Όταν η Βούλτεψη ξέσκιζε τον Βενιζέλο για τα υποβρύχια! Σήμερα υποστηρίζει ότι… δεν υπάρχει θέμα

Όλοι ακούσατε την παρέμβαση της Σοφίας Βουλτεψη για το σκάνδαλο που ανέκυψε με την δικογραφία κατά Βενιζέλου – Παπακωνσταντινου (αλήθεια, ο αρχιερέας της απάτης Παπανδρέου, που βρίσκεται;) για τα υποβρύχια. Υποστήριξε ότι δεν υπάρχει θέμα!

Δείτε τι έγραφε όμως η ίδια κυρία Βουλτεψη, πριν την καταλάβει ο… Πράσινος σατανάς της νέας εκσυγχρονιστικής κυβέρνησης.

Μαζί με τη χώρα «έσωσαν» και τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά

11/04/2012

Γράφει η Σοφία Βούλτεψη

Έχω την υποψία πως μέσα στο μπαράζ των αλλεπάλληλων «σωτηριών» της χώρας, μας έχει διαφύγει ο… σωσμός των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά.

Σωτήρας, ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ο οποίος (ως υπουργός Άμυνας) επί μήνες πανηγύριζε (το 2010) για τη… σωτήρια συμφωνία που ο ίδιος «διαπραγματεύτηκε» και έφερε σε πέρας, αναλαμβάνοντας, βέβαια, ένα σωρό δεσμεύσεις, οι οποίες εξαφανίστηκαν από την ειδησεογραφία.

Η υπόθεση των Ναυπηγείων αποτελεί μια ακόμη πολύ οδυνηρή χάντρα στο κομπολόι των… διαπραγματευτικών ικανοτήτων του μετέπειτα «τσάρου» και σημερινού προέδρου του ΠΑΣΟΚ, που μάλιστα επιδιώκει και την πρωτιά.

Πλέον είναι δύσκολο να διακρίνουμε ποιος (μεταξύ Παπανδρέου και Βενιζέλου) είναι ο πρωταθλητής σ’ αυτήν την πρωτοφανή σκυταλοδρομία, στη διάρκεια της οποίας πηγαίναμε από σωσμό σε σωσμό.

Ειδικά στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, από τον πολύ… σωσμό, οι νέοι ιδιοκτήτες ανακοίνωσαν την περασμένη εβδομάδα εκ περιτροπής εργασία – μία ημέρα την εβδομάδα ξεκινώντας από τις 18 Απριλίου – υπογραμμίζοντας πως για πάνω από έναν χρόνο η εταιρία εξοφλούσε το σύνολο των αποδοχών των εργαζομένων, χωρίς να λαμβάνει χρήματα από το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό, που είναι ο μοναδικός πελάτης της – σύμφωνα με τη «σωτήρια» συμφωνία του κ. Βενιζέλου, η οποία μάλιστα νομοθετήθηκε (Ν. 3885/2010).

Οι… σωτήρες του σωτήρα υπενθύμισαν επίσης ότι παραμένει σε ισχύ η απαγόρευση να αναλαμβάνει το Ναυπηγείο εργασίες από ξένες χώρες, ενώ, όπως λένε, με την ερμηνεία, που δίνει το υπουργείο Άμυνας, απαγορεύεται ακόμη και η συμμετοχή της εταιρείας σε διαγωνισμούς, που προκηρύσσονται από το Πολεμικό Ναυτικό.

«Το υπάρχον πρόγραμμα κατασκευής υποβρυχίων διακόπηκε, διότι το Ελληνικό Δημόσιο δεν καταβάλλει τις προβλεπόμενες από τη σύμβαση πληρωμές», κατέληγε η σχετική ανακοίνωση.

Το Σωματείο Εργαζομένων Ναυπηγείων Σκαραμαγκά «Η Τρίαινα» είχε από τις 20 Φεβρουαρίου προειδοποιήσει ότι απειλείται η ίδια η ύπαρξη του ναυπηγείου, αλλά έπεσε θύμα της γνωστής κώφωσης.

Πώς «σώθηκαν» τα Ναυπηγεία

Προφανώς. Διότι αν δινόταν έστω και η παραμικρή σημασία, τότε θα αποκαλύπτονταν οι συνθήκες υπό τις οποίες ο κ. Βενιζέλος «έσωσε» τα Ναυπηγεία.

Η συμφωνία για την οποία πανηγύρισε, περιλαμβάνει τα εξής πρωτοφανή:

Για δεκαπέντε χρόνια, το Ναυπηγείο απαγορεύεται, βάσει αποφάσεων της ΕΕ – η οποία απαιτεί να επιστραφούν παράνομες επιδοτήσεις – να κατασκευάζει εμπορικά πλοία, να έχει επισκευαστική δραστηριότητα, να κατασκευάζει και να επισκευάζει πολεμικά πλοία άλλων χωρών.

Επιτρέπεται να έχει μόνο έναν πελάτη, το Ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό, ώστε να εξυπηρετούνται μόνο οι ανάγκες της Ελλάδας – για τον λόγο αυτό το Ναυπηγείο χαρακτηρίστηκε από την ΕΕ «στρατιωτικό», πλην όμως μόνο για τις ανάγκες της Ελλάδας.

Πόσες παραγγελίες, όμως, να κάνει η πτωχευμένη Ελλάδα; Ήδη οι δύο μοναδικές συμβάσεις κατασκευής των υποβρυχίων παραμένουν «παγωμένες» λόγω της οικονομικής κρίσης.

Με τον τρόπο αυτό, το ελληνικό Δημόσιο δεν εφαρμόζει ούτε τον νόμο 3885/10, ο οποίος ρητά καθόριζε τους όρους της συμφωνίας και προέβλεπε ότι η μη τήρηση των συμφωνηθέντων προσφέρει την δυνατότητα στον Ανάδοχο να καταγγείλει τη σύμβαση.

Το πρώτο βήμα προς την καταγγελία γίνεται τώρα, με τον Ανάδοχο να επιβάλει στους εργαζόμενους μια ημέρα εργασίας την εβδομάδα!

Πραγματικά μεγάλη επιτυχία του κ. Βενιζέλου – που θέλει και να συσπειρώσει τους οπαδούς του για να μας κυβερνήσει (και αυτός)!

Μια «επιτυχία» που οδηγεί στην ανεργία 1.200 ανθρώπους, βυθίζει στην ανέχεια 10.000 οικογένειες που άμεσα ή έμμεσα επιβιώνουν χάρη στο Ναυπηγείο και δίνει την χαριστική βολή στη ναυπηγοεπισκευαστική βιομηχανία της χώρας – μιας χώρας, θυμίζω, που έμεινε χωρίς ναυπηγείο, αν και διαθέτει 16 χιλιάδες χλμ ακτογραμμή! (Για την άθλια περιπέτεια, βλέπε ΕΔΩ).

Το έπος της δεύτερης φάσης της «σωτηρίας» των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά έχει ως εξής:

Τον Μάρτιο του 2010 (με τον κ. Βενιζέλο στο τιμόνι της εθνικής άμυνας, για να μην ξεχνιόμαστε), οι Άραβες της Αμπού Ντάμπι Μαρ απέκτησαν το 75,1% των «Ελληνικών Ναυπηγείων ΑΕ». Η (γνωστή και μη εξαιρετέα) ΤύσσενΚρουπ Μαρίν Σίστεμς κράτησε το 24,9%.

Είχαν προηγηθεί οι φοβερές και τρομερές διαπραγματεύσεις Βενιζέλου:

2 Φεβρουαρίου 2010: Η Lazard, ως ανεξάρτητος εκτιμητής υπέβαλε την αρχική θετική έκθεσή της ως προς την αξιοπιστία και το παραδεκτό της μιας και μόνης πρότασης της ΤύσσενΚρουπ να μεταβιβάσει στην Αμπού Ντάμπι Μαρ το 75,1% του μετοχικού κεφαλαίου.

11 Φεβρουαρίου 2010: Διαπραγμάτευση στο υπουργείο Άμυνας μεταξύ Βενιζέλου και του Ατσποντίεν, εκτελεστικού προέδρου της Τύσσεν και του Ισκαντάρ Σάφα, εκτελεστικού προέδρου της Αμπού Ντάμπι Μαρ, παρουσία των εκπροσώπων της Λαζάρ. Αντηλλάγησαν σχέδια επιστολών και τελικά επιστολές μεταξύ των τριών πλευρών, όπου αποτυπωνόταν σε μεγάλο βαθμό το περιεχόμενο της διαπραγμάτευσης της 11ης Φεβρουαρίου και εντοπίζονταν τα σημεία που έχρηζαν περαιτέρω διαπραγμάτευσης και εξειδίκευσης (λέμε τώρα).

22 Φεβρουαρίου 2010: Αρχίζουν οι επαφές των ομάδων νομικών και τεχνικών συμβούλων των δύο πλευρών, με τους εργαζόμενους να ξεκινούν απεργία, υποστηρίζοντας (και όπως αποδείχθηκε είχαν δίκιο) ότι δεν διασφαλίζονταν οι θέσεις εργασίας.

Αμέσως άρχισαν οι θριαμβολογίες: «Η συμφωνία διασφαλίζει τη λειτουργία της ναυπηγοεπισκευαστικής μονάδας και την απασχόληση των 1.300 εργαζομένων»!

Η αλήθεια είναι πως από την αρχή υπήρχαν γκρίζες ζώνες, όπως το μετοχικό σχήμα, το πρόγραμμα των υποβρυχίων και το ζήτημα της επιστροφής χρημάτων στην ΕΕ.

Δεν γνωρίζω τι ψιθυρίστηκε στο αυτί του Γαλλολιβανέζου Σάφα και τι είχε στο νου του ο άνθρωπος που, σύμφωνα με δημοσίευμα του «Τύπου της Κυριακής», έχτισε την περιουσία του ως μεσολαβητής σε διεθνείς εμπορικές συμφωνίες και το 1993 κατάφερε να αποκτήσει τα γαλλικά Ναυπηγεία CMN.

Σ’ εκείνη τη συμφωνία είχε ζητήσει να εξασφαλίσει παραγγελίες για τουλάχιστον δύο χρόνια, ενώ δεν είχε δεσμευτεί για τις 2.000 θέσεις εργασίας.

Αναφέρεται επίσης ότι, σύμφωνα με την United States Committee for a Free Lebanon, απέκτησε γνωριμίες που εκτείνονται από τη Χεζμπολάχ μέχρι τη Μοσάντ, ενώ η εφημερίδα Ταϊπέι Τάιμς, έγραψε πως υπήρξε και σύμβουλος του Καντάφι.

Έναντι ενός ευρώ!

Πού τον βρήκαν οι δικοί μας, άγνωστο. Αλλά απέκτησε τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά έναντι ενός ευρώ πριν καν το πάρουν χαμπάρι εκεί στο υπουργείο Άμυνας του κ. Βενιζέλου.

Υπενθυμίζω επίσης ότι στις 20 Φεβρουαρίου του 2010, η Λούκα Κατσέλη από το Αγρίνιο όπου επρόκειτο να πάει για να μιλήσει σε εκδήλωση γυναικών, βρέθηκε στο Αμπού Ντάμπι με τον Χάρη Παμπούκη, σε ένα ταξίδι – αστραπή με το πρωθυπουργικό αεροπλάνο.

Επισήμως, το ταξίδι έγινε για να… βρουν επενδυτές για το Ελληνικό Αναπτυξιακό Ταμείο!

