ΝΔ ΚΑΙ ΠΑΣΟΚ ΠΝΕΟΥΝ ΤΑ ΛΟΙΣΘΙΑ...

ΚΑΛΑ ΣΑΡΑΝΤΑ...

Με «πλαστές» δημοσκοπήσεις οι κρατικοδίαιτοι δημοσκόποι της μπριζόλας επιμένουν να εμφανίζουν τη ΝΔ εντός παιχνιδιού, ενώ οι ίδιοι στις κυλιόμενες  δημοσκοπήσεις την εμφανίζουν 10-15 μονάδες πίσω από τον ΣΥΡΙΖΑ που ήδη έχει αγγίξει την αυτοδυναμία!

Γελάει ο κόσμος! Ούτε οι 58 δεν πήγαν στην συγκέντρωση της “κίνησης των 58″!!!

ΜΟΝΟ ΖΟΜΠΙ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΠΡΟΣΕΛΘΟΥΝ ΟΙΚΕΙΟΘΕΛΩΣ…

Παρά το σπρώξιμο και την προβολή των διεφθαρμένων από το …νταβατζήδικο!

Ηχηρή η απουσία του …Μαντέλη, του Τσουκάτου, του Παπαντωνίου και του Παπακωνσταντίνου. Ο Σμπώκος δεν πήρε άδεια από τις φυλακές για να παρευρεθεί!

Κλείστε φυλακή τον Σημίτη για διαφήμιση…

Απογοητευτική ήταν η ανταπόκριση του κόσμου στη σημερινή συγκέντρωση της κίνησης των “58″

στη Θεσσαλονίκη για την κεντροαριστερά, με κεντρικό ομιλητή τον Τάσο Γιαννίτση.

Μερικές δεκάδες άτομα, οι περισσότεροι ηλικιωμένοι, «εκσυγχρονιστές» και βενιζελικοί κι ελάχιστοι νέοι, μετρημένοι στα δάχτυλα, προερχόμενοι κυρίως από τη νεολαία Πασοκ.

Οι προσδοκίες από τη σημερινή συγκέντρωση ήταν μεγάλες, καθώς οι επιτελείς, βλέποντας ότι μέχρι τώρα η κίνηση των «58» δεν τραβάει, αποφάσισαν να ενεργοποιήσουν τον Τάσο Γιαννίτση που πίστευαν ότι θα προσελκύσει τα πλήθη. Η σημερινή συγκέντρωση προγραμματιζόταν ως η πρώτη από μία σειρά μεγάλων και μαζικών εκδηλώσεων που θα σηματοδοτούσαν το μαζικό ξεκίνημα της κίνησης για την κεντροαριστερά.

Οι αρχικοί σχεδιασμοί ήταν για μια ανοιχτή συγκέντρωση, κάτι που στη συνέχεια φοβήθηκαν και προτίμησαν την κλειστή αίθουσα πολλαπλών χρήσεων του Δημαρχείου της Θεσσαλονίκης, χωρητικότητας 250 ατόμων. Οι εκτιμήσεις τους ήταν ο κόσμος θα ήταν τουλάχιστον ο διπλάσιος, αλλά η εικόνα των όρθιων και του αδιαχώρητου θα βοηθούσε επικοινωνιακά. Η πραγματικότητα ωστόσο διέψευσε τις προσδοκίες τους, καθώς ο κόσμος ήταν πολύ λιγότερος από τον αναμενόμενο, παρά την εντατική προετοιμασία στελεχών του ΠΑΣΟΚ (εκσυγχρονιστών και του Ευ. Βενιζέλου) εδώ και μέρες.

Ο Τάσος Γιαννίτσης μίλησε και στη συνέχεια έφυγε αμέσως χωρίς να παρακολουθήσει τις υπόλοιπες ομιλίες και την εκδήλωση.

Ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης, σύμφωνα με πληροφορίες, εξακολουθεί να θεωρεί ότι ο Τάσος Γιαννίτσης είναι ο καταλληλότερος για να ηγηθεί της κεντροαριστερής «Ελιάς» που πασχίζουν να φτιάξουν, για να υποκαταστήσει το ΠΑΣΟΚ και τη ΔΗΜΑΡ που αργοσβήνουν. Ο Ευ.Βενιζέλος ωστόσο, φαίνεται να προτιμά ακόμα πιο «άχρωμες» υποψηφιότητες όπως αυτή του καθηγητή Γιάννη Βούλγαρη, που θα είναι ομιλητής στη συγκέντρωση της Αθήνας, που θα πραγματοποιηθεί τις επόμενες μέρες.

Παρά τη μικρή ανταπόκριση του κόσμου στην κίνηση των «58», ωστόσο, τα συστημικά ΜΜΕ και οι εκπρόσωποι των διαπλεκόμενων συμφερόντων καταβάλλουν υπέρμετρες προσπάθειες για να σπρώξουν το εγχείρημα. Είναι χαρακτηριστικό το σημερινό δημοσίευμα του Βήματος με τίτλο «46,6% «ναι» σε νέα Κεντροαριστερά», με το οποίο μεταξύ άλλων επιχειρείται να ασκηθεί πίεση στη ΔΗΜΑΡ, προκειμένου να συναινέσει.

Πληροφορίες από το ThePressProject

ΚΑΠΟΙΟΙ ΘΑ ΣΑΠΙΣΟΥΝ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ..., ΛΕΝΕ ΜΕ ΝΟΗΜΑ ΣΤΗΝ ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΥ

Αν νομίζετε πουλημένα τομάρια της συγκυβέρνησης ότι δε θα πληρώσετε για τα εγκλήματα που διαπράξατε σε βάρος του Ελληνικού λαού, «πλανάσθε πλάνην οικτράν»
Θα σαπίσετε στις φυλακές καθάρματα...

Προσφυγή στο Ευρωπαικό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ετοιμάζει ο ΣΥΡΙΖΑ, μετά την γνωμάτευση-χαστούκι του Γερμανού καθηγητή!

Μετά και την γνωμάτευση του Γερμανού πανεπιστημιακού καθηγητή Αντρέας Φίσερ-Λεσκάνο, οι Έλληνες υπουργοί που υπέγραψαν μειώσεις μισθών φλερτάρουν επικίνδυνα με την Δικαιοσύνη και καλά θα είναι να σκεφθούν σοβαρά το ενδεχόμενο να περάσουν μεγάλο μέρος του βίου τους στη φυλακή.

Ήδη ο ΣΥΡΙΖΑ ετοιμάζεται να προσφύγει στο Ευρωπαικό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ενώ το ίδιο θα κάνουν και άλλα κόμματα του Νότου από χώρες των οποίων οι εργαζόμενοι έχουν υποστεί μειώσεις μισθών!

Η αίσθηση ότι άνοιξε το Κουτί της Πανδώρας και πλησιάζει η ώρα ΜΗΔΕΝ είναι διάχυτη μέσα στην υπόκωφη σιωπή των Ελλήνων πολιτών.

Κανείς Παυλόπουλος άλλωστε δεν μπορούσε να προβλέψει τι θα ακολουθούσε την δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου.

Αυτή τη φορά το ξέσπασμα της βίας για την εν ψυχρώ δολοφονία ενός λαού μπορεί να μην έχει ταίρι στη νεώτερη ιστορία της Ευρώπης.

Η Τρόικα, ο Στουρνάρας και ο Σαμαράς παίζουν με την φωτιά.

Η ΓΝΩΜΑΤΕΥΣΗ-ΦΩΤΙΑ ΤΟΥ ΓΕΡΜΑΝΟΥ

Πολλές από τις δεσμεύσεις που έχουν επιβληθεί στην Ελλάδα από την Τρόικα συνιστούν παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αναφέρεται σε νομική έκθεση κατ` εντολή των Αυστριακών και Ευρωπαϊκών Συνδικάτων.
Σε νομική γνωμοδότηση του γερμανού πανεπιστημιακού καθηγητή Αντρέας Φίσερ-Λεσκάνο κατ` εντολή του αυστριακού Επιμελητηρίου Εργαζομένων, της Ομοσπονδίας Αυστριακών Συνδικάτων και της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Συνδικάτων, υποστηρίζεται ότι κάποιες από τις υποχρεώσεις που έχουν επιβληθεί στην Ελλάδα από ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα, δηλαδή την ΕΚΤ και την Κομισιόν, που συμμετέχουν στην Τρόικα, συνιστούν παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Κατά συνέπεια συνιστούν παραβίαση του ευρωπαϊκού δικαίου, με δεδομένο ότι η Χάρτα των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων έχει ενσωματωθεί στο δίκαιο της ΕΕ. Οι μειώσεις μισθών παραβιάζουν το δικαίωμα της ελεύθερης σύναψης συλλογικής σύμβασης Ιδιαίτερα επικριτική είναι η έκθεση γερμανού νομικού έναντι της Τρόικας και των μέτρων λιτότητας που αυτή υπαγορεύει.
Σύμφωνα με τη γνωμοδότηση, η Τρόικα πραγματοποίησε υπερβολικές (δυσανάλογες) παρεμβάσεις στο εργασιακό δίκαιο και το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης της Ελλάδας. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι οι μειώσεις μισθών παραβιάζουν το θεμελιώδες δικαίωμα της ελεύθερης σύναψης συλλογικής σύμβασης, ενώ άλλες δεσμεύσεις που έχουν επιβληθεί στην Ελλάδα παραβιάζουν το ανθρώπινο δικαίωμα στην εργασία, στην κατοικία, στην κοινωνική ασφάλεια και την ιδιοκτησία.
Παρεμβάσεις, όπως οι περικοπές των κατώτατων μισθών, η εφαρμογή των επιχειρησιακών συλλογικών συμβάσεων και οι περικοπές στο σύστημα υγείας δεν καλύπτονται νομικά από το Ευρωπαϊκό Δίκαιο αναφέρεται στην έκθεση, ενώ σε όλα αυτά δεν υπήρχε επαρκής συμμετοχή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Θα μπορούσε να είχε επιτυχία ενδεχόμενη προσφυγή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ο γερμανός καθηγητής εκτιμά ότι θα μπορούσε να έχει επιτυχή έκβαση μια προσφυγή ακύρωσης στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, με αντικείμενο τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την παράβαση των αρμοδιοτήτων των συλλογικών οργάνων.
Μάλιστα η προσφυγή θα μπορούσε να έχει επιτυχία ιδίως αν την ασκούσε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων θα μπορούσε να γίνει προσφυγή εναντίον των «ενεργειών των κρατών που παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας».

Ακόμη και το Διεθνές Δικαστήριο θα μπορούσε να ασχοληθεί με το ζήτημα κατά πόσο είναι συμβατές αυτές οι υποχρεώσεις με τα ανθρώπινα δικαιώματα, ενώ στη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας (ILO) και στα Ηνωμένα Έθνη μπορεί να γίνει προσφυγή εναντίον μεμονωμένων κρατών, παρατηρεί ο γερμανός πανεπιστημιακός.
Σταμάτης Ασημένιος, apa Υπεύθ. Σύνταξης: Σπύρος Μοσκόβου

Κώστας Λαπαβίτσας: Το Γαλλικό αδιέξοδο

του Κώστα Λαπαβίτσα
Ποιος θυμάται σήμερα τις ελπίδες που έτρεφαν τόσοι – και στην Ελλάδα – για την προεδρία Ολάντ; Η πραγματικότητα αποδείχθηκε τελείως αντίθετη, με τη δημοτικότητα του Ολάντ σε ελεύθερη πτώση, την εμφάνιση οργανωμένης λαϊκής δυσαρέσκειας και την εντυπωσιακή άνοδο του ακροδεξιού Εθνικού Μετώπου. Παράλληλα η Γαλλία έχει χάσει την ικανότητα να διαμορφώνει την πορεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Τα αίτια είναι οικονομικά στη ρίζα τους. Η γαλλική οικονομία παρουσιάζει αναιμικούς ρυθμούς μεγέθυνσης που ίσως φτάσουν το 1% του χρόνου. Η ανεργία ήδη βρίσκεται στο 11% και το δημόσιο χρέος ξεπέρασε το 95% του ΑΕΠ. Υπάρχει μεγάλη απώλεια ανταγωνιστικότητας και οι διεθνείς εμπορικές συναλλαγές έχουν γίνει ελλειμματικές. Η αξιοπιστία του δημοσίου έχει πληγεί από δύο διαδοχικές υποβαθμίσεις των οίκων αξιολόγησης. Η χώρα λιμνάζει οικονομικά, πράγμα που αντανακλάται κατά μήκος και πλάτος της κοινωνίας. 
Η κυβέρνηση Ολάντ δε φαίνεται δυστυχώς να κατανοεί τη φύση του προβλήματος, ή αν την καταλαβαίνει – που είναι και το πιθανότερο – δεν έχει το κουράγιο να κάνει αυτό που χρειάζεται. Η οικονομική δυστοκία της Γαλλίας πηγάζει από την απώλεια ανταγωνιστικότητας μέσα στο πλαίσιο της ΟΝΕ. Πρόκειται για το ίδιο φαινόμενο που οδήγησε στην καταστροφή της περιφέρειας το 2010-13 και το οποίο σταδιακά εμφανίζεται και στις χώρες του κέντρου. Η βαθύτερη πηγή του είναι φυσικά η Γερμανία.
Τη δεκαετία που πέρασε, η Γαλλία τήρησε με ευλάβεια τους στόχους του πληθωρισμού που έθεσε η ΕΚΤ, πιο πιστά από οποιαδήποτε άλλη χώρα του κέντρου της ΟΝΕ. Το ίδιο όμως διάστημα η Γερμανία κράτησε τους μισθούς παγωμένους και σημείωσε πληθωρισμό κάτω του στόχου. Συνεπώς είχε όφελος ανταγωνιστικότητας ως προς τη Γαλλία, που μπορεί να μην ήταν τόσο μεγάλο όσο ως προς την περιφέρεια, αλλά σωρευτικά ήταν κάθε άλλο παρά αμελητέο. Μέσα στο πλαίσιο του κοινού νομίσματος, που δεν επιτρέπει ούτε διολίσθηση της ισοτιμίας, ούτε υποτίμηση, το αποτέλεσμα ήταν να δημιουργηθούν ολοένα και μεγαλύτερα προβλήματα για τις γαλλικές επιχειρήσεις. Όταν ξέσπασε η κρίση της περιφέρειας το 2010, όσοι παρακολουθούσαν τα ευρωπαϊκά πράγματα με ψύχραιμο μάτι γνώριζαν ότι και το γαλλικό κεφάλαιο δε μπορούσε στην ουσία να ανταγωνιστεί το γερμανικό εντός της ΟΝΕ.
Το πρόβλημα λοιπόν που αντιμετωπίζει η κυβέρνηση Ολάντ είναι το δομικό αδιέξοδο που ορθώθηκε για τη γαλλική ελίτ λόγω ευρώ. Αν υιοθετήσει την πολιτική που επέβαλε το Βερολίνο στην περιφέρεια, δηλαδή σκληρή λιτότητα και συντριβή των μισθών για ανάκτηση της ανταγωνιστικότητας, θα επιφέρει βαθύτατη ύφεση, με απρόβλεπτες κοινωνικές επιπτώσεις. Αν επιχειρήσει να βελτιώσει την κατάσταση με ‘ελαφριά λιτότητα’, όπως στην ουσία κάνει τώρα, θα κωλυσιεργεί γεννώντας λαϊκή αγανάκτηση. Αν επιδιώξει δομικές αλλαγές στην ΟΝΕ που θα άρουν τη λιτότητα και θα επιτρέψουν καλύτερη ισορροπία στο εμπόριο και στις κεφαλαιακές ροές, θα αντιμετωπίσει την αδιαπραγμάτευτη άρνηση του πανίσχυρου Βερολίνου. Η πλέον ορθολογική λύση θα ήταν φυσικά να αναλάβει την πρωτοβουλία για ελεγχόμενη διάλυση της αποτυχημένης νομισματικής ένωσης που πλέον πνίγει την Ευρώπη. Αυτό όμως θα αποτελούσε αποδοχή στρατηγικής ήττας και πιθανώς θα συνοδευόταν από βαθιά κοινωνική και πολιτική αναταραχή.
Το αδιέξοδο έχει γίνει ακόμη πιο δύσκολο λόγω της προβληματικής στάσης της γαλλικής Αριστεράς που – όπως και μεγάλο μέρος της υπόλοιπης ευρωπαϊκής Αριστεράς – θεώρησε την ΟΝΕ μια ‘προοδευτική’ εξέλιξη στην κατεύθυνση της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Αρνήθηκε συνεπώς να πάρει απορριπτική στάση προς το ευρώ, ενώ την κατέλαβε τρόμος για τις πιθανές επιπτώσεις από τη διάλυση της νομισματικής ένωσης. Χειρότεροι όλων ήταν οι οπαδοί του ‘επαναστατικού ευρωπαϊσμού’, ουκ ολίγοι εκ των οποίων απαντώνται και στη χώρα μας. Πρώην ευρωκομμουνιστές, τροτσκιστές, αναρχικοί και άλλοι βρέθηκαν να επικροτούν την κρατική φιλολογία περί της υποτιθέμενης καταστροφής που θα συνέβαινε αν εξέλιπε το ευρώ. Η ΟΝΕ έπρεπε να διατηρηθεί, αλλά ταυτόχρονα να αλλάξει σε προοδευτική κατεύθυνση μέσα από τους λαϊκούς αγώνες …
Η γαλλική άκρα Δεξιά δεν είχε τέτοιες ψευδαισθήσεις και κατόρθωσε να αποκομίσει μεγάλα οφέλη απορρίπτοντας και το ευρώ και την παχυλή γραφειοκρατία των Βρυξελλών. Φτάσαμε έτσι στο απαράδεκτο σημείο να παίρνει η αγανάκτηση κατά της λιτότητας το χαρακτήρα δεξιάς πολιτικής στροφής. Το θετικό είναι ότι η γαλλική διανόηση, σε αντίθεση με την ελληνική, δεν είναι ακόμη τελείως εξουθενωμένη πνευματικά. Ο Μοντ Ντιπλοματίκ έχει δώσει σημαντικά δείγματα γραφής ασκώντας κριτική στο ευρώ και την ασφυξία που προκαλεί στην Ευρώπη. Σημαντικοί οικονομολόγοι, όπως ο Φρεντερίκ Λορντόν και ο Ζακ Σαπίρ, είχαν το θάρρος να τοποθετηθούν δημόσια υπέρ είτε της συντεταγμένης διάσπασης της ΟΝΕ, είτε της γαλλικής εξόδου. Αν τα κόμματα της γαλλικής Αριστεράς καταλάβουν έστω και την ύστατη ώρα τι ακριβώς διακυβεύεται, πολλά μπορούν ακόμη να αλλάξουν. Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι το μέλλον της Ευρώπης για μια ακόμη φορά θα αποφασιστεί στη Γαλλία.
costaslapavitsas

ΝΑ ΕΥΧΕΣΤΕ ΑΥΤΟ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΣΑΣ...

Γλοιωδέστατε Τσολάκογλου Αντώνη Σαμαρά, το επιχείρημά σου «αν πέσουμε εμείς θα έρθει ο Τσίπρας» μέτρησε όσο μετρήσανε τα 3 Ζάππεια και τα 18 σου σημεία... Ξόφλησες δωσιλογάκο, πάρτο χαμπάρι και άδειασέ μας τη γωνιά όσο γίνεται γρηγορότερα...  

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΝΕΚΡΟΦΙΛΙΑ

Ο Βουβουζέλος ζήτησε, μετά από παρέμβαση του Νταβούτογλου, να μην υπάρχει καμιά αναφορά για τη γενοκτονία των Ποντίων, των Αρμενίων και των Μικρασιατών στο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο... Σε οποιοδήποτε άλλο κόμμα αρχών θα τον είχαν πετάξει από το παράθυρο, στου Πασόκους όμως αρέσει εξαιρετικά η συμβίωση με πτώματα...