ΤΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ ΡΕ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΠΑΙΡΝΕΤΕ ΜΕ ΤΙΣ ΠΕΤΡΕΣ;

ΑΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΤΑ Η ΕΦΟΡΙΑ ΘΑ «ΒΑΖΕΙ ΧΕΡΙ» ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΟΣΩΝ ΕΧΟΥΝ ΛΗΞΙΠΡΟΘΕΣΜΑ ΧΡΕΗ – ΘΑ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΜΙΣΘΟΥΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ

Σε δραστικές “λύσεις” προχωράει το υπουργείο Οικονομικών αφού όπως φαίνεται τα έσοδα για το 2013 θα παρουσιάσουν υστέρηση περίπου 1,5 δισ. ευρώ μιας και οι φορολογούμενοι έχουν λυγίσει από τους φόρους.
Έτσι, μπροστά σε αυτήν την αρνητική προοπτική, το υπουργείο Οικονομικών λαμβάνει δράση και προχωράει σε κατασχέσεις καταθέσεων όσων έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές. Πιο αναλυτικά, όπως αναφέρει η εφημερίδα “ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ”, αποφασίστηκε ότι όσοι έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές που δεν έχουν ρυθμίσει και παράλληλα έχουν καταθέσεις άνω των 1.000 ευρώ, τότε θα κατάσχεται ένα μέρος τους ή ολόκληρο το ποσό αν πρόκειται για μεγάλη οφειλή. Και αυτό ανεξάρτητα από το αν πρόκειται για μισθό ή σύνταξη!
Για παράδειγμα, εαν κάποιος δεν έχει λογαριασμό μισθοδοσίας και λαμβάνει το μισθό του σε απλό λογαριασμό ταμιευτηρίου, τότε αν έχει ληξιπρόθεσμες οφειλές η Εφορία μπορεί ανά πάσα στιγμή να προχωρήσει σε κατάσχεση αφού όπως λένε έφοροι, η ΔΟΥ δεν είναι σε θέση να γνωρίζει αν πρόκειται για μισθό ή σύνταξη! Μάλιστα, η εφορία θα “εξαφανίζει” τις καταθέσεις χωρίς καμία σχετική προειδοποίηση.
Πηγή του υπουργείου οικονομικών εξηγεί ότι όλοι οι Έλληνες που έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές καλούνται να προχωρήσουν σε ρύθμιση. “Ας δίνουν έστω 15 ευρώ το μήνα” υποστηρίζει η ίδια πηγή. Το μέτρο αυτό έχει στόχο να επιταχυνθεί η είσπραξη ληξιπρόθεσμων οφειλών προς το Δημόσιο συνολικού ύψους 8 δισ. ευρώ τα οποία θεωρούνται εισπράξιμα. Στο αναθεωρημένο μνημόνιο εξάλλου αναφέρεται “Για να εξασφαλιστεί η ταχεία είσπραξη των φόρων, η κυβέρνηση δεσμεύτηκε να εφαρμόσει το αργότερο μέχρι το Σεπτέμβριο του 2013 τη δυνατότητα της άμεσης χρέωσης των τραπεζικών λογαριασμών για τους φορολογούμενους που έχουν ήδη ληξιπρόθεσμα χρέη προς το Δημόσιο”.
Εαν το ποσό που κατάσχεται δεν επαρκεί για να καλύψει την οφειλή τότε θα αναζητείται άλλο μέτρο αναγκαστικής είσπραξης.
newsit.gr

Μέχρι πότε θα τους ανεχόμαστε, άραγε;

Πόσοι άραγε, με σώα ακόμα τα φρένα τους και χωρίς προσωπική ή άλλη ιδιοτέλεια, έχουν απομείνει να τρέφουν εκτίμηση στην σημερινή Βουλή των Ελλήνων? Πόσοι, παρεκτός αυτών των εκλεκτών, εναπομεινάντων συνδαιτυμόνων στο ατέλειωτο φαγοπότι του κρατικοδίαιτου παρασιτισμού… 

Η σημερινή Βουλή –και να μου το θυμηθείς καλό μου πληκτρολόγιο- θα γραφτεί στα κιτάπια της μεταπολιτευτικής μας ιστορίας ως η κατεξοχήν «Βουλή των Αχρησίμευτων».
Τους μισούς τους βουλευτάδες μας τους οικτίρουμε επειδή στην τελευταία για τους περισσότερους από αυτούς, βουλευτική θητεία, άβουλοι και μοιραίοι, στηρίζουν με σκυμμένα τα κεφάλια την κυβέρνηση των Ολετήρων. Κανείς δεν τους ρωτά πια για τίποτα κι ας λένε ό,τι θέλουν οι ψιττακοί της Τηλεδημοκρατίας μας για να  σωθούν τα προσχήματα μαζί με τα βουλευτικά προνόμια των κατώτερων των περιστάσεων. Τα προεδρικά διατάγματα εναλλάσσονται με τις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, όλες μαζί, πολιτικές παραλείψεις που συνομολογούν αυτό το εξευτελιστικό ξεπούλημα της γης των πατεράδων μας.
Τους άλλους μισούς τους βουλευτάδες, τους οικτίρουμε επειδή στρογγυλοκαθισμένοι στα βουλευτικά τους έδρανα, αποχωρούν οργισμένοι, δήθεν, από τις συνεδριάσεις της Βουλής-οπερέτας, που παράνομα αλλά απρόσκοπτα δρομολογεί αυτό το ατιμωτικό ξεπούλημα. Χωρίς όμως να αποχωρούν οριστικά και παραδειγματικά, χωρίς να τολμούν να προκαλέσουν πολιτική κρίση, μόνο με ανέξοδους λεονταρισμούς, μόνο δίνουν παράταση ζωής σε ετούτη τη θλιβερή Βουλή που έχει παραβιάσει κάθε έννοια ισονομίας και που δηλητηριάζει όλο και περισσότερο, κάθε επόμενη μέρα, τον κοινωνικό ιστό.
Κάθε μέρα που περνάει και ακόμα βρίσκει αυτούς τους Ολετήρες στο πηδάλιο του μισοβουλιαγμένου ελληνικού σκάφους, κάθε τέτοια μέρα προαναγγέλλει μια επόμενη μέρα θλίψης και οδύνης.
Τα μέσα μαζικής εξαπάτησης, από τις τηλεοπτικές συχνότητες που νέμονται ημιπαράνομα, με τους ξεφτεντέρηδες, τους μανδραβιόληδες  και τους άλλους πρωτοψάλτες, σπέρνουν τον φόβο σ’ έναν ολόκληρο λαό! Ομαδόν κι εν χωρώ μας ποδηγετούν τα μέσα μαζικής εξαπάτησης, σε αγαστή συνεργασία με το διαπλεκόμενο σύστημα των εξουσιών. Ένασύμπλεγμα έτσι διαπλεγμένο που ο διαχωρισμός μεταξύ της νομοθετικής, της δικαστικής και της εκτελεστικής εξουσίας έχει πια καταντήσει εντελώς ανόητος ως να απευθύνεται σε πολίτες αδιάκριτους. Μας πιέζουν και μας εκβιάζουν με όλους τους τρόπους να πιστέψουμε τους δημο(σ)κόπους, που ισχυρίζονται ότι αυτό το πολιτικό σκύβαλο που παριστάνει τον πρωθυπουργό είναι ο “καταλληλότερος” για αυτή τη δουλειά!
Μέχρι πότε θα τους ανεχόμαστε, άραγε?
Πρέπει να φτάσει, άραγε, η στιγμή του κουρέματος των καταθέσεων σου για να καταλάβεις ότι τα ψέματα σώθηκαν κι ότι αυτοί που κυβερνούν είναι επικίνδυνοι?
Πρέπει να φτάσει, άραγε, η στιγμή της κατάσχεσης του σπιτιού σου για να καταλάβεις τι πάει να πει ξεπούλημα?
Πρέπει να φτάσει, άραγε, η στιγμή να αρρωστήσεις εσύ ή ο δικός σου, για να καταλάβεις τι πάει να πει διάλυση του συστήματος της δημόσιας υγείας?
Πρέπει να φτάσει, άραγε, η στιγμή να είσαι εσύ που δεν θα μπορείς πια να στέλνεις τα παιδιά σου σε ιδιωτικά σχολεία, για να καταλάβεις τι πάει να πει διάλυση του δημόσιου εκπαιδευτικού συστήματος?
Πρέπει να φτάσει, άραγε, η στιγμή να πτωχεύσει το δικό σου ασφαλιστικό συμβόλαιο που σαν ηλίθιος πληρώνεις τόσα χρόνια, “για καλό και για κακό”, για να καταλάβεις τι σημαίνει το κούρεμα του χρέους και τι σημαίνει καταλήστευση των κοινών πόρων ?
Πρέπει να φτάσει, άραγε, η στιγμή να αυτοκτονήσει ο δικός σου φίλος για να καταλάβεις ότι αυτός ο κόσμος που ζεις δεν είναι ο κόσμος που σου υποσχέθηκαν?

