ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ...

Tι σλόγκαν κι αυτό!
"Mη βγάζετε" λέει "τα σκουπίδια αποβραδίς έξω από το σπίτι, να τα βγάζετε νωρίς το πρωί"
Σιγά μην ξυπνάω κάθε πρωί στις έξι για να βγάζω έξω την τηλεόραση...

ΤΟ ΚΟΥΤΙ ΤΗΣ ΠΑΝΔΩΡΑΣ

Αρκετές φορές σκέφτομαι ότι το κουτί της Πανδώρας θα έπρεπε να είχε καλύτερη κλειδαριά.

O ΧΑΡΡΥ ΚΛΥΝΝ ΞΕΚΙΝΑΕΙ ΤΙΣ ΧΕΙΜΩΝΙΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

ΘΕΑΤΡΟ «ΑΘΗΝΑΙΟΝ»
www.theatro.athineon.blogspot.com

ΒΑΣ. ΟΛΓΑΣ 35, ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΤΗΛ.: 2310 832 060

Από τη Θεσσαλονίκη θα ξεκινήσει τις παραστάσεις του ο Χάρρυ Κλυνν που εδώ και ένα χρόνο είναι πλέον «μόνιμος κάτοικος Θεσσαλονίκης».

Συγκεκριμένα, ο δημοφιλής κωμικός «έκλεισε» με το ανακαινισμένο θέατρο «ΑΘΗΝΑΙΟΝ» που διαθέτει δυο πανέμορφες θεατρικές αίθουσες. Μία μεγάλη 400 ατόμων και μία μικρή 120 ατόμων.

Ο Χάρρυ Κλυνν, που ήδη συγκροτεί το θίασό του που θα αποτελείται κατά κύριο λόγο από νέους Θεσσαλονικείς ηθοποιούς, σχεδιάζει να ανεβάσει ως πρωταγωνιστής και σκηνοθέτης κατά τη διάρκεια θεατρικού του χειμώνα δυο παραστάσεις.

Το πρώτο δεκαπενθήμερο του Νοεμβρίου θα παρουσιάσει στο κοινό της Θεσσαλονίκης από τη μεγάλη αίθουσα του «ΑΘΗΝΑΙΟΝ» τη μετεκλογική σατιρική μουσική παράσταση «ΑΓΑΝΤΑ…» που υπόσχεται γέλια μέχρι δακρύων σε κείμενα δικά του και του μόνιμου συνεργάτη των τελευταίων ετών Ντίνου Σπυρόπουλου. Τα σκηνικά και τα κοστούμια θα φιλοτεχνήσει ο Μιχάλης Σδούγκος και η μουσική θα είναι του Νίκου Στρατηγού. Η η μουσική σάτιρα «ΑΓΑΝΤΑ…» θα παίζεται με τη συνοδεία «ζωντανής ορχήστρας» στη μεγάλη σκηνή του «ΑΘΗΝΑΙΟΝ» για τρεις μήνες από 15 Νοεμβρίου έως 15 Φεβρουαρίου.

Από το Φεβρουάριο και μέχρι το τέλος θεατρικής σεζόν η σάτιρα θα παραχωρήσει τη θέση της στο αριστούργημα του Άρθουρ Μίλερ «Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΑΚΟΥ». Μια ενδιαφέρουσα παράσταση τόσο από ερμηνευτικής, όσο και από σκηνοθετικής πλευράς μια και η πλοκή του κλασικού έργου του Άρθουρ Μίλερ τοποθετείται στη σύγχρονη εποχή.

Τη μικρή σκηνή των 120 ατόμων ο Χάρρυ Κλυνν σκέφτεται να την αφιερώσει κυρίως στο Stand-up Comedy φιλοξενώντας νέους Θεσσαλονικείς κωμικούς και συγγραφείς που υπηρετούν αυτό το δύσκολο θεατρικό είδος, αλλά και ως σκηνή που θα φιλοξενεί καθόλη τη διάρκεια του χειμώνα σύγχρονους θεατρικούς μονολόγους και μονόπρακτα νέων Θεσσαλονικιών συγγραφέων και ηθοποιών.

Πολύ σύντομα θα ανακοινωθούν από τις εφημερίδες και τους τοπικούς ραδιοσταθμούς οι ημερομηνίας ακρόασης (audition) για άντρες και γυναίκες ηθοποιούς και χορευτές που θα επιλεγούν να υπηρετήσουν και τις δυο σκηνές.

ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ

Δεκάδες χιλιάδες ζώα πεθάνανε με φρικτό θάνατο από τις πρόσφατες πυρκαγιές.
Τα υπόλοιπα αυτή τη στιγμή υποφέρουν από την έλλειψη τροφής, νερού, και το
στρες που υπομείνανε. Και δε φτάνει μόνο αυτό, αλλά κυνηγοί έχουν μαζευτεί στις περιοχές που τα ζώα έχουν βρει καταφύγιο και πυροβολούνε ανεξέλεγκτα.

ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΓΙΑ ΤΑ ΕΠΟΜΕΝΑ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ 5 ΧΡΟΝΙΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΟΥΝ ΤΑ ΖΩΑ ΝΑ ΕΠΙΒΙΩΣΟΥΝ

http://www.PetitionOnline.com/isoniso/petition.html

ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΝΙΚΟ...

Διακεκριμένη φυσιογνωμία της 7ης Τέχνης, ο βραβευμένος σκηνοθέτης, σεναριογράφος και συγγραφέας Νίκος Νικολαΐδης «έφυγε» την Πέμπτη από τη ζωή από πνευμονικό οίδημα. Γλυκιά συμμορία, Πρωινή περίπολος, Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα, Singapore Sling οι γνωστότερες ταινίες του, ενώ υπήρξε συγγραφέας του «Οργισμένου Βαλκάνιου».

Ο Νίκος Νικολαϊδης έχει μείνει στις μνήμες όλων ως άνθρωπος που μπορεί να διχάσει κοινό και κριτικούς με την αιχμηρή του γραφή και συνήθως προκλητική τόσο στο σινεμά όσο και στον χώρο των εκδόσεων.
Είχε απαντήσει κάποτε, σε ερώτηση δημοσιογράφου, για τις κριτικές που κατά καιρούς γραφόντουσαν για τις ταινίες του καθώς και για τους χαρακτηρισμούς που κατά καιρούς του προσέδιδαν όπως "οργισμένος", "επικίνδυνος" τονίζοντας:
"Το "οργισμένος", δεν το δέχομαι σαν χαρακτηριστικό μου από την στιγμή που οι συχνότητές μου γέμισαν παράσιτα από διάφορους κάλπηδες που δίνουν συνεντεύξεις (κάθε εβδομαδιαίο έντυπο ιλουστρασιόν, πρέπει να φιλοξενεί ή και να συντηρεί έναν τέτοιο) και βρίζουν τους πάντες και τα πάντα, δεν έχουν να προτείνουν κάτι τι και διεκδικούν ένα χώρο ιδιαίτερο και καθαρό, που σίγουρα δεν τους ανήκει και δεν τον εκφράζουν.
Tελικά όλοι αυτοί οι "απροσάρμοστοι" συγκροτούν ένα μέρος του συστήματος που ενεργεί σαν προπέτασμα καπνού, για να μπορούν από πίσω να δουλεύουν ανενόχλητοι οι κρατικοί μηχανισμοί και αλίμονο στους κάποιος γνήσιους που πέφτουν στην παγίδα του "επώνυμου" χωρίς ποτέ να αναρωτηθούνε ποια κέντρα αποφάσεων τους κόλλησαν την ταυτότητα του επώνυμου μοναχικού, οργισμένου, καταραμένου αναρχικού κ.τ.λ. Eρώτημα που θα προβάλλει αμείλικτο μπροστά τους απ’ τη στιγμή που θα ανακαλύψουν πως το επώνυμο μπορεί να πουλάει, αλλά να πουλιέται κιόλας."

ΟΙ ΦΑΣΟΥΛΗΔΕΣ ΠΟΥ ΟΥΡΛΙΑΖΟΥΝ

Σκέψεις με αφορμή τον «υπερ αδυνάτου λόγο» του αρίστου κ. Φασουλή στην τηλεοπτική εκπομπή του κ. Ευαγγελάτου «ΔΙΑΠΛΟΚΕΣ» στον ΑΝΤ1 το πρωί της 4^ης Σεπτεμβρίου 2007.

Εδώ που φτάσαμε δε μένει παρά ν’ ακούμε τον Φασουλή…

Εκείνη τη φευγαλέα σκιά πίσω απ’ το παντζούρι της απελπισίας…

Εκείνη τη νεκρή φλόγα που καραδοκεί και αυτοπυρπολείται… Οξύμωρο σχήμα έπαρσης στο μαυροπίνακα της ματαιοδοξίας, στο χαμένο οίστρο των υποκριτών, στα μακρόσυρτα τηλεοπτικά βράδια των αδεξιοδιστών και των αδεξίων ομιλητών…

Εδώ που φτάσαμε δε μένει παρά ν’ ακούμε τον Φασουλή…

Να ωρύεται αφρίζων και να κραυγάζει ως ο κήρυκας της «ύστατης ώρας», ως κριτής πράξεων ακρίτων, ως βεβαρυμμένο παρελθόν πεπλανημένων νεανίσκων που αρνούνται τη φυγή των αγρών και υποκύπτουν στη σιωπή των δενδροστοιχιών και των βλεμμάτων…

Και είναι που εκείνο το φτερούγισμα του πυρπολημένου πουλιού ούτε που ακούστηκε μέσα στο θρίαμβο των εκρήξεων, μέσα στην υπόκωφη ροή της φωτιάς, μέσα στον πάταγο της ελαφρότητας και της αυτοεπιβεβαίωσης…..