Ανεπισήμως, είχαν αρχίσει τα πάρε-δώσε (στην πραγματικότητα μόνο «δώσε»), για τα οποία υπήρχε ένδοξο παρελθόν.

Η μεταβίβαση του Σκαραμαγκά το 2002 στην HDW συνοδεύθηκε από «προίκα» ύψους 3 δις ευρώ μέσω αναθέσεων του Π.Ν. Οι συμβάσεις ύψους 1,5 δις ε ήταν, σύμφωνα με εκτιμήσεις αρμοδίων παραγόντων του Εθνικής Άμυνας, υπερκοστολογημένες κατά 30%.

Τα ήξεραν αυτά Άραβες και Τύσσεν και επιδίωκαν το «καλύτερο» (για τους εαυτούς τους):

Οι Άραβες διεκδικούσαν προίκα 1 δις ευρώ και η Τύσσεν, αν και είχε λάβει 2,5 δις ευρώ για τα υποβρύχια που δεν είχε παραδώσει, αξίωνε επιπλέον τα προς την ΕΕ χρωστούμενα 450 εκ ε ως «συμβατική υποχρέωση».

Τελικά, τον Μάρτιο του 2010, η κυβέρνηση (δηλαδή ο Βενιζέλος), αποφάσισε να πληρώσει περί τα 1,35 δις ευρώ για παλιές και νέες παραγγελίες υποβρυχίων, καθώς και την παραλαβή του «Παπανικολής», του υποβρυχίου που γέρνει (εντάξει, έγερνε και το… ίσιωσαν).

Παράλληλα, ξεκίνησε η παραλαβή και των άλλων τριών υποβρυχίων (που δεν έγερναν μεν, υπερκοστολογήθηκαν δε) και αρχίσαμε να καταβάλλουμε το υπόλοιπο των 460 εκ ευρώ από τα 2,84 δις του προγράμματος.

Αποφασίστηκε επίσης η ναυπήγηση άλλων δύο υποβρυχίων του ιδίου τύπου αντί 1 δις ευρώ – αυτά που έχουν παγώσει γιατί την ίδια ώρα ο κ. Παπανδρέου, με την ανοχή του κ. Βενιζέλου, μας έβαζε στο Μνημόνιο.

Υπενθυμίζεται ότι είχαμε ήδη πληρώσει 2,33 από τα 2,85 δις ευρώ της αρχικής συμφωνίας, ο συμψηφισμός έβγαλε επιπλέον κόστος 500 εκ. ευρώ και συνολικά θα πληρώσουμε περί το 1,35 δις ευρώ μέχρι το 2019.

Έτσι, το ελληνικό Δημόσιο βρέθηκε εκτός Σκαραμαγκά (μεγάλη επιτυχία), απεμπόλησε κάθε δικαίωμά του επί του ελέγχου και της σύνθεσης του Δ.Σ., καθώς και από μελλοντική μεταβίβαση της εταιρίας.

Η υπογραφή της συμφωνίας μεταβίβασης των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά στην Αμπού Ντάμπι Μαρ έγινε στις 27 Οκτωβρίου 2010, μετά από σειρά περιπετειών και δυσκολιών, μεταξύ των οποίων και η αδυναμία των Ναυπηγείων να εισπράξουν από το Δημόσιο περίπου 250 εκατομμύρια ευρώ, επειδή δεν είχαν φορολογική ενημερότητα, καθώς όφειλαν στο Δημόσιο περίπου 6 εκατομμύρια ευρώ.

Η φορολογική ενημερότητα εξασφαλίστηκε στις 26 Οκτωβρίου, το ποσό εισπράχθηκε και κατέστη δυνατή η μεταβίβαση των Ναυπηγείων από τη γερμανική στην αραβική εταιρία.

Νέος γύρος θριάμβου

Σημειώστε ότι στις 17 Σεπτεμβρίου 2010 συνεδρίασε το ΚΥΣΕΑ και ενέκρινε τις συμβάσεις για τον Σκαραμαγκά, τις οποίες ενέκρινε και η διυπουργική επιτροπή αποκρατικοποιήσεων.

Και ιδού οι θριαμβολογίες Βενιζέλου:

«Κόβουμε ένα γόρδιο δεσμό που ταλαιπωρεί το δημόσιο και το Ναυτικό δέκα ολόκληρα χρόνια. Αυτή τη στιγμή έχουμε αποκτήσει εγγυήσεις, τα υποβρύχια περιέρχονται στο Πολεμικό Ναυτικό και πιάνουν τόπο δύο δισεκατομμύρια ευρώ που είχε πληρώσει το δημόσιο τα προηγούμενα χρόνια δίχως να έχει πάρει στα χέρια του τίποτα στην πραγματικότητα».

Επίσης:

«Νομίζω ότι οι νέες εγγυήσεις με τις οποίες περιβάλλεται η σύμβαση αυτή, η κατάργηση των αντισταθμιστικών, οι θεσμοί διαφάνειας που θα λειτουργούν, δημιουργούν και μια νέα ατμόσφαιρα στο δημόσιο βίο. Γι’ αυτό έχουμε ζητήσει από την αντιπολίτευση να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων και να συναινέσει ψηφίζοντας το κυρωτικό νομοσχέδιο που θα δίνει εντολή σε εμένα και στον υπουργό Οικονομικών να υπογράψουμε την οριστική σύμβαση, εκτελώντας ένα νόμο του κράτους εφόσον η ίδια η Βουλή κρίνει ότι αυτή η σύμβαση είναι συμφέρουσα και επωφελής».

«Η διαδικασία αυτή εφαρμόζεται για πρώτη φορά, η Βουλή είναι στο επίκεντρο της προσπάθειας, έτσι ώστε οι πάντες να γνωρίζουν τα πάντα και να σπάσει ο αδιανόητος φαύλος κύκλος που δηλητηριάζει το δημόσιο βίο».

Διαβεβαίωσε επίσης ότι «οι εργαζόμενοι, είναι απολύτως διασφαλισμένοι καθώς εφαρμόζεται η εργατική και ασφαλιστική νομοθεσία ανεξαιρέτως και δεν υπάρχει καμία διαδικασία ομαδικών απολύσεων ούτε κανένα ειδικό προνόμιο για τους νέους ιδιοκτήτες των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά».

Διαβεβαίωσε επίσης ότι θα απορροφούνταν στο Ναυπηγείο οι 150 περίπου εργαζόμενοι της παλαιότερα αποσχισμένης εταιρίας τροχαίου υλικού.

Όταν τον ρώτησαν αν οι εργαζόμενοι επηρεάζονται από την απαγόρευση της εμπορικής λειτουργίας των ναυπηγείων, απάντησε ότι… οι εργαζόμενοι είναι εργαζόμενοι, η νέα ιδιοκτησία ξέρει πολύ καλά ποιοι περιορισμοί έχουν επιβληθεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή γιατί έπρεπε να λύσουμε το ζήτημα της επιστροφής των κρατικών ενισχύσεων και στη διαπραγμάτευση με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή μετείχαν όλες οι ενδιαφερόμενες πλευρές.

Υπενθυμίζω ότι στις 2 Ιουλίου του 2008, η Κομισιόν κάλεσε την Ελλάδα να ανακτήσει παράνομες επιδοτήσεις που είχαν χορηγηθεί υπέρ μη στρατιωτικών δραστηριοτήτων των Ελληνικών Ναυπηγείων.

Φυσικά, τα Ναυπηγεία δεν επέστρεψαν ποτέ τις επιδοτήσεις και έτσι, κατά την τελευταία μεταβίβαση, η Ελλάδα (ο κ. Βενιζέλος δηλαδή) ανέλαβε μια σειρά από πρωτοφανείς δεσμεύσεις, που ουσιαστικά εξουδετέρωναν τον Σκαραμαγκά.

Μάλιστα, αυτή που πρότεινε τις δεσμεύσεις – εγγυήσεις ήταν η ίδια η Ελλάδα, που για άλλη μια φορά έβαλε τα δάχτυλα και έβγαλε τα μάτια της.

Επ’ αυτού, δεν υφίσταται η παραμικρή αμφιβολία, καθώς υπάρχει δήλωση του ίδιου του Επιτρόπου για θέματα Ανταγωνισμού Χοακίν Αλμούνια, ο οποίος είπε πως «οι δεσμεύσεις που προσεφέρθη να αναλάβει η Ελλάδα αποτελούν ένα σημαντικό βήμα για τη διευθέτηση της παρούσας υπόθεσης».

Καταλάβατε; ΠΡΟΣΕΦΕΡΘΗ!

Και ιδού τι σημαίνει αυτό το «προσεφέρθη»:

«Τα περιουσιακά στοιχεία της ΕΝΑΕ ((Ελληνικά Ναυπηγεία ΑΕ) που δεν έχουν σχέση με τη ναυπήγηση πολεμικών πλοίων θα πωληθούν και το προϊόν της πώλησης θα χρησιμοποιηθεί για τη μερική επιστροφή των ασυμβίβαστων ενισχύσεων.

Η ΕΝΑΕ θα παραιτηθεί από τη χρήση των γηπέδων που της έχουν παραχωρηθεί από την Ελλάδα και τα οποία δεν είναι αναγκαία για τις στρατιωτικές της δραστηριότητες.

Η ΕΝΑΕ δεν θα ασκήσει καμία μη στρατιωτική δραστηριότητα κατά τα επόμενα 15 έτη.

Η Ελλάδα και η ΕΝΑΕ θα καταγγείλουν μια σειρά εγγυήσεων τις οποίες η Επιτροπή είχε κρίνει ασυμβίβαστες με την απόφασή της του 2008.

Η Ελλάδα θα υποβάλλει έκθεση ετησίως σχετικά με την τήρηση από μέρους της ΕΝΑΕ της απαγόρευσης άσκησης μη στρατιωτικών δραστηριοτήτων επί όσο χρόνο διαρκεί η εν λόγω απαγόρευση.

Η Κομισιόν καλεί την Ελλάδα να εφαρμόσει ταχέως τις συμφωνηθείσες δεσμεύσεις. Όταν θα έχουν εφαρμοσθεί πλήρως όλες οι δεσμεύσεις (εξαιρουμένης της δεκαπενταετούς υποχρέωσης υποβολής εκθέσεων σχετικά με την απαγόρευση της άσκησης μη στρατιωτικών δραστηριοτήτων), η Κομισιόν θα εξετάσει τη σκοπιμότητα ανάκλησης της προσφυγής την οποία άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου».

Η Κομισιόν έλαβε τις αποφάσεις της στις 30 Ιουλίου 2010 και έκανε δεκτή την «προσφορά» τον Δεκέμβριο.

Στο ενδιάμεσο, όμως, στις 3 Νοεμβρίου, ο ίδιος ο Σάφα είχε ζητήσει ανατροπή της κοινοτικής απόφασης, δηλώνοντας χαρακτηριστικά «θέλουμε όλο το Ναυπηγείο και όχι ανάπηρο».

Την προηγουμένη, στις 2 Νοεμβρίου 2010 και ενώ όλα βρίσκονταν στον αέρα – όπως αποδείχθηκε με τον πλέον επώδυνο τρόπο την περασμένη εβδομάδα – ο κ. Βενιζέλος πρωταγωνίστησε στην παράτα ύψωσης της ελληνικής σημαίας και παραλαβής του «Παπανικολής», στο Κίελο.

Και αφού τα κανόνισε όλα τέλεια, τον Φεβρουάριο του 2011 θέλησε να δείξει την εξοικείωσή του με την… κελεμπία και ταξίδεψε στο Αμπού Ντάμπι για να συζητήσει με τον σεΐχη πρίγκιπα διάδοχο, τη… στρατηγική συνεργασία μεταξύ Ελλάδας και Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, με έμφαση στον πολιτικό, στρατιωτικό και βιομηχανικό τομέα!

Ένα μήνα αργότερα, ο κ. Βενιζέλος ξαναθυμήθηκε τα υποβρύχια που έγερναν και ανακοίνωσε την… πρόθεση του Δημοσίου να παραστεί ως πολιτικός ενάγων για την υπόθεση, διότι «έχουν προκύψει στοιχεία, ιδίως από γερμανικές πηγές, υπάρχει ανοιχτή έρευνα στη γερμανική Δικαιοσύνη, στην ελληνική Δικαιοσύνη, το πόρισμα του ΣΔΟΕ και όλα αυτά έχουν συγκροτήσει μια δικογραφία, την οποία είμαστε υποχρεωμένοι να διερευνήσουμε με όσο γίνεται μεγαλύτερη προσοχή».

Αν είδατε τίποτε, πέστε το και σε μένα.

Τον Αύγουστο (του 2011, έ;), είχαμε νέο κύμα προπαγάνδας. Με απόφαση Χρυσοχοΐδη, που τότε (για να μην ξεχνιόμαστε) ήταν υπουργός Περιφερειακής Ανάπτυξης Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας, συγκροτήθηκε… «διαρκής επιτροπή για τη διερεύνηση των αναπτυξιακών δυνατοτήτων της Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης»!

Έργο της, όπως μας είπαν, ήταν η συστηματική διερεύνηση των αναπτυξιακών δυνατοτήτων της ναυπηγοεπισκευαστικής ζώνης και η κατάθεση συγκεκριμένων προτάσεων με στόχο την οικονομική ανάκαμψή της μέσα από τον εκσυγχρονισμό και την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της!

Έλεος!

Μάθαμε επίσης ότι οι εισηγήσεις της Επιτροπής, στην οποία συμμετέχουν οι εκπρόσωποι φορέων της ναυπηγοεπισκευαστικής ζώνης, θα υποβάλλονται στον υπουργό σε τακτά χρονικά διαστήματα.

Έλεος! Έλεος!

Πρόεδρος της επιτροπής ανέλαβε ο αναπληρωτής υπουργός κ. Σ Ξυνίδης, με αναπληρωτή τον γενικό γραμματέα Βιομηχανίας Αλ. Φούρλα ενώ μετέχουν ακόμη στελέχη της πρώτης Γενικής Διεύθυνσης Βιομηχανικής Πολιτικής της Γενικής Γραμματείας Βιομηχανίας, της τρίτης Διεύθυνσης Κλαδικής Βιομηχανικής Πολιτικής, ο διευθύνων σύμβουλος της ΝΑΥΣΟΛΠ Απ. Σίγουρας, εκπρόσωπος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Πειραιά, του Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Πειραιά της Ομοσπονδίας Εργοδοτικών Ενώσεων Επιχειρήσεων Ναυπήγησης και Επισκευής Πλοίων Πειραιά και Ένωσης Ναυπηγοεπισκευαστών, της Ομοσπονδίας Εργοδοτικών Ενώσεων Επιχειρήσεων Ναυπήγησης και Επισκευής Πλοίων Πειραιά, της Ένωσης Ηλεκτρολόγων Πλοίων Πειραιά, της Ένωσης Εργοληπτών Αμμοβολών Χρωματιστών-Καθαρισμών Αττικής, της Ένωσης Βιοτεχνών Εργοδοτών-Μηχανουργών Πειραιά, του Συνδέσμου Εργοληπτών Ναυπηγοξυλουργικών Εργασιών, της Ένωσης Σιδηροβιοτεχνών Επισκευαστών Πλοίων Πειραιά, ο πρόεδρος της ΒΙ.ΠΑ.Σ. Α.Ε. (Διαχείριση Βιομηχανικού Πάρκου Σχιστού) Ι. Πολυχρονόπουλος, της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργατοϋπαλλήλων Μετάλλου Εργατοϋπαλλήλων Μετάλλου (Π.Ο.Ε.Μ.) και του Συλλόγου Διπλωματούχων Ναυπηγών Ελλάδος, του Πανελλήνιου Συλλόγου Εφοδιαστών Πλοίων, του Σωματείου Εργατοϋπαλλήλων Ναυπηγοεπισκευαστικών Ζωνών!

Έλεος! Έλεος! Έλεος!

Αν μάθατε πως έκανε τίποτε αυτή η επιτροπή, πέστε το και σε μένα.

Άλλωστε ήταν… διαρκής, οπότε κάπου εδώ γύρω θα βόσκει ακόμη!

Όλα αυτά, την ώρα που οι Έλληνες εφοπλιστές ναυπηγούσαν 653 πλοία σε Κορέα και Κίνα και μόνο ένα στην Ελλάδα!

Μεγάλη επιτυχία Βενιζέλου, Χρυσοχοΐδη και… διαρκούς επιτροπής, πράγματι!

Α, να μην ξεχάσω ότι τον Μάιο του 2011 – και ενώ ο ίδιος είχε συμφωνήσει για τα αντίθετα – ο κ. Βενιζέλος, κατά την συνάντησή του με τον Σάφα και τον πρόεδρο του Δ.Σ. της ΕΝΑΕ Μπούλος Χάνκας, με αφορμή την καταγγελία από τη HDW της σύμβασης για την κατασκευή άλλων δύο νέων υποβρυχίων τύπου 214 και την ολοκλήρωση του εκσυγχρονισμού του υποβρυχίου «Ωκεανός» δήλωνε:

«Το ελληνικό Δημόσιο αντιλαμβάνεται πως για την επιβίωση των ΕΝΑΕ δεν αρκούν οι παραγγελίες του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού, αλλά πρέπει οπωσδήποτε να προωθηθούν και παραγγελίες από τα Πολεμικά Ναυτικά άλλων χωρών, δεδομένου ότι για τα επόμενα δεκαπέντε χρόνια, τα ΕΝΑΕ δεν μπορούν να αναλάβουν εμπορικού χαρακτήρα εργασίες, σύμφωνα με τη γνωστή απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την εφαρμογή της οποίας, βεβαίως, απαιτούνται διευκρινίσεις».

Πάλι καλά που το αντιλαμβάνεται! Είναι κι’ αυτό μια πρόοδος!

Και το σίριαλ των Επιτροπών

Την ίδια ώρα, κατέθετε πρόταση (ο Βενιζέλος) για τη δημιουργία άλλης μιας «ειδικής» κοινοβουλευτικής επιτροπής αμυντικών εξοπλισμών και συμβάσεων, που θα λειτουργούσε παράλληλα με την ήδη αποφασισθείσα εξεταστική επιτροπή, αλλά… από την ανάποδη.

Σύμφωνα με τον μεγαλοφυή αυτό σχεδιασμό, η μεν ειδική επιτροπή θα ξεκινούσε τη διερεύνηση της υπόθεσης από την περίοδο Βενιζέλου στο υπουργείο και θα πήγαινε προς τα πίσω και η άλλη, η κανονική, η προκαταρκτική, θα ξεκινούσε από την περίοδο Τσοχατζόπουλου και θα προχωρούσε στο… μέλλον, προκειμένου να «συναντηθεί» με την «ειδική».

Τα αποτελέσματα αυτών των «συναντήσεων» είναι γνωστά:

Στις 4 Αυγούστου 2011 η έκθεση της ειδικής επιτροπής για τις συμβάσεις των υποβρυχίων την περίοδο 2000-2009, κατέληξε πως ζημιώθηκε μεν το Δημόσιο, πλην όμως οι ευθύνες είναι μόνο… πολιτικές.

Και όταν μιλούμε για «πολιτικές ευθύνες», μιλούμε για την πλήρη ανευθυνότητα και την απόλυτη ατιμωρησία.

Στο μεταξύ, η προανακριτική επέρριψε ευθύνες στον Άκη Τσοχατζόπουλο και στις 29 Σεπτεμβρίου 2011, ασκήθηκε ποινική δίωξη για οκτώ κακουργηματικές πράξεις, σε βάρος 29 εμπλεκομένων (υπηρεσιακών παραγόντων του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, συνδικαλιστών, ιδιωτών και εμπλεκομένων στελεχών της αρμόδιας διεύθυνσης Εξοπλισμών του υπουργείου) στην υπόθεση των γερμανικών υποβρυχίων από την εισαγγελέα Πρωτοδικών Πόπη Παπανδρέου, κατόπιν σχετικής παραγγελίας του οικονομικού εισαγγελέα Γρηγόρη Πεπόνη.

Στη Γερμανία πάλι, η δίκη δύο πρώην στελεχών της εταιρίας Ferrostaal που κατηγορούνταν για δωροδοκία Ελλήνων και Πορτογάλων αξιωματούχων, ξεκίνησε στις 15 Δεκεμβρίου 2011.

Πέντε (προσοχή, ΠΕΝΤΕ) μέρες μετά, οι κατηγορούμενοι πρώην μάνατζερς της εταιρίας καταδικάστηκαν σε φυλάκιση δύο ετών με αναστολή, ενώ στην εταιρία επιβλήθηκε πρόστιμο ύψους 140 εκ. ευρώ.

Στην Ελλάδα μέχρι στιγμής το μόνο που έχει συμβεί είναι να δεσμευτεί το σπίτι του Α. Τσοχατζόπουλου – γεγονός που ουδόλως εμπόδισε τον Σάφα να επιβάλει εργασία… τεσσάρων ημερών το μήνα!

Και εις άλλες διαπραγματεύσεις με υγεία!

ΠΗΓΗ

Πηγή: http://www.parakato.gr/2014/06/blog-post_4412.html#ixzz36w8SLFd7

Βραζιλία - Γερμανία: Και ένα και δύο και χάσαμε το μέτρημα (pics)

Αποφράδα ημέρα για την ποδοσφαιρική ομάδα της Βραζιλίας. Οι Γερμανοί διέσυραν με 7-1 τη Σελεσάο και πλέον περιμένουν το νικητή του ζευγαριού Αργεντινή - Ολλανδία στο μεγάλο τελικό της Κυριακής (13/7).

Μοιάζει με ψέμα αλλά δεν είναι. Αν το έλεγε κάποιος πριν το παιχνίδι θα τον περνούσαν για τρελό. Ποιος το πίστευε και ποιος το περίμενε; Ακόμα και στα προγνωστικά η Βραζιλία ήταν το φαβορί. Ε και; Η Γερμανία ξεφτίλισε (δεν είναι υπερβολή) τη «σελεσάο» που θύμιζε ερασιτεχνική ομάδα που βρέθηκε καταλάθος στο γήπεδο όπου διεξήχθη ο πρώτος ημιτελικός του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου στο Μπέλο Οριζόντε.
Στον αντίποδα τα «πάντσερ» έκαναν το μεγαλύτερο πάρτι στην ιστορία τους και μάλιστα μπροστά στους 60.000 φίλους των διοργανωτών οι οποίοι ήλπιζαν σε πρόκριση στον μεγάλο τελικό μετά από δώδεκα ολόκληρα χρόνια. Οι Γερμανοί υπέγραψαν με... επτά γκολ την τέταρτη διαδοχική παρουσία τους σε ημιτελικά Μουντιάλ παίρνοντας με πανηγυρικό τρόπο το εισιτήριο για τον τελικό και περιμένοντας πλέον τον αντίπαλό τους που θα προκύψει από τον ημιτελικό της Αργεντινής με την Ολλανδία στο Σάο Πάουλο.
Αν περιμένετε να διαβάσετε εδώ για την ανάλυση, την κριτική και την εξέλιξη του αγώνα, μάλλον είστε σε λάθος μέρος... Το ματς δεν αντέχει σε καμία κριτική, αφού το παιχνίδι είχε αγωνία για έντεκα λεπτά όλα κι όλα. Τότε ο Τόμας Μίλερ μετά από κόρνερ του Κρόος άνοιξε -σαν σε προπόνηση- το σκορ, αλλά ακόμα και τότε κανείς δεν είχε καταλάβει τι θα επακολουθούσε.





Μέχρι το... 29' ο δείκτης του σκορ είχε φτάσει στο 5-0 και όλα είχαν τελειώσει. Παράλληλα με τον θρίαμβο της «νάσιοναλμαντσαφ» ο Μίροσλαβ Κλόζε κατέγραφε το δικό του ρεκόρ σκοράροντας για το 2-0 και φτάνοντας τα 16 γκολ σε Παγκόσμια Κύπελλα, επίδοση που αποτελεί ρεκόρ, καθώς άφησε πίσω του τον Ρονάλντο. Ο τελευταίος σχολίαζε για λογαριασμό της βραζιλιάνικης τηλεόρασης τον αγώνα και είχε μείνει με το στόμα ανοικτό!





Το δεύτερο ημίχρονο είχε διαδικαστικό χαρακτήρα με τους οπαδούς της Βραζιλίας να βρίσκουν τον φταίχτη στο πρόσωπο του Φρεντ. Ο Βραζιλιάνος στράικερ -όντως ήταν απογοητευτικός- κάθε φορά που ερχόταν σε επαφή με την μπάλα αποδοκιμαζόταν, ενώ ακούστηκαν και υβριστικά συνθήματα εις βάρος του! Μάλιστα οι Βραζιλιάνοι δεν δίστασαν να τον κράξουν ακόμα και μετά την αλλαγή του, απλά και μόνο επειδή εμφανίστηκε το πρόσωπό του στα μάτριξ του γηπέδου «Μινεϊράο».
Τελικά τα «πάντσερ» απλά ανέβασαν τον δείκτη στο 7-0 με δύο γκολ της αλλαγής του Λεβ, του Σίρλε, ενώ ο Όσκαρ σημείωσε το γκολ της... τιμής -ή αλλιώς το γκολ της ντροπής- στο πρώτο λεπτό των καθυστερήσεων...
Για την ιστορία τα γκολ των Γερμανών σημειώθηκαν από τους Μίλερ 11', Κλόζε 23, Κρόος 24', 26', Κεντίρα 29' Σίρλε 69', 79'.
Πλέον η Βραζιλία θα προσπαθήσει να μαζέψει τα κομμάτια της για να αγωνιστεί στον μικρό τελικό του Σαββάτου (12/7) στην Μπραζίλια, ενώ η Γερμανία θα περιμένει τον νικητή του Αργεντινή-Ολλανδία για το μεγάλο ραντεβού του «Μαρακανά» την Κυριακή (13/7).
Πηγή: Οnsports.gr

Read more: http://www.newsbomb.gr/sports/mundial-2014/story/470023/vrazilia---germania-kai-ena-kai-dyo-kai-hasame-to-metrima#ixzz36w4Qyh9s

Ο Φόβος είναι το νέο μέσο της τέχνης του κυβερνάν!

Η σκληρή εποχή μας  παρουσίασε ένα νέο μοντέλο  διακυβέρνησης  που στηρίζεται στον Φόβο.

Αυτό ιστορικά πολιτικά και κοινωνιολογικά είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα εξέλιξη.
Είναι  γνωστό ότι μέσω της ευαισθητοποίησης και απευαισθητοποίησης της κοινής γνώμης σε ένα θέμα, μπορείς να την οδηγήσεις στο να αντιδράσει υπερβολικά ή να αδιαφορήσει για ένα θέμα, ανάλογα τις επιδιώξεις σου κάθε φορά.
Ένα παράδειγμα είναι η ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης στο καπνό του τσιγάρου,  και η παράλληλη απευαισθητοποίηση στους τόνους καυσαέρια που εκλύουν χιλιάδες αυτοκίνητα,  καυστήρες και φουγάρα δίπλα μας. Όλοι σήμερα γνωρίζουν πια ότι το παθητικό κάπνισμα βλάπτει άλλα δεν ακούσαμε τίποτα για  τις συνέπειες τις παθητική εισπνοή  των καυσαερίων  όλων των παραπάνω πομπών.
Είναι κατανοητό λοιπόν ότι για αυτή την ευαισθητοποίηση ή απευαισθητοποίηση γινεται διαχείριση  θετικών και αρνητικών πληροφοριών που προβληματίζουν, όμως οι μνημονιακοί το έφτασαν στα άκρα.
Άφησαν στο πλάι  την  “διαχείριση  θετικών και αρνητικών πληροφοριών που προβληματίζουν” και χτυπήσαν κατευθείαν στο φόβο και στην τρομοκρατία. Όλοι θυμόμαστε  τις κραυγές  πως θα χρεοκοπήσουμε, θα μας βγάλουν από το ευρώ, θα Αργεντινή, θα γίνουμε Αφρική δεν θα έχουμε καύσιμα φάρμακά τρόφιμα. Όλοι θυμόμαστε  τις κραυγές  με τις οποίες πήραν δεκάδες σειρές από νέα μέτρα.Με την καλλιέργεια του  φόβου επέτυχαν την επιβολή μιας πολιτικής.
Στην εικόνα βλέπουμε  τον τρόπο με τον οποίο επιβλήθηκε μια οικονομική πολιτική. Είναι κατανοητό ότι αντίστοιχες  πρακτικές θα μπορούσαν να αφορούν και άλλα πεδία της  τέχνης του κυβερνάν. Την ασφάλεια, τον κοινοβουλευτισμό, την δικαιοσύνη, την δημοκρατία, τις ελευθερίες,  την επικοινωνία, την έκφραση, την τέχνη.
Ο Φόβος είναι το νέο μέσο  της τέχνης του κυβερνάν και  άσκησης μιας πολιτικής που από τους εκφραστές της έχουν δοθεί έχει αναμορφωτικά χαρακτηριστικά. Αυτό είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα εξέλιξη καθώς στην ευρωπη έχει να εμφανιστεί  το μείγμαφόβου +  πολιτικής αναμορφωτηρίου  από την εποχή της Ιερέας εξέτασης ενώ. Την ίδια στιγμή άλλη μια πολύ ενδιαφέρουσα εξέλιξη είναι η εντυπωσιακή σμίκρυνση στου βίου μιας  “κυβέρνησης του φόβου” κάτι που προφανώς σχετίζεται με τα παραπάνω.
Πηγή

Πολιτικό βλακόμετρο...

The Bloopers Team (web radio)

ΕΘΝΙΚΗ ΑΚΕΡΑΙΟΤΗΤΑ ΤΕΛΟΣ

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΕΧΑΣΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΣΧΑΤΗ ΑΜΥΝΑ ΤΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΕΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΧΟΥΝΤΑΣ ΜΕ ΝΟΜΟ ΤΩΝ ΒΡΥΞΕΛΛΩΝ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΚΑΙ ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ…

ΑΥΤΗΝ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΥΡΩΦΑΣΙΣΤΟΜΑΛΑΚΟΠΙΤΟΥΡΕΣ ΑΛΕΙΨΤΕ ΤΗΝ ΜΕ ΒΑΖΕΛΙΝΗ ΚΑΙ ΒΑΛΤΕ ΤΗΝ ΣΤΟΝ ΚΩΛΟ ΣΑΣ... ΟΥΣΤ ΦΑΣΙΣΤΟΚΟΠΡΟΣΚΥΛΑ

Το Δ’ Ράιχ αποκαλύπτεται και απειλεί…
Εθνική ακεραιότητα τέλος, με νόμο της Ε.Ε.

Γράφει ο Παναγιωτίδης Μάρκος

Με απόφαση – νόμο των Βρυξελλών η Ε.Ε. έχει δικαίωμα εισβολής και καταστολής, σε περίπτωση που διαπιστώσει η ίδια (δηλαδή το “διευθυντήριο” των ανωνύμων συμφερόντων πολυεθνικών) πως απειλούνται τα συμφέροντά της.
Πού θα εισβάλει η Ε.Ε. στρατιωτικά και θα καταστέλλει κινητοποιήσεις πολιτών; Μα, στα κράτη – μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των οποίων τη γνώμη δεν θα λαμβάνει υπόψιν, αφού θα έχει τη δυνατότητα εισβολής και επιβολής στρατιωτικών μέσων (δηλαδή πολέμου και θανάτου πολιτών) χωρίς να αιτηθεί κάτι τέτοιο η κυβέρνηση της χώρας που “αποσταθεροποιείται”…! (ενδεχομένως η συγκεκριμένη απόφαση να είναι και η κύρια αιτία ασκήσεων των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων για μάχες πόλεων και καταστολή εξεγέρσεων πολιτών…).






Η Δημοκρατία μέσα στην Ευρώπη έχασε και την έσχατη άμυνά της και το προσωπείο της ευρωχούντας με νόμο των Βρυξελλών αποφασίζει και διατάσσει…
Στο σημείο αυτό, ίσως θα πρέπει να αναρωτηθούμε πόσο συμπτωματική μπορεί να είναι η βούληση του Βερολίνουνα λειτουργεί ο γερμανικός στρατός και πέραν των ορίων της Γερμανίας, αλλά και πέραν των ορίων δραστηριοτήτων του ΝΑΤΟ…
Με Ευρωπαϊκό νομοθέτημα, λοιπόν, οι Βρυξέλλες μπορούν από τώρα και στο εξής να δώσουν το δικαίωμα σε χώρες μέλη, εφόσον μια κυβέρνηση τρίτης χώρας οδηγεί σε αποσταθεροποίηση της Ευρώπης από τις 24.6.2014 και μετά…
Η οδηγία/νόμος δίνει πλέον και έμπρακτα το δικαίωμα σε χώρες της Ε.Ε. να καταστείλουν με δικές τους δυνάμεις αναταραχές στο εσωτερικό τρίτων χωρών, ακόμα και αν δεν το αιτηθεί η τοπική ηγεσία αν θεωρηθεί από Βρυξέλλες πως έχει χάσει τον έλεγχο και μπορεί να οδηγήσει σε πρόβλημα συνοχής της ΕΕ.
Οι αντιδράσεις, όπως ήταν φυσικά, είναι εντονότατες και δεκάδες βουλευτές όλων των κρατών μελών δηλώνουν πως δεν θα το αφήσουν να περάσει. Δυστυχώς, οι διαμαρτυρόμενοι ευρωβουλευτές ανήκουν σε “φατρίες” (ομάδες της ευρωβουλής) και ελέγχονται κατά πολύ στις αποφάσεις τους.
Έτσι, δεν αναμένεται καμία ουσιαστική αντίδραση, όπως δεν αναμένεται να δοθεί καμία απολύτως έκταση στο συγκεκριμένο θέμα από τα μεγάλα ΜΜΕ της Ευρώπης (τα οποία ελέγχονται είτε άμεσα – ιδιοκτησιακά από μεγάλες πολυεθνικές, είτε οικονομικά από τράπεζες, λόγω των χρεών τους).
Η συγκεκριμένη εξέλιξη είναι η απαρχή της διάλυσης κάθε δημοκρατικού ιδεώδους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην οποία -ως γνωστόν- κυριαρχεί η Γερμανία. Η “απομάκρυνση” αυτή από τις δημοκρατικές διαδικασίες και το δικαίωμα της ανεξαρτησίας των κρατών – μελών της ΕΕ (το οποίο προστατεύεται από το Διεθνές Δίκαιο), είναι η πρώτη επίσημη είσοδος του Δ’ Ράιχ, το οποίο δεν διστάζει πλέον να απειλεί ευθέως με μέτρα τα οποία δεν θα είναι αποκλειστικά οικονομικά και φυσικά καμία απολύτως σχέση δεν θα έχουν με την αυτοπροστασία των κρατών – μελών της Ε.Ε. από αποφάσεις του ευρω-διευθυντηρίου.
Η απόφαση αυτή ενδεχομένως θα αποτελέσει την απαρχή διαδικασιών από κράτη – μέλη της Ε.Ε., που θα οδηγήσουν σε κρίση το οικονομικό οικοδόμημα που απειλεί να μετατραπεί σε φασιστικό – ναζιστικό έκτρωμα…
Μένει να αναρωτηθούμε τι θα συμβεί στην Ελλάδα εάν θελήσει να απαγκιστρωθεί από την ευρωπαϊκή αγχόνη; Προφανώς όχι πλέον. Το μόνο που αναρωτιόμαστε είναι πόσο σύντομα η συγκυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου θα εφαρμόσει (και επίσημα) αυτού του είδους την πρακτική στο εσωτερικό της Ελλάδας…
Πηγή

Pαγδαίες εξελίξεις! "Πέφτει" η Ισπανία - Παραιτήθηκε ο διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας - Μιλάνε για πεσέτα!

 

Προφανώς είμασταν συνωμοσιολόγοι όταν λέγαμε ότι η Ελλάδα θα αποτελέσει τον πυροκροτητή έτσι; 

Δοξάστε τον Γιωργάκη που κάνει τα μπάνια του την ώρα που δεκάδες χιλιάδες Ευρωπαίοι θα λουστούν στο αίμα. Όπως λούζονται οι Έλληνες εδώ και δύο χρόνια.

Η κρίση χρέους μεταφέρει ταχύτητα τους προβολείς της από την Ελλάδα στην άλλη άκρη της Ευρωζώνης στην Ιβηρική.

Ο διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας Miguel Αngel Fernandez Ordonez (photo) παραιτήθηκε, σύμφωνα με τρέχουσες πληροφορίες, πριν λήξει η θητεία του, όταν αντέδρασε στην απόπειρα της κυβέρνησης να..

“φορτωθεί” η διάσωση της Bankia -και των άλλων τραπεζών που ακολουθούν- στους μηχανισμούς έκτακτης βοήθειας της ΕΚΤ.

Ο διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Ισπανίας ζήτησε να παρουσιασθεί στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής, για να καταθέσει δημόσια το τι ακριβώς γίνεται με το σχέδιο διάσωσης των τραπεζών και η Κυβέρνηση, χρησιμοποιώντας την πλειοψηφία της στο σώμα, τον παρέπεμψε να καταθέσει σε μία άλλη “κλειστή” επιτροπή…

Αυτός το αρνήθηκε και κατά πως φαίνεται παραιτείται. Το σχέδιο της Κυβέρνησης ήταν να υποχρεώσει την ΕΚΤ να χρησιμοποιήσει ένα έκτακτο εργαλείο χρηματοδότησης τρίμηνης διάρκειας με εγγύηση αντίστοιχης διάρκειας ομόλογα του δημοσίου. Το επιχείρημα ήταν ότι η ισπανική οικονομία και το ντόπιο τραπεζικό σύστημα είναι πολύ μεγάλα σε μέγεθος για να αφεθούν από την ΕΚΤ στην τύχη τους. Η αντίδραση όμως δεν ήταν η προσδοκώμενη και η συνέχεια πλέον παίρνει άλλες διαστάσεις.

Η κυβέρνηση της Μαδρίτης ήθελε να αποφύγει την προσφυγή στο EFSF -και την πολιτική κρίση που θα την ακολουθήσει- για τη διάσωση των τραπεζών της. Η άρνηση της ΕΚΤ στο όνομα της αδυναμίας “νομισματοποίησης” του χρέους από την ίδια, ανοίγει πλέον τον ασκό του Αιόλου για την Ισπανία.

Τα spreads έχουν αρχίσει να ανοίγουν και πάλι με απειλητική ταχύτητα, συμπαρασύροντας και την Ιταλία. Οι αγορές έχουν στρέψει τους προβολείς τους στην Μαδρίτη, χωρίς να σβήσουν εκείνους που φωτίζουν τις εξελίξεις στην Αθήνα ενόψει των εκλογών…

Για το τι θα ακολουθήσει κανείς ακόμα δεν μπορεί να είναι βέβαιος. Αυτό που με βεβαιότητα μπορούμε να πούμε είναι ότι η βαθύτατη ανησυχία έχει επιστρέψει τόσο στις Βρυξέλλες, όσο και στην Φρανκφούρτη. Και αυτό γιατί, για άλλη μια φορά, τα γεγονότα αποδεικνύονται ισχυρότερα των καθησυχαστικών δηλώσεων των υπευθύνων της Ε.Ε.

Από τα δύο άκρα της Ευρωζώνης, Αθήνα και Μαδρίτη, τα μηνύματα πλέον υποχρεώνουν τον γαλλογερμανικό άξονα να αναθεωρήσει την ατζέντα του για την Σύνοδο Κορυφής της Ιουνίου.

Οι 6 λόγοι που η Ισπανία θα βγει πρώτη από το ευρώ!

Πηγή

Πώς μιλάς για ηθική, όταν την πατρίδα ξεπουλάς, Φαύλε?

Διάβαζα τo άρθρο του, όπου ο Φαύλος-Φαήλος, ασκόπως, σε μια προσπάθεια να ξεχωρίσει το δίδυμο της συμφοράς μας και ποντάροντας σε πατριωτικά αισθήματα, στηλιτεύει τον παρασυνταγματολόγο που παριστάνει τον Έλληνα υπουργό εξωτερικών για τη στάση του στα εθνικά θέματα και υπερασπιζόμενος την πρότασή του υπέρ της Κύπρου, αναφέρει ότι η χώρα «έχει ανειλημμένες ηθικές και νομικές υποχρεώσεις και προς κάποιους Έλληνες εκτός ελλαδικού κράτους και σταθερές στην εξωτερική πολιτική της.»

Μου φαίνεται αυτή η παρέμβαση σου αστεία, βρε συ Φαύλε. Μου φαίνεται, δηλαδή, σαν να καιγόταν το σπίτι μου κι εγώ να στενοχωριόμουνα επειδή ξέχασα τα κλειδιά μου στο τραπέζι της κουζίνας, φεύγοντας αλλόφρονας για να σωθώ από τις φλόγες, κι έχω κλειστεί έξω.

Τι λες βρε ο Φαύλε-Φαήλε?

Η προδοσία προς την Κύπρο είναι που σε ενοχλεί και σε εξεγείρει χωρίς να σε συγκλονίζει το μπιρ παρά ξεπούλημα των πατρογονικών σου? Των οικογενειακών ασημικών και των περίτεχνων χρυσών δαχτυλιδιών της προγιαγιάς σου στον σαράφη της Ομόνοιας με το γραμμάριο. Κοψοχρονιά, βρε!

Τι λες εσύ Φαύλε συμβουλάτορα του κακοποιού «Πρωθυπουργού», του ανθρώπου  που έχει πάρει στο λαιμό του χιλιάδες συμπολίτες μας τα τελευταία δύο χρόνια? Ένα ρεσώ, βρε, να ανάβεις κι εσύ κάθε βράδυ, Φαύλε, για την ανάπαυση αυτών των ψυχών που χάθηκαν αναίτια στη δύνη της κυβερνητικής πολιτικής σας και για αντάλλαγμα από το χαμό τους έχεις εσύ τώρα το δικαίωμα να μας προσφέρεις, εκτός από τις συμβουλές σου, και το πατριωτικό θέαμα ημών το επιούσιο, αστείε!

Δυο χρόνια βρε χαμένε και ξεκινήσατε από το μεγαλύτερο έγκλημα, το ξεπούλημα της Αγροτικής Τράπεζας. Συνεχείς αστοχίες, ξεπουλήματα, φορολογία μέχρι εξοντώσεως του αγρότη και κυνήγι της πρωτογενούς παραγωγής. Όταν οι κτηνοτρόφοι της Δωδώνης πήγαν να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους, είδες τι κάνατε για να μπλοκάρετε κι αυτήν την προοπτική. Αλλά εσύ κάνεις ότι δεν έχεις ιδέα και κάνοντας και πνεύμα από πάνω, Φαύλε, προτείνεις για τον παρανοϊκό αντιπρόεδρο της κυβέρνησής σου, το χαρτοφυλάκιο της Γεωργίας, αστείε!

Τα ίδια κάνατε και με τα νερά, που τα βάλατε στο μάτι άνευ λόγου και αιτίας και για πιο λόγο, άραγε, πάντως παράνομα κι αντίθετα σε κάθε κοινή λογική…

Όλα τα λεφτά στους τραπεζίτες, δεκάρα τσακιστή στην πραγματική οικονομία. 

Τους πνίξατε όλους, λιανίσατε ανελέητα τη μικρομεσαία ραχοκοκαλιά της οικονομίας και της κοινωνίας μας για να είναι ισοσκελισμένα τα λογιστικά βιβλία των πτωχών μας τραπεζών και γεμάτες οι θυρίδες των τραπεζιτών. 

Ξεπουλήσατε τον ΟΠΑΠ για πλάκα, αγορασμένος αυτός ο οργανισμός από τον κολλητό, με ενδεχόμενα άδηλα έσοδα εμπορίας καυσίμων. Βρωμιά παντού: το παραλιακό μέτωπο στο Ελληνικό το χαρίσατε σε άλλο εθνικό νταβατζή. Μικρότερα φιλέτα σε Άγγλους, Γάλλους, Πορτογάλους. Περάστε κόσμε, το αφεντικό αυτήν την τετραετία τρελάθηκε και χαρίζει! Χαρίζει παραλίες, χαρίζει βουνά, χαρίζει λαγκάδια. Οι πορτιέρηδες κι οι άλλοι συμβουλάτορες, όπως εσύ Φαύλε, σούζα στις θέσεις τους.

Οι εθνικοί μας εργολάβοι, σας λιβανίζουν αναίσχυντα από τις συχνότητες που νέμονται ανεξέλεγκτα, βομβαρδίζοντας μας από το πρωί μέχρι το βράδυ με οργουελικό τρόπο για τις πτυχές της σουξεδιάρικης ιστορίας σας και συγχρόνως μας χρεώνουν διπλά και τρίδιπλα τα δημόσια έργα. Το μόνο πράγμα που δεν λέει να κατασιγάσει αυτά τα τελευταία χρόνια, είναι η βροχή των συνεχώς αυξανόμενων διοδίων.

Οδύνη, φτώχεια, κατάθλιψη παντού και τι βγαίνεις τώρα εσύ και μου λες, βρε Φαύλε, για τις ανειλημμένες υποχρεώσεις του αστείου κράτους και της αστείας κυβέρνησης που υπηρετείς? Με τις ανειλημμένες ηθικές και νομικές υποχρεώσεις προς τους Έλληνες εντός του ελλαδικού κράτους, τι θα γίνει ρε μάστορα του λόγου?

Κυβερνάτε με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, έχοντας σχίσει σελίδα-σελίδα ολόκληρο το Σύνταγμα! Νομικές υποχρεώσεις μόνον προς τους δανειστές, αναγνωρίζεται, κατά παράβαση κάθε κανόνα εθνικού και διεθνούς δικαίου. 

Περί ηθικών υποχρεώσεων ούτε που σου πέφτει λόγος, Φαύλε…

Να, τώρα, που βάλατε και την δημόσια επιχείρηση ηλεκτρισμού στο μάτι αφού, μια διετία τώρα, η κυβέρνησή σας, όπως κι οι προηγούμενες κυβερνήσεις, υπονομεύει κι αυτή την αγορά ενέργειας, όπως υπονομεύει και γκρεμίζει οτιδήποτε με το οποίο καταπιάνεστε, χωρίς να έχει να χτίσει τίποτα καινούριο στη θέση του παλιού.

Πρώτα από όλα, Φαύλε, ρώτα τη φοιτητριούλα οικονομικών που σ’ έχει ερωτευτεί, να σου εξηγήσει, πονηρέ πολιτευτή, τι πάει να πει «φυσικό μονοπώλιο» και θα καταλάβεις τι αποσάθρωση επιχειρεί να προκαλέσει το σινάφι σου και ο «Πρωθυπουργός» σου με την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ. 

Μετά, σκέψου ότι δικοί σας άνθρωποι, όχι τίποτα κομμουνιστές που τους απεχθάνεσαι όπως ο Διάολος το λιβάνι, αλλά δικοί σου συνοδοιπόροι, και μάλιστα υποψήφιοι του κόμματος που υπηρετείς στις πιο πρόσφατες εκλογές, λένε ότι η λογιστική αποτίμηση της ΔΕΗ είναι υποπολλαπλάσια της πραγματικής αξίας των υποδομών και των πρώτων υλών που ξεπουλιούνται! Λες και δεν το φανταζόμασταν…

Καμιά φορά οι αριθμοί έχουν τη σημασία τους για να καταλαβαίνει κανείς το μέγεθος της κοροϊδίας σας,  Φαύλε. Δώδεκα δισεκατομμύρια, Φαύλε, είναι το δημοσιονομικό κενό μόνο  για την επόμενη χρονιά. Έτσι λένε οι ειδήμονες και πάνω-κάτω, φαίνεται ότι όλοι συμφωνούν, σ’ αυτό. 

Δηλαδή εσείς, Φαύλε, με τις γελοίες λογιστικές αποτιμήσεις του 1.5 δισεκατομμυρίου για το 30% της επιχείρησης που κάνετε, θα χρειαστεί μέχρι του χρόνου τέτοιον καιρό να πουλήσετε δυόμισι φορές τη ΔΕΗ προκειμένου να κλείσετε την τρύπα μιας και μόνον μίας χρονιάς!

Πού το πάτε, ρε Φαύλε? Πού μας πάτε? 

Περονόσπορος η κυβέρνησή σου και το καλύτερο που έχεις να κάνεις Φαύλε, είναι να κρατάς το προφίλ σου χαμηλό γιατί βρωμαέι μπαρούτι κι εσύ είσαι στιγματισμένος συμβουλάτορας του κακού «Πρωθυπουργού». Ανέξοδοι οι λεονταρισμοί σου προς τον «Αντιπρόεδρο» της κυβέρνησης των Ολετήρων που υπηρετείς και δύσκολο να πείσουν, Φαύλε. Δεν δικαιούσαι να ομιλείς για την πατρίδα όταν την ξεπουλάς, Φαύλε!

  Alexandros Raskolnick

ΟΣΟ ΘΥΜΑΜΑΙ ΑΥΤΗ Η ΧΩΡΑ ΚΑΤΑΡΡΕΕΙ...

 ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΑΥΤΟ ΓΡΑΦΤΗΚΕ ΚΑΙ ΑΚΟΥΣΤΗΚΕ ΣΤΗΝ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΚΗ ΕΚΠΟΜΠΗ «ΠΟΛΙΤΗΣ ΚΛΥΝΝ» ΠΡΙΝ ΑΠΟ 20 ΧΡΟΝΙΑ (1994)

Ενωμοτάρχης Σαμαράς, διατάξτε!

Μια πυγμή την έχει όμως ο Αντώνης Σαμαράς, ε; Δεν θα επιτρέψω σε λαϊκιστές να εμποδίσουν τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις, δήλωσε από το Στρασβούργο, σχετικά με τις αντιδράσεις για τη "μικρή ΔΕΗ". Προσέξτε τον προσωπικό τόνο: Δεν θα επιτρέψω. Προσέξτε τον χαρακτηρισμό του εχθρού: Λαϊκιστές. Προσέξτε τον εξωραϊσμό του όλου εγχειρήματος: Αναγκαίες μεταρρυθμίσεις.

Από κοντά και η Σοφία Βούλτεψη: Δεν θα κυβερνήσουν οι συνδικαλιστές, δεν θα γίνει όμηρος η χώρα! Αυτηνής, όπως βλέπετε, δεν της φταίνε μόνο οι λαϊκιστές, αλλά το πάει παραπέρα το πράγμα - της φταίνε  γενικώς οι συνδικαλιστές. Και διαδηλώνει την απόφαση της κυβέρνησης να μη γίνει...

η χώρα όμηρός τους. Των συνδικαλιστών! Διότι, όπως εξηγούν άλλοι κυβερνητικοί παράγοντες, η ΔΕΗ είναι ένα από τα δώδεκα προαπαιτούμενα των δανειστών. Συνεπώς λύστε τα σκυλιά.

Δεν είναι πάγκαλοι όλοι τους; Μπροστά στην τρόικα κάθονται σούζα. Μπροστά σε κείνους που έχουν μετατρέψει τη χώρα σε όμηρο του χρέους κάθονται σούζα. Μπροστά στους εκβιασμούς του Σόιμπλε κάθονται σούζα. Αλλά μπροστά στους εργαζόμενους της ΔΕΗ, στις καθαρίστριες, στους λαϊκιστές εν γένει, δείχνουν δόντια μόλις δοθεί το παράγγελμα: Παρ 'τους, Αντώνη. Και κοκορεύονται -δεν θα επιτρέψω!- αυτοί που τα επιτρέπουν όλα, αρκεί να είναι προαπαιτούμενα των δανειστών. Και απαιτούμενα των νταβατζήδων - έτσι τους είπε ο δικός τους Καραμανλής.

Και σένα, ρε φίλε, ποιος σου επέτρεψε να ξεπουλήσεις τη ΔΕΗ; Ποιος σου ανέθεσε να ξεπουλήσεις τη χώρα; Πού το βρήκες το δικαίωμα να απειλείς και μάλιστα με ύφος Μπαϊρακτάρη; 20% και κάτι λίγα του ελληνικού λαού σε ψήφισαν, ή όχι; Κι άλλο 8% χωρίς κάτι λίγα τον εταίρο σου, ή όχι; Πώς λοιπόν κάνεις ό,τι κάνεις και λες ό,τι λες; Τα τρία τέταρτα παρά κάτι λίγα των Ελλήνων σας έχουν καταψηφίσει, καταδικάσει, σιχτιρίσει εκλογικά και πολιτικά. Πώς πουλάτε τη δική τους περιουσία και κάνετε και τον λιονταρή από πάνω;

Το θέμα δεν είναι μόνο η "μικρή ΔΕΗ", όπως καταλαβαίνετε. Είναι η μικρή δημοκρατία, έτσι που την έχουν καταντήσει. Είναι οι μικροί πολιτικοί - δειλοί και προαπαιτούμενοι. Είναι η κυβέρνηση των μικρών, που λειτουργεί σαν χωροφύλακας των δανειστών: Ενωμοτάρχης Αντώνιος Σαμαράς, διατάξτε. Και θα είναι η μικρή και μαραζωμένη Ελλάδα αν τους αφήσουμε να ολοκληρώσουν το έργο τους.

Καρτερός Θανάσης από avgi, μοντάζ Γρέκι

ΠΑΜΕ ΛΟΥΚΕΤΟ... «Της μικρής ΔΕΗ τα μαλλιά της φταίγανε»

Του Λάκη Μπέλλου


Συνέντευξη Χάρρυ Κλυνν για τον Τραμπάκουλα – Ταμήλο

• Κύριε Κλυνν, πριν αρχίσω να σας ρωτάω, θα ήθελα να σας κάνω μια ερώτηση.
 - Χαίρομαι πολύ για την ερώτησή σας αυτή, προχωρήστε στην επόμενη…

• Απαντάω, λοιπόν. Πολλοί, αν όχι όλοι, σχεδόν οι περισσότεροι υποστηρίζουν ότι ο κ. Μιχάλης Ταμήλος ομοιάζει με τον διαχρονικό σας ήρωα, Χαράλαμπο Τραμπάκουλα.
 - Καμία απολύτως σχέση. Ο Τραμπάκουλας είναι εκείνος που ομοιάζει με τον κ. Ταμήλο. Οπως άλλωστε έχω τονίσει κατ' επανάληψη όταν βάφτιζα τον ήρωά μου Χαράλαμπο Τραμπάκουλα, δεν γνώριζα τον κ. Μιχάλη Ταμήλο. Αν τον γνώριζα, θα του έδινα το όνομα Μιχάλης Ταμήλος!

• Τι χαρακτηρίζει κυρίως τον κ. Ταμήλο;
 -Αγαπητέ κ. Μπέλλο, ζούμε στην Ελλάδα του 2014, τουτέστιν τηλεόραση plasma, iPhone 5 και ξυλόσομπα. Ο κ. Ταμήλος αναμφιβόλως είναι ο ήρωας αυτής της εποχής! Μου θυμίζει τον ραδιοφωνικό σταθμό της Ιεράς Μητροπόλεως. Οπου και να είσαι πιάνει «καμπάνα». Καταλαβαίνετε ασφαλώς τι εννοώ. Ο κ. Ταμήλος είναι η ηχηρότερη μαλακία της Ελλάδος, αλλά θα τολμούσα να πω, όχι μόνο της Ελλάδος, αλλά, και σχεδόν όλου του υπο-κόσμου… Σ' αυτό βέβαια παίζει ρόλο και η έμφυτη μεγαλειώδης βλακεία που τον διακρίνει. Φανταστείτε ότι χθες που σ' όλες σχεδόν τις περιοχές της Ελλάδος γίνονταν μπλακ άουτ, στην «περιοχή Ταμήλου» είχαμε απανωτά βλακ άουτ!

Τζάμπα καίει η λάμπα

 • Γνωρίζετε ασφαλώς ότι αποφάνθηκε πως το ηλεκτρικό ρεύμα δεν είναι κοινωνικό αγαθό. «Μπορείς να ζήσεις και χωρίς ενέργεια. Μπορείς να πας σε ένα χωριό και να ζεις με τη λάμπα που ανάβαμε παλιά, δεν χρειάζεται το ρεύμα να το έχεις πάντα»! Συμφωνείτε;
 - Δεν μου φαίνεται διόλου παράξενο. Μετά τους Γιατρούς χωρίς Σύνορα, έχουμε τώρα και τους μαλάκες χωρίς όρια… Φυσικά και μπορούμε να ζήσουμε χωρίς ενέργεια. Εδώ ζούμε και επιβιώνουμε χωρίς χρήματα, χωρίς μισθούς, χωρίς συντάξεις, χωρίς φαγητό, χωρίς περίθαλψη, χωρίς φάρμακα, στην ενέργεια θα κολλήσουμε; Επίσης συμφωνώ ότι αυτές τις ημέρες των μπλακ άουτ μπορείς να πας σε ένα χωριό και να ζεις με τη λάμπα που ανάβαμε παλιά. Οπου να 'ναι θα το δούμε κι αυτό… Θα είναι η μεγαλύτερη έξοδος με γκαζόλαμπες στις εθνικές οδούς… Ξέρει πολύ καλά τι λέει ο κ. Ταμήλος. Ο έξυπνος παραδέχεται, ο πονηρός αμφιβάλλει και ο χαζός επιμένει. Και ο κ. Ταμήλος επιμένει με πάθος, εξ ου και τα απανωτά τζακ ποτ της μπιπ που τον δέρνει, για τα οποία η κυβέρνηση οφείλει να τον ανταμείψει. Είναι καλύτερη δηλαδή από τον κ. Ταμήλο η Σοφία Βούλτεψη;

• Είχε αναφέρει επίσης ότι η αιθαλομίχλη από τα τζάκια δημιουργεί ρομαντική ατμόσφαιρα.
 - Το ενθυμούμαι, το ενθυμούμαι… Ηταν τότε που είχαν καεί από ξυλόσομπες περίπου 120 πολίτες και γίναμε πρώτο θέμα στο Bloomberg! Βλέπετε, αγαπητέ κύριε Λουκέτο, πάντα υπάρχει ένας βλάκας παραπάνω απ' ό,τι υπολόγιζες. Δικαιολογημένα λοιπόν ζητάει υπερωρίες στις διάφορες επιτροπές που συμμετέχει. Κανονικά όλοι όσοι συμμετέχουν σε αυτές τις επιτροπές θα έπρεπε να κόβουν εισιτήριο 1.000 ευρώ για να απολαύσουν το θέαμα.

• Σας διακρίνω λίγο ενοχλημένο από την παρουσία του κ. Ταμήλου – Τραμπάκουλα. Σας παίρνει τη δόξα.
 - Κάθε άλλο, ο κ. Ταμήλος με κάνει να αισθάνομαι υπερηφάνεια που ζω σε μια χώρα που παράγει Ταμήλους, Κεδίκογλου, Γεωργιάδηδες, Αννες Μισέλ, Βενιζέλους, Σαμαράδες. Ο κ. Ταμήλος μού θυμίζει συνεχώς τα προβλήματά μου και τον ευχαριστώ, γιατί φοβάμαι ότι θα ξυπνήσω καμιά μέρα χωρίς προβλήματα και δεν θα ξέρω πώς να το διαχειριστώ…

Τραμπάκουλας σε Ταμήλο

• Ο Χαράλαμπος Τραμπάκουλας τι θα έλεγε στον Μιχάλη Ταμήλο;
 -Εγώ βοσκούσα τα πρόβατα εδώ επαραπέρα και εκ πρώτης όψεως είδα πράματα και θάματα… Τον Στουρνάρα είδα και τον άλλο είδα που ζυγίζει πιο πολύ κι από το ψυγείο του, τον Βενιζέλο τον μπουχέσα, τον άλλο τον καινούργιο είδαν τον Χαρδούβελη, τον Βορίδη, τη Σοφία Βούλτεψη, τον Ντινόπουλο… Ινα επαληθευτή το ρηθέν «Η Ελλάδα δεν τρώει μόνο τα παιδιά της, τρώει και τα σκατά της!»

• Απ' όλα αυτά που είδατε τι σας εντυπωσίασε, τι σας χτύπησε πιο δυνατά;
 -Ο Ταμήλος!

(ΥΓ.: Η συνομιλία έγινε σε προγενέστερο χρόνο, γιατί, ως γνωστόν, ο δάσκαλος και φίλος Χάρρυ Κλυνν έβλεπε δεκάδες χρόνια μπροστά και διέβλεπε τα γεγονότα. Το ίδιο δηλαδή με την Ελλάδα που ζει δεκάδες χρόνια πίσω, γι' αυτό ξέρει με μαθηματική ακρίβεια πού οδηγείται. Αθήνα, 5 Ιουλίου 1968).

Oι νεοφιλελέ του γλυκού νερού

Το Ποτάμι… σε Δράση με θέσεις ήξεις – αφήξεις

Με πολλούς νεωτερισμούς, πολλά νέα πρόσωπα και λίγα παλιά και γνωστά, με την ίδια παρεΐστικη διάθεση και μια ατμόσφαιρα πολιτιστικής λέσχης ή θρησκευτικής σέχτας, οι «εθελοντές» του Ποταμιού ολοκλήρωσαν την Κυριακή το συνέδριό τους στο Λαύριο. Ένα συνέδριο όπου λήφθηκαν κάποιες αποφάσεις, εκλέχτηκαν όργανα, ακούστηκαν κάποιες γενικόλογες και δημοσιογραφικού τύπου διαπιστωτικές απόψεις και σχηματίστηκε η πρώτη ηγετική πυραμίδα της νεότευκτης πολιτικής κίνησης.

Ο εμπνευστής, καθοδηγητής και επικεφαλής της νέας πολιτικής κίνησης Σταύρος Θεοδωράκης δεν θέλησε να μπει στη βάσανο της ψηφοφορίας για την επιβεβαίωση της θέσης του. Αρνήθηκε τον τίτλο του προέδρου, αρκούμενος στο απλό «επικεφαλής». Βλέπετε, δεν υπήρξε ανταγωνιστής, ούτε καν ένας λαγός που να θέσει υποψηφιότητα για ξεκάρφωμα και, μπρος στον κίνδυνο να καταμετρηθεί ένα βορειοκορεατικού μεγέθους αποτέλεσμα, ο Σταύρος, όπως είπε απολογητικά, προτίμησε την ασφαλή μέθοδο της εκλογής διά βοής.

Το γεγονός ότι κάποιοι σχολιάζουν πως, αφού αυτός έφτιαξε το Κίνημα «Το Ποτάμι» και όλα γυρίζουν γύρω από τον ίδιο και το σακίδιό του, θα μπορούσε από σεμνότητα να αποφύγει οποιαδήποτε ανακίνηση θέματος ψηφοφορίας, με δεδομένο ότι είναι ο έχων την πρωτοβουλία, δεν μοιάζει να τον απασχόλησε. Κι αυτό γιατί όλα κινήθηκαν στην επίφαση μιας δημοκρατικότητας, όπου όλες οι σοσιαλδημοκρατικές πρακτικές (ποσόστωση γυναικών, περιφερειακή εκπροσώπηση, παρουσία ομογενών) τηρήθηκαν στο ακέραιο.
Ουσιαστικά το Ποτάμι περιέφερε επί τριήμερο στο Λαύριο τον νεανικό του ενθουσιασμό, την απόσταση από την κομματική δράση και αγωνία των υπόλοιπων κομμάτων. Αφέθηκε αυτάρεσκα στη γοητεία του πολιτικού φλερτ από γνωστούς… «σταθερούς» ιδεολογικά τύπους, όπως ο Ψαριανός και ο Τατσόπουλος, που μετά την παρουσία τους στο συνέδριο έγιναν οι «κοινοβουλευτικοί φίλοι» του Ποταμιού, όπως είπε προχτές στο Mega ο επικεφαλής Σταύρος.
Η πιο χαρακτηριστική περίπτωση όμως είναι η απελπισμένη με τη σφόδρα αντιπαθή στο εκλογικό σώμα «Δράση» Αντιγόνη Λυμπεράκη, η οποία προσήλθε σχεδόν παρακαλώντας στο συνέδριο προκειμένου να βρει νέο πολιτικό εφαλτήριο.
Η αλήθεια είναι ότι δεν λάθεψε στη στόχευση, αφού το Ποτάμι αποτελεί μια πιο λάιτ, ελκυστικότερη και πιο συμπαθή εκδοχή της Δράσης, χωρίς τον στεγνό και απόμακρο πολιτικό λόγο του προέδρου της Θόδωρου Σκυλακάκη, τον κυνισμό και την μπλαζέ ειρωνεία του Στέφανου Μάνου και τις ρηχές και επιθετικές κορώνες του συνεργαζόμενου Θ. Τζήμερου. Η κυρία Λυμπεράκη, λοιπόν, και ταλέντο και γνώσεις και νεοφιλελεύθερη κουλτούρα διαθέτει προκειμένου να μπολιάσει το νέο κόμμα.
Όμως ο Σταύρος ανθίσταται προς το παρόν με τις ταυτίσεις, τους εισοδισμούς γνωστών στελεχών, που μπορεί και να αποκαλύψουν την ιδεολογικοπολιτική ένδειά του και αρκείται να «μπολιάζεται» με φιλελεύθερες και νεοφιλελεύθερες ιδέες για τις αποκρατικοποιήσεις, το Δημόσιο και άλλα σχετικά.
Εκσυγχρονιστές του Ποταμιού
Ουσιαστικά, το Ποτάμι ετοιμάζει τον εαυτό του προκειμένου να υποδεχτεί όλους αυτούς τους αστούς και μικροαστούς που εκπαίδευσε πολιτικά ο Σημίτης και οι επίγονοί του και οι οποίοι καιρό τώρα κινούνται στις παρυφές της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ, αλλά απομακρύνθηκαν από το τελευταίο λόγω τοξικότητας.
Θέλει να καταστεί ο πόλος έλξης ορφανών από έναν αποϊδεολογικοποιημένο ουσιαστικά πολιτικό χώρο, που αντιμετωπίζει με… υστερία το ενδεχόμενο αυτοδυναμίας του ΣΥΡΙΖΑ, είναι πολύ «προχώ» για να αντέξει τον στερεοτυπικό δεξιό λόγο του Σαμαρά και δεν αντέχει το φίλαυτο βενιζελικό ΠΑΣΟΚ που διαχειρίζεται τη μιζέρια του.
Προσπαθώντας να ενοχοποιήσει το πολιτικό παιχνίδι, όπως παίζεται από τα κόμματα σήμερα και πατώντας πάνω στα λάθη, τις αβελτηρίες και τον παρωχημένο – εν πολλοίς – τρόπο λειτουργίας των συστημικών κομμάτων, πριμοδοτείται από το σύστημα προκειμένου να εγκλωβίσει νεανικές κυρίως ψήφους. Δεν είναι τυχαίο ότι τόσο στον δημόσιο λόγο όσο και στα κείμενα δεν γίνεται καμία αναφορά στο ΠΑΣΟΚ και την Κεντροαριστερά, όχι μόνο γιατί ο Σταύρος δεν θέλει να «επιμολυνθεί» από την αρνητική τους πορεία, αλλά και γιατί γνωρίζει πως, αν υπάρξουν εξελίξεις και δημιουργηθεί κάποιου είδους αξιοπρόσεχτος πολιτικός πόλος στην Κεντροαριστερά που μπορεί να καθησυχάσει το οικονομικό, μιντιακό και τραπεζικό σύστημα ότι παίζει καθοριστικό πολιτικό ρόλο, η δική του πολιτική παρουσία περισσεύει. Γι’ αυτό και αρνείται σθεναρά οποιαδήποτε αναφορά στο ΠΑΣΟΚ και τη ΔΗΜΑΡ, σαν να έχουν ήδη εξαερωθεί, και επιχειρεί να εμφανιστεί ως ο ενδιάμεσος μεταξύ Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ. Μόνο τυχαίο δεν είναι το γεγονός ότι προχτές από το φιλόξενο Mega κάλεσε τη Ν.Δ. και τον ΣΥΡΙΖΑ να συγκροτήσουν μια επιτροπή από τους «καλύτερους» προκειμένου να διαπραγματευτούν το χρέος στο όνομα της Ελλάδας, παραλείποντας το ΠΑΣΟΚ και τη ΔΗΜΑΡ. Τα στελέχη του Ποταμιού, οι «εθελοντές» του, αν προτιμάτε, και ο επικεφαλής του είναι στρατευμένοι στο να αναφέρονται στην προοπτική συνεργασίας με Σαμαρά ή Τσίπρα. Μάλιστα ο Σταύρος από το φιλόξενο προχτεσινό «βήμα» προσδιόρισε και το πεδίο δράσης του: να συγκρατήσει τον ακροδεξιό Σαμαρά και τον απείθαρχο Τσίπρα. Πολιτικοί πάντως αναλυτές επισήμαιναν επ’ αυτού ότι, αν προσπεράσει κανείς το αλαζονικό της προσέγγισης, τέτοιες απόψεις είχαν και κάποιοι στη ΔΗΜΑΡ και τους «κόντυναν» οι ψηφοφόροι κανονικά, αφού στο τέλος της μέρας κανείς δεν εκτιμά όσους ετεροκαθορίζονται.
Βαθιά νεοφιλελέ…
Το ενδιαφέρον είναι ότι, ενώ από το συνέδριο ψηφίστηκαν κάποιες θέσεις, είτε πρωτοποριακές είτε σκληρά νεοφιλελεύθερες (οικονομικής κυρίως φύσης), τώρα επιχειρούν να τις μαζέψουν και να τις… στρογγυλέψουν ακολουθώντας τη μίζερη λογική συντηρητικών κομμάτων προκειμένου να μην τρομάξουν τη μεγάλη πλειονότητα. Ο επικεφαλής Σταύρος επιχείρησε να περάσει σε δεύτερη μοίρα το ότι οι σύνεδροι ψήφισαν υπέρ της αποποινικοποίησης της χρήσης χασίς, της υιοθεσίας παιδιών από ομόφυλα, μέσα σε γάμο, ζευγάρια και της χρήσης βραχιολιού για τους εν αδεία κρατουμένους. Προτάσεις δύσκολες για να περάσουν σε αστικά κόμματα, αλλά, από ό,τι φαίνεται, αμήχανες στη διαχείρισή τους και από τον ντεμέκ ρηξικέλευθο επικεφαλής του. Πάντως μετά στο συνέδριο συγκροτήθηκαν κάποιες ομάδες που αναμένεται να συγκροτήσουν ένα πρόγραμμα και να εμβαθύνουν από τις διαπιστωτικές και καφενειακού τύπου προσεγγίσεις που υπάρχουν ώς τώρα για σοβαρά ζητήματα, όπως ο ρόλος και ο τύπος του κράτους, η αντιμετώπιση της ανεργίας, το αναπτυξιακό μοντέλο και άλλα σχετικά, αφού μέχρι τώρα μόνο επιδερμικές προσεγγίσεις είχαμε. Από το Ποτάμι δεν μας έχουν εξηγήσει αν από εδώ και πέρα θα περιμένουμε συγκεκριμένες, σαφείς και αναλυτικές τοποθετήσεις για κάθε νομοθετική πρωτοβουλία και μείζον πολιτικό ζήτημα ή θα παραμείνουν σε έναν επιφανειακό σχολιασμό. Και, παρ’ ότι πολλοί έμπειροι πολιτικοί εκτιμούν ότι, αν οι εθνικές εκλογές αργήσουν, το Ποτάμι μπορεί να καταστεί με τον χρόνο ρυάκι, πιστοποιώντας την τραγική ρηχότητά του, ο επικεφαλής δηλώνει ότι δεν πρέπει να διαλυθεί η Βουλή για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και ότι πρέπει να εκλεγεί νέος Πρόεδρος από την παρούσα. Και το αιτιολογεί λέγοντας ότι οι πολίτες στις δημοσκοπήσεις δεν θέλουν εκλογές. Προφανώς το Ποτάμι μοιάζει να είναι η επιβεβαίωση της μελαγχολικής διαπίστωσης ότι οι συστημικές πολιτικές κινήσεις – παλιές και νέες – καθοδηγούνται από τη δημοσκοπική βούληση των πολλών και όχι από την ανάγκη αναταραχής των λιμναζόντων υδάτων με νέες ιδέες και τολμηρές και ριζοσπαστικές προτάσεις, που μπορεί να είναι αρχικά και αντιδημοφιλείς στους πολλούς…
το Ποντίκι

Τώρα λοιπόν ηλίθιε;

 

Πουλήστε νερά, βουνά, λαγκάδια, παραλίες, το ηλεκτρικό ρεύμα, τα σχολεία, τα νοσοκομεία, τις μάνες και τους πατεράδες μας και μην ξεχάσετε τις κόρες μας. Να τις κάνετε πόρνες για να ενισχυθεί το τουριστικό ρεύμα. Για να κυριολεκτείτε κάθε φορά που αμολάτε το «πάση θυσία».

Χαρίστε τα όλα. Ποιος θα σας σταματήσει; Ποιον να φοβηθείτε; Έχετε δικό σας έναν στρατό ηλιθίων που πάντα θα σας στηρίζει και πάντα θα σας ψηφίζει. Έναν στρατό που... καταπίνει αμάσητα τα περί πώλησης μόνο της «μικρής ΔΕΗ», του «μικρού ΟΣΕ», των «μικρών εθνικών οδών», της «μικρής πατρίδας» τους. Έναν στρατό που του λες «πουλάνε τη ΔΕΗ» και σου απαντάει «καλά να πάθει ο Φωτόπουλος». Λες και η κυβέρνηση πουλάει τον Φωτόπουλο κι όχι το κοινωνικό αγαθό της ενέργειας, ηλίθιε.

Έναν στρατό ηλιθίων που χειροκροτούσε τη διάλυση του «κοστοβόρου» δημόσιου συστήματος Υγείας, που ανακήρυττε τον Άδωνη Γεωργιάδη στον πλέον αποτελεσματικό υπουργό και που τελικά όταν αναγκάζεται να πάει στα επείγοντα νοσοκομείου δέρνει όποια νοσηλεύτρια βρει μπροστά του μόλις περάσουν οι έξι ώρες αναμονής και καταλαβαίνει ότι θα περάσουν άλλες έξι.

Έναν στρατό ηλιθίων που υπερασπιζόταν τις ρυθμίσεις για το γάλα και περίμενε ότι πράγματι θα έπεφταν οι τιμές. Ακόμη και τώρα που αποκαλύπτεται ότι ο Χατζηδάκης γνώριζε πριν την ψήφιση ότι οι τιμές δε θα πέσουν, ο στρατός ηλιθίων θα βρει έναν καλό λόγο για τη ρύθμιση που πέρασε με τέτοιο τρόπο ώστε τελικά να ωφεληθούν μόνο τα καρτέλ των γαλακτοβιομηχανιών.

Είναι ο ίδιος στρατός ηλιθίων που χαίρονται με τις αλλαγές στην Παιδεία και δεν αντιλαμβάνονται ότι μέσα σε 10 μέρες έχει αλλάξει τρεις φορές ο τρόπος βαθμολόγησης των γραπτών των μαθητών της Α’ Λυκείου επειδή η πολυδιαφημισμένη Τράπεζα Θεμάτων ήταν ένα μπάχαλο και μισό κι όμως κανείς δεν αναλαμβάνει την ευθύνη γι’ αυτό το τεράστιο φιάσκο.

Είναι ο στρατός ηλιθίων που θεωρεί ότι πράγματι το ΠΑΣΟΚ κάνει προσπάθειες να αλλάξει η κυβερνητική πολιτική προς το «σοσιαλιστικότερον» και «δικαιότερον». Που πιστεύει ότι υπάρχει το σοβαρό μνημονιακό ΠΑΣΟΚ που δίνει αγώνα και αντιπολιτεύεται τον κυβερνητικό εαυτό του που χωράει μέσα σ’ ένα «ναι σε όλα».

Είναι ο στρατός ηλιθίων που δεν έχει κουραστεί να εκπλήσσεται από τις «αποκαλύψεις» του Γενικού Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης ο οποίος όποτε παραστεί ανάγκη για στήριξη των αποφάσεων του Κούλη Μητσοτάκη σπεύδει να δώσει ως φρέσκα στη δημοσιότητα σκάνδαλα σε δημόσιες υπηρεσίες τα οποία έγιναν προ 20ετίας. Λες και δεν υπάρχει ο νόμος που στέλνει σε διαθεσιμότητα τον δημόσιο υπάλληλο ακόμη και με την υποψία εμπλοκής του σε σκάνδαλο. Λες και σε αυτή τη χώρα, ποτέ κανένα υψηλόβαθμο διορισμένο στέλεχος της Δημόσιας Διοίκησης δεν ενεπλάκη σε σκάνδαλο, αλλά απατεώνες είναι μόνο κάτι κλητήρες της Πολεοδομίας, από τους οποίους βρίθουν τα σκάνδαλα που δημοσιοποιεί ο κύριος Επιθεωρητής.

Είναι ο ίδιος στρατός ηλιθίων που δεν μπορεί (;) να καταλάβει ποιος είναι ο τελικός στόχος της δημιουργίας τυφλού μίσους εναντίον οτιδήποτε δημοσίου. Κι αυτός ο λόγος γίνεται φανερός μέσα σε μία μόνο πρόταση της ανακοίνωσης που έβγαλε η Πανελλήνια Ένωση Ιδιωτικών Κλινικών, σχετικά με την απόφασή τους να μην εξυπηρετούν πλέον ασφαλισμένους μέσω ΕΟΠΥΥ, αλλά μόνο με ζεστό χρήμα. Τελειώνει, λοιπόν, η ανακοίνωση με το εξής ειρωνικό: «Εάν ο προϋπολογισμός του ΕΟΠΥΥ δεν επαρκεί, τότε υπάρχουν οι Δημόσιες δομές του ΕΣΥ που μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες των ασθενών». Αυτές οι Δημόσιες δομές του ΕΣΥ που όταν τις διέλυε ο Λοβέρδος, ο Άδωνις Γεωργιάδης και ο Κούλης του Μητσοτάκη, ο στρατός των ηλιθίων πανηγύριζε για τις «μεταρρυθμίσεις».

Ε, λοιπόν, ΗΛΙΘΙΕ, τώρα που τα νοσοκομεία διαλύθηκαν, ο ΕΟΠΥΥ φαλίρισε και οι ιδιωτικές κλινικές ζητάνε ζεστό παραδάκι ή θα πουλήσεις το οικοπεδάκι για να χειρουργηθείς ή θα βολευτείς στο σπίτι σου με κλύσμα από χαμομήλι. Πάντως ό,τι κι αν επιλέξεις από ένα πράγμα αποκλείεται να θεραπευτείς.
Την ηλιθιότητά σου.
γράφει ο Καρτέσιος