my-pillow-book.blogspot.gr

Καλά τα λέει ο Κρούγκμαν, αλλά ποιός τον ακούει;

του Κώστα Λαπαβίτσ

Ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο του Κρούγκμαν στους Νιου Υορκ Τάιμς - το οποίο αναπαράγει ανερυθρίαστα το Βήμα (31/8/2013) - συγκρίνει την κρίση της Ελλάδας με την κρίση της Ινδονησίας το 1997-98.
Γράφει ο Κρούγκμαν:
“Η περίοδος πριν από την ασιατική κρίση είχε πολλές ομοιότητες με την κρίση που πλήττει σήμερα την Ελλάδα, την Ισπανία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες.  Και στις δύο περιπτώσεις, αφετηρία ήταν η υπερβολική αισιοδοξία του ιδιωτικού τομέα, με τεράστιες ροές δανεισμού από το εξωτερικό να πηγαίνει κυρίως στον ιδιωτικό τομέα. Και στις δυο περιπτώσεις, η αισιοδοξία μετατράπηκε σε απαισιοδοξία με εκπληκτική ταχύτητα, επισπεύδοντας την κρίση”.
Θα εκπλαγούν πολλοί με την παρατήρηση για τις ροές δανεισμού γιατί σπάνια αναφέρεται ότι στην Ελλάδα η μεγάλη διόγκωση του συνολικού δανεισμού το 2001-9 όντως συνέβη στον ιδιωτικό και όχι στο δημόσιο τομέα. Οι ροές κεφαλαίων από το εξωτερικό και η άφθονη δημιουργία πιστώσεων στο εσωτερικό αντιστοιχήθηκαν κυρίως με δανεισμό των νοικοκυριών και των τραπεζών. Δεν υπάρχει βέβαια αμφιβολία ότι και το δημόσιο αύξησε το δανεισμό του, αλλά σαφώς λιγότερο από τον ιδιωτικό τομέα.
Το πρόβλημα με το δανεισμό του δημοσίου την περίοδο αυτή δεν ήταν τόσο ο όγκος του, όσο η αλλαγή στη σύνθεσή του. Το ευρώ επέτρεψε στο ελληνικό κράτος να αποζητήσει πηγές δανεισμού ελεύθερα στο εξωτερικό. Οι Έλληνες πολιτικοί, μέσα στο αμέριμνο κλίμα ‘εκσυγχρονισμού’ εκείνης της περιόδου, εκμεταλλεύτηκαν την ευκαιρία και η Ελλάδα βρέθηκε να χρωστάει κυρίως σε Ευρωπαίους αντί για Έλληνες δανειστές. Τα αποτελέσματα τα ζούμε εδώ και τρία χρόνια.
Θα εκπλαγούν επίσης πολλοί διαβάζοντας ότι ουσιαστική αιτία της κρίσης είναι η υπεραισιοδοξία του ιδιωτικού τομέα. Έχει κυριαρχήσει, βλέπετε, η φιλολογία περί ‘κακού και σπάταλου’ δημόσιου, ‘τεμπέληδων’ δημοσίων υπαλλήλων, και ούτω καθεξής. Και ποιος μπορεί να αμφισβητήσει ότι το ελληνικό δημόσιο έχει βαθιά δομικά προβλήματα που απαιτούν ριζική αλλαγή; Αλλά η μακροοικονομική ανάλυση δεν έχει σχέση με καφενειακές κουβέντες του τύπου ‘δεν είμαστε κράτος σωστό’ και ‘δεν είμαστε φυσιολογική ‘ευρωπαϊκή’ χώρα’.
Το κύριο μακροοικονομικό αίτιο της κρίσης της ευρωζώνης είναι παρόμοιο με αυτό της Άπω Ανατολής του ’90, δηλαδή η απώλεια ανταγωνιστικότητας από την περιφέρεια που καλύφθηκε για ένα διάστημα από ροές κεφαλαίων (δηλαδή δανεισμό) από το κέντρο ακριβώς γιατί δανειστές και δανειζόμενοι επέδειξαν υπεραισιοδοξία χωρίς βάση. Οι πηγές της κρίσης πρέπει να αναζητηθούν στον ιδιωτικό και όχι στο δημόσιο τομέα, κάτι που η Γερμανία αποφεύγει επιμελώς να κάνει γιατί τότε θα φανεί ότι το κύριο χαρακτηριστικό της κρίσης είναι τα τεράστια εξωτερικά γερμανικά πλεονάσματα που αντικαθρεφτίζονται στα εξωτερικά ελλείμματα της περιφέρειας.
Η πραγματική φύση του προβλήματος φάνηκε το 2009-10, όταν επιτέλους οι παγκόσμιες αγορές κατάλαβαν τι γινόταν στην περιφέρεια και αντέστρεψαν βίαια τις ροές κεφαλαίου. Στέρεψαν ξαφνικά οι χρηματοπιστωτικές αγορές για τις χώρες της περιφέρειας, όπως είχε συμβεί και στην Ασία το 1997-8, και κυριάρχησε απόλυτη απαισιοδοξία. Αν οι συνθήκες ήταν οι συνηθισμένες, για παράδειγμα, αυτές της Ασίας το 1997-8, το αποτέλεσμα θα ήταν οξύτατη συναλλαγματική κρίση με συντριβή της ισοτιμίας. Δεδομένου όμως ότι οι χώρες της περιφέρειας ανήκαν στην ΟΝΕ, δεν υπήρχε ισοτιμία για να συντριβεί. Κι έτσι το αμετακίνητο ευρώ συνέτριψε την κοινωνία και την οικονομία τους.
Πράγμα που γνωρίζει καλά ο Κρούγκμαν ως ένας από τους κυριότερους σύγχρονους θεωρητικούς των διεθνών κρίσεων της εποχής μας:
“Αντίθετα προς την Ελλάδα όμως, οι χώρες της κρίσης του 1997 διέθεταν το δικό τους νόμισμα το οποίο υποτιμήθηκε κατακόρυφα έναντι του δολαρίου. Αρχικά η υποτίμηση του νομίσματος προκάλεσε οξεία οικονομική αντιξοότητα … Το αποτέλεσμα ήταν σοβαρή οικονομική συρρίκνωση, σε κλίμακα ανήκουστη από την Μεγάλη Υφεση. Ευτυχώς οι άσχημες εποχές δεν διήρκεσαν και τόσο πολύ. Η ίδια η αδυναμία των νομισμάτων των χωρών αυτών έκανε τις εξαγωγές τους ιδιαιτέρως ανταγωνιστικές και σύντομα όλες τους _ ακόμη και η Ινδονησία που είχε πληγεί χειρότερα _ ανάκαμψε με αιχμή τις εξαγωγές … Το 2003, η ινδονησιακή οικονομία ξεπέρασε την προ κρίσης κορύφωση ενώ πέρσι ήταν κατά 72% μεγαλύτερη απ’ όσο το 1997.”
Ενώ στην Ελλάδα:
” … η παραγωγή έχει μειωθεί κατά περισσότερο από 20% από το 2007 και συνεχίζει να μειώνεται δραματικά. Κανείς δε γνωρίζει πότε θα αρχίσει η ανάκαμψη και υποθέτω ότι ελάχιστοι περιμένουν ότι η ελληνική οικονομία θα ανακάμψει στα προ κρίσης επίπεδα αυτή την δεκαετία.”
Τυχερή η Ινδονησία. Είχε εθνικό νόμισμα, το υποτίμησε και άρα έδωσε ανάσα στην εγχώρια οικονομία. Τυχερή ακόμη γιατί δεν είχε εταίρους να επιμένουν σε δολοφονική λιτότητα όταν η οικονομία της βρισκόταν σε ύφεση χωρίς προηγούμενο. Άτυχη η Ελλάδα. Η ΟΝΕ, το απάνεμο λιμάνι, το αποκορύφωμα της εθνικής καταξίωσης, το κλαμπ που της έδωσε ταυτότητα στον κόσμο, την κατέστρεψε.
Λέει ξεκάθαρα ο Κρούγκμαν ότι η πολιτική της ‘εσωτερικής υποτίμησης’ και της αυστηρής λιτότητας που φέρνει η συνεχιζόμενη συμμετοχή στην ΟΝΕ είναι αυτοκτονική. Δεν είναι φυσικά ούτε ο πρώτος, ούτε ο τελευταίος στο διεθνές στερέωμα που το διαπίστωσε. Αλλά ακόμη και τώρα αυτή η στοιχειώδης μακροοικονομική του διαπίστωση φαντάζει αιρετική στην Ευρωζώνη, όπου πλημμυρίσαμε από ‘αναλύσεις’ του τύπου ‘διεφθαρμένοι Έλληνες’, ‘οκνηροί Νότιοι’, ‘υπερδιογκωμένο δημόσιο’, ‘σάπιο πολιτικό σύστημα’ και τα παρόμοια. Πράγματα κατάλληλα για χαλαρή κουβέντα στην ταβέρνα, αλλά μη ανεκτά σε δοκίμιο πρωτοετούς των οικονομικών.
Φαντάζει δε ακόμη πιο αιρετική στην Ελλάδα, όπου πρόσφατα περίσσεψαν οι ανάλαφρες διαβεβαιώσεις ότι η χώρα είναι έτοιμη να ανακάμψει δυναμικά. Πρωτοστατεί ο Υπουργός Οικονομικών ο οποίος, αν θυμάστε, μας διαβεβαίωνε προ μηνών ότι είναι ‘εκατό τοις εκατό βέβαιος’ ότι το Σεπτέμβριο θα έχουμε ήδη επιστρέψει σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης. Προφανώς πιστεύει σε αυτό που ο Κρούγκμαν, σε άλλο κείμενό του, είχε εύστοχα ονομάσει ‘η νεράιδα της εμπιστοσύνης’. Όταν η μακροοικονομική ανάλυση δεν καταλήγει στα συμπεράσματα που θέλουμε, τότε επικαλούμαστε τη νεράιδα που αμέσως ανεβάζει τις επενδύσεις, τονώνει τις πιστώσεις, βελτιώνει την κατανάλωση και φέρνει ανάκαμψη.
Η διεθνής εμπειρία δείχνει ότι ο κυριότερος μηχανισμός ανάκαμψης χωρών που αντιμετώπισαν κρίση παρόμοια με της Ελλάδας ήταν η υποτίμηση του νομίσματος. Δεν πρόκειται να υπάρξει δυναμική ανάκαμψη με το τρέχον πλαίσιο οικονομικής πολιτικής. Η Ελλάδα θα κάνει πολλά χρόνια για να καλύψει της απώλειες του εθνικού προϊόντος της, όπως σωστά λέει ο Κρούγκμαν. Αν θέλει άλλη πορεία, χρειάζεται άλλη οικονομική πολιτική, άλλη κυβέρνηση και, άνευ αμφιβολίας, άλλον Υπουργό Οικονομικών.
costaslapavitsas