Κι ούτε πάλι είναι που έλειψε ο λόγος της ευγνωμοσύνης και της κατανόησης…

Πιο πολύ εκείνη η αμετροέπεια είναι που δε λογάριασε ούτε τα πρησμένα από την αϋπνία μάτια, ούτε το στόμα που φτύνει κατράμι και στάχτι…

Είναι που δεν ακούστηκαν υπό τα άσματα των φωνασκούντων οι εκκλήσεις των ανθρώπων και των αμνών οι οιμωγές όταν τους έζωνε η φωτιά, όταν τους περικύκλωνε η αβάσταχτη περιφρόνηση…

Προδιαγεγραμμένο το εγχείρημα των εμπρηστών, προδιαγεγραμμένη και υπόδουλη έκφραση που εξαργυρώνεται αποδοχή και επιβεβαίωση στο υπαρκτό περιθώριο των ανυπάρκτων, στο σκοτεινό λαβύρινθο της εξουσίας που τίποτα δεν εξουσιάζει πέρα από το μάταιο και το ανικανοποίητο…

Εδώ που φτάσαμε δε μένει παρά ν’ ακούμε τον Φασουλή…

Έτσι που το τραπέζι του μυστικού δείπνου ρέει και σχηματοποιείται σε βιτρίνα ταχυφαγείου, σε τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών χαμένοι είναι και οι προδότες και οι προδιδόμενοι…

Χαμένοι και οι θεατές των ιπποδρόμων… Στη θέση τους στρογγυλοκάθισαν οι μονομάχοι και οι έμποροι των ιδεών που μας καθοδηγούν και μας εντυπωσιάζουν… Τη θέση του ρήτορα στο βήμα κατέλαβε ο ιεροεξεταστής και στα άδυτα των αδύτων εμφωλεύει η άρνηση και ο άκριτος λόγος…

Δεν έχει άλλα όπλα η άγνοια, η μετριότητα δε γνωρίζει την έννοια του μέτρου, δε γνωρίζει την ουσία της συμπόνιας, αγνοεί τη μετρική του διαλόγου, τη δικαιοσύνη του λόγου, σύρεται περίλαμπρος και αυτάρκης στα γλοιώδη δάπεδα της προκατασκευασμένης «καριέρας», ακροβατεί στο τεντωμένο συρματόσχοινο του χάους με περίοπτα «κόλπα» και φιγούρες προς εντυπωσιασμό των εντυπωσιασμένων…

Υποτάσσεται, τοποθετείται «αμπαλαρισμένη» σε τακτοποιημένα μυαλά, σε πειθαρχημένες συμπεριφορές, σε μη αποκλίνουσες επαναστάσεις…

Σας ακούσαμε κ. Φασουλή, επί τω αποστηθισμένω λόγω, σας είδαμε κάθιδρο και περίτρομο ίνα μη δυσαρεστηθεί ο ύπαρχος και στερηθείτε του περισσεύματος της φιλανθρωπίας του…

Απελπισμένο και μετέωρο ίνα μη παύσει η εύνοια του ευπάτωρος… Η πατρική καθοδήγηση των συνωμοτών και των καθυποταγμένων… Ίνα μη παρερμηνευθεί ο δια της αναιδείας και κραυγής όρκος πίστεως που καταθέσατε…

Κραυγάζοντα ίνα μη εκληφθεί η κραυγή σας ο «λόγος» και συνειρμικά οδηγηθείτε σε χωματόδρομους ονείρων, σε ουράνιους μπαξέδες με γλάστρες, σε γιορτές με καπέλα μαθητικά, επαίνους διδασκάλων και δακρυσμένα μάτια…

«Αχ που ’σαι νιότη που ΄λεγες πως θα γινόμουν άλλος»

…………………………………………………………………………………………………………………………

…Οι παλαιές μνήμες επιστρέφουν στη ζωή ενώ ο χρόνος γλιστρά μακριά σαν φωτογραφικές διαφάνειες ποταμών πέρα από το κρεβάτι των κρίνων.

Φλέβες του πάθους κι ένας κόσμος που βυθίζεται στον πάγο και στη φωτιά…

Σαν τη γηραιά κυρία που καταβρέχει το σπίτι της με το λάστιχο του νερού προστατεύουμε ο ένας τον άλλον από τους Φασουλήδες που ουρλιάζουν…

ΠΛΥΣΗ ΚΑΙ ΣΤΥΨΙΜΟ

Τα πράγματα φαίνεται ότι αγριεύουν. Πρέπει να μου έχει γίνει μεγάλη πλύση εγκεφάλου. Αφού να φανταστείτε ότι τα όνειρά μου διακόπτονται από διαφημιστικές σφήνες.

ΘΕΜΑ ΠΙΣΤΗΣ

O άλλος βγαίνει στην Eθνική οδό με μια νταλίκα. Στο καθρεφτάκι έχει κρεμασμένο ένα λαγοπόδαρο, δε φοράει ζώνη ασφαλείας. Mε το δεξί χέρι μιλάει στο κινητό, με το αριστερό πίνει μπύρες, καπνίζει και ακούει και ραδιόφωνο. Kαι ερωτώ, με ποιο χέρι να οδηγήσει; Πηγαίνει το αυτοκίνητο μόνο του; Aυτός, λοιπόν, πιστεύει στα θαύματα!!!

Άμα δεν πίστευε στα θαύματα, νομίζετε πως θα έκανε όλες αυτές τις μαλακίες;
Aπό το αντίθετο ρεύμα, έρχεται ένας τύπος με πενταμελή οικογένεια. Φοράει ζώνη, δεν πίνει, δεν καπνίζει… Πηγαίνει κανονικά. Δεν πιστεύει στα θαύματα...

Aποτέλεσμα μετά τη σύγκρουση:Πέντε νεκροί… κι ο μαλάκας που πιστεύει στα θαύματα να κατευθύνεται ακάθεκτος στην επόμενη στροφή για να σκοτώσει τον επόμενο άπιστο!!!

Όλα είναι θέμα πίστης, τελικά….

ΚΑΜΕΝΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ

ΣΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ...

Γεννιόμαστε γυμνοί, βρεγμένοι και πεινασμένοι…
Στη συνέχεια της ζωής μας τα πράγματα χειροτερεύουν…

The king of the net!

Το κείμενο που ακολουθεί μου το έστειλε φίλος που το βρήκε κάπου στο διαδίκτυο. Νομίζω ότι είναι χαριτωμένο και με ευχαρίστηση το φιλοξενώ.

ΧΚ

Είμαι που λες δικέ μου, αραγμένος στη leather θερμαινόμενη πολυθρόνα μου...

..Σκέτος Βούδας υπερδιπλάσιε!!

..Αραχτός λοιπόν μπροστά στο πσί.. Ότι έχω παραλάβει το νέο super duper RouTeR, GT vts 16v με ABS, L_GPS, NBA και FBI, κι έχω βγει στο διαδίχτυ για σερφάρισμα, που επρόκειτο να αλλάξει σελίδα την ιστορία..

Κάτσε καλά ογκόλιθε, έτσι? Μιλάμε για μηχάνημα με 4.000 bps πλέον, ε? Όχι αστεία!

Έχω εφοδιαστεί και με τσιγάρα μπόλικα και κατεβαίνω πλακωμένος με προορισμό το M/H..

Κι όπως βγαίνω γκαζωμένος αριστερά.. και προσπερνάω με 350 ΚΒ/s έναν ΜΗ Guru, που προσπέρναγε μία Συγχορδία Ματζόρε, που πήγαινε να προσπεράσει μία Περαστική Νότααα..

... .. .

..Τσάαααααφ!.. Βλέπω από τη γυαλιστερή επιφάνεια της οθόνης του πσι μου, έναν Φθασμένο στα 50m απο πίσω μου, να μου αναβοσβήνει τα λαμπάκια για να με προσπεράσει!!

(Μπιιπ.. Μπιπ.. Μπιιιιπ!)

Τρελάθηκα, τεράστιε! "Που πα' ρε Καραμήτρο", λέω μέσα μουυυ.. , "Δεν γεννήθηκε ακόμα το άτομο, που θα προσπεράσει τον StaSi!" ..και κατεβάζω 4η! ..Κόλλησα στην πολυθρόνα από την επιτάχυνση, ο ογκόλιθος!!

Στην οθόνη κολλήσανε 2 Viruses (Γκαπ..! Ντουπ..!), 3 Spywares (Σμπουφ!,Μπανγκ!,Ντζςςς!),και ένα κουτσό Trojan Horse (..#$%&..!) ..!

Καλά που είχα κόκκινο wallpaper και δεν φαινόντουσαν τα αίματα, δικέ μου! ... .. .

Για να δούμε πίσω, φαίνεται ακόμα ο ..Φθασμένος??

Γυρνάω να δω.. και τον βλέπω στα 20m να ξανακορνάρει για να προσπεράσει!

Αλλά εγώ πού να κωλώσω τρισυπόστατε, ε? Τσίτα το γκάζι..

Πόσα να γράφουν τα κοντέρ των DSL speed tests τώραα?? ..400, μεγάλε!!

Kαι στην οθόνη τι είναι αυτό που γράφει..

"Στα μπλόκα της internetιάς, να σπάσει των admin ο τσαμπουκάς!!" ??

..Χμμμ.. Είχα πάρει παραμάζωμα μια διαδήλωση από 500 forumίστες (..&amp;amp;<@/#^;{%..!!) που είχαν κλείσει το εθνικό δια-δίκτυο, και είχε μείνει το πανό επάνω στο πσι μου!!

Και με το που πάω να βάλω μία λίστα mp3 με τα Best of, του Μιχαλάκη του Χατζηγιάννη, να παίζει στο winamp... .. .

..Τσάαααααφ!.. Εκείνη την ώρα ακούω γδούπους από τον tower του εργαλείου μου! (ντουπ,ντουπ,ντουπ!), και τα παίρνω στο κρανίο, ε?

-"Ποιος είναι ρε παιδάκι μου τέτοια ώρα?", λέω..

-"Άνοιξε, ρε φίλε..", μου λέει ένας τύπος.. (banned member τελικά), που μισοκρεμόταν από το DVD player, "..γιατί σφήνωσα στον πύργο με το πανό!"

-"Δεν χωράς, ρε μεγάλε!" του λέω, "Είναι μονοθέσιο το εργαλείο.. Κατέβα και πάρε κάναν’ άλλον! "

Και ..Τσάααααακ!.. πατάω το κουμπί και ανοίγει το ηλεκτρικό πορτάκι του DVD player..

"Ο αγώνας τώρα δικαιώνεταιιιιι.. ." μου λέει ο bannαρισμένος και τόνε παίρνει ο αέρας τον δικό σου,

και τον πάει και τον σκάει επάνω στο πσι του Φθασμένου!! (..@*#>&<_!)>

Κι όπως σκάει πάνω στον ανεμιστήρα του εργαλείου του τελευταίου, ..Χλάααααατς!.. του ανεβαίνει η θερμοκρασία του ατόμου στους 100΄C και χάνει τον έλεγχο! Πετάει και ένα Explorer-Crash, δύο auto-restarts, και ένα τελικό crashάρισμα de Windows και πάει και καρφώνεται δικέ μου, στον server του MusicHeaven (..%&amp;amp;*#%&#*..!)..

Πωωωω…! Και γραμμώ τα δυστυχήματα, ε? Αλοιφή το άτομο!!

Και το πσι του??? ..Από "εργαλείο" έγινε ..KFC!

Καλά να πάθει ρε παιδί μου ο άσχετος! Το "πετρωμένο" φυγείν αδύνατον!

Ήθελε να κάνει κόντρες με τον StaSi.. the king of the Net, τον Βασιλιά Του Διαδιχτύου!

Δεν γεννήθηκε ακόμα το άτομο, που θα προσπεράσει τον StaSi!, Lέμεεεε..!!

..Αφού είμαι οδηγάρα, ο ογκόλιθος!

THE END

(Βασισμένο στο "Billy, the king of the road", του Χ. Κλυνν)

H MEΓAΛH AΠOΔPAΣH

Δημοσιευτηκε στην εφημερίδα «ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ» τον Αύγουστο του 2002

Μπήκαμε στον Αύγουστο, στην κατ’ εξοχή περίοδο των διακοπών και δεν κρατιόμαστε με τίποτα, τα πουλάκια μου… Έτοιμοι είμαστε να την κοπανήσουμε. Όπου φύγει… φύγει…

Σε λίγο καιρό η Θεσσαλονίκη θα θυμίζει έρημη πόλη κι όταν με το καλό μπούμε στον Δεκαπενταύγουστο θα μετράμε τα αυτοκίνητα στην Τσιμισκή και στην Εγνατία…

Όχι, θα κάτσουμε να σκάσουμε...

Και δε μιλάω μόνο για τους 100.000 Θεσσαλονικείς που έχουν ήδη δραπετεύσει από τις αρχές του καλοκαιριού στην Χαλκιδική για ένα Σαββατοκύριακο... δύο μηνών!!!

Σε όλους εμάς αναφέρουμε που είτε φύγουμε, είτε μείνουμε, είναι σα να έχουμε φύγει…

Φευγιό... Το όπλο των Ελλήνων...

Ο Έλληνας το φευγιό το έχει μέσα του… Θέλει να φεύγει!

Το λέει και το τραγούδι « Θα σε πάρω να φύγουμε σ’ άλλη γη, σ’ άλλα μέρη... »

Δεν τον ενδιαφέρει πού θα πάει, αρκεί να φύγει...

« Μ’ αεροπλάνα και βαπόρια » που λέει κι ο φίλος μου ο Διονύσης…

Βάλε τώρα και τρένα, αυτοκίνητα, μοτοσικλέτες, ποδήλατα, πατίνια, φουσκωτά, ξεφούσκωτα, θαλαμηγούς, βάρκες…

« Πάμε στο άγνωστο, με βάρκα την ελπίδα... »

Οι Έλληνες φεύγουν, γενικώς...

Φεύγουν όταν μπαίνουν οι γιορτές, φεύγουν όταν τελειώσει η παράσταση, φεύγουν όταν γίνονται σεισμοί, φεύγουν όταν έρχεται ο καύσωνας, φεύγουν μόλις τους πουν καθίστε, φεύγουν μόλις έρθει ο λογαριασμός, φεύγουν μόλις δουν τα σκούρα...

Γενικώς, είμαστε ένας λαός φευγάτος...

Οι Έλληνες φεύγουν αφήνοντας πίσω τους ότι πολυτιμότερο έχουν.

Από video μέχρι γυναίκα, ασχέτως αν για τον μέσο Έλληνα η γυναίκα δε θεωρείται είδος πολύτιμο.

Είμαστε ένας λαός που φεύγει « προς άγνωστον κατεύθυνσιν »

Είμαστε ένας λαός που γεννήθηκε να φεύγει. Και μόλις φύγει, τον πιάνει η νοσταλγία να γυρίσει...

Και μόλις γυρίσει, βαράει το κεφάλι του στον τοίχο και λέει, « τι το ’θελα που γύρισα… " και ξαναφεύγει...

Ξαναφεύγει, για να ξαναγυρίσει!

Έτσι είναι...

Ερχόμαστε για να φύγουμε... Και φεύγουμε για να ξαναγυρίσουμε... μέχρι να ξαναφύγουμε...

Κι όταν οι Έλληνες φεύγουν ισοπεδώνουν τα πάντα, από εθνική οδό, μέχρι εθνική οικονομία.

Βαράνε κλάξον, βαράνε μάντρες, βαράνε αυτοκίνητα, βαράνε σκύλους, γάτες, κότες, βαράει ο ένας τον άλλο, τη γυναίκα τους βαράνε, τα παιδιά τους βαράνε... Φευγάτοι και βαρεμένοι όλοι τους!

Απόδραση από την καταπιεστική πραγματικότητα, λένε.

Απόδραση τα Χριστούγεννα, απόδραση την πρωτοχρονιά, απόδραση την 25η Μαρτίου, απόδραση την 28η Οκτωβρίου, απόδραση τις Απόκριες, απόδραση το Πάσχα, απόδραση το καλοκαίρι, απόδραση την άνοιξη, απόδραση το φθινόπωρο, απόδραση τον χειμώνα, τα τριήμερα, τα τετραήμερα, τις γορτές και τις σχόλες...

Άντε και καμιά τριανταριά μικροαποδράσεις τα Σαββατοκύριακα...

Κι οι πολιτικοί μας από δίπλα.

Δραπέτες κι αυτοί της καταπιεστικής πραγματικότητας, με την οποία ασφαλώς, δεν έχουν καμία σχέση...

Στην Ελλάδα οι πολιτικοί έρχονται πάντα για να διορθώσουν την καταπιεστική πραγματικότητα που δημιούργησαν οι προκάτοχοί τους στην εξουσία και φεύγουν αφήνοντας μια καταπιεστική πραγματικότητα, για να την επαναδιορθώσουν αυτοί που θα τους διαδεχτούν...

Στην Ελλάδα οι καταπιεστικές πραγματικότητες φυτρώνουν μόνες τους, βλέπετε, όπως τα ραδίκια...

Κανείς δε φταίει γι αυτές, ούτε πολιτικοί, ούτε πολίτες...

Είμαστε όλοι θύματα μιας αυτοφυούς καταπιεστικής πραγματικότητας...

Δραπέτες λοιπόν μαζί με μας και οι πολιτικοί μας...

Διακοπές και για τον δημόσιο υπάλληλο που παραπαίει μεταξύ δουλειάς, απεργίας και απόδρασης.

Και μετά η επιστροφή.

Και να μετράμε τους νεκρούς και να ‘ναι πιο πολλοί από τις μάχες στο Ιράκ! Ίνα επαληθευθεί το ρηθέν «τα φονικότερα όπλα του Έλληνα είναι το αυτοκίνητο και το εκλογικό του βιβλιάριο»

Καλές μας διακοπές, λοιπόν, αγαπητοί συνδραπέτες και καλή επιστροφή στη Θεσσαλονίκη που θα μας περιμένει με τα σκουπίδια της...

Καλή επιστροφή στην Θεσσαλονίκη που θα μας περιμένει με τις θαλασσινές ευωδιές της (!) που θα ξεχύνονται απ’ τον πεθαμένο Θερμαϊκό…

Καλή επιστροφή στην Θεσσαλονίκη, που θα μας περιμένει με το όζον, το άζωτο και το μονοξείδιο του θείου...

Καλή επιστροφή στην Θεσσαλονίκη, που θα μας περιμένει με το κυκλοφοριακό χάος, την αποξένωση, τον φόβο, την αθλιότητα της πορνείας και των ναρκωτικών...

Καλή επιστροφή και καλή μας διαμονή... Μέχρι, την επόμενή μας απόδραση...

ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΙ ΑΛΛΑΞΕ ΑΠΟ ΤΟΤΕ;

ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΧΑΡΡΥΚΛΥΝΝΙΚΟΙ ΟΡΙΣΜΟΙ

1. Ψυγείο
Εκεί που φυλάμε τα αποφάγια μέχρι να τα πετάξουμε…

2. Ορεκτικά
Τα μεζεδάκια που τσιμπάμε μέχρι να χάσουμε την όρεξή μας…

3. Γάμος
Πριν από τον γάμο, εκείνος μιλάει κι εκείνη ακούει…
Όσο διαρκεί το ταξίδι του μέλιτος, εκείνη μιλάει κι εκείνος ακούει…
Αργότερα, μιλάνε και οι δύο και ακούνε οι γείτονες…

4. Χήρα
Η γυναίκα που ξέρει ανά πάσα στιγμή που βρίσκεται ο άνδρας της

Ο ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΠΟΝΤΟΣ ΜΑΣ ΚΑΛΕΙ

ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΠΟΝΤΙΟΙ

Εμείς οι Πόντιοι της Ελλάδος «οι μετέχοντες της ελληνικής παιδείας», με δηλωμένη τη θέλησή μας να καθορίζουμε τις τύχες μας…

Εμείς οι Πόντιοι ως άτομα παραγόμενα από την Iστορία που επιβιώσαμε των γενοκτονιών και των «εθνικών κρατών» και διατηρήσαμε την ιστορικότητα και την Ελληνικότητά μας επί 2.700 χρόνια χωρίς πιστοποιητικά και αστυνομικές ταυτότητες…

Εμάς τους Ποντίους που για 85 ολόκληρα χρόνια το συμφέρον του Εθνικού μας κράτους, που χρόνια τώρα σπαταλιέται σε μια μίζερη και αδιέξοδη ελλαδοκεντρική αυτολαγνεία, συνεχίζει να μας θεωρεί ιστορικά απολιθώματα αρνούμενο πεισματικά να συμπεριλάβει στις σελίδες της Ελληνικής Ιστορίας την Ιστορία του Ποντιακού Ελληνισμού…

Εμείς οι Πόντιοι που πιστεύουμε ότι «κάθε λαός έχει δικαίωμα να απαιτεί με επιμονή την επίσημη αναγνώριση από τις αρμόδιες αρχές των εγκλημάτων και αδικιών που διαπράχτηκαν σε βάρος του. Αναγνώριση που είναι ένας ουσιαστικός τρόπος πάλης ενάντια στη μάστιγα της γενοκτονίας…

Εμείς οι Πόντιοι πιστοί στο ψήφισμα των προσφύγων της 21-1-1923 που θεωρεί ότι «...η Ανταλλαγή...πλήττει καίρια την παγκόσμια συνείδηση και την παγκόσμια ηθική...είναι αντίθετη προς τα ιερότερα δικαιώματα του ανθρώπου, της ελευθερίας και ιδιοκτησίας...το σύστημα της Ανταλλαγής αποτελεί νέα και κεκαλυμμένη μορφή αναγκαστικού εκπατρισμού και αναγκαστικής απαλλοτρίωσης που κανένα κράτος δεν έχει το δικαίωμα να θέσει σε εφαρμογή παρά τη θέληση των πληθυσμών..."

Εμείς οι Πόντιοι ιδρύσαμε στις 4 Φεβρουαρίου 2007 το ΠΟΝΤΙΑΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΕΛΛΑΔΟΣ με κύριους σκοπούς την διεθνοποίηση της Ποντιακής Γενοκτονίας,

την ενσωμάτωση της Ιστορίας του Ποντιακού Ελληνισμού στα βιβλία της Ελληνικής Ιστορίας, τη δημιουργία Ποντιακών σχολείων εκεί όπου υπάρχουν ικανοί Ποντιακοί πληθυσμοί, την ίδρυση Πανεπιστημιακής έδρας Ποντιακού Ελληνισμού, τη διατήρηση της Ποντιακής πολιτιστικής κληρονομιάς, των ηθών και των εθίμων μας και την αλληλεγγύη μεταξύ των μελών του κινήματός μας.

Όσο για την επιστροφή μας στα αγιασμένα χώματα του Πόντου εμείς οι Πόντιοι που ζούμε και δημιουργούμε σε κάθε γωνιά της γης, έχουμε να δηλώσουμε ότι:

… είναι δώρο θεού η διεθνοποίηση της οικονομίας και της επικοινωνίας και ο άκρατος οικονομικός φιλελευθερισμός που επικαλείται το Ευρωπαϊκό εγχείρημα, είτε αυτό αποδειχτεί στο μέλλον ιστορικό παραστράτημα και πολτοποίηση των λαών, είτε όχι.

Έτσι, όσο παράδοξο κι αν ακούγεται μόνο μέσα από την αρρωστημένη αστική νοοτροπία της ασύδοτης επιδίωξης του κέρδους υπάρχει σοβαρή πιθανότητα, περισσότερο σοβαρή από κάθε άλλη φορά, να αποκτήσουμε κι εμείς «Πατρίδα»… και την «Πατρίδα» αυτή δε θα την αποκτήσουμε φυσικά με πολέμους και διπλωματικές μάχες…

Την «Πατρίδα» αυτή, χάρη στην «ελεύθερη αγορά» (!) ΘΑ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑΣΟΥΜΕ!

Η φιλοσοφία του πλανητικού κράτους που θεοποιεί την οικονομία μας δίνει το δικαίωμα αυτής της επιλογής, κι εμείς ήμαστε σε θέση να την εκμεταλλευτούμε και θα την εκμεταλλευτούμε..

Ίσως έφτασε η ώρα να χορέψουμε πυρρίχιο στη μελλοντική «ιδιοκτησία» μας, στα τιμημένα χώματα της Ποντιακής «Πατρίδας»…

…Ίνα επαληθευθεί το ρηθέν: Η ΡΩΜΑΝΙΑ ΚΙ ΑΝ ΕΠΕΡΑΣΕ, ΑΝΘΕΙ ΚΑΙ ΦΕΡΕΙ ΚΙ ΑΛΛΟ…

ΓΡΑΦΤΕΙΤΕ ΜΕΛΗ ΣΤΟ ΠΟΝΤΙΑΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΕΛΛΑΔΟΣ

Το Ποντιακό ζήτημα δεν είναι ένα θέμα της ιστορίας ή των μουσείων. Είναι ένα ζωντανό ζήτημα με εθνικές και διεθνείς διαστάσεις, το οποίο οι εξελίξεις στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου, του παρευξείνιου χώρου και ολόκληρης της Ευρώπης το καθιστούν επίκαιρο ως θέμα δημοκρατίας, ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ελευθερίας, αξιοπρέπειας.

Μένει λοιπόν στα ζωντανά κινήματα και στις δυνάμεις των Ποντίων να το επαναφέρουν στο προσκήνιο.

ΚΑΝΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ ΚΑΙ… ΓΡΑΨΟΥ ΜΕΛΟΣ ΣΤΟ KINHMA MAΣ

ΜΙΑ ΑΠΟ 'ΔΩ... ΜΙΑ ΑΠΟ ΚΕΙ...

H ΣKEΨH THΣ EBΔOMAΔAΣ

Κι εσύ λαέ βασανισμένε, εξοχικό στον Ωρωπό...

---

ΠOTE

Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει… Ξέρετε πόσο στοιχίζει μία κηδεία σήμερα;

---

H ΦΛOΓA TOY EΛΛHNOΣ

Ο Έλληνας είναι ένα άτομο γεμάτο φλόγα...

Είναι συνέχεια μ’ ένα αναμμένο τσιγάρο στο στόμα, είναι καψούρης, έχει καεί από την εφορία, καίγεται για δανεικά, καίει τα δάση, καίει αμόλυβδη, καίει μανάρα μ’, καίει...

---

ΔEIΓMA

Επιστήμονες της NASA, προκειμένου να μελετήσουν τα όρια της αντοχής του ανθρώπου, ζήτησαν δείγμα Έλληνα συνταξιούχου.

---

ΠOY NA ΠPOΛABEIΣ;

Μεγάλη μείωση αυτοκτονιών στην χώρα μας! Που να προλαβαίνεις να αυτοκτονήσεις; Πάντα κάτι σε προλαβαίνει. Νέφος, τροχαία, θεομηνίες, εγκληματίες, εμπρηστές...

---

EΠA... EΠA... EΠA... NAΛHΨEIΣ

Δεν χρειάζεται πια να είσαι πιωμένος για να βλέπεις διπλά. Κοιτάς τις επαναλήψεις στα κανάλια της τλεόρασης!

---

ΕΔΡΑΣΕ ΑΚΑΡΙΑΙΑ…

Έμαθε η ΔEH ότι η Ελλάδα έδωσε τα φώτα του πολιτισμού και αντέδρασε αστραπιαία... Έστειλε λογαριασμούς σ’ όλα τα κράτη της Ευρώπης!

---

ΠEPI ΔIAITHΣ

Ο Βενιζέλος κάθε τέταρτη εβδομάδα μοιάζει σαν πανσέληνο με κουστούμι. Έμαθα ότι πήγε επιτέλους για δίαιτα σε γνωστά κέντρα αδυνατίσματος και μέσα σε δύο εβδομάδες έχασε... 14 μέρες!

Ο Πάγκαλος διάλεξε την ιππασία κι έχασε 20 κιλά... το άλογο!

---

EΠIΣTHMONIKHΣ ΦANTAΣIAΣ

Από το υπουργείου γεωργίας ανακοινώνεται ότι απαγορεύτηκε για την εφετινή σαιζόν το κυνήγι...

Κοτσύφια, αλεπούδες, λύκοι, μπεκάτσες σπουργίτια και λαγοί απαγορεύεται να σκοτώνουν με τις σφεντόνες τους, τους κυνηγούς....

H απόφαση αυτή πάρθηκε γιατί τον τελευταίο καιρό είχε παρατηρηθεί δραματική μείωση των ανθρωπίνων θηραμάτων, με αποτέλεσμα, του κοτσυφιού και του λαγού το πιάτο δέκα φορές ναν’ αδειανό και μια φορά γεμάτο!!!

---

ΠEPI ΠAPTHΣ

Κατηγορούνε τους πολιτικούς ότι δεν νοιάζονται για το λαό, αλλά για την πάρτη τους. Ειλικρινά, δεν το καταλαβαίνω. Όλοι για την πάρτη τους δε νοιάζονται; Οι καθηγητές, οι δικαστές, οι γιατροί, οι δημόσιοι υπάλληλοι...

Είδατε ποτέ δικηγόρο να κάνει απεργία για να δοθούνε αυξήσεις στους βαμβακοκαλλιεργητές;

---

O KAIPOΣ

Καιρός να καταλάβουμε ότι η Ελλάδα είναι μία χώρα που για να πάει μπροστά πρέπει να κοιτάξει πίσω...

Προς τους αρχαίους ημών προγόνους, δηλαδή…

Αυτοί λέγανε, είτε παίδες Ελλήνων, εμείς λέμε είτε χειροπέδες Ελλήνων…

Στων Ψαρών την ολόμαυρη ράχη, περπατώντας η φλόγα μονάχη...

Eις το βουνό ψηλά εκεί
είναι εκκλησιά ερημική
το σήμαντρό της δε χτυπά
δεν έχει ψάλτη ούτε παπά...
Πάει το εκκλησάκι, κάηκε... μαζί με τον ψάλτη και τον παπά!
Kάποτε, το τραγουδούσαμε στα σχολεία, τώρα τα λένε στις ειδήσεις!!!

* Φωτιές στην Aττική, Aιτωλοακαρνανία, Θεσπρωτία, Bοιωτία, Kεφαλλονιά... Γιά την Eλλάδα, ρε γαμώτο...

* Πυρκαγιές, πυρκαγιές, πυρκαγιές!!! Tι θα αναπνέουμε σε λίγα χρόνια θέλω να ξέρω, πέτρα και φως;

* Mε τόσες πυρκαγιές κάθε καλοκαίρι δε θα κινδυνεύουν πλέον οι οδηγοί να πάνε να πέσουνε με τα αυτοκίνητά τους σε δέντρο... Που να βρεθεί το δέντρο!!!"











* H τελευταία απογραφή του πράσινου της Eλλάδας, είναι αισιόδοξη. Σύμφωνα με αυτή, έχουν απομείνει τέσσερα πεύκα στο Bέρμιο και τρεις λεύκες στην Kόνιτσα!

* Πυρκαγιά ξέσπασε στην Iκαρία. Δεν κάηκαν, τέσσερα στρέματα... Όλα τ' άλλα έγιναν στάχτη.

*Oι φωτιές φέτος ανάψανε σε περίοδο εκπτώσεων. Γι' αυτό, στις τρεις πυρκαγιές, η μία ήτανε δώρο.

*Eκκενώσανε και τις παιδικές κατασκηνώσεις. Δεν εκκενώνανε τη βουλή καλύτερα;

Μύθοι και αλήθειες για τη φωτιά στην Πάρνηθα

Είχα πει, τι το ’θελα, δημοσίως και παρεξηγήθηκα «σε βαθμό κακουργήματος» ότι ο τρόπος που αντιμετωπίζονται οι πυρκαγιές από τα ΜΜΕ, τους «υπεροικολόγους», τους «υπερευαίσθητοποιημένους» και τις άλλες οικολογικές δυνάμεις… ξεφεύγει από τα όρια της σωστής εκτίμησης και κριτικής και εγγίζει τα όρια της «αστειότητας» και της «εξαλλοσύνης»!

Είχα πει, ξανά τι το ‘θελα, ότι είναι καιρός να σταματήσουμε επί τέλους να ψάχνουμε να βρούμε πίσω από κάθε πυρκαγιά κι έναν εμπρηστή, να δούμε την αλήθεια κατάματα και ν’ αφήσουμε όσο γίνεται ήσυχη τη φύση να κάνει τη δουλειά της…

Αυτά περίπου έλεγα και πέσανε να με φάνε οι «οικολόγοι» και οι «φιλόζωοι» που ξαφνικά τους πήρε ο πόνος για τις οχιές της Λήμνου και τα ελάφια της Πάρνηθας!!!

Και να που, με αφορμή την πυρκαγιά της Πάρνηθας, ακούστηκε μια φωνή «διαφορετική» από τις άλλες… Μια φωνή που είχαν υποχρέωση να προβάλλουν οι κραυγάζουσες τηλεοράσεις που έχουν αναγάγει την κινδυνολογία και τον «πανικό» σε επιστήμη. Που να βρουν το κουράγιο, όμως…

Παραθέτω, λοιπόν, τη «διαφορετική φωνή», το άρθρο του Νίκου Μάργαρη καθηγητή στο Τμήμα Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου Αιγαίου και διευθυντή της Ελληνικής έκδοσης του «Νational Geographic» που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ», καθώς επίσης και ένα e-mail που δίνει υπεύθυνες οδηγίες για το τι το καλύτερο μπορούμε να κάνουμε για τον καμένο Εθνικό Δρυμό της Πάρνηθας.

---

Μύθοι και αλήθειες για τη φωτιά στην Πάρνηθα

Του Νίκου Μάργαρη

Οι πυλώνες της ΔΕΗ και οι ανεξέλεγκτες χωματερές είναι οι εμπρηστές των δασών

1.Οι φωτιές στα δάση είναι φυσιολογικά φαινόμενα.

Η φωτιά είναι ομαλά ενταγμένη στα μεσογειακού τύπου οικοσυστήματα. Σε όλες τις χώρες γύρω από τη Μεσόγειο, στην Καλιφόρνια, στο Ακρωτήρι της Καλής Ελπίδας, στη Νότια Αφρική, στην Αυστραλία, στη Χιλή είναι σύνηθες φαινόμενο. Την προηγούμενη μόλις εβδομάδα φωτιά στην Καλιφόρνια έκανε στάχτη 2.000 σπίτια. Η Ελλάδα δεν είναι ειδική περίπτωση. Ακόμα και τα ζώα της χώρας μας είναι προσαρμοσμένα σε αυτήν. Υπάρχουν πουλιά που πάνε μόνο στις καμένες εκτάσεις γιατί εκεί βρίσκουν πολλά έντομα. Και τα έντομα είναι πολλά, γιατί τα φυτά που βγαίνουν στις καμένες περιοχές ανθίζουν γρηγορότερα. Είναι, όσο και αν δεν το πιστεύουμε, αυτός ο κύκλος της ζωής των μεσογειακών οικοσυστημάτων. Μια καμένη περιοχή, την πρώτη χρονιά μετά τη φωτιά είναι κήπος.

2. Δεν αντιμετωπίζονται σωστά οι πυρκαγιές.
Η πυρκαγιά των δασών θέλει ειδική αντιμετώπιση. Στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ έχουν καταγράψει όλες τις προηγούμενες φωτιές, από το 1985 έως σήμερα.
Υπάρχουν σε εξειδικευμένα προγράμματα ανά πάσα στιγμή δεδομένα, όπως οι άνεμοι που φυσούν, μετεωρολογικά και κλιματικά στοιχεία, τα είδη των φυτών που έχουν φυτρώσει, η ηλικία τους, οι εκτάσεις που έχουν ξανακαεί, και ο χρόνος που συνέβη αυτό. Έχοντας διαθέσιμα όλα τα στοιχεία μπορούν να αντιμετωπίσουν τις φλόγες κάθε φορά με τον τρόπο που χρειάζεται. Η σύγκριση με την Ελλάδα είναι καταλυτική. Εδώ ο καθένας λειτουργεί περίπου ως μαθητευόμενος μάγος.

3. Ποιοι είναι οι εμπρηστές εμπρηστές στην Ελλάδα είναι η ΔΕΗ, οι ανεξέλεγκτες χωματερές και όσοι έχουν κοπάδια.
Δεν υπάρχουν σατανικοί εμπρηστές με κουκούλες και μηχανές που καίνε τα δάση. Υπάρχει και ένα μεγάλο ποσοστό πυρκαγιών που προκαλούνται από άλλες αιτίες. Στη Χαλκιδική η φωτιά ξεκίνησε πέρσι από κεραυνό. Τώρα έλεγε κάποιος ραδιοφωνικός σταθμός ότι υπήρχε εμπρηστικός μηχανισμός στην Πάρνηθα. Είναι λάθος. Βρίσκουν μια παλιά οβίδα και λένε μετά ότι πρόκειται για εμπρηστικό μηχανισμό.

4. Τα πεύκα είναι οι μεγάλοι ένοχοι.
Έχουμε μια μανία με τα πεύκα. Τα φυτεύουμε παντού. Στα στρατόπεδα τα βάζουν δίπλα στις πυριτιδαποθήκες. Τα πεύκα όμως έχουν ένα... μειονέκτημα. Χρειάζονται, προκαλούν, τη φωτιά. Ανήκει στο DΝΑ τους.
Στο Πήλιο που δεν έχει πεύκα, πήγαν οι δασολόγοι και φύτεψαν. Τα πεύκα αυτά έχουν καεί έως τώρα τρεις φορές. Στην Πάρνηθα τα πεύκα έκαψαν τα έλατα. Από τη ρητίνη βγαίνει το εύφλεκτο νέφτι.

5. Ο Εθνικός Δρυμός της Πάρνηθας Υποτίθεται ότι είχαν κάνει Εθνικό Δρυμό και μιλούσαν για τα κρι- κρι που τα έφεραν από την Κρήτη.
Είχαν μαντρώσει μια περιοχή και είχαν βάλει μέσα ελάφια. Για να δουλέψει πραγματικά ένα οικοσύστημα με ζαρκάδια και ελάφια έπρεπε να υπήρχαν και λύκοι. Τα ελάφια είχαν γίνει τόσο πολλά που τρώγανε συνεχώς τους φλοιούς των ελάτων.

6. Δεν θα λιγοστέψει το οξυγόνο των Αθηναίων Άκουσα ότι θα λιγοστέψει το οξυγόνο στην Αθήνα.
Το οξυγόνο, τα τελευταία εκατομμύρια χρόνια, δεν έχει ελαττωθεί. Το οξυγόνο παράγεται κατά ενενήντα τοις εκατό από τους ωκεανούς. Πιστεύει κανείς ότι στη Σαχάρα δεν έχουν οξυγόνο; Στους πόλους που δεν έχουν δέντρα δεν έχουν οξυγόνο άραγε;
Άκουσα επίσης να λένε και να ξαναλένε εξαφανίστηκε ο τελευταίος πνεύμονας πρασίνου. Δεν ήταν ο τελευταίος πνεύμονας πρασίνου στο Λεκανοπέδιο. Υπάρχει η άλλη πλευρά της Πάρνηθας, η Πεντέλη, ο Υμηττός που ξαναπρασίνισε.

7. Δεν χρειάζονται αντιπλημμυρικά έργα, ούτε αναδασώσεις.
Στο Άγιον Όρος, πριν από δέκα χρόνια, μια φωτιά είχε κατακάψει τα πάντα. Καθηγητές και οικολόγοι λέγανε ότι έπρεπε να γίνουν αναδασώσεις. Οι καλόγεροι δεν άφησαν κανέναν να μπει μέσα. Οι καλόγεροι ευτυχώς δεν έχουν γίδια. Το δάσος έγινε καλύτερο απ΄ ό,τι ήταν πριν.
Στην Πάρνηθα σήμερα υπάρχει ένας υποόροφος. Είναι ο σχίνος, η κουμαριά, το πουρνάρι. Σε αυτά τα φυτά καίγεται μόνο το από πάνω μέρος. Καίγεται δηλαδή το 40%. Το 60% το αποτελούν οι ρίζες τους. Αυτά τα φυτά «ξαναπετάνε» αμέσως με τις πρώτες φωτιές. Αυτά που ακούμε περί πλημμυρών κ.λπ. είναι ανοησίες. Το έδαφος και το νερό συγκρατούνται από τον υποόροφο, γιατί οι ρίζες είναι ζωντανές.

Δεν πρέπει να πατήσει κανείς μέσα στην καμένη έκταση, να κόψει κορμούς, να τους σέρνει. Στην Πεντέλη, σε εκείνες τις φοβερές αναδασώσεις, μικρών τμημάτων ευτυχώς, σκάβανε και φύτευαν ασθενικά δεντράκια και συγχρόνως καταστρέφανε γύρω στα 100 μικρά φυτά που είχαν φυτρώσει από μόνα τους.

Ο Νίκος Μάργαρης είναι καθηγητής στο Τμήμα Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου Αιγαίου και διευθυντής της ελληνικής έκδοσης του «Νational Geographic»

Πηγή: «ΤΑ ΝΕΑ»

---

Επειδή πολλά ακούγονται αυτές τις μέρες, επαλήθευσα τα παρακάτω με τον Γιώργο Παξιμάδη της WWF Ελλάς και σας το προωθώ.

Dr. Petros A. Tarantilis

Assistant Professor in Instrumental Chemical Analysis of Natural Products

Laboratory of Chemistry

Department of Chemical and Physical Sciences

Faculty of Sciences

Agricultural University of Athens

Iera Odos 75, Athens 118 55, Greece

Tel. + 30 210 529 4262, Fax. +30 210 529 4265

ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΠΟΛΥ ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ

Αγαπητοί φίλοι.

Όλοι μαζί και ο καθένας προσωπικά θρηνούμε για την καταστροφή στην Πάρνηθα.

Όλοι μαζί και ο καθένας προσωπικά θέλουμε εδώ και τώρα να κάνουμε κάτι για να ξαναδούμε τον Εθνικό Δρυμό υγιή και ζωντανό.

Όλοι μαζί και ο καθένας προσωπικά πρέπει με ψυχραιμία να κάνουμε ό,τι καλύτερο για να βοηθήσουμε.

Αυτή τη στιγμή, το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε είναι:

- Να μην ανέβουμε στην Πάρνηθα. Το οικοσύστημα είναι εξαιρετικά ευαίσθητο και η αυξημένη ανθρώπινη παρουσία στα καμένα θα το επιβαρύνει ακόμα περισσότερο, ενώ στις περιοχές που δεν έχουν καεί η ανθρώπινη παρουσία μπορεί να ενοχλήσει τα ζώα που έχουν συγκεντρωθεί εκεί.

- Να μην ταίζουμε τα ελάφια. Το Δασαρχείο έχει αναλάβει πλήρως τη σίτιση των ελαφιών, όπου αυτό απαιτείται και το WWF Ελλάς έχει ξεκινήσει πρόγραμμα περίθαλψης σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Το ανεξέλεγκτο τάισμα έλκει τα ελάφια στις καμένες περιοχές, από τις οποίες πρέπει να απομακρυνθούν προσωρινά, ενώ πιθανότατα μπορεί να τα βλάψει σοβαρά.

- Να μη φυτεύουμε δέντρα. Οι ανεξέλεγκτες φυτεύσεις δέντρων και θάμνων χωρίς κανένα σχέδιο μπορεί να προκαλέσουν πολύ μεγάλη επιβάρυνση, σχεδόν αντίστοιχου μεγέθους με αυτήν που προκάλεσε η πυρκαγιά, στο οικοσύστημα που προσπαθεί να ανακάμψει.

Μπορείτε να μείνετε κοντά μας για να ενημερώνεστε τις νέες εξελίξεις και να εγγραφείτε στο site μας ( www. wwf. gr) για να προσφέρετε εθελοντική εργασία στις μελλοντικές εργασίες αποκατάστασης. Μπορείτε επίσης να υπογράψετε την έκκληση του WWF Ελλάς ( www .politics .wwf .gr) προς τον Πρωθυπουργό για αποκατάσταση της Πάρνηθας και προστασία των δασών της χώρας.

ΣAΣ ΠPOTEINΩ

* Αν αποφασίσατε να αγοράσετε έγχρωμη τηλεόραση, καλύτερα να το ξεχάσετε. Τι να την κάνετε την έγχρωμη τηλεόραση αφού μόνο οι παλιές ασπρόμαυρες ταινίες αξίζουν…

* Αν θέλετε να δείξετε στους άλλους ότι ο χρόνος σας είναι πανάκριβος, φορέστε ρόλεξ!

* Αν είσθε δημόσιος υπάλληλος γραφτείτε σε όσο γίνεται περισσότερα σωματεία… Όλο και κάποιο θα βρεθεί να κάνει απεργία…

* Αν προτίθεστε να αγοράσετε αγγούρια ξεχάστε το καλύτερα γιατί πέταξαν και πάλι στα ύψη… Διαμαρτυρήθηκαν ήδη η αερολέσχη Θεσσαλονίκης και οχτώ γεροντοκόρες

* Αν θέλετε να πάρουν τα παιδιά σας καθαρό αέρα, κρατήστε τα κλεισμένα στο σπίτι σας…

* Για τους φίλους της έντονης περιπέτειας την Πέμπτη στις 10.30 π.μ. ζωντανή ληστεία στα EΛTA Αμπελοκήπων.

* Κυκλοφόρησε το καινούργιο βιβλίο του Κώστα Καραμανλή, «Αφού δε με ρίχνει κανένας, θα πέσω μόνος μου»

ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΟΤΣΑΛΑΝ-Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ

Το βιβλίο του Σάββα Καλεντερίδη

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΕΙΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΛΑΡΙΣΣΑΣ

Δυόμισι ώρες διήρκησε η παρουσίαση του βιβλίου του Σάββα Καλεντερίδη «ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΟΤΣΑΛΑΝ-Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ στο κατάμεστο Χατζηγιάννειο Πνευματικό Κέντρο της Λάρισσας.
Παρουσιαστές του βιβλίου ο δημοσιογράφος Γιάννης Κολλάτος, διευθυντής του «ΘΕΣΣΑΛΙΑ TV», ο Χάρρυ Κλυνν και ο συγγραφέας.
Όλη η διαδικασία της παρουσίασης μεταδόθηκε live από το «ΘΕΣΣΑΛΙΑ TV».
Μετά από το τέλος της παρουσίασης ο συγγραφέας και οι παρουσιαστές του βιβλίου δεχτήκανε πλήθος ερωτήσεων από το κοινό.
Ο Χάρρυ Κλυνν αφού συνέδεσε την «ΥΠΟΘΕΣΗ ΟΤΣΑΛΑΝ» με τις πιέσεις που ασκήθηκαν για τον τερματισμό της «ΕΛΛΗΝΟΚΟΥΡΔΙΚΗΣ ΦΙΛΙΑΣ», τις «λευκές σελίδες της ιστορίας μας» σε ότι αφορά τη ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΟΝΤΙΑΚΟΎ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ και του ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ, αναφέρθηκε διεξοδικά στο περιεχόμενο του βιβλίου:
«Αφορμή της αποψινής μας συνάντησης είναι η έκδοση του βιβλίου του φίλου μου Σάββα Καλεντερίδη, αντισυνταγματάρχη ε.α. και διευθυντή του εκδοτικού οίκου «ΙΝΦΟΓΝΩΜΩΝ», «Παράδοση Οτζαλάν.
Η Ώρα της Αλήθειας».
Η εκδήλωση αυτή είναι τεράστιας σημασίας κι εύχομαι καθένας φεύγοντας από δω να έχει προσθέσει κάτι στη συγκρότησή του και όχι μόνο να έχει ικανοποιήσει την περιέργειά του για το ποιος πρόδωσε τότε, πώς εξελίχθηκαν τα γεγονότα ή το τι λέει ο Καλεντερίδης για τον Οτζαλάν κτλ.
Παραθέτω λοιπόν τις προσδοκίες μας από την αποψινή βραδιά:

Προσδοκία πρώτη:

Η διαλεύκανση της μαύρης εκείνης περιόδου που κατέληξε στο άγος της παράδοσης του Οτζαλάν στους Τούρκους.
Ο λόγος του συγγραφέα, γραπτός και προφορικός, είναι τόσο ισορροπημένος, ξεκάθαρος και έντιμος που δεν αφήνει κανένα περιθώριο παρανόησης και αμφιβολίας.
Αποδίδει με τρόπο ακριβοδίκαιο, μακριά από κάθε λογική άσπρου-μαύρου, τις ευθύνες που αναλογούν σε καθέναν, ιεραρχώντας με αδήριτη λογική τις προτεραιότητες και σταθμίζοντας με πολύπλευρη προσέγγιση το πλαίσιο των συνθηκών.
Πολλοί εμπλεκόμενοι στην υπόθεση εκείνη έκαναν λάθη ή εσφαλμένες εκτιμήσεις, κάποιοι αναδείχθηκαν κατώτεροι των προσδοκιών και της προσωπικής τους ιστορίας, όμως ο συγγραφέας μόνο στον τότε πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη αποδίδει τόσο ύποπτο ρόλο.
Μία εκτίμηση που ήταν ταυτόσημη σε όλους όσους παρακολούθησαν κάπως την εξέλιξη της υπόθεσης αλλά και τη στάση του εν λόγω μετά την κατάληξή της, όταν επί δέκα μέρες κρυβόταν στο σπίτι του χωρίς να εμφανίζεται πουθενά.
Θυμίζω την αυθόρμητη διαδήλωση που έγινε τη βραδιά εκείνη της εθνικής μας ταπείνωσης από 100.000 οργισμένο κόσμο και η οποία κατέληξε σε λιθοβολισμό της πρωθυπουργικής κατοικίας με συνθήματα για τον Ιούδα, τον καταδότη κτλ.
Φυσικά τεκμήρια αδιάσειστα δεν παρατίθενται στο βιβλίο, ούτε και το non paper που είχε υπογράψει ο εν λόγω το 1996 στην Ουάσιγκτον για τερματισμό των ελληνοκουρδικών σχέσεων, οι οποίες μέχρι τότε ήταν αδερφικές – και όχι μόνο λόγω του κοινού εχθρού.
Το ρόλο του τον καταδεικνύει η αλληλουχία των συμβάντων και η κοινή λογική. Μπορεί καθένας να διαβάσει το βιβλίο και να βγάλει τα δικά του συμπεράσματα.

Προσδοκία δεύτερη:

Η αποκάλυψη του τρόπου με τον οποίο λειτουργεί το σύστημα της εξουσίας τόσο στην Τουρκία, μα και στην Ελλάδα και διεθνώς, μέσα από το βιβλίο.
Θέλω να επισημάνω εδώ ότι το βιβλίο του Σάββα Καλεντερίδη είναι μια μεγάλη προσφορά στο μέσο πολίτη που θέλει να γνωρίζει τον τρόπο που διαπλέκονται οι παράγοντες εξουσίας και οι οποίοι δημιουργούν αυτό που καλούμε σύστημα.
Δε θυμάμαι ποτέ να ξαναδιάβασα τόσο ξεκάθαρα τόσες πολλές και τέτοιες λεπτομέρειες που να φωτίζουν το τοπίο της διπλωματίας, της πολιτικής, του Τύπου, των μυστικών υπηρεσιών, της Μαφίας. Και ταυτόχρονα να αποκαλύπτει τόσο καθαρά τον παράγοντα των προσώπων, των ανθρώπων που εμπλέκονται όπως και τον παράγοντα της τύχης.
Το ότι «τίποτε δεν είναι αναπόφευκτο και δεν υπάρχουν μονόδρομοι, ανεξαρτήτως της ισχύος της άλλης πλευράς», είναι ένα από τα αισιόδοξα μηνύματα του βιβλίου, παρά την τραγική ιστορία που παραθέτει.

Προσδοκία Τρίτη:

Η επαναθεμελίωση των ελληνοκουρδικών σχέσεων που τόσο καίρια επλήγησαν από την υπόθεση εκείνη.
Δεν θέλω ούτε να θυμάμαι πόσες αθλιότητες γράφτηκαν ειδικά εκείνες τις μέρες από τους σημιτοφύλακες, εκείνο το ελεεινό σινάφι των εντεταλμένων γραφιάδων, κατά του PKK, του Οτζαλάν και των Κούρδων. Πόση λάσπη έριξαν στο κουρδικό εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα, που με τόση αγάπη το είχε αγκαλιάσει ο ελληνικός λαός, προκειμένου να πείσουν την ελληνική κοινή γνώμη ότι αυτός που τους τάιζε και τους χειραγωγούσε είχε παραδώσει στην Άγκυρα τον Οτζαλάν, που παρουσιαζόταν ως «ένας αχρείος, ένας σταλινικός, ένας άκαπνος, ένας δειλός». Και άσχετα με τις τότε κουρδικές αντιδράσεις σε βάρος των πρεσβειών μας στην Ευρώπη, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η κύρια ευθύνη ήταν δική μας.

Προσδοκία τέταρτη:

Το ξεμασκάρεμα του πολιτικοϊδεολογικού καρκινώματος που με τον τίτλο «εκσυγχρονισμός» επιχείρησε και επιχειρεί ακόμη και σήμερα να επιβάλει στο λαό μας τον εθνομηδενισμό και την ξενοδουλεία με ψευδολογίες, αθλιότητες πάσης φύσεως και συχνά με μεθόδους παρακρατικές.
Το ζήσαμε επί ΠαΣοΚ την εποχή του Σημίτη (κατάσταση που δυστυχώς συνεχίζεται και επί του διαδόχου του), το ζούμε και σήμερα σε μικρότερη κλίμακα επί ΝΔ. Εδώ ίσως είναι ανάγκη να πούμε ότι οι κρίσεις αυτές δεν ενέχουν καμία μικροκομματική σκοπιμότητα. Με πόνο καρδιάς διαπιστώσαμε τη διολίσθηση του ΠαΣοΚ από τις πατριωτικότερες θέσεις που είχε ποτέ εκφράσει ελληνικό κόμμα στο αντίθετο άκρο, μετά την κατάληψή του από άτομα με αντιλήψεις, το επίπεδο και το ήθος τους Σημίτη. Με ανάλογα συναισθήματα βλέπουμε μια παρόμοια πορεία και του σημερινού κυβερνώντος κόμματος. Πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα η διατήρηση του κατάπτυστου βιβλίου Ιστορίας της ΣΤ’ Δημοτικού, το οποίο υπερασπίζεται το Υπουργείο Παιδείας, πασχίζοντας να μας πείσει ότι το μαύρο είναι άσπρο, αφού έτσι λέει η σύγχρονη «επιστήμη».
Δεν πρόκειται για σύνδεση άσχετων θεμάτων. Διαβάστε τα ονόματα όσων υπερασπίζονται ενυπογράφως σήμερα το διαβόητο εγχειρίδιο και βάλτε τα δίπλα σε κείνα που υπέγραφαν τη συμπαράστασή τους στον Μανώλη Βασιλάκη, που τότε διεκπεραίωνε την προπαγάνδα κατά του Σάββα και όλων όσων εμπλέκονταν στην υπόθεση, χωρίς να είναι πιόνια του Σημιτικού περιβάλλοντος.
Πρόκειται για τα ίδια άτομα, με την προσθαφαίρεση μερικών ακόμη, περάσανε κι οκτώ χρόνια βλέπετε. Όσοι υπέγραφαν υπέρ του Σχεδίου Ανάν, κατά του δημοψηφίσματος της Εκκλησίας, υπέρ κάποιων ... γνωστών διωκόμενων πρακτόρων κτλ. Είναι ανάγκη να μην ξεχνάμε ότι πέρα από την αόριστη ρητορεία υπάρχουν και οι πολύ συγκεκριμένες ενέργειες, σαν αυτήν του χειρισμού της υπόθεσης Οτζαλάν που κατέληξε στην παράδοσή του στους Τούρκους.

Προσδοκία Πέμπτη:

Η ανάδειξη της φυσιογνωμίας του Έλληνα αξιωματικού Σάββα Καλεντερίδη, που έτυχε τόσο χυδαίας αντιμετώπισης από κείνους που πρόδωσαν ή προθυμοποιήθηκαν να καλύψουν τους ενόχους.
Δεν θέλω να τον φέρω σε δύσκολη θέση βέβαια λέγοντας ενώπιόν του επαινετικά λόγια για το άτομο και την προσφορά του.
Στην πραγματικότητα θα αρκούσε και η απλή επανάληψη των εύφημων μνειών που του απέδωσε η πατρίδα για τις μοναδικές του υπηρεσίες. Είναι επιτακτική ανάγκη να λέγονται μερικά πράγματα όπως έχουν. Τόσο γιατί μας έχει κατακλύσει η σχετικότητα των απόψεων για όλους και για όλα, αυτό που λέμε η αλήθεια του καθενός, όσο και γιατί μας έχει αποκαρδιώσει η επιβολή - προβολή μετριοτήτων και μηδενικών σε καίρια πόστα της δημόσιας ζωής της πατρίδας μας.
Είναι λοιπόν απαραίτητο να προβάλλονται οι ξεχωριστοί συμπατριώτες εκείνοι που ευκαιρίας δοθείσης αποδεικνύουν ότι σ’ αυτή τη χώρα υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που τιμούν το χώμα και την ιδέα της αιώνας Ελλάδας και φέρουν επαξίως το όνομα του Έλληνα.
Τα θετικά πρότυπα λείπουν από το δημόσιο βίο μας και μαρτυρίες ζωής σαν αυτή του Σάββα Καλεντερίδη πρέπει να μπαίνουν σε πρώτο πλάνο. Η τιμιότητα, η ευθυκρισία, ο πατριωτισμός και οι πολύπλευρες ικανότητές του τον καθιστούν υπόδειγμα Έλληνα αξιωματικού και πολίτη και μας τιμά η παρουσία του απόψε».

O ΙΔΙΟΤΥΠΟΣ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΡΕΠΟΥΣΗ

Είναι εκείνος ο αέρας που φέρνει καλοκαιρινή βροχή…
Περνάει συνωμοτικά ανάμεσα απ’ τα φυλλώματα των δέντρων, δακρύζει πάνω στα λυτά μαλλιά των κοριτσιών κι απλώνεται, εξαίσιος εικαστικός λεκές, πάνω στις τσίγκινες επιφάνειες των τραπεζιών με το βαθύ πράσινο χρώμα, που παρελαύνουν σιωπηλά κάτω από τα κίτρινα φώτα της δεντροστοιχίας…

Είναι εκείνη η φωνή που, σα βυζαντινό μουρμουρητό, που συνοδεύει τις ικεσίες των μαυροφορεμένων γυναικών στους μελαγχολικούς εσπερινούς, η βιασύνη των μικροπωλητών να μαζέψουν γρήγορα-γρήγορα την πραμάτεια τους πριν τους προλάβουν οι πρώτες σταγόνες της βροχής που πέφτουν από ψηλά κι αυτοκτονούν πάνω στα σκονισμένα πεζοδρόμια και στις τζαμαρίες των καφενείων…

Είναι εκείνος ο ήχος της μπόρας που τρομάζει τα πουλιά, και βγάζει στους δρόμους τα παιδιά γυμνά με φωνές και τσιρίδες για να ξορκίσουν λάμψεις και μπουμπουνητά, βουητά και ξαφνικούς πρόσγειους άνεμους που σηκώνουν τέντες και τραπεζομάντιλα στην παραλία…

Είναι έννοιες που σε βασανίζουν…
Εικόνες που έρχονται και ξανάρχονται…
Μνήμες που σε τυραννούν…
Παρελθόντα και επερχόμενα που ταιριάζουν απαράλλαχτα…
Χρόνος που πάει πίσω-μπρος και ως σφήνα ξυλοκόπου εισχωρεί στο γηραιό κορμό των γεγονότων αφήνοντας πληγές ανοιχτές που κανένας χρόνος δεν μπορεί να θεραπεύσει…

Δε θεραπεύει πληγές η ιστορία ούτε ανοίγει.
Κι όπως το τραγούδι δεν έχει καμιά σχέση με τους τραγουδοποιούς, η ποίηση με τους ποιητές, η ζωγραφική με τους ζωγράφους, έτσι κι η ιστορία δεν έχει καμία σχέση με τους ιστορικούς.
Υπάρχει μια αλληλουχία στην έννοια των γεγονότων, που κανένας ζήλος δεν είναι σε θέση να διακόψει, κανείς επαναπροσδιορισμός να την οριοθετήσει, καμιά πρόθεση να τη μεγεθύνει ή να την ελαχιστοποιήσει…
Ας μη μας διαφεύγει ακόμα η έννοια του γεγονότος ως γεγονός που δεν μπορεί εξ ανάγκης να ταυτιστεί με την καταγραφή, με την ανάλυση, με τη σύγκριση, με τη θεώρηση…
Ότι κι πεις για τα γεγονότα, τα γεγονότα δεν αλλάζουν, είναι αυτά που είναι.
Παραμένουν όπως την πρώτη μέρα της γέννησής τους, υπέργηρα έμβρυα ελπίδων και οραμάτων…

Οι άνθρωποι είναι που αλλάζουν. Οι θεωρήσεις και οι ιδεολογίες που αποτυγχάνουν είναι εκείνες που βασίζονται τη μονιμότητα της ανθρώπινης φύσης και όχι στην ανάπτυξη και στην εξέλιξή της.
Αυτό το λάθος κάνουν οι μεταμοντέρνοι ιστορικοί του αριστερονεοταξικού διαλογισμού που εγωιστικά επιμένουν να ζητούν από εμάς να σκεφτόμαστε και να εκτιμούμε όπως σκέφτονται και εκτιμούνε αυτοί!
Στο βιβλίο της ιστορίας της ΣΤ’ δημοτικού η συγγραφέας του πονήματος κυρία Ρεπούση εκθειάζει τον Μουσταφά Κεμάλ, του οποίου το μεγάλο όραμα ήταν η ενοποίηση της αταίριαστης κληρονομιάς της χώρας του, και τον αποκαλεί «ηγέτη του απελευθερωτικού αγώνα των Τούρκων» και αναμορφωτή του Τουρκικού κράτους(!) αφήνοντας κατά μέρος τον απίστευτο αυταρχισμό και τη βαρβαρότητα που υιοθέτησε ο «πατέρας των Τούρκων» προκειμένου να μετατρέψει με αίμα και θάνατο σε Τούρκους, Κούρδους, Άραβες, Έλληνες, Λαζούς, Τσέτες, Κιργάσιους, Αρμένιους, Ουζμπέκους, Εβραίους, Πομάκους, Τουρκμένους, Ασσύριους, Πέρσες, Ρομά, Αζέρους, Γεωργιανούς, Τσερκέζους, Κιζήλ-Μπασήδες, Γορούκους, Αφσάρους, Δερβίσες και τόσους άλλους που συνέθεταν το εντυπωσιακό μωσαϊκό των εθνοτήτων της Οθωμανικής αυτοκρατορίας…
Δε μας λέει, βεβαίως, η κυρία Ρεπούση και οι κάθε είδους ψυχωσικοί υποστηριχτές της αν όλοι αυτοί οι λαοί «συνεργάστηκαν» με τον «απελευθερωτή» Κεμάλ για την αναμόρφωσή τους, και αν η «συνεργασία» αυτή ήταν εντελώς ελεύθερη και πήγαζε από την ελεύθερη θέλησή τους…
Που να βρει, όμως, το κουράγια να μας το πει…
Πως να διασπάσει το φράγμα των δύο και πλέον εκατομμύρια ψυχών, των δύο και πλέον εκατομμυρίων ερινύων…
Εκτός και αν η ψύχωση προχώρησε μέχρι του σημείου της πλήρους νοητικής απονεύρωσης… Οπότε…

Άφαντη και η ιστορία του Ποντιακού Ελληνισμού στο πόνημα, το οποίο πεισματικά αρνείται να πετάξει στο καλάθι των αχρήστων η κυρία υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων.
Ούτε λέξη για τις μετατοπίσεις των πληθυσμών, τις λεηλασίες, τις πυρπολήσεις των χωριών, τους βιασμούς και τις δολοφονίες που είχαν ως κύριο στόχο την αλλοίωση του εθνολογικού χαρακτήρα των ελληνικών περιοχών του Πόντου, για να πετύχουν ευκολότερα τον εκτουρκισμό εκείνων που θα απέμεναν.
Άφαντη και η γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού… Προφανώς γιατί κάποιοι αθεράπευτοι νεωτεριστές θεωρούν τα 2.000.000 Ποντίων που ζουν σήμερα στην Ελλάδα ως ένα είδος «ιστορικών απολιθωμάτων» ή «αποβλήτων» της θριαμβευτικής, αδυσώπητης και ισοπεδωτικής πορείας του κράτους-έθνους.

«Η γενοκτονία που συνεχίστηκε και έγινε γενοκτονία μνήμης» όπως λέει η δρ. της Φιλολογίας Σοφία Καστανίδου. «Η γενοκτονία που γεωπολιτικοί λόγοι και κρατικές σκοπιμότητες επέβαλαν ώστε τα τελευταία χρόνια αυτή να παραμείνει στη λήθη. Και για μας τους Έλληνες αποτελεί ντροπή, και υπάρχουν ευθύνες, γιατί χρειάστηκε να περάσουν 71 ολόκληρα χρόνια από το τέλος της βάρβαρης γενοκτονίας και του ξεριζωμού των προγόνων μας από τον Πόντο, τη Θράκη, τη Μικρά Ασία για να φτάσει επιτέλους η στιγμή που σύσσωμη η ελληνική Βουλή στη συνεδρίαση της 24ης Φεβρουαρίου 1994 ψήφισε νόμο βάσει του οποίου ορίζεται η 19η Μαΐου ως «Ημέρα μνήμης της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου».... Ενώ λοιπόν σε μας τους Ποντίους αφαιρέθηκε το δικαίωμα στην ύπαρξη, το δικαίωμα να διατηρούμε και να κατέχουμε ειρηνικά το έδαφός μας, και σήμερα είμαστε διάσπαρτοι σε πολλές περιοχές του πλανήτη, Ελλάδα, Ευρώπη, Ρωσία, Αμερική, Αυστραλία χωρίς το δικαίωμα συλλογικής ζωής και επικοινωνίας»

Η λήθη, η παραποίηση και η αποσιώπηση δεν είναι η λύση των προβλημάτων μας με την Τουρκία, κυρία Ρεπούση, ούτε πάλι είναι η λύση των ουσιαστικών προβλημάτων που απασχολούν Έλληνες και Τούρκους ξεχωριστά.
Αντιθέτως, είναι η επιδείνωση των προβλημάτων αυτών.
Ο σωστός σκοπός θα είναι να γίνει προσπάθεια να χτιστούν οι Ελληνοτουρκικές σχέσεις πάνω σε μια τέτοια βάση που η κάθε είδους πολιτική σκοπιμότητα να είναι αδύνατη. Και όλες οι αδόκιμες νεοταξικές αλχημείες που καταγράφονται στο πόνημά σας δε μπορεί παρά να εμποδίζουν την πραγματοποίηση του σκοπού αυτού.
Η απόκρυψη και η παραποίηση των ιστορικών γεγονότων εν ονόματι μιας αμφιβόλου αποτελεσματικότητας προσέγγισης μόνο ένα πλήθος αμαρτιών μπορεί να γεννήσουν…Δυστυχώς, δεν κατορθώσατε κυρία Ρεπούση, όπως λέει ο Πλάτωνας, να σταθείτε «πίσω από το καταφύγιο του τείχους», μακριά από τις κραυγαλέες απαιτήσεις της νεοταξικής λαίλαπας και της φθίνουσας αριστερονεοτερίστικης αντίληψης σας, προς δικό σας όφελος, και προς το «ασύγκριτο και αιώνιο όφελος του κόσμου όλου» όπως λέει κι ο Oscar Wilde.
Απ’ την άλλη μην ξεχνάτε ότι όποτε μια υπερδύναμη επιχειρήσει να υπαγορεύσει στον καλλιτέχνη τι πρέπει να κάνει, η τέχνη ή εξαφανίζεται εντελώς, ή γίνεται άκαμπτη και στεγνή, ή πέφτει και εκφυλίζεται σε μια χυδαία και χαμηλή μορφή δεξιοτεχνίας…
Δεν ξέρω, βέβαια, αν μπορείτε να φανταστείτε τι μπορεί να συμβεί όταν η υπερδύναμη αυτή επιχειρεί να υπαγορεύσει και τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να γράφεται η ιστορία…
Είναι λάθος να νομίζετε ότι εσείς και μόνο εσείς επισημάνατε τις αδυναμίες των σχολικών βιβλίων μέσα από τα οποία τα παιδιά μας διδάσκονται την ιστορία μας. Πάνω από μισό αιώνα και πλέον αγωνιζόμαστε και μοχθούμε καθημερινά να τεθεί επιτέλους οριστικό τέλος στην ύπαρξη των λευκών σελίδων της νεοελληνικής ιστορίας…
Και πάνω από μισό αιώνα και πλέον αντιμετωπίζουμε δειλούς, συμβιβασμένους, ανιστόρητους και ιδιότυπους εθνικιστές σας κι εσάς και τους υποστηριχτές σας, που επιμένουν πεισματικά να εμφανίζουν το γένος των Ελλήνων, το έθνος κοσμοσύστημα, δηλαδή, που υπηρέτησε μια ανθρωποκεντρική πραγματικότητα, ως ένα ξεπερασμένο έθνος-κράτος δέσμιο της ανελευθερίας και της συντήρησης, λάφυρο της γηγενούς άρχουσας τάξης και της νέας τάξης πραγμάτων.