγάλει την Ελλάδα από την ΕΟΚ και το ΝΑΤΟ ο Ανδρέας Παπανδρέου μετά την  εκλογική νίκη του το 1981 και ας το είχε υποσχεθεί σε προγενέστερες περιόδους.
Συνειδητοποίησε την κατάσταση -αργότερα παραδέχθηκε και τις αυταπάτες του-, είδε να διαψεύδεται η ελπίδα του ότι θα τον βοηθήσει το Δημοψήφισμα να αλλάξει πολιτική και το παράκαμψε  για να την αλλάξει μόνος του. Υπέγραψε το τρίτο Μνημόνιο και πήγε σε εκλογές, εκκαθαρίζοντας το κόμμα του από όσους είχαν αντιρρήσεις και άλλες επιδιώξεις. Έτσι κάνουν οι Πρωθυπουργοί που σέβονται τον εαυτό τους και τους πολίτες.
Η λαϊκή ετυμηγορία τον δικαίωσε. Όσο και αν φαίνεται παράξενο οι πολίτες του έδωσαν εντολή να εφαρμόσει την αντίθετη πολιτική από αυτήν για την οποία τον είχαν εξουσιοδοτήσει τον Ιανουάριο.  Για όσους δεν παρακάμπτουν τους κανόνες της κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας γι’ αυτό κρίνεται. Για τη νεότερη εντολή, όχι για την προηγουμένη.

Οι αντίπαλοι που κουράζουν

Δεν υπάρχει νοήμων άνθρωπος που να μην δέχεται  ότι  ο Πρωθυπουργός υλοποίησε την πολιτική για την οποία δεσμεύτηκε τον Σεπτέμβριο του 2015. Είναι οδυνηρό για το κόμμα του γιατί αυτή η πολιτική είναι σκληρή. Αλλά επειδή είναι αναγκαία -και πάντως αποτελεί αξίωση των δανειστών,- πράττει το σωστά και φέρνει αποτέλεσμα.
Το αναγνωρίζουν οι πάντες όπου Γης. Ευρωπαίοι αξιωματούχοι, κοινοτικοί θεσμοί, εκπρόσωποι κυβερνήσεων, διεθνή ΜΜΕ και από τις δυο πλευρές του Ατλαντικού και το επικυρώνουν οι αριθμοί και η φορά των πραγμάτων. Πλην Λακεδαιμονίων.
Δηλαδή πλην της ηγετικής ομάδας της ΝΔ και μιας ομάδας που συνεργάζεται μαζί  της στα ΜΜΕ. Το ρεπερτόριό τους εκτελέσθηκε με πολλές ορχήστρες και σολίστες σε παραστάσεις, σκηνοθετημένες με την παλαιομοδίτικη επικοινωνιακή παρέα που περιβάλλει τον πρόεδρο της ΝΔ και με σπόνσορες τους ίδιους μιντιάρχες και επιχειρηματίες.  Όχι μόνο απέτυχε, αλλά και κούρασε.

Ο Τσίπρας δεν «έπεσε», όπως επιδίωκαν. Ούτε έγινε παρένθεση όπως ήλπιζαν κατά το σχεδιασμό Σαμαρά- Βενιζέλου. Το σκηνικό παραπέμπει στη διαφήμιση με τις μπαταρίες στο οποίο μια από όλες συνεχίζει, ενώ οι άλλες ξεμένουν.
Καθώς  κλείνει δυό χρόνια η δεύτερη κυβέρνησή του, ο Πρωθυπουργός δείχνει εντυπωσιακή ανθεκτικότητα και αντιστρέφει την παράδοση που ήθελε τις κυβερνήσεις να «κλατάρουν» μετά το πρώτο μισό της θητείας τους.
Αυτή η παράδοση μπορεί να δημιουργήσει νέα δυναμική -ειδικά αν οι αντίπαλοί του συνεχίσουν να μην την αντιμετωπίζουν με πολιτικές θέσεις, αλλά με τις «πίτες» του Μαρατζίδη και της  δημοσκοπικής κομπανίας.

Παρασκευή, 15 Σεπτεμβρίου 2017

Πάνος Καμμένος: Ο Μητσοτάκης πνίγηκε στα βαλτόνερα της ηρωίνης


Στα βαλτόνερα ηρωΐνης της εγκληματικής οργάνωσης του Noor1, με την οποία συστρατεύονται υπεράνω κάθε υποψίας εφοπλιστικά, μιντιακά και πολιτικά συμφέροντα, που δρουν αδίστακτα σε βάρος της Δικαιοσύνης, και μετέρχονται κάθε έκνομο μέσο, για την συγκάλυψη των πρωταγωνιστικών της μελών, έπεσαν οι παντελώς ψευδείς και συκοφαντικοί ισχυρισμοί των ταυτισμένων με τα συμφέροντα της Ν.Δ. εφοπλιστή, Ευάγγελου Μαρινάκη, και του εκδότη, Ιωάννη Κουρτάκη.

Σήμερα, μετά από ενδελεχή έρευνα της Δικαιοσύνης, κατέπεσε η σκευωρία που κάποιοι προσπάθησαν να στήσουν σε βάρος μου. Η Εισαγγελία Εφετών Πειραιώς έθεσε στο αρχείο τις μηνυτήριες αναφορές του δίδυμου των Παραπολιτικών, καθώς και του ήδη καταδικασμένου ισόβια για την υπόθεση του Noor1 κρατούμενου, και διέταξε έρευνα για όσα αδικήματα τελέστηκαν σε βάρος μου, αλλά και σε βάρος της κ. Εισαγγελέως και του λιμενικού υπαλλήλου.

Οι παρακρατικές μέθοδοι, των παράνομων υποκλοπών, των εκβιασμών, των απειλών, των δωροδοκιών, και των πάσης φύσεως ποινικών αδικημάτων, που μετέρχεται η αντεθνική και άκρως επικίνδυνη εγκληματική οργάνωση, αφού εισχώρησε και διάβρωσε κάθε τομέα της δημόσιας δράσης, είναι πλέον ή βέβαιον ότι θα παταχθούν από τη Δικαιοσύνη με κάθε πρόσφορο μέσο.

Ως Υπουργός Εθνικής Άμυνας, και Πρόεδρος των Ανεξάρτητων Ελλήνων, διαβεβαιώνω κάθε πολίτη ότι δεν εκβιάζομαι, και δεν πρόκειται να υπαναχωρήσω από τις θέσεις μου και από την προσωπική και πολιτική στάση ζωής να επιθυμώ την κάθαρση, και δη σε υποθέσεις μείζονος δημοσίου συμφέροντος και εθνικής ασφάλειας. Η οποιαδήποτε προσπάθεια φίμωσής μου, από οποιονδήποτε κι εάν προέρχεται, θα καταπέσει στο κενό, και θα τους συμπαρασύρει στα ίδια βαλτόνερα της πολιτικής εξαθλίωσης και κατάντιας.

Η πράξη αρχειοθέτησης του κ. Εισαγγελέα Εφετών Πειραιώς αποτελεί ισχυρό ράπισμα στο διευθυντήριο της πολιτικής σκευωρίας σε βάρος μου. Οι παραπολιτικοί συκοφάντες, οι μαριναρισμένοι με το συμβόλαιο εξόντωσής μου, θα πρέπει να αναζητήσουν αλλού καταφύγιο πλέον, αφού τα χέρια της Ν.Δ. είναι πλέον δεμένα, όπως και τα δικά τους.

Πέμπτη, 14 Σεπτεμβρίου 2017

Σκηνοθετημένη αποχώρηση El Dorado-ΑΔΙΣΤΑΚΤΟΣ Μητσοτάκης βάζει γυναικόπαι...

Γιούνκερ: Σε μια Ένωση ίσων, δεν μπορεί να υπάρχουν εργαζόμενοι δυο κατηγοριών



Αυτή τη φορά το Ευρωκοινοβούλιο ήταν γεμάτο. Ο πρόεδρος της Κομισιόν έθεσε τους στόχους της ΕΕ σε μια ομιλία μεγάλης σημασίας ενώ ανακοίνωσε μεταξύ άλλων πως δεν θα είναι υποψήφιος εκ νέου για την προεδρία
Adtech Ad
«Ο άνεμος επέστρεψε στα πανιά της Ευρωπαϊκής Ένωσης», είπε ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν Κλοντ Γιούνκερ μιλώντας ενώπιον του κατάμεστου Ευρωκοινοβουλίου στο Στρασβούργο. Στην πιο κρίσιμη ομιλία του μέχρι στιγμής, ο επικεφαλής της Κομισιόν επιχείρησε να εμπνεύσει τους ευρωβουλευτές, αλλά και τους λαούς των κρατών-μελών, ενώ ανακοίνωσε ότι δεν θα είναι ξανά υποψήφιος.


Ενωτικός μεταξύ των κρατών μελών, κάθετος για τους ηγέτες που δεν επιδεικνύουν αλληλεγγύη και οικονομικά στη… γραμμή Μακρόν εμφανίστηκε στο Στρασβούργο ο Πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν Κλοντ Γιούνκερ. Στην καθιερωμένη ομιλία του για την κατάσταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που πραγματοποιεί κάθε Σεπτέμβριο ενώπιον των εκλεγμένων ευρωβουλευτών, ο επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής παρουσίασε το όραμά του για την Ένωση, ζητώντας περισσότερη Ευρώπη, με κοινούς στόχους και περισσότερη αλληλεγγύη.
Ήταν μία ομιλία συμπυκνωμένη, με πολλά νοήματα και επίπεδα ανάγνωσης. Το Ευρωκοινοβούλιο (ΕΚ) αυτή τη φορά ήταν γεμάτο –όλοι θυμόμαστε τα άδεια έδρανα που είχαν εξαγριώσει τον Πρόεδρο Γιούνκερ, αποκαλώντας το «γελοίο» και προκαλώντας την έντονη αντίδραση του Προέδρου του ΕΚ, Αντόνιο Ταγιάνι. Αλλά και ο Γιούνκερ θέλησε να είναι πιο κατευναστικός, επαινώντας πολλές φορές την συμβολή και την συνεισφορά των βουλευτών στις διαδικασίες έγκρισης πρωτοβουλιών, νομοθετικών πλαισίων και κανονισμών.
Μία μόλις φορά αναφέρθηκε στην Ελλάδα ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ κι αυτό για να πει ότι τα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ είναι ασφαλή. Όλα τα άλλα θέματα που μας απασχολούν τα έθιξε εμμέσως πλην σαφώς. Για το μεταναστευτικό, για παράδειγμα, ευχαρίστησε την Ιταλία για τις προσπάθειές της, πρότεινε βοήθεια για βελτίωση συνθηκών στη Λιβύη και βελτίωση των σχέσεων με την Αφρική, αλλά δεν αναφέρθηκε ξανά για την κατάσταση των προσφύγων στην Ελλάδα. Το είχε κάνει πέρυσι, επαινώντας τις ελληνικές Αρχές, και η επανάληψη στον φετινό του λόγο θα σήμαινε «πισωγύρισμα». 
Σε πολλά σημεία, ο Πρόεδρος υπονόησε πράξεις, δηλώσεις και κινήσεις που δεν συνάδουν με το ευρωπαϊκό πνεύμα, όπως για παράδειγμα την προσβολή του κράτους Δικαίου στην Πολωνία, χωρίς ωστόσο να κατονομάσει χώρες και Αρχές.
Τα πιο σημαντικά σημεία για την Ελλάδα αφορούν, φυσικά, την Οικονομία αλλά και την Τουρκία.
Στα οικονομικά θέματα, ο επικεφαλής της Κομισιόν ζήτησε περισσότερη Ευρώπη, μεγαλύτερη οικονομική ενοποίηση. Ακόμη και οι χώρες που δεν είναι στο Ευρώ, είπε, θα πρέπει να βοηθηθούν ώστε να ενταχθούν.
Ο Πρόεδρος Γιούνκερ δήλωσε ότι ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (ESM) θα πρέπει σταδιακά να γίνει το ευρωπαϊκό «ΔΝΤ». Ανακοίνωσε ότι η Κομισιόν θα καταθέσει τις προτάσεις της τον Δεκέμβριο. Επίσης, στην… γραμμή Μακρόν, ο Γιούνκερ υιοθέτησε την άποψη ότι η Ευρωζώνη χρειάζεται το δικό της υπουργό Οικονομικών, ο οποίος να μπορεί να χρησιμοποιεί όλα τα εργαλεία της ΕΕ και θα πρέπει να έχει θέση αντιπροέδρου στην Κομισιόν και προέδρου στο Eurogroup.
«Η ΕΕ σχεδιάζει να θεσπιστεί λεπτομερής έλεγχος για τις ξένες επενδύσεις σε στρατηγικής σημασίας τομείς και επιχειρήσεις της ΕΕ», δήλωσε ο Γιούνκερ, κάνοντας το… χατήρι στον Γάλλο Πρόεδρο Μακρόν, που από το πρώτο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο έχει ζητήσει κάτι αντίστοιχο.
«Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να αγκαλιάσει το όραμα του Εμανουέλ Μακρόν για την Ευρώπη και την ιδέα για την ευρεία δημόσια διαβούλευση για το μέλλον», δήλωσε ο Ζαν-Κλόντ Γιούνκερ ενώπιον του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, επισημαίνοντας και την ανάγκη για διαφάνεια.
Σε μια Ένωση ίσων, δεν μπορεί να υπάρχουν εργαζόμενοι δυο κατηγοριών είπε  ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ. Άνθρωποι που κάνουν την ίδια δουλειά στην Ευρώπη θα πρέπει να παίρνουν τον ίδιο μισθό. Πρέπει να υπάρχει μια κοινή αρχή εποπτεία της εργασίας στην Ευρώπη, τόνισε.
Σε σχέση με την Τουρκία, ο Ζαν-Κλόντ Γιούνκερ ήταν αυστηρός. Καταρχάς ζήτησε από τις τουρκικές Αρχές να απελευθερώσει του φυλακισμένους δημοσιογράφους και να σταματήσει να καθυβρίζει τους Ευρωπαίους ηγέτες, κατά τη διάρκεια της ομιλίας του για την κατάσταση της Ένωσης.
Ο ίδιος επανέλαβε ότι η Τουρκία απομακρύνεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση και πως «μόνη της βάζει τρικλοποδιές στη διαδικασία για να ρίξει κάπου την ευθύνη της αποτυχίας». «Η ΕΕ θα τείνει πάντα το χέρι προς τους τουρκικό λαό, αλλά η Τουρκία φαίνεται ότι δημιουργεί τις προϋποθέσεις για την αποτυχία των ενταξιακών διαπραγματεύσεων», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Κατά τα άλλα, σημαντικά ήταν τα όσα είπε ο Πρόεδρος Γιούνκερ για τις εμπορικές σχέσεις της ΕΕ. «Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να ξεκινήσει εμπορικές συνομιλίες με την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία», δήλωσε, προσθέτοντας ότι η ΕΕ θα πρέπει να ολοκληρώσει τις νέες εμπορικές συμφωνίες έως το 2019.
Η Ευρώπη πρέπει να βασίζεται σε τρεις βασικές αρχές: Της ελευθερίας, της ισοτιμίας και του κράτους δικαίου είπε ο Ζ.-Κ. Γιούνκερ. Η Ευρώπη πρέπει να είναι μια ήπειρος της ισοτιμίας μεταξύ των μελών της. Μια Ευρώπη ισοτιμίας δεν μπορεί να έχει πολίτες δυο κατηγοριών, τόνισε ο πρόεδρος της Κομισιόν.
Στην μόνη αναφορά που έκανε για το Brexit, ο Πρόεδρος Γιούνκερ είπε ότι οι Βρετανοί σύντομα θα μετανιώσουν την απόφαση να αποχωρήσουν από την Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως και η ΕΕ λυπάται που αποχωρούν. «Το Brexit δεν είναι το μέλλον της Ευρώπης, η Ευρώπη θα συνεχίσει το δρόμο της», τόνισε και πρότεινε τη διεξαγωγή συνόδου κορυφής της ΕΕ μία ημέρα μετά το Brexit, στις 30 Μαρτίου του 2019, στη ρουμανική πόλη Σίμπιου για να χαρτογραφηθεί το μέλλον της ΕΕ.
Φωτογραφία: AP Photo/Jean-Francois Badias

Τετάρτη, 13 Σεπτεμβρίου 2017

Ισχυρή ανάκαμψη σε όλα τα μεγέθη της οικονομίας, σημειώθηκε το α’ εξάμηνο 2017

Ισχυρή ανάκαμψη σε όλα τα μεγέθη της οικονομίας, σημειώθηκε το α' εξάμηνο 2017 με τον ρυθμό αύξησης του ΑΕΠ να διαμορφώνεται στο 0,6% και να εμφανίζει, αθροιστικά, την υψηλότερη επίδοση των τελευταίων ετών.
Αυτό σημειώνεται σε ενημερωτικό δελτίο του υπουργείου Οικονομίας και Ανάπτυξης και υπογραμμίζεται ότι η πορεία ανάκαμψης της οικονομίας το α' εξάμηνο υποδηλώνει μία ποιοτική διαφορά ως προς το παρελθόν, αλλά και ότι αυτός ο επιταχυνόμενος ρυθμός ανάκαμψης πρέπει να συνεχιστεί και στο υπόλοιπο του έτους, καθώς είναι προϋπόθεση για να επιτευχθεί ο στόχος ανάπτυξης του 1,8% εφέτος.
Ακόμη, αναφέρεται ότι τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και την ποιοτική διαφορά στην ανάπτυξη του 2017 αποκαλύπτει η ισχυρή άνοδος των εισροών Ξένων Άμεσων Επενδύσεων (ΞΑΕ), οι οποίες το 2016 συνολικά αυξήθηκαν 170% έναντι του 2015 υπερβαίνοντας κατά 800 εκατ. ευρώ τα επίπεδα εισροών του 2014, ενώ το α' εξάμηνο του 2017 σημείωσαν νέα άνοδο 185% έναντι του α' εξαμήνου 2016 και 74% έναντι της αντίστοιχης περιόδου του 2014.

Αναλυτικά στο ενημερωτικό δελτίο αναφέρονται τα εξής:

2017 το τέλος της ύφεσης
Μετά από µία μακρόχρονη και εξαιρετικά επώδυνη περίοδο ύφεσης, σκληρής δημοσιονομικής προσαρμογής αλλά και αναποτελεσματικής κυβερνητικής διαχείρισης µε άνιση κατανομή των βαρών της, η Ελληνική Οικονομία έχει εισέλθει από τα µμέσα του 2016 και ύστερα σε τροχιά ανάκαμψης. Το, δε, 2017 αποτελεί ξεκάθαρα το πρώτο έτος ανάπτυξής της.
Η αύξηση στο ΑΕΠ και στις βασικές συνιστώσες του
Με τη δημοσίευση των στοιχείων του β' τριμήνου είναι εμφανές πως η ελληνική οικονομία έχει περάσει οριστικά το κατώφλι της ανάκαμψης με 3 από τα 4 τελευταία τρίμηνα να σημειώνει θετικούς ρυθμούς επέκτασης και τα δύο τελευταία συνεχόμενα τρίμηνα να διπλασιάζει τον ρυθμό μεγέθυνσης της ενώ όλες οι ενδείξεις για το γ΄ τρίμηνο 2017 να προδιαγράφουν ακόμη ταχύτερη επέκταση. Αυτός ο επιταχυνόμενος ρυθμός ανάκαμψης πρέπει να συνεχιστεί και στο υπόλοιπο του έτους, καθώς είναι προϋπόθεση για να επιτευχθεί ο στόχος ανάπτυξης του 1,8% εφέτος.
Αν εξετάσουμε αθροιστικά την πορεία ανάκαμψης της οικονομίας το α' εξάμηνο, θα διαπιστώσουμε πως το 2017 έχει την υψηλότερη επίδοση συγκριτικά με τις αντίστοιχες περιόδους των προηγούμενων ετών, χάρις στην ετήσια αύξηση των επενδύσεων (2,7%) και των εξαγωγών αγαθών και υπηρεσιών (7,4%) και χάρις στην αντίστοιχη αύξηση της ιδιωτικής κατανάλωσης (1%).
Σε κάθε περίπτωση, το α' εξάμηνο 2017 υπερισχύει με όρους ανάπτυξης του 2014 (όταν επίσης είχε σημειωθεί μία οριακή ανάκαμψη) σε όλα τα μεγέθη που συμβάλλουν στην αύξηση του ΑΕΠ. Γεγονός που υποδηλώνει μία ποιοτική διαφορά ως προς το παρελθόν.
Βελτίωση της διεθνούς ανταγωνιστικότητας
Βεβαίως, οι παραγωγικές επενδύσεις και ειδικότερα οι ξένες άμεσες επενδύσεις δεν ανακάμπτουν τυχαία στην Ελλάδα. Η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης την οποία αντανακλούν δεν οφείλεται μόνο στην τεράστια δημοσιονομική προσαρμογή, αλλά και στην αύξηση της διεθνούς ανταγωνιστικότητας της χώρας και τη βελτίωση της κερδοφορίας των επιχειρήσεων τα τελευταία χρόνια.
Συγκεκριμένα, ο δείκτης της πραγματικής σταθμισμένης συναλλαγματικής ισοτιμίας (με βάση τις σχετικές τιμές καταναλωτή) της Τράπεζας της Ελλάδος που μετρά την εξέλιξη της ανταγωνιστικότητας της χώρας έναντι των βασικών εμπορικών της εταίρων κατέδειξε αύξηση ανταγωνιστικότητας 2,6% τη περίοδο 2012-2014 και νέα βελτίωση 4,4% από το 2014 ως και το α' τρίμηνο 2017.
Επιπλέον, ο δείκτης ανταγωνιστικότητας του World Economic Forum (WEF) ο οποίος για την Ελλάδα έδειχνε επιδείνωση ως το 2013, έκτοτε σημείωσε εμφανή βελτίωση Σαν αποτέλεσμα των παραπάνω ευνοϊκών εξελίξεων ο δείκτης Οικονομικού κλίματος της Ελλάδος (Economic Sentiment Indicator - ESI) τον Αύγουστο του 2017 αυξήθηκε στις 99,0 μονάδες από 98,2 μονάδες τον Ιούλιο του 2017 και 91,8 μονάδες το 2016.
Εκτίναξη των ξένων άμεσων επενδύσεων
Την βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και την ποιοτική διαφορά στην ανάπτυξη του 2017 αποκαλύπτει η ισχυρή άνοδος των εισροών Ξένων Άμεσων Επενδύσεων (ΞΑΕ), οι οποίες το 2016 συνολικά αυξήθηκαν 170% έναντι του 2015 υπερβαίνοντας κατά 800 εκατ. ευρώ τα επίπεδα εισροών του 2014, ενώ το α' εξάμηνο του 2017 σημείωσαν νέα άνοδο 185% έναντι του α' εξαμήνου 2016 και 74% έναντι της αντίστοιχης περιόδου του 2014.
Επίσης, σαν ποσοστό του ΑΕΠ οι εισροές ΞΑΕ αυξάνουν από 0,65% κατά μέσον όρο τη περίοδο 2007-2012 σε 0,97% τη τριετία 2013-2015 και σε 1,95% τη διετία 2016-2017. Έχουμε, δηλαδή, έναν τριπλασιασμό σχεδόν του ειδικού τους βάρους μέσα σε μία δεκαετία.
Οι ΞΑΕ έχουν καθοριστική σημασία στην ανάπτυξη μιας οικονομίας που τελεί υπό πολιτικές εσωτερικής υποτίμησης (Μνημόνια) και άρα στενότητας ρευστότητας, κεφαλαίων και ζήτησης, γιατί είναι οι ξένοι κεφαλαιουχικοί πόροι που θα πιστοποιήσουν την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης και θα δώσουν την κρίσιμη ώθηση στην ανάπτυξη της οικονομίας με πολλαπλασιαστικά οφέλη για το σύνολο της επιχειρηματικής δραστηριότητας.
Αξίζει, δε, να τονιστεί πως βάσει της πρόσφατης μελέτης της Ernst & Young για τις ΞΑΕ στις χώρες της Μεσογείου προέκυψε ότι στο διάστημα 2011-2015 από τις 10.660 ΞΑΕ που πραγματοποιήθηκαν στις μεσογειακές χώρες της ΕΕ μόλις 60 έγιναν στην Ελλάδα (0,6%) και από τα 455 δισ που ήταν η αξία τους για τις χώρες αυτές μόλις 7 δισ αφορούσαν την Ελλάδα (1,5%). Δεδομένου ότι το ΑΕΠ της Ελλάδας ισοδυναμεί με το 5,4% του ΑΕΠ των εν λόγω χωρών, οι εισροές ΞΑΕ στη χώρα μας ήταν 3,6 φορές λιγότερες απ' όσες αναλογούν στο μέγεθος της οικονομίας μας. Το γεγονός αυτό εκτός από την αναξιοπιστία που χαρακτήριζε ως πρόσφατα την ελληνική οικονομία, μαρτυρεί, ωστόσο, συγχρόνως τα μεγάλα αναπτυξιακά περιθώρια που υπάρχουν από την προσέλκυση ΞΑΕ στη χώρα μας.
Οδηγός οι εξαγωγές αγαθών και υπηρεσιών
Μετά τη μεγάλη κάμψη (-18,9% σε όγκο) των εξαγωγών αγαθών κι υπηρεσιών το 2009, άρχισε έκτοτε μία σταδιακή πορεία ανάκαμψης παρά την συνεχιζόμενη ως το 2014 κάμψη του ΑΕΠ. Η αντοχή και ταχεία αυτή ανάκαμψη των εξαγωγών είχε σαν αποτέλεσμα να αυξηθεί η εξωστρέφεια της οικονομίας (λόγος εξαγωγών/ΑΕΠ) από 21% το 2006 σε 31% τη τελευταία τετραετία 2014-2017 και σήμερα η στάθμη των εξαγωγών υπερβαίνει το προ κρίσης επίπεδο Μάλιστα, το α' επτάμηνο 2017 οι εξαγωγές αγαθών σημειώνουν ετήσια αύξηση 18% φθάνοντας το υψηλότερο επίπεδο της τελευταίας δεκαετίας και με τις βιομηχανικές εξαγωγές να ηγούνται. Η μεταβολή στην ποιότητα των εξαγωγών διαφαίνεται από την αλλαγή στη σύνθεση του συνόλου των εξαγωγών, με τις εξαγωγές αγαθών που αποτελούσαν το 43% του συνόλου εξαγωγών αγαθών και υπηρεσιών το 2008 να φθάνουν το 55,5% τη διετία 2016-2017.

Βιομηχανική ανάταση και δείκτης ΡΜΙ
Όπως ιστορικά αποδεικνύεται με βάση την διεθνή εμπειρία, ο πιο σίγουρος δείκτης για την οικονομική ανάκαμψη μιας χώρας είναι η πορεία της βιομηχανικής παραγωγής της. Ο Γενικός Δείκτης Βιομηχανικής Παραγωγής στην Ελλάδα σημειώνει σταθερή άνοδο τα τελευταία χρόνια καθώς από ετήσια κάμψη -1,9% το 2014 πέρασε σε άνοδο 1% το 2015 και 2,5% το 2016, ενώ το α' επτάμηνο 2017 σημειώνει ακόμη μεγαλύτερη αύξηση 6%, δηλαδή τρεις φορές μεγαλύτερη από την αντίστοιχη περίοδο του 2016.
Ο εποχικά προσαρμοσμένος Δείκτης Υπεύθυνων Προμηθειών (PMI) για τον τομέα μεταποίησης στην Ελλάδα, (ο οποίος παρέχει μια εκτίμηση των επιχειρησιακών συνθηκών) τον Αύγουστο 2017, κατέγραψε τιμή πάνω από το σημαντικό σημείο μηδενικής μεταβολής των 50,0 μονάδων και έκλεισε στις 52,2 μονάδες σημειώνοντας υψηλό εννέα ετών στην ανάπτυξη του κλάδου.
Η βελτίωση αυτή του ΡΜΙ οφείλεται στις έντονες αυξήσεις των νέων εργασιών τόσο από την εγχώρια αγορά όσο και από τους πελάτες του εξωτερικού. Τα υψηλά επίπεδα αισιοδοξίας των επιχειρήσεων αιτιολογούνται από την αύξηση της ζήτησης που οφείλεται στην θετική διάθεση ως προς την ελληνική οικονομία λόγω της επιστροφής της χώρας στις αγορές ομολόγων τον Ιούλιο.
Τα ρεκόρ στον τουρισμό και η αύξηση της μέσης δαπάνης ανά ταξίδι
Βάσει της Έρευνας Συνόρων της ΤτΕ, τον Ιούνιο η εισερχόμενη ταξιδιωτική κίνηση αυξήθηκε 13,0% σε σχέση με τον Ιούνιο του 2016 (6,6% στο 6μηνο), ενώ η ταξιδιωτικές εισπράξεις κατά 14,2% (7,1% στο 6μηνο). Η μέση δαπάνη ανά ταξίδι, τον Ιούνιο αυξήθηκε 1,6% και οριακά από την αρχή του έτους 0,7%, έναντι της σημαντικής πτώσεως -7,4% την αντίστοιχη περίοδο του 2016. Αυτό οφείλεται, κυρίως, στην αύξηση του αριθμού των αφίξεων από τις χώρες της Ευρωζώνης που εμφανίζουν υψηλότερη κατά κεφαλήν δαπάνη ανά ταξίδι: η Γαλλία, η Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο αποτελούν τις σημαντικότερες πηγές εσόδων για τον ελληνικό τουρισμό καθότι το πρώτο εξάμηνο του 2017 μόνο από τις τρεις αυτές χώρες προήλθε το 40,4% των συνολικών εσόδων (εξαιρουμένης της κρουαζιέρας).
Επίσης όπως διαφαίνεται από τις μέχρι τώρα εκτιμήσεις τα θετικά αποτελέσματα θα συνεχιστούν και τους επομένους μήνες. Βάσει του Sete Inteligence σε σχέση με τον αντίστοιχο προγραμματισμό του 2016, για τον Σεπτέμβριο αναμένεται αύξηση 13% στις προγραμματισμένες θέσεις. Για τον Οκτώβριο παρατηρείται μία αύξηση 18,8%. Θυμίζουμε ότι στόχος του Υπουργείου Τουρισμού είναι ο περιορισμός του φαινόμενου εποχικότητας που χαρακτηρίζει τον ελληνικό τουρισμό.
Οι εκτιμήσεις, λοιπόν, για το 2017 είναι ότι οι αφίξεις θα ξεπεράσουν τα 30 εκατ., με τα έσοδα μεταξύ των 14,5 και 15 δισ. ευρώ και θα καταγράψουν νέα ιστορικά ρεκόρ. Όλοι οι αριθμοί του 2017 είναι ανοδικοί (περιφερειακά αεροδρόμια, Ελευθέριος Βενιζέλος, οδικοί άξονες).
Πρόοδος στις κατασκευές και την οικοδομική δραστηριότητα
Από το 2014 ως σήμερα ο δείκτης παραγωγής στις κατασκευές, ο οποίος είχε υποστεί μία καθίζηση της τάξης του 65% από το 2010 ως το 2013, σημειώνει σταθερή πρόοδο. Έτσι, μολονότι οι κατασκευές παραμένουν σήμερα σε πολύ χαμηλά επίπεδα, το α' τρίμηνο 2017 η παραγωγή τους ήταν κατά 47% υψηλότερη αυτής του 2014.
Εντυπωσιακή βελτίωση σημειώνεται επίσης στον κλάδο της οικοδομικής δραστηριότητας, ο οποίος καθ' όλη τη διάρκεια της κρίσης ήταν σε ύφεση, αλλά φέτος ανακάμπτει δυναμικά καθώς ο δείκτης όγκου της ιδιωτικής οικοδομικής δραστηριότητας σημειώνει ετήσια άνοδο 24% το α' πεντάμηνο 2017.
Ανατροπή σε απασχόληση και ανεργία
Οι παραπάνω θετικές εξελίξεις του 2017 συνέβαλαν στον εντονότερο ρυθμό αύξησης θέσεων εργασίας που έχει καταγραφεί από τον Ιανουάριο του 2000, δημιουργώντας περισσότερες ελπίδες για μείωση του σημαντικά υψηλού ποσοστού ανεργίας στην Ελλάδα.
Έτσι, στη διάρκεια του α' εξαμήνου 2017 είχαμε σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ αύξηση του αριθμού των απασχολουμένων κατά 126 άτομα και μείωση του αριθμού των ανέργων κατά 100.000 άτομα, με συνέπεια το ποσοστό ανεργίας να πέσει τον Ιούνιο στο 21,2% από 23,5% που ήταν το ίδιο διάστημα του 2016 και από 26,7% που ήταν αντίστοιχα το 2014.
Συνολικά, στο διάστημα της τρέχουσας διακυβέρνησης από τον Ιανουάριο 2015 έως τον Ιούνιο 2017 έχουμε τη δημιουργία 239.000 καθαρών θέσεων εργασίας και τη μείωση των ανέργων κατά 211.000 άτομα.
Παρομοίως, σύμφωνα με την ΕΡΓΑΝΗ, οι νέες θέσεις μισθωτής απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα που δημιουργήθηκαν το α' επτάμηνο 2017 έφθασαν το επίπεδο ρεκόρ των 263.145, ήταν δηλαδή 4% περισσότερες από το ίδιο διάστημα του 2016 και 39% περισσότερες αντίστοιχα από αυτές του 2014.
Πρόοδος στο διαθέσιμο εθνικό εισόδημα και τις αμοιβές εργαζομένων
Η ανάκαμψη της οικονομίας αρχίζει να αποτυπώνεται και στις εισοδηματικές εξελίξεις. Όπως γνωρίζουμε το Ακαθάριστο Εθνικό Διαθέσιμο Εισόδημα μειώθηκε δραματικά κατά τη διάρκεια της κρίσης (-25%) με την κάμψη να είναι ιδιαίτερα έντονη τη πρώτη τριετία 2008-2011 (-14,7%), σχεδόν εξίσου σοβαρή τη δεύτερη τριετία 2011-2014 (-11%), αλλά τη τελευταία τριετία 2014-2017 να μεταστρέφεται και να ανακάμπτει (2,4%) σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (ΑΜΕCO). Ειδικότερα, το 2014 σημείωσε κάμψη (-2,2%), το 2015 μικρότερη κάμψη (-1,2%), ενώ ακολούθως ανέκαμψε το 2016 (0,4%) και κατ' εκτίμηση το 2017 (3,3%).
Αλλαγή στις συνθήκες ρευστότητας και στο κόστος δανεισμού
Η ρευστότητα στην οικονομία βελτιώνεται με το κόστος δανεισμού του ιδιωτικού τομέα να μειώνεται σταδιακά κατά 100 μονάδες βάσης περίπου, τις εκδόσεις εταιρικών ομολόγων να υπερβαίνουν στο α' 7μηνο 2017 τα 500 εκατ με πρόβλεψη έτους πάνω από 1 δισ και τις τράπεζες που ως και το 2016 δεν προέβαιναν σε αγορές εταιρικών ομολόγων να έχουν τοποθετήσει φέτος σε αυτά 130 εκατ. περίπου στο ίδιο διάστημα.
Ενδεικτική είναι επίσης και η προοδευτική μείωση του κόστους του τραπεζικού δανεισμού από την υψηλού κόστους έκτακτη χρηματοδότηση (ELA) της ΕΚΤ στα 37 δισ σήμερα από 90 δισ που είχε ανέλθει τον Μάιο του 2015.
Η βελτίωση της ρευστότητας αποτυπώνεται και στην κατά 3,2% μείωση των Μη Εξυπηρετούμενων Ανοιγμάτων (ΜΕΑ) των τραπεζών (αφορούν τα «κόκκινα δάνεια», δηλαδή τα δάνεια με καθυστέρηση άνω των 90 ημερών, καθώς και εκείνα που κρίνονται αβέβαιης είσπραξης) στο πρώτο εξάμηνο του 2017. Η μείωση έφερε τα ΜΕΑ (44,9% των συνολικών ανοιγμάτων) στα 101,8 δισ. ευρώ ή 1,6 δισ. ευρώ χαμηλότερα από το ποσό - στόχο που ήταν 103,4 δισ. ευρώ.
Όσον αφορά στα Μη Εξυπηρετούμενα Δάνεια (ΜΕΔ) στο τέλος Ιουνίου είχαν μειωθεί στα 72,8 δισ. ευρώ έναντι στόχου 72,4 δισ. Ευρώ. Έτσι ,ο δείκτης ΜΕΑ βρίσκεται στο 50,6%, υψηλότερα από την πρόβλεψη του 50% για το εν λόγω τρίμηνο, ενώ ο δείκτης ΜΕΔ στο 36,1% συγκριτικά με την πρόβλεψη του 35%.
Αναστροφή τάσης και στις ιδιωτικές καταθέσεις
Η μακρά περίοδος κάμψης των ιδιωτικών καταθέσεων που τροφοδότησε η ύφεση, η ανεργία, η μείωση των αμοιβών και η αύξηση της φορολογίας, σταμάτησε μέσα στο 2017 χάρις στην οικονομική αναζωογόνηση που λαμβάνει χώρα και είναι ιδιαίτερα εμφανής μετά τον Απρίλιο με τους επόμενους μήνες να προβλέπονται περαιτέρω ανοδικοί λόγω ενίσχυσης της βιομηχανίας, του τουριστικού ρεύματος και γενικότερα των ρυθμών ανάπτυξης.
Μείωση ιδιωτικού και δημόσιου χρέους σαν ποσοστό στο ΑΕΠ
Αν η οικονομία δεν είχε τα βαρίδια των χρεών, τότε η ανάκαμψη θα αποτελούσε μία σχετικά πιο εύκολη υπόθεση. Από την άποψη αυτή έχει μεγάλη σημασία το ότι τα τελευταία χρόνια έχει αρχίσει η διαδικασία απομόχλευσης, δηλαδή περιορισμού των χρεών, τόσο των ιδιωτών όσο και του δημοσίου όπως διαφαίνεται στα παρακάτω διαγράμματα. Διαδικασία που θα ενισχυθεί στην πορεία με την διευθέτηση των «κόκκινων δανείων» και την ελάφρυνση του δημοσίου χρέους.
Έτσι, το μεν δημόσιο χρέος σαν ποσοστό του ΑΕΠ υποχώρησε ελαφρά από 180% το 2014 σε 176% το α' τρίμηνο 2017, ενώ το ιδιωτικό χρέος/ΑΕΠ υποχώρησε κατά 10 εκατοστιαίες μονάδες από 147% το 2012 σε 137% το 2016.
Άλμα δημοσιονομικής προσαρμογής
Δεν υπάρχει αμφιβολία πως η μεγαλύτερη προσαρμογή της ελληνικής οικονομίας σημειώθηκε διαχρονικά στο δημοσιονομικό τομέα που ήταν και ο πρώτιστος στόχος της πολιτικής εσωτερικής υποτίμησης και των μνημονίων.
Έτσι το μεν δημόσιο έλλειμμα σαν ποσοστό του ΑΕΠ μειώθηκε από -15% το 2009 σε -0,5% το 2016. Παράλληλα, το πρωτογενές έλλειμμα που ήταν στο -10% του ΑΕΠ το 2009, κατέστη πλεόνασμα 4% αντίστοιχα το 2016.
Ήταν αυτή η μεταστροφή του πρωτογενούς ελλείμματος σε πλεόνασμα πολύ ανώτερο μάλιστα του επίσημου στόχου που ώθησε τα spread των ελληνικών κρατικών ομολόγων να μειωθούν πάνω από 300 μονάδες βάσης σε λιγότερο από ένα χρόνο.