Το υπουργείο Οικονομικών στηρίζεται σε κατά φαντασίαν έσοδα…

• Γράφει: Ανδρέας Κωνσταντάτος

  
  

Πώς θα αποπληρώσει η Ελλάδα ένα τεράστιο χρέος που φτάνει το 170% του ΑΕΠ της ,με καταρρέουσα οικονομία αναρωτιέται η Wall Street Journal , και υπονοεί πως ο μόνος τρόπος είναι το κούρεμά του.

Κανείς, όμως, εδώ στην Ελλάδα – ούτε εντός του υπουργείου Οικονομικών – δεν αναρωτιέται πώς θα αποπληρώσουν οι Έλληνες πολίτες τα χρέη τους στις τράπεζες , στην εφορία και τα ασφαλιστικά ταμεία ύστερα από μια τετραετία συνεχούς μείωσης του εισοδήματος τους . Όταν, μάλιστα, καλούνται να πληρώσουν περισσότερα απ’ ό,τι στο παρελθόν , όχι μόνο λόγω αδυναμίας πληρωμής παλαιών οφειλών , αλλά και εξ αιτίας αύξησης δυσβάστακτων φόρων και έκτακτων εισφορών και σε μια εποχή όπου το εισόδημα έχει πια καταρρεύσει με το ΑΕΠ επίσημα, να έχει μειωθεί κατά 25 % και ανεπίσημα 30 %.

Το βασικό ερώτημα είναι ,πώς μπορείς να πάρεις περισσότερα από κάποιον που βγάζει λιγότερα αφού είναι γνωστό ότι “ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος”;

Σ’ αυτό το ερώτημα το υπουργείο Οικονομικών δεν απαντά, απλά καταγράφει σ ένα χαρτί τι πρέπει να εισπράξει , περνά στον προϋπολογισμό και στους σχεδιασμούς του τα κατά φαντασία έσοδα , και πορεύεται έως ότου έρθει η ώρα της τρόικας . Τότε διαπιστώνεται ότι έπεσε έξω στους υπολογισμούς , επιβάλει νέους φόρους , όπως έκανε ακόμα και αυτό το καλοκαίρι και συζητά τρίτο πακέτο βοήθειας.

Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά αλλά και τραγικά :

- Στα δυο μεγάλα ασφαλιστικά ταμεία ΙΚΑ και ΟΑΕΕ , ασφαλισμένοι και επιχειρήσεις χρωστούν 14 δισεκατομμύρια . Στη σχετική ρύθμιση για τις ληξιπρόθεσμες οφειλές , μπήκαν μόνο 15.627, σε σύνολο 730.000 για να αποπληρώσουν σε δόσεις χρέη μόνο 131 εκατ. ευρώ
- Ίδια εικόνα και στις εφορίες .Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές έχουν ανέλθει στο ιλιγγιώδες ποσό των 60 δισεκατομμυρίων ευρώ . Για πολλές από αυτές η είσπραξη θεωρείται ανέφικτη , παρά ταύτα παραμένουν στον κατάλογο του υπουργείου Οικονομικών. Συνολικά στην εφορία χρωστούν 2.174 420 φυσικά και νομικά πρόσωπα !!!
- Στις τράπεζες τα κόκκινα δάνεια ξεπερνούν τα 70 δισεκατομμύρια . Στο “κόκκινο” βρίσκονται περισσότερα από 350 000 στεγαστικά δάνεια. (στοιχεία ΝΕΩΝ)

Δηλαδή, διαπιστώνεται ότι το χρέος των ιδιωτών αθροιστικά , προς τις τράπεζες την εφορία και τα ασφαλιστικά ταμεία, αγγίζει τα 150 δισεκατομμύρια ευρώ .

Για το δημόσιο χρέος υπήρξε “κούρεμα” , και τώρα συζητείται νέα απομείωσή του .Για το ιδιωτικό χρέος παρόμοια θα πρέπει να είναι η αντιμετώπισή του . Γιατί ούτε οι …οικονομικοί εγκέφαλοι της πλατείας Συντάγματος πιστεύουν ότι μπορεί να αποπληρωθεί σ’ ένα ικανοποιητικό ποσοστό, αυτό το ιλιγγιώδες ποσό . Αντί, λοιπόν, να κρύβονται πίσω από νέους φόρους , από ανόητες ιδέες -όπως αυτή της μείωσης του ΦΠΑ εστίασης που δεν απέδωσε και την πληρώνουν άλλοι να κερδοσκοπήσει συγκεκριμένη ομάδα επαγγελματιών που έχει στοχοποιηθεί για φοροδιαφυγή – ας προσφέρουν ανάσα σε όσους δυσκολεύονται να αποπληρώσουν τα χρέη τους είτε με κούρεμα , είτε με πλήρη απαλλαγή από τους τόκους είτε με πραγματική ρύθμιση των οφειλών σε μεγάλο βάθος χρόνου και σε πραγματικά μικρές δόσεις .

Μήπως έτσι συμβάλλουν λίγο στην επανεκκίνηση της οικονομίας. Διαφορετικά, το ταμείο του δημοσίου θα είναι πλούσιο στα …χαρτιά αλλά άδειο.

Ζητούν εκκλησίες, βραχονησίδες, δάση και νοσοκομεία

Αμόκ Ευρωπαίων, τι αναφέρει η απόρρητ έκθεση Nέα στοιχεία από τα οποία προκύπτει ότι η πώληση της περιουσίας του δημοσίου δεν αφορά μόνο τα γνωστά φιλέτα του ΤΑΙΠΕΔ και στα κρατικά ακίνητα που είχαν αρχικά συμφωνηθεί, αλλά επεκτείνεται σε περιουσία που μέχρι σήμερα οι δανειστές δεν είχαν δημοσίως απαιτηθεί να πουληθεί, όπως εκκλησίες, νοσοκομεία, φυλακές, χορτολιβαδικές εκτάσεις και αναξιοποίητη κρατική γη, παρουσιάζει σήμερα το «Πρώτο Θέμα».
Όπως αποκαλύπτει η απόρρητη έκθεση των ESM - EFSF λίγο ως πολύ απαιτούν την επέκταση των...

υπό αποκρατικοποίηση «ασημικών» της χώρας σχεδόν σε όλο το φάσμα της κρατικής περιουσίας.

Μεταξύ όσων ενδιαφέρουν τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης είναι η έκταση του Ελληνικού, τα κτίρια της ΓΑΙΟΣΕ και οι υποδομές των τρένων τα νοσοκομεία που κλείνουν ως κτίρια και άλλα 2.489 κτίρια του υπουργείου Πολιτισμού, γεωργικές περιοχές του ΟΠΕΚΕΠΕ και δικαστικά μέγαρα.

Οι πιστωτές θέλουν οι παραπάνω ιδιοκτησίες να αξιοποιηθούν ως εξοχικές κατοικίες,resorts, γήπεδα γκολφ και spa, ενώ ένα μέρος θα εξελιχθεί σε αναπτύξεις ηλιακής ενέργειας.

Μάλιστα ειδικές αναφορές γίνονται για την ανάγκη σε κλίνες πολυτελείας που η χώρα μας έχει, καθώς και στον ιατρικό τουρισμό που πρέπει να αναπτύξει για να προσελκύσουμε εύπορους Γερμανούς και Ρώσους τουρίστες, την ώρα που η χώρα καλείται να κλείσει νοσοκομειακές μονάδες λόγω κόστους λειτουργίας.
Ταυτόχρονα, ενδιαφέρον εκφράζεται για εκκλησίες αλλά και για φυλακές. Στο μάτι βάζουν επίσης οι εκπρόσωποι του ESM συγκεκριμένες περιοχές της χώρας όπως είναι τα νησάκια και οι βραχονησίδες. Ουσιαστικά με αυτές τις νέες αξιώσεις ο ESM υπερβαίνει τα συμφωνηθέντα με την κυβέρνηση και θέτει νέες αξιώσεις, εν όψει των διαπραγματεύσεων με την τρόικα στα τέλη Σεπτεμβρίου.
Μάλιστα στη σελίδα 8 του απόρρητου εγγράφου υπάρχει αναφορά στις εκτάσεις νησιών που πρέπει να πουληθούν, ιδιαίτερα στην περιοχή του Αιγαίου, αφήνοντας ανοιχτό το θέμα πώλησης μικρών νησιών ή βραχονησίδων που στο παρελθόν είχε τεθεί από γερμανικά δημοσιεύματα και είχε διαψεύσει η τότε κυβέρνηση Παπανδρέου.
Από .newsbeast

Ο ηλίθιος και ο πανηλίθιος...

*  Ο Στουρνάρας δεν έκανε λάθος (για πρώτη φορά...). Οι «ηλίθιοι» με τους οποίους συνεργάζεται ή συναναστρέφεται είναι πράγματι «πρόθυμοι» και επ' ουδενί «χρήσιμοι» (όπως είχε πει ο Λένιν, αλλά πού να ξέρει αυτός...).
    * Στο υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης (απορρύθμισης, μάλλον...) πάντως, οι «ηλίθιοι» είναι απλά άχρηστοι (και δυστυχώς πολλοί...).
    * Γι' αυτό και το υπουργικό γραφείο του Κυριάκου δίνει άλλα στοιχεία για τον αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων από αυτά που ανακοίνωσε το γραφείο του αναπληρωτή Λεωνίδα...
    * Το δυστύχημα είναι ότι κανείς τους δεν έχει δίκιο...
    * Και οι δύο έχουν μαγειρέψει τα στοιχεία και τα σερβίρουν σε μας τους παραδοσιακά ηλίθιους!
    * Η συνταγή του Κυριάκου έχει γεύση απόκρυψης των δεκάδων χιλιάδων προσλήψεων...

επί πρωθυπουργίας Καραμανλή, ενώ αυτή του Λεωνίδα διατηρεί τα αρώματα των ΠΑΣΟΚικών Θερμοπυλών του Δημοσίου...

    * Μόνο που και τα δύο πολιτικά μενού δεν τρώγονται!

    * Με την ευκαιρία, επανακυκλοφορεί σε dvd η ταινία «Ο ηλίθιος και ο πανηλίθιος»...

    * Αγαπημένη, μεταξύ άλλων, του Ομπάμα και του Κάμερον. Οπως έγραψε και ο «Independent», αν γίνει επίθεση στη Συρία, θα πρόκειται για «τον πιο ηλίθιο πόλεμο»...

    * Σε αυτόν τον κόσμο, βέβαια, αήττητη είναι μόνο η βλακεία. Και αυτό εξηγεί γιατί η ανθρωπότητα βγαίνει πάντα χαμένη...

    * Βλέπετε, από τον εχθρό σου μπορείς να προστατευτείς, από το βλάκα όχι.

    * Πώς αλλιώς να εξηγήσει κανείς ότι αν οι Αμερικανοί επιτεθούν στον Ασαντ, γίνονται αυτομάτως σύμμαχοι με το νούμερο ένα εχθρό τους, την Αλ Κάιντα!

    * Τρελά πράγματα, που σβήνουν και τα τελευταία ίχνη πολιτικής λογικής που έχουν απομείνει σ' έναν κόσμο τον οποίο δεν αφήνουν να ξεφύγει από το τέλμα δυστυχίας και θανάτου...

    * Αλήθεια, ο Σαμαράς είναι με τον Βενιζέλο που επιμένει σε στρατιωτική επέμβαση στη Συρία, ή με τον Αβραμόπουλο που θέλει πολιτική λύση;

    * Είναι να τρελαίνεσαι, πάντως. Δεν έχει ξαναγίνει ο υπουργός Εξωτερικών να θέλει πόλεμο και ο υπουργός Αμυνας ειρήνη!

    * Και ο πρωθυπουργός να μη ξέρει τι θέλει (αν κι αυτό είναι το σύνηθες...).

    * Ειλικρινά τώρα, ο ΟΗΕ περιμένει να μάθει ποιος έριξε τα χημικά στη Συρία από τη... βαρόνη Αστον;

    * Καλού-κακού δεν θέτουμε σε επιφυλακή την αεράμυνα της χώρας;

    * Η Φώφη μόνο να μην ανακατευτεί, γιατί μπορεί να προκαλέσει πόλεμο με την Τουρκία...

    * Δεν έχει μάθει ακόμα τα κουμπιά, οπότε ή θα παραγγείλει καφέ ή πόλεμο!

    * Καλό μας Σαββατοκύριακο, σύντροφοι...

    Γράφει ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΖΕΔΑΚΙΣ g.tzedakis@eleftherotypia.net

Ο φαντασμένος πολιτικάντης που έγινε αδιάφορος εξολοθρευτής

Σε λίγες ημέρες, ένα μήνα το πολύ, θα τελειώσει η τουριστική περίοδος ακόμα και στο πιο άνυδρο νησί της Ελλάδας, και δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενοι στον τουρισμό θα προστεθούν στους καταλόγους των ανέργων. Πολύ σύντομα το επίσημο 27,6% της Eurostat θα αλλάξει επί τα χείρω. Παρ’ όλα αυτά, για να υποστηρίξει ο Σαμαράς ότι η Οικονομία πάει καλά, δηλώνει σε συνέντευξη που έδωσε σε κυριακάτικη εφημερίδα ότι η ανεργία «έχει φρενάρει». Για να αποδειχθεί ότι δεν λέει ψέμματα, θα πρέπει, πριν μπει ο Οκτώβριος, να ενταχθεί άμεσα στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων η εκτροπή του Αχελώου, με τη διευκρίνιση ότι αυτή θα γίνει χωρίς μηχανήματα. Η εφημερίδα γνωρίζει ότι αυτό δεν γίνεται, ωστόσο του δημοσιεύει τη δήλωση αδιαμαρτύρητα.

Στην ίδια συνέντευξη, για να δικαιολογήσει ο Σαμαράς την κραυγαλέα ανακολουθία λόγων κι έργων του, δηλώνει ότι είχε δίκαιο που είχε θεωρήσει λάθος το πρώτο Μνημόνιο και υποστηρίζει ότι...

πάντως τα λάθη διορθώθηκαν, φέρνοντας για παράδειγμα τη μείωση του Φ.Π.Α. στην εστίαση. Η εφημερίδα γνωρίζει ότι πριν από λίγες ημέρες ανακοινώθηκε επισήμως η παταγώδης αποτυχία του μέτρου, με έλλειψη ανταπόκρισης 80%, ωστόσο του δημοσιεύει τη δήλωση αδιαμαρτύρητα.

Πριν από μια εβδομάδα διευκρινίσθηκε ότι η απελευθέρωση των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας θα περιέχει ρυθμίσεις προστασίας για τους ασθενέστερους, αλλά στην ίδια συνέντευξη ο Σαμαράς εμφανίζεται κατηγορηματικός, δεσμευόμενος ότι δεν θα γίνει απελευθέρωση τέτοιων πλειστηριασμών. Η εφημερίδα γνωρίζει ότι ακόμα και ο ορισμός του ασθενέστερου μπορεί σήμερα να εκληφθεί μόνο σαν ανέκδοτο, γνωρίζει επίσης ότι σε κάθε περίπτωση τα χαρτιά που θα πρέπει να εξασφαλίσει κανείς για να τεκμηριώσει την αδυναμία του –αν μπορέσει να τα εξασφαλίσει, όπως δεν μπορεί για τόσα άλλα ο άνεργος, ο παρίας, ο ανάπηρος κ.τ.λ.– θα είναι πάντως περισσότερα από τις σελίδες των Μνημονίων· αλλά του δημοσιεύει την παρόλα του αδιαμαρτύρητα.

Ο Σαμαράς ξεκαθαρίζει ότι για κάθε απόλυση στο Δημόσιο θα γίνεται μια πρόσληψη. Η εφημερίδα γνωρίζει ότι το ένα προς πέντε έχει γίνει ένα προς δέκα, αν και δεν χρειάζεται καν να το γνωρίζει αυτό. Μπορεί απλώς να επικαλεσθεί την κοινή λογική, και να διερωτηθεί για ποιο λόγο τότε να γίνονται απολύσεις, αφού για κάθε απόλυση θα γίνεται μια πρόσληψη. Να μετατρέψει δηλαδή σε απλή ερώτηση εκείνο που υποστηρίζει η Μέρκελ, αλλά και ζητούν όλοι οι βασιλικότεροι τους βασιλέως, νεοφιλελεύθεροι και άλλοι αφελείς που αξιώνουν μικρότερο Δημόσιο, με ύφος δεκαοκτώ Καρδιναλίων και την αυτοπεποίθηση του αυτονόητου. Και να το αντιτείνει στον Σαμαρά. Όμως η εφημερίδα δεν το κάνει· δημοσιεύει τη δήλωση αδιαμαρτύρητα.

Όλη η Οικουμένη, ακόμα και ο Στουρνάρας, έχουν εκφράσει σοβαρότατες επιφυλάξεις για το κατά πόσον θα επιτευχθεί πρωτογενές πλεόνασμα –υποτίθεται ότι αγωνίζονται ακόμα για να το επιτύχουν. Επικεφαλής της ομάδας που θα το μετρήσει στο τέλος έχει τεθεί από καιρό ο Μαμαλάκης και μαζί του όλοι όσοι πήραν μέρος στο Μάστερ Σεφ και τα συναφή. Ακόμη και αυτοί όμως, με τον άσπρο σκούφο μέχρι τ’ αυτιά, αντιλαμβάνονται ότι το τελικό αποτέλεσμα της μαγειρικής θα είναι αναιμικό. Ο Σαμαράς όμως, σ’ ένα παραλήρημα πολιτικάντικου λαϊκισμού πελατειακού τύπου, υπόσχεται κιόλας ότι το 70% αυτού του, κατ’ αυτόν, βέβαιου πλεονάσματος θα κατευθυνθεί στην ενίσχυση των μικροσυνταξιούχων. Η εφημερίδα του δημοσιεύει τη δήλωση αδιαμαρτύρητα.

Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, ο Σαμαράς επικρίνει τις πρόωρες εκλογές ως «ελληνική ιδιομορφία» με την οποία «κάποτε πρέπει να τελειώνουμε», όπως διατείνεται ότι πιστεύει. Όλοι γνωρίζουμε, και δεν έχουμε ακόμα ξεχάσει, ότι ο Σαμαράς ζητούσε πρόωρες εκλογές μετ’ επιτάσεως, πριν από μόλις ενάμιση χρόνο· και πέτυχε να τις προκαλέσει, απειλώντας μάλιστα, προεκλογικά πια τότε, ότι εάν δεν του εξασφάλιζαν αυτές την αυτοδυναμία, θα μας οδηγούσε σε νέα εκλογική αναμέτρηση, πράγμα που έγινε άλλωστε. Μαζί με όλο τον κόσμο που δεν έχει χάσει τη μνήμη του, τα γνωρίζει αυτά και η εφημερίδα· αλλά του δημοσιεύει τη δήλωση αδιαμαρτύρητα.

Το τελικό συμπέρασμα της συνέντευξης το βγάζει ο ίδιος ο Σαμαράς, κατηγορώντας όσους αμφισβητούν όσα ισχυρίζεται: «Όποιοι δεν τα βλέπουν όλα αυτά, απλά είναι δέσμιοι του λαϊκισμού τους», λέει. Ανάμεσά τους, φαντάζομαι, κι εγώ με όλες τις παραπάνω λαϊκιστικές αιτιάσεις μου· εγώ που άλλα βλέπω και άλλα γράφω, επειδή είμαι εμπαθής και θέλω να χαλάσω την ωραία εικόνα, για να υπονομεύσω την εθνική προσπάθεια και να αποτρέψω τις επενδύσεις…

Είναι προφανές ότι η συνέντευξη πάρθηκε και δόθηκε με φαξ. Με φαξ εστάλησαν οι ερωτήσεις, με φαξ παρελήφθησαν και οι απαντήσεις, που φούρνισε στη συνέχεια χωρίς πολλά-πολλά η εφημερίδα στο τυπογραφείο· με το φτυάρι, που λέμε. Διότι η εφημερίδα γνωρίζει ότι κανέναν πια δεν ενδιαφέρει τι λέει ο Σαμαράς. Αν μάλιστα κρίνω από τις απαντήσεις που περιέχει η συνέντευξη, πολύ φοβούμαι ότι ομοίως γνωρίζουν ότι δεν ενδιαφέρεται κανείς και οι συνεργάτες του, που επιφορτίστικαν το έργο του να τις γράψουν. Άλλο τόσο, νομίζω, το γνωρίζει και αυτός ο ίδιος –εξ ου και η αποστροφή του για τις εκλογές «όχι να μας εκβιάζουν κιόλας» (αναιρώντας γι άλλη μια φορά τον εαυτό του). Με λίγα λόγια, δηλαδή, οποιανού του αρέσει, διαφορετικά παίρνω το καπελάκι μου και αντίο.

Ο Σαμαράς έχει τελειώσει· κι αισθάνεται φευγάτος. Παραμένει στη θέση του από κεκτημένη ταχύτητα και ρέστα ματαιοδοξίας, δυνάμει των ψοφοδεών της συμπολιτευόμενης πλειοψηφίας οι οποίοι κλείνουν τα μάτια στο ηλίου φαεινότερο πως κάθε ημέρα που παραμένει στο Μαξίμου αυτή αποτιμάται πλέον αποκλειστικά σε ερείπια –της Ελλάδας· όχι της Συρίας, προς Θεού!

Στα τελευταία του, λοιπόν, όσο κι αν αυτά διαρκέσουν, θα του κάνω ένα δώρο. Για πρώτη φορά στο sotosblog, θα τον αποκαλέσω πρωθυπουργό. Για να συνειδητοποιήσουν όλοι οι δύσπιστοι και οι πονηροί, ακόμα και οι πιο ορκισμένοι οπαδοί του, ότι ο άνθρωπος που εκστομίζει όλα αυτά τα ψέμματα, όλους αυτούς τους πολιτικαντισμούς, όλους αυτούς τους λαϊκισμούς, όλα αυτά τα θλιβερά, είναι πρωθυπουργός της Ελλάδας. Πρωθυπουργός της Ελλάδας σε ώρα που η Ελλάδα έχει ανοικτά χίλια μέτωπα και άκρως αβέβαιο μέλλον. Για να καταλάβουν ως και οι μουτζαχεντίν του ότι τώρα πια καταλαβαίνουμε σιγά-σιγά όλοι πως ούτε αυτοί ενδιαφέρονται για το τι λέει ο Σαμαράς. Να μην νομίζουν ότι τάχα νομίζουμε πως πραγματικά ενδιαφέρονται για το τι κάνει –εκτός, φυσικά, όταν πρόκειται για προσωπικές τους εξυπηρετήσεις οικονομικές, ψυχολογικές κ.α.

Και, το κυριότερο, για να μην θεωρούν ότι με τέτοιο πρωθυπουργό δικαιούνται να ομιλούν στο όνομα της πατρίδας και του Ελληνικού λαού· αλλά μόνο για τον κόσμο τους –τον πολύ ψεύτικο, φαντασμένο και απατεωνίστικο. Άλλαξε κατηγορία η αδικαιολόγητα μεγάλη ιδέα που έχουν για τον εαυτό τους. Στο εξής, δεν είναι αδικαιολόγητη απλώς, αλλά αποκαλύπτεται ως αρρωστημένη, κι έγινε ασυγχώρητη. Κατά τούτο μοιράζονται πια με τον αρχηγό τους όλη την ευθύνη. Ο Ελληνικός λαός που τους κατάπιε θα τους εξεμέσει. Μαζί του.
Από sotosblog, μοντάζ Γρέκι

Eν ψυχρώ δολοφονία!

Από τον Σπύρο Κτενά

Έξαλλοι είναι οι βιομήχανοι της χώρας με τον κ. Σαμαρά και την κυβέρνησή του αφού η εγκληματική αδιαφορία που επιδεικνύει και οι τρομακτικές αυξήσεις στο ενεργειακό κόστος τούς οδηγούν σε μαζικό χαρακίρι. Έτσι το τελευταίο προπύργιο της ελληνικής οικονομίας είναι έτοιμο να πέσει, συμπαρασύροντας στην καταστροφή εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες! Μετά το «Βατερλό» εκατοντάδων χιλιάδων μικρομεσαίων επιχειρήσεων της χώρας, σφυροκοπείται αλύπητα ο «σκληρός πυρήνας» της οικονομίας.



Ο λόγος για τις μεγάλες βιομηχανικές επιχειρήσεις, οι οποίες η μία μετά την άλλη βάζουν λουκέτο εξαιτίας του ασύλληπτου ενεργειακού κόστους, το οποίο είναι διπλάσιο από τον μέσο όρο της Ευρώπης. Την τελευταία τετραετία χάθηκαν στη βιομηχανία 250.000 θέσεις εργασίας ενώ αυτές ακριβώς τις ημέρες επιπλέον 80 βιομήχανοι είναι «έτοιμοι να παραδώσουν τα κλειδιά των εργοστασίων τους» στον κ. Σαμαρά. Τα πνεύματα έχουν οξυνθεί τόσο πολύ μεταξύ των βιομηχάνων ώστε για πρώτη φορά κατηγορούν την κυβέρνηση και τον κ. Σαμαρά ότι με την πολιτική τους έχουν παραδώσει την ελληνική βιομηχανία στα χέρια των Ευρωπαίων ανταγωνιστών της, με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν να χαθούν όλες οι μέχρι σήμερα θυσίες του ελληνικού λαού.
Για πρώτη φορά κορυφαίοι βιομήχανοι της χώρας μιλούν για «εθνικό έγκλημα» αφού μεγάλες παραγωγικές επιχειρήσεις χάνουν ξένες αγορές – είναι χαρακτηριστικές οι πρόσφατες απώλειες των ελληνικών επιχειρήσεων στο «μέτωπο της Βόρειας Αφρικής» – γιατί η κυβέρνηση δείχνει εγκληματική αδιαφορία. Σε μια περίοδο που οι Γερμανοί, οι Ιταλοί και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι ενισχύουν φανερά και κρυφά τις βιομηχανίες τους για να αντέξει η οικονομία τους την περίοδο της κρίσης, η ελληνική κυβέρνηση και ο κ. Σαμαράς δεν κάνουν απολύτως τίποτε με αποτέλεσμα πολλές βιομηχανίες να έχουν βάλει λουκέτο. Μετά την κατάρρευση των παραγωγικών επιχειρήσεων κεραμικών και ειδών υγιεινής ακολουθούν οι βιομηχανίες λιπασμάτων.
«Έχουμε προειδοποιήσει όλους τους συναρμόδιους υπουργούς, έχουμε ενημερώσει τον ίδιο τον Πρωθυπουργό για το μέγεθος της επερχόμενης καταστροφής. Φαίνεται όμως ότι απευθυνόμαστε σε ώτα μη ακουόντων. Οι άνθρωποι αυτοί έχουν στραμμένη την προσοχή τους μόνον σε αυτά που τους υπαγορεύει η τρόικα. Έτσι όμως θα καταστραφεί ό,τι έχει απομείνει σε αυτόν τον τόπο και όποιες θυσίες έχει κάνει ο ελληνικός λαός θα πάνε χαμένες» έλεγε εκπρόσωπος κορυφαίου βιομηχανικού ομίλου της χώρας.
Το πρόβλημα βεβαίως δεν είναι απλό ούτε αφορά το κλείσιμο κάποιων ακόμη βιομηχανικών επιχειρήσεων. Στην πραγματικότητα το γεγονός αυτό σημαίνει ότι εκρήγνυται μια βόμβα μεγατόνων στα θεμέλια της ελληνικής οικονομίας καθώς οι βιομηχανίες αυτές κινούν εκατοντάδες επαγγέλματα, απασχολώντας έμμεσα εκατοντάδες χιλιάδες εργαζομένους. Πρόκειται για τις χαλυβουργίες της χώρας, τις τσιμεντοβιομηχανίες, τις χαρτοποιίες, τις υαλουργίες, τις κλωστοϋφαντουργίες, τις χημικές βιομηχανίες και δεκάδες άλλες παραγωγικές επιχειρήσεις. Οι ζημιές που έχουν καταγραφεί στους πρόσφατους ισολογισμούς των επιχειρήσεων των ιδιαιτέρως ενεργοβόρων κλάδων των μη σιδηρούχων μετάλλων, του χάλυβα, των λιπασμάτων, των τσιμέντων και του χαρτιού υπολογίζονται σε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.
Ύστερα από τέσσερα χρόνια βαθιάς οικονομικής κρίσης και μείωσης της ζήτησης για βιομηχανικά προϊόντα, η ελληνική μεταποιητική βιομηχανία έχει συρρικνωθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό με σοβαρότατες συνέπειες τη μείωση των φορολογικών εσόδων και των ασφαλιστικών εισφορών, την αύξηση της ανεργίας, τη μείωση του ΑΕΠ.
Η οικονομική κρίση έχει επηρεάσει όλες τις βιομηχανίες, ιδιαίτερα όμως εκείνες που δραστηριοποιούνται στους κλάδους των κατασκευών και που από τη φύση τους απευθύνονται κυρίως στην εσωτερική αγορά (π.χ. τσιμεντοβιομηχανία, χαλυβουργία). Η εσωτερική αγορά σε αυτούς τους κλάδους έχει καταρρεύσει (οι εγχώριες πωλήσεις διαμορφώνονται κάτω από το 20% του προ κρίσεως επιπέδου) και οι εξαγωγές αποτελούν τη μόνη διέξοδο ανάγκης για τη βιωσιμότητα των επιχειρήσεων αυτών. Οι εξαγωγές όμως προϊόντων όπως ο χάλυβας και το τσιμέντο έχουν να αντιμετωπίσουν, λόγω της φύσεώς τους, υψηλό μεταφορικό κόστος και διεθνή ανταγωνισμό σε αγορές που αναπτύσσονται με αργούς ρυθμούς.
Ανταγωνιστικότητα όμως σημαίνει χαμηλό κόστος μεταποίησης των παραγόμενων προϊόντων, κυρίως του κόστους εργασίας και του κόστους ενέργειας. Ενώ όμως οι μισθοί έχουν μειωθεί σημαντικά από το 2010, αντίθετα αυξάνεται συνεχώς το κόστος ενέργειας, το οποίο αποτελεί για πολλές βιομηχανίες τον κύριο παράγοντα διεθνούς ανταγωνιστικότητας.
Το κόστος της ηλεκτρικής ενέργειας για τις μεσαίου μεγέθους μεταποιητικές εγκαταστάσεις που είναι συνδεδεμένες στη μέση τάση είναι περίπου 80% υψηλότερο από εκείνο των ανταγωνιστών τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Για τις μεγαλύτερες βιομηχανικές εγκαταστάσεις που είναι συνδεδεμένες στην υψηλή τάση δεν υπάρχουν αρκετά διαθέσιμα στοιχεία, καθώς οι σχετικές διμερείς συμβάσεις μεταξύ βιομηχανιών και προμηθευτών ρεύματος είναι απόρρητες. Εκτιμάται όμως ότι και στην υψηλή τάση οι διαφορές είναι σημαντικές και το κόστος στη χώρα μας – ανάλογα με τον κλάδο – είναι από 30% ως 100% υψηλότερο από ορισμένους Ευρωπαίους ανταγωνιστές.
Η φθηνή ηλεκτρική ενέργεια, η ενέργεια που παράγεται στην Ελλάδα από το λιγνίτη και τα νερά – τις δικές της δηλαδή παραδοσιακές πηγές –, υπήρξε για δεκαετίες ισχυρό ανταγωνιστικό πλεονέκτημα για τη δημιουργία και την ανάπτυξη της ελληνικής βιομηχανίας και την οικονομική ανάπτυξη γενικότερα. Άλλωστε αυτό δεν αποτελεί διεθνή πρωτοτυπία καθώς η βιομηχανία όλων των χωρών – και τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν αποτελούν εξαίρεση – εφοδιάζεται με χαμηλές τιμές ενέργειας από τις ηλεκτροπαραγωγικές μονάδες βάσης που διαθέτουν, πυρηνικές, ανθρακικές, υδροηλεκτρικές, πετρελαϊκές ή φυσικού αερίου. Αυτές οι μονάδες βάσης εφοδιάζονται κυρίως από εθνικές πηγές ενέργειας και για τον λόγο αυτόν μπορούν να προσφέρουν διεθνώς ανταγωνιστικά τιμολόγια στην εθνική βιομηχανία τους.

65% - 100% πάνω το κόστος του ρεύματος
Την τελευταία δεκαετία το κόστος του ρεύματος έχει αυξηθεί για τη βιομηχανία στη χώρα μας κατά 65% στην υψηλή και κατά 100% στη μέση τάση λόγω τιμολογιακών αυξήσεων αλλά και ρυθμιστικών επιβαρύνσεων (Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης, ΥΚΩ, ΑΠΕ/ΕΤΜΕΑΡ), αυξήσεις που δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να δικαιολογηθούν από την αύξηση του κόστους παραγωγής από τις εθνικές μονάδες βάσης, τους λιγνίτες και τα νερά. Αντίθετα υπάρχει περιθώριο τα τιμολόγια αυτά να μειωθούν εφόσον λειτουργήσουν πιο αποδοτικά τα λιγνιτωρυχεία και οι λιγνιτικοί σταθμοί, όπως προκύπτει και από τη μελέτη που η ΔΕΗ ανέθεσε στην Booz Allen Hamilton, και αρθούν οι στρεβλώσεις της αγοράς.
Είναι προφανές ότι με την τιμολογιακή πολιτική που ακολουθείται οι μεγάλοι βιομηχανικοί καταναλωτές στη μέση και στην υψηλή τάση, για τους οποίους το κόστος ενέργειας – κύριος παράγοντας διεθνούς ανταγωνιστικότητας – αποτελεί το 20% ως και 50% του κόστους μεταποίησης, οδηγούνται σε αφανισμό, καθώς τα προϊόντα τους βρίσκονται σε αδυναμία να ανταγωνιστούν στις διεθνείς αγορές και διατρέχουν άμεσο κίνδυνο υποκατάστασης από εισαγωγές στην εγχώρια αγορά.
Διπλάσια η τιμή του φυσικού αερίου στην Ελλάδα
Στο φυσικό αέριο τα πράγματα δεν είναι καλύτερα για τη μεταποίηση. Το φυσικό αέριο είναι στη χώρα μας το ακριβότερο στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι τιμές του φυσικού αερίου (προ φόρων) είναι διπλάσιες από τους κύριους ανταγωνιστές μας και 40% υψηλότερες από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Οι ειδικοί φόροι κατανάλωσης που έχει επιβάλει η χώρα μας (10πλάσιοι από το ελάχιστο που προβλέπει η σχετική ευρωπαϊκή οδηγία) είναι οι υψηλότεροι που πληρώνει η ευρωπαϊκή βιομηχανία και επιβαρύνουν κατά 15%-20% το ήδη υψηλότατο κόστος του φυσικού αερίου.
Αποτέλεσμα της πολιτικής που έχει ακολουθήσει η πολιτεία στο φυσικό αέριο είναι να οδηγούνται στο λουκέτο ή, στην καλύτερη περίπτωση, σε μεταφορά της μεταποιητικής δραστηριότητάς τους σε γειτονικές χώρες κλάδοι που βασίστηκαν στην ανάπτυξη του φυσικού αερίου στη χώρα μας: μετά τη δυναμική και εξωστρεφή βιομηχανία κεραμικών και ειδών υγιεινής, που λύγισε κάτω από το βάρος των τιμών του αερίου, σειρά φαίνεται να έχει και η βιομηχανία λιπασμάτων.
Αξίζει στο σημείο αυτό να υπογραμμισθεί ότι το κόστος ενέργειας απασχολεί πλέον το σύνολο της μεταποιητικής αλυσίδας και όχι μόνο κάποιες μεγάλες επιχειρήσεις. Οι θυσίες των εργαζομένων, οι μειώσεις μισθών και ωρών απασχόλησης, που έχουν στόχο τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας των ελληνικών επιχειρήσεων, κινδυνεύουν να ακυρωθούν στην πράξη από την αύξηση του κόστους της ενέργειας, οδηγώντας σε μια ανεξέλεγκτη αύξηση της ανεργίας.
Η κυβέρνηση πρέπει να αντιληφθεί την κρισιμότητα της κατάστασης στην αγορά ενέργειας και ότι η τιμολογιακή πολιτική που έχει ακολουθηθεί χρήζει άμεσης διόρθωσης και νέου σχεδιασμού. Δεν υπάρχουν πλέον χρονικά περιθώρια για καθυστερήσεις και νέους σχεδιασμούς επειδή ο ενεργειακός σχεδιασμός έχει από χρόνια εγκαταλειφθεί με αποτέλεσμα να μην υπάρχει ξεκάθαρο σχέδιο και πορεία για τη χώρα.
Η Ελλάδα, όπως κάνουν και τα άλλα κράτη-μέλη, μπορεί και οφείλει να προσφέρει σε όλη τη μεταποίηση ανταγωνιστικές τιμές ενέργειας που βασίζονται στις εθνικές μονάδες βάσης χωρίς να τις επιβαρύνει με δυσβάστακτη φορολογία και άλλες ρυθμιζόμενες επιβαρύνσεις.
Χαμηλό κόστος ενέργειας σημαίνει ανταγωνιστικότητα, ανάπτυξη, αύξηση των εξαγωγών και τόνωση της απασχόλησης. Η φθηνή ενέργεια είναι ο πιο διαφανής και δίκαιος τρόπος να στηρίξει μια χώρα τη βιομηχανία και την οικονομία της: χωρίς επιδοτήσεις, χωρίς φοροαπαλλαγές, με ίσους όρους ανταγωνισμού για όλους.
Οι χώρες της Ευρώπης το έχουν καταλάβει καλά και στηρίζουν τις βιομηχανίες τους εξασφαλίζοντας γι’ αυτές ανταγωνιστικό κόστος ενέργειας. Ήρθε η ώρα και η ελληνική κυβέρνηση να στηρίξει την εγχώρια μεταποιητική βιομηχανία και εν τέλει την ελληνική οικονομία και τον ελληνικό λαό. Εκτός και αν έχει άλλες υποχρεώσεις...
statbank.gr

Άδωνις Γεωργιάδης : «Το 75% των σουηδών χρησιμοποιούν αντίγραφα φάρμακα», 15% είναι η αλήθεια! Δείτε τους επίσημους πίνακες!

Με παραμύθια ο Αδωνις ...ακριβαίνει τα φάρμακα.

Ευφάνταστα σενάρια και... μαγειρεμένα στοιχεία ανακαλύπτει το υπουργείο Υγείας, προκειμένου να επιβαρύνει τις τσέπες των ασθενών και να ελαφρύνει τα κυβερνητικά κονδύλια για το χατίρι της τρόικας!

Χαρακτηριστική η περίπτωση των φαρμάκων, όπου πλέον με βάση τις αποφάσεις του υπουργού Υγείας Αδ. Γεωργιάδη οι ασθενείς που θα θέλουν να συνεχίσουν τη θεραπεία τους με πρωτότυπα φάρμακα, θα πρέπει να πληρώνουν διπλή συμμετοχή, καθώς θα καλύπτουν εξ ολοκλήρου τη διαφορά από το ποσό που έχει ορισθεί ως ασφαλιστική τιμή.
Τα αντίγραφα

Στόχος, να προσανατολιστούν όλοι σε φθηνά γενόσημα, δηλαδή αντίγραφα φάρμακα, επειδή κατά τον Αδ. Γεωργιάδη όλες οι αναπτυγμένες χώρες της Ευρώπης έχουν υψηλά ποσοστά χρήσης τους, ενώ εμείς περιοριζόμαστε μόνο σε μικρές ποσότητες. Μάλιστα ο υπουργός Υγείας δεν δίστασε σε πρόσφατες δηλώσεις του να τονίσει εμφαντικά ότι η Σουηδία έχει ποσοστό 75% στη χρήση γενοσήμων, ενώ η Ελλάδα μόλις 18%.
Ωστόσο, ο υπουργός Υγείας είτε είναι... παραπληροφορημένος είτε σκοπίμως χρησιμοποιεί ποσοστά που δεν επιβεβαιώνονται στην πράξη.
Και αυτό διότι με βάση τον επίσημο κατάλογο της EFPIA (ο Ευρωπαϊκός Σύνδεσμος των Φαρμακευτικών Επιχειρήσεων), που εξεδόθη πριν από λίγες ημέρες και περιλαμβάνει όλα τα τελευταία καταγεγραμμένα στοιχεία, η Σουηδία όχι μόνο δεν καταλαμβάνει ποσοστό 75% στη χρήση γενοσήμων, αλλά ούτε υπολείπεται πολύ της χώρας μας, καθώς εμφανίζεται να χρησιμοποιεί γενόσημα μόνο σε ποσοστό 15%!

Τα επιχειρήματα του κ. Γεωργιάδη είναι προφανώς εστιασμένα στις επιδιώξεις της τρόικας, που έχει ζητήσει έως το τέλος του 2013 να χρησιμοποιούμε σε ποσοστό 60% τα γενόσημα φάρμακα.
Ανάλογα ποσοστά όμως παρουσιάζουν μόνο χώρες που εντάχθηκαν πρόσφατα στους κόλπους της Ε.Ε. Όπως η Πολωνία με 62,2 %, η Σλοβακία με 52%, η Λιθουανία με 51,7%, η Κροατία με 42,5%. Είναι χώρες που σύμφωνα με την EFPIA έχουν υψηλό επίπεδο αγοράς γενοσήμων φαρμάκων επειδή έχουν και χαμηλά επίπεδα προστασίας της πνευματικής ιδιοκτησίας, γεγονός που σημαίνει ότι εταιρείες που παράγουν αντίγραφα σκευάσματα σπεύδουν να αναπαραγάγουν το πρωτότυπο φάρμακο προτού λήξει η πατέντα του, γεγονός παράνομο.

Η Γερμανία, που είναι ένθερμος υποστηρικτής των τροϊκανικών μέτρων για την Ελλάδα, έχει 30,6% ποσοστό στην αγορά γενοσήμων, ενώ η Αυστρία 24,9%.

Το πιο χαμηλό ποσοστό πάντως εμφανίζει η εύπορη Ελβετία, όπου τα αντίγραφα καταλαμβάνουν μόλις το 9,8% της αγοράς. Και την ώρα που η τρόικα και ο Αδ. Γεωργιάδης ζητούν επιμόνως να αυξηθεί το ποσοστό στην Ελλάδα στο 60%, επιβαρύνοντας δραματικά τις τσέπες των ασθενών, ως εκ θαύματος οι «μνημονιακές» Πορτογαλία και Ιρλανδία παρουσιάζουν εξαιρετικά χαμηλά ποσοστά στα αντίγραφα, με μόλις 20% και 12,1% αντίστοιχα.
Ο υπουργός Υγείας, προκειμένου να υλοποιήσει τις οδηγίες των τροϊκανών, τάζει λαγούς με πετραχήλια στους φαρμακοποιούς για να προωθήσουν τα γενόσημα, χαρίζοντάς τους ακόμη και τις υποχρεωτικές εκπτώσεις (rebate), ενώ αντίστοιχα θα τιμωρεί τους γιατρούς εάν συνταγογραφούν πρωτότυπα.
Και ενώ ο Αδ. Γεωργιάδης επιχειρεί να εξοικονομήσει χρήματα από τη φαρμακευτική δαπάνη, βάζοντας τους ασθενείς να πληρώνουν περισσότερα, η Επιτροπή Προμηθειών Υγείας (ΕΠΥ), που οφείλει να προχωρήσει σε διαγωνισμούς για τη μαζική φθηνή αγορά φαρμάκων στα νοσοκομεία, παρουσιάζει ταχύτητα... χελώνας.
Η επιτροπή φαίνεται ότι λειτουργεί με καθυστέρηση 3 ετών, καθώς από το 2010 αναμένονται οι διαγωνισμοί για την αγορά φαρμάκων στα νοσοκομεία. Μέχρι σήμερα, έπειτα από πολλές γραφειοκρατικές διαδικασίες, ελάχιστες ποσότητες έχουν φθάσει στον ΕΣΥ «διά χειρός» ΕΠΥ. Το θεσμικό πλαίσιο που είχε τεθεί επέτρεπε μόνο σε μία φαρμακευτική εταιρεία να προμηθεύει τα νοσοκομεία, εφ' όσον είχε κερδίσει το διαγωνισμό, με αποτέλεσμα να έχουν δημιουργηθεί στο παρελθόν ακόμη και προβλήματα τροφοδοσίας μεγάλων νοσηλευτικών ιδρυμάτων, επειδή εταιρεία που είχε κερδίσει το διαγωνισμό δεν είχε το απαραίτητο στοκ.

Εκπτώσεις

Συνέπεια είναι πολλοί διοικητές νοσοκομείων να προσπαθούν πλέον μόνοι να προχωρούν σε διαγωνισμούς, ώστε να κερδίζουν εκπτώσεις από τα φάρμακα. Μάλιστα πρώτη φορά νοσοκομείο κάνει το δικό του διαγωνισμό για να αγοράσει φάρμακα σε χαμηλότερες τιμές. Πρόκειται για το Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής (Δαφνί), από το οποίο στις 2 Αυγούστου προκηρύχθηκε ο πρώτος διαγωνισμός προμήθειας φαρμάκων από νοσοκομειακή μονάδα του ΕΣΥ.
Ύστερα από σχετικό αίτημά του, το Δαφνί έλαβε κατ' εξαίρεση εξουσιοδότηση από τη 2η Υγειονομική Περιφέρεια και προχώρησε στην προκήρυξη του πρώτου διαγωνισμού σε επίπεδο μονάδας ΕΣΥ.
Η διαδικασία περιλαμβάνει 113 δραστικές ουσίες, με συνολικό προϋπολογισμό 700.000 ευρώ, και αφορά την κάλυψη αναγκών για ένα έτος.

Της Δ. ΕΥΘΥΜΙΑΔΟΥ για την Ελευθεροτυπία

ΑΥΤΟΙ ΘΑ ΜΑΣ ΣΩΣΟΥΝ!

ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΔΙΚΑΣΤΗΣ

ΑΝΗΘΙΚΟΙ, ΨΕΥΤΕΣ, ΚΑΙ ΑΝΙΚΑΝΟΙ ΜΕ ΕΛΑΣΤΙΚΕΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΙΣ  ΑΡΠΑΞΑΝ ΜΕ ΔΟΛΟ ΚΑΙ ΑΠΑΤΗ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΟΔΗΓΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ…
ΕΝΑΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΔΙΚΑΣΤΗΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΝΑ ΣΤΕΙΛΕΙ ΤΟ ΣΥΡΦΕΤΟ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΑΠΑΤΕΩΝΩΝ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